Tibetan
ཛད་པ་དང་བཅས་པ་བཞི་བསྟན་པ་ལ་བཞེད་པ་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ཞེས་པས་ནི་གཙོ་བོར་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྤྱི་བསྟན་པས་གཙོ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་པས་སོ། །རད་ཀིར་གྱིས་ཕྱོགས་མཐུན་སོགས་སྐུ་ལོགས་པར་འདོད་པ་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་བྱས་ནས་དེ་དག་ལོངས་སྐུར་བཤད་པ་ནི། སྙིང་རྗེ་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་སྙིང་རྗེ་བའི་གནས་སོ། །སྔགས་ལས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་དང་འདི་མི་མཐུན་པས་ཞེས་སྨྲ་བས་ཀྱང་མི་གནོད་དེ། དེ་ནི་སྤྱིར་སྐུ་བཞིར་མི་བྱེད་ན་སྔགས་ནས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བཞིར་པར་བཞག་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པས་སྐུ་བཞིར་སྔགས་ལས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཞེས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྔགས་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ལྟར་འདིར་མི་སྒྲིག་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ལོངས་སྤྲུལ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངེས་པ་འདི་འཇིག་ན་དེའི་ཚེ་མི་འདོད་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་མདོ་རྒྱན་རྒྱུད་བླ་སོགས་དུ་མ་ཞིག་ནས་གསུངས་པས་ཤེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། དེ་དག་གི་དགོངས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གཉིས་བསྡོམས་ནས་སྐུ་དེར་འཇོག་ལ་དེ་ལ་ཡང་སྟོབས་སོགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་མཚན་དཔེ་སོགས་ནི་གཟུགས་སྐུའི་གཙོ་བོའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཞིང་ཡོན་ཏན་དང་པོའི་རྟེན་ལ་མི་འདྲ་བ་མེད་པས་སྐུ་གཅིག་དང༌། གཉིས་པ་གནས་པའི་རྟེན་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ཡོད་པས་སྐུ་གཉིས་སུ་བཞག་སྟེ། རྒྱུད་བླ་ལས། དང་པོའི་ སྐུ་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས། །བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན། །རྣམ་སྨིན་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་བཞིར་བཞག་པ་ནི་སྐུ་དེ་དང་དེ་ཡིན་མིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པས་སོ། །དེས་ན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་སྐུ་ལ་འདུས་བྱས་མ་བྱས་གཉིས་སུ་མཛད་པ་ན་དེ་གཉིས་ལོངས་སྤྲུལ་དུ་མི་བཞག་དགོས་ན་གཉིས་པོ་རང་ཡང་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་སྐུ་རེ་རེར་ངེས་པར་བཞག་དགོས་པས་དེ་གཉིས་ཆོས་སྐུར་བསྡུས་ན་སྐུ་གསུམ་ཡིན་ཀྱང་ཕྱེ་ན་སྐུ་བཞི་ཡིན་པས་སློབ་དཔོན་ཀྱང་འདི་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཨ་བྷྱ་ནི་ལུང་དེའི་དགོངས་པ་བླངས་ཀྱང་དཀྱོགས