Tibetan
་འདོད།། མི་གནས་ཞི་བར་ཞུགས་པ་ནི། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་འདོད། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་བྱམས་པ་དང༌། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དག་དང་ལྡན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྟོག་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོགས་པར་མཛད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་རྟག་མི་ཐོགས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་རྣམས་ཀྱི། །གཏེར་དང་ འདྲ་བ་ཁོ་ན་ཡིན།། ཞེས་སོ། །བཞི་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྲུལ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཁམས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་ཤིང༌། །དཔག་མེད་བསམ་ཡས་སྤྲུལ་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པ་འོ། །ཞེས་སོ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་མཉམ་ཕྱིར། ཡང་དག་ཆོས་རབ་སྟོན་ཕྱིར་དང༌། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་བཞི་པོ་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་ཏེ། འཛིན་པ་ནི་ཐོས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་སེམས་མཉམ་པ་ནི་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཙནྡྲ་གཽ་མིས༌། གང་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་གྱུར་པ། །དེ་ཡང་ཆོས་གྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགའ་ཞིག་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་གནས་གྱུར་པ། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པར་བྱ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་དེ་འོ། །དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཉིད། །ཅེས་དང༌། ཁ་ཅིག་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱང༌། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་རུ་རྟོགས། །དེ་ཡང་དེ་ལ་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར། །ཉེ་བར་བཏགས་པས་དེ་བཞིན་གཞན། །དབང་པོ་ལྔ་ཡི་རྣམ་ཤེས་གང༌། །དེ་ནི་དོན་ཀུན་ཡོངས་འཛིན་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་ནི། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཙམ་ཉིད་ཐོབ། །དེ་ཡང་རྟག་པར་ཐམས་ཅད་དུ། །དུས་ཇི་བཞིན་དང་བསམ་ཇི་བཞིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། ། སྤྲུལ་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར། །ཁ་ཅིག་ཡིད་ཀྱི་ཁོ་ན་ལ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོག །དབང་པོ་ལྔ་ཡི་རྣམ་ཤེས་གང༌། །དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་རོ། །ཞེས་དགོངས་རྒྱན་དུ་དྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་ཀྱང༌། འདིར་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་བྱས་ནས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་དེའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་སྐུར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཉེ་བར་བཏགས་པས་དེ་བཞིན་གཞན་ཞེས་གསུང
Chinese
认为。不住寂静而入，认为是平等性智。于一切时中，具有慈爱和大悲。如是说。第三是，虽无分别，然于一切所知无碍，而能各别了知，且成为三摩地和陀罗尼之门之生处，即彼经云：各别了知之智，于一切所知恒常无碍。三摩地和陀罗尼等之，犹如宝藏唯是。如是说。第四是，于一切世间界中，以种种化身成办有情之义，即彼经云：成办事业之智，于一切界中种种，以无量不可思议之化身，成办一切有情之义。如是说。第二是，彼经云：以执持故和心平等故，又以真实宣说妙法故，以及成办事业之故，四智真实生起。谓执持是听闻之法等，心平等是修持自他平等性。第三是，旃扎果弥云：何者阿赖耶识，成为明镜智，彼亦法界性之，某些认为是自性。烦恼意所住，当说为平等性智。各别了知之智，乃意之识。彼等乃报身。如是说。又某些人明镜智，也认为是报身。彼亦是彼之因故，以近取而如是异。五根之识，彼为总持一切义故，为一切有情之义，唯得成办事业。彼亦恒常于一切时，如时和如思，乃诸佛之化身，为一切化身之因故。某些人唯于意，认为是化身。五根之识，彼之报身。如是于《意饰》中引述。如是说，然于此，四智作智慧之身，而二色身作从彼之主因所生之身。或者说以近取而如是异。
English
It is considered. Entering into peace without abiding is considered the wisdom of equality. At all times, it possesses loving-kindness and great compassion. Thus it is said. The third is that, although there is no conceptualization, there is no obstruction to all knowable things, and it is able to separately understand and become the source of the doors of samadhi and dharani, that is, from that very source: The wisdom of separate understanding, is always unobstructed to all knowable things. Of samadhi and dharani, it is only like a treasure. Thus it is said. The fourth is that, in all realms of the world, it accomplishes the meaning of sentient beings by manifesting in various ways, that is, from that very source: The wisdom of accomplishing activities, in all realms in various ways, with immeasurable and inconceivable manifestations, accomplishes all the meaning of sentient beings. Thus it is said. The second is, from that very source: Because of holding and because of equality of mind, and also because of truly proclaiming the excellent Dharma, and because of accomplishing activities, the four wisdoms truly arise. That is, holding is the Dharma that is heard, and equality of mind is meditating on the equality of self and others. The third is, Chandragomin says: Whatever is the Alaya-vijñana, becomes the Mirror Wisdom, that is also the Dharmadhatu, some consider it to be the nature. The afflicted mind dwells, should be said to be the Wisdom of Equality. The Wisdom of Separate Understanding, is the consciousness of the mind. These are the Enjoyment Body. Thus it is said. Also, some people consider the Mirror Wisdom to be the Enjoyment Body. That is also the cause of that, so it is different by approximation. Whatever is the consciousness of the five senses, that is because it holds all meanings, for the meaning of all sentient beings, only obtains the accomplishment of activities. That is also always at all times, as time and as thought, is the manifestation body of the Buddhas, because it is the cause of all manifestations. Some people only in the mind, consider it to be the manifestation body. Whatever is the consciousness of the five senses, that is the Enjoyment Body. Thus it is quoted in the Ornament of Thought. Thus it is said, but here, the four wisdoms are made into the body of wisdom, and the two form bodies are made into the body arising from the main cause of that. Or it is said to be different by approximation.
