Tibetan
ག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི། དོན་དངོས་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག །འཐོབ་པའི་ཚུལ། ཆོས་ཅན་གསུམ་དང་ཐ་དད་ཡིན་མིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གང་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནིའོ། །ཆོས་ཅན་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་གི་ངོ་བོ་གང་ཞེ་ན། འཆད་འགྱུར་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་དག་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གིའོ། །ཟག་མེད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཚིག་གསལ་ལས། ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཤད་ནས་ཆོས་ཅན་སངས་རྒྱས་སའི་དྲན་ཉེ་སོགས་ཆོས་ཉིད་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཞེས་བཤད་པའོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་མ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་གི་དབང་གིས་བཞག་གོ །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འཆད་དེ་སྔ་མ་དང་དོན་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཏེ། དབུ་མའི་རྩ་བར། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང༌། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞུང་དེ་ནི་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས། བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདིར་ཡང་བཀོད་པས་སོ། །ལུང་ཕྱི་མ་འདིས་ནི་རྟོགས་དཀར་མ་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་བཅོས་པར་བསྒྲུབས་ནས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་སོགས་ཀྱང་ངེས་ཚིག་ཏུ་འཆ
Chinese
所有事物自性为何，此唯一之体性，即无体性，应知彼为如来、应供、正等觉。如是。第三有四：真实义，决定词，获得之理，法性三者与他异体与否。第一者：能仁佛陀薄伽梵之自性身即此，如是连接词句。何者？自之自性，彼亦是无生、离戏之自性。何种法性之自性为何？将说之无漏之念住等智慧之自性，双重障碍之垢染，以所有方式完全清净，且成为自性空性之体性。亦即，凡自性亦清净之智慧彼等之。成为无漏之理由是：乃是超越世间之法界，即无二智慧如幻之自性之故。释词中说：殊胜法性之法性为何，彼说为自性，法性乃是佛陀之地之念住等，法性乃是胜义谛，于彼心之行境亦无，何况文字。如是说。因此，如来藏清净与否乃是仅由法性之力量而安立。彼亦说法性与法性不可说为一异，与前者意义相同。第二者：为何称为自性身？以非由因缘新造作之义故。 中观根本慧论云：自性即非造作，不观待于他。如是。彼论如是连接：如日光明中说：以非造作之义，应知乃是薄伽梵之自性身。所谓自性，即非造作，此于世间广为人知。超越世间之道乃是获得彼者，而非作者。如是说，此处亦引用之。以后之教证，以未作明证之理由，成立为非造作，世间等亦解释为决定词。
English
Whatever is the nature of all things, this single characteristic, that is, the absence of characteristics, should be known as the Tathagata, the Arhat, the perfectly complete Buddha. Thus it is. The third has four: the actual meaning, the definitive word, the way to obtain it, and whether the three characteristics are different or not. The first is: the Svabhavikakaya of the Buddha, the Bhagavan, is this, thus connecting the words. What is it? One's own nature, which is also the nature of unborn and free from elaboration. What is the nature of what kind of characteristic? The nature of the wisdom of the uncontaminated mindfulness and so on that will be explained, the stains of the two obscurations, completely purified in all ways, and become the nature of emptiness of self. That is, the wisdom of whatever is pure by nature. The reason for being uncontaminated is: it is the Dharmadhatu that transcends the world, that is, the nature of non-dual wisdom like illusion. In the commentary, it says: Whatever is the special nature of the special characteristics, that is said to be the Svabhava, the characteristics are the mindfulness of the Buddha's ground, etc., the characteristics are the ultimate truth, and there is no object of mind in it, let alone letters. Thus it is said. Therefore, whether the Tathagatagarbha is pure or not is established only by the power of the characteristic. It is also said that the characteristic and the characteristic cannot be said to be one or different, which has the same meaning as the former. The second is: Why is it called Svabhavikakaya? Because it is not newly created by causes and conditions. The Root Wisdom Treatise says: Self-nature is not artificial, it does not depend on others. Like that. That treatise is connected like this: As it says in the Sunlight: By the meaning of non-artificial, it should be known that it is the Svabhavikakaya of the Bhagavan. The so-called self-nature is non-artificial, which is well known in the world. The path that transcends the world is the one who obtains it, not the doer. Thus it is said, and it is also quoted here. The latter scripture, for the reason that it has not been clarified, establishes it as non-artificial, and the world and so on are also explained as definitive words.