Tibetan
ས་པས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཡེ་ཤེས་བཏགས་པ་བར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤྱི་དོན་གྱི་གཉིས་པ་སྟེ། བྱ་བ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། ཕྲིན་ལས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཡོད་པ་དང་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པའི་ཐར་ལམ་སོགས་ནི་བྱ་བ་ཡུལ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ལམ་དང་ལམ་གྱི་རྟེན་ལ་འགོད་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་ཀྱང་བཀོད་པའི་ཆ་ནི་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུས་ཤིང་གཤགས་པའི་རྩོལ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཡོད་ཅིང་ཤིང་དུམ་བུར་གཤགས་པའི་ཆ་ཡུལ་ལ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །སྔ་མ་འདི་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་དག་ལྡན་ལས་ཇི་ལྟར་ན་མཛད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཞེ་ན། མཛད་པ་དང་མཛད་པ་པོ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དང་འཕགས་སེང་གཉིས་འགལ་བར་བཟུང་ནས་བྱ་བ་ཡུལ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ལ་བཞེད་པར་འཆད་ཀྱང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །འོ་ན་གདུལ་བྱ་ལམ་གྱི་རྟེན་ནས་མྱང་འདས་ལ་བཀོད་པའི་བར་ཉེར་བདུན་ལ་ཕྲིན་ ལས་སུ་གསུངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། བཀོད་པའི་ཆ་དང་འགོད་པའི་ཐབས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཉེར་བདུན་ལ་ཡིན་པས་ཀླན་ཀར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཆོས་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་ཏེ། གཞུང་རྩ་བ་དང་སྦྱར་བའི་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པས་དེ་དག་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྐུ་དང་མཛད་པའོ༌། །དང་པོ་ལ་བཞི། ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྐུ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དྲི་མས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་མཚན་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་མི་ལྡན་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་པ་དེ་ད
Chinese
因此，色身二者被认为是智慧所加持的中间状态。第二是总义的第二部分，即阐述事业和利他的自性。第二是，利他指的是佛的事业，而事业本身既存在于能作者身上，也存在于所化众生身上，例如解脱道等是事业存在于对境上的利他。因此，佛将所化众生安置于道和道的所依上，虽然二者都存在，但安置的部分存在于所化众生身上。例如，人劈柴的努力存在于人身上，而将木头劈成碎片的部分存在于对境上。如果将前者铭记于心，那么在《具光经》中，如何理解“事业是法身”呢？因为事业和作者是无二无别的。这样说。虽然有人认为这与《圣狮子经》相违背，并解释为事业存在于对境上的利他，但实际上并没有矛盾。那么，将所化众生从道的所依安置到涅槃之间，这二十七种被说成是利他，这是什么意思呢？安置的部分和安置的方法是佛的二十七种事业，因此不会构成诘难。如果这样做，那么身、语、意的利他都是以智慧为先导，这样说也是恰当的引用。第二是法身之法的广说中的第二部分，即支分之义。将经文根本与果法身结合起来，阐述广说法身的科判，首先阐述自性身。第二是，法身也因自性身等差别而有四种，因此要阐述这些。这有二：身和事业。第一部分有四：自性、智慧、圆满受用和化身。第一部分有三，第一是，在诸身之数的第一个，阐述自性身。第二是，佛地的无漏之法，以各种方式从垢染中完全清净，获得这些法的自性或体性，即是能仁薄伽梵的自性身。善现，此外，无漏之法如梦一般，不具实体，具有无实体的自性，以空性为特征，在各方面都完全清净，那
English
Therefore, the two form bodies are considered to be the intermediate state blessed by wisdom. The second is the second part of the general meaning, which is to explain the nature of activities and altruism. The second is that altruism refers to the activities of the Buddha, and the activities themselves exist both in the agent and in the beings to be tamed, such as the path of liberation, etc., which are altruistic activities that exist in the object. Therefore, when the Buddha places the beings to be tamed on the path and the basis of the path, although both exist, the part of placement exists in the beings to be tamed. For example, the effort of a person chopping wood exists in the person, and the part of chopping the wood into pieces exists in the object. If the former is kept in mind, then in the Sutra of Pure Radiance, how is it understood that "activity is the Dharmakaya"? Because activity and the agent are non-dual. It is said in this way. Although some people think that this contradicts the Sutra of the Holy Lion and explain it as altruism where activity exists in the object, there is actually no contradiction. Then, what does it mean that the twenty-seven things from placing the beings to be tamed on the basis of the path to Nirvana are said to be altruism? The part of placement and the method of placement are the twenty-seven activities of the Buddha, so it will not constitute a challenge. If this is done, then the altruism of body, speech, and mind are all preceded by wisdom, and it is also appropriate to quote it in this way. The second is the second part of the extensive explanation of the Dharma of Dharmakaya, which is the meaning of the branches. Combining the root text with the resultant Dharmakaya, the section on explaining the extensive Dharmakaya is explained, and first the Svabhavikakaya is explained. The second is that the Dharmakaya also has four types due to the differences such as the Svabhavikakaya, so these are to be explained. This has two parts: body and activity. The first part has four: Svabhava, Wisdom, Sambhogakaya, and Nirmanakaya. The first part has three, the first is, in the first of the numbers of the bodies, the Svabhavikakaya is explained. The second is that the unpolluted Dharma of the Buddha-bhumi, completely purified from defilements in various ways, the nature or essence of obtaining these Dharmas is the Svabhavikakaya of the Muni Bhagavan. Subhuti, furthermore, the unpolluted Dharma is like a dream, without substance, having the nature of non-substance, characterized by emptiness, completely purified in all aspects, that