Tibetan
ད་པའང་བཀག་གོ །གསུམ་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་སྤྲོས་པ་འགའ་ཡང་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་འཐོབ་པར་བྱེད་ཀྱི་གསར་དུ་བྱས་པའམ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱན་སྣང་དང་བསྟུན་པའོ། །དེ་ལ་སྔ་མས་ནི་འཐོབ་པ་དང་ཕྱི་མས་ཐོབ་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་གཞུང་ཕྱི་མ་འདི་འབྲས་བུའི་སྐབས་ལ་མཛད་དོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མ་བཅོས་པ་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་པ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡིན་ གྱི་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རབ་དགའ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཤེས་པ་སེམས་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་དེ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ལའང་མཉམ་གཞག་གི་འཕེན་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐོབ་པའི་དེ་སྟོན་པ་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོར་བར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་ལས་མི་འདའ་བས་ན་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པས་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་སློབ་ལམ་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་མེད་པས་མི་འཐད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ཅི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་འདི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཐ་དད་པའམ་མི་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ལུགས་ལས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དབེན་པ་དབེན་གྱུར་ལས། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཉིས་སྟོང་པ། །རྣམ་ཤེས་མིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཞིང༌། །གཉིས་མེད་པ་ལས་ལོག་པ་ནི། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེར་འགྱུར་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དངོས་ པོ་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་འབྱུང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་འདིས་དངོས་སུ་གཞན་དབང་རྣམ་ཤེས་དང་ཡོངས་གྲུབ་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་ཀྱང་སྐུ་དང་པོ་དང་ལྷག་མ་གསུམ་ཡང་དེ་དང་རིགས་མཚུངས་པས་ཤེས་བྱེད
Chinese
现在也遮止了。第三，以菩萨超世间的道，以未见任何戏论之方式，由证悟之门而获得，并非新造或造作。因为不是那样，所以了知一切法如幻，即以无二智慧证悟远离一切戏论，仅以此而安立为获得。此与《现观庄严论》相符。其中，前者显示获得，后者显示获得之方式。《现观庄严论》中，此后文也是在果位时所作。在《明句论》中，自性不改造和俱生是名称的异名。因此，诸法的法性是如此，并非由谁所作，因此超世间的道，极喜等定的智慧，心之流转也没有，即获得，因为与彼无别之故，其后得中也未离定之牵引，故称获得。显示获得之彼者，是说闻思修三者的识，胜义中虽无，然世俗中不舍弃作用，如幻，一切法不超离法界，故证悟法界，与彼无别而成为获得。虽然如此解说，但在学道位上没有获得佛果，故不合理。第四，将要宣说的其余三身，是与自性身相异还是不异呢？其余三身与自性身不异，但在名言中安立为相异。不异之理由是，经中说：空性名为识，此外无有他物，因为空性已空，故认为无有差别。若非如此，则二者皆空，将成非识，且从无二中返回，将成二者之自体。彼成如是性自性，即是薄伽梵。所知能知事物，真实依于识。因为如此。此经直接显示他起识和圆成实空性二者无有差别，但第一身和其余三身也与此同类，故应知晓。
English
Now it is also prevented. Third, bodhisattvas attain through the path of transcendence, without seeing any elaborations, through the door of realization, not newly made or created. Because it is not so, all phenomena are known as illusory, that is, with non-dual wisdom, realizing that they are free from all elaborations, it is established that they are attained only by this. This is in accordance with the Ornament of Realization. Among them, the former shows attainment, and the latter shows the manner of attainment. In the Ornament of Realization, this later text is also made at the time of the fruit. In the Clear Words, uncorrected nature and co-emergence are synonyms. Therefore, the nature of phenomena is so, not made by anyone, so the path of transcendence, the wisdom of the samadhi of Joyful and so on, the flow of mind is also not there, that is, attainment, because it is inseparable from it, so in its subsequent attainment, it is also not separated from the attraction of samadhi, so it is called attainment. Showing that attainment is to say that the consciousness of hearing, thinking, and meditating, although not ultimately existent, does not abandon its function in the conventional, like illusion, all phenomena do not transcend the dharma realm, so realizing the dharma realm, being inseparable from it becomes attainment. Although it is explained in this way, it is not reasonable because there is no attainment of Buddhahood on the path of learning. Fourth, are the remaining three bodies that will be spoken of different from or not different from the nature body? The remaining three bodies are not different from the nature body, but are established as different in name. The reason for being non-different is that the scripture says: Emptiness is called consciousness, there is nothing else besides, because emptiness is empty, it is considered to be non-different. If it is not so, then both are empty, it will become non-consciousness, and returning from non-duality, it will become the self of both. That becomes suchness, self-nature, which is said to be the Bhagavan himself. Knowable, knowable things, truly rely on consciousness. Because of this. This scripture directly shows that the other-powered consciousness and the perfectly established emptiness are not different, but the first body and the remaining three bodies are also of the same kind, so it should be known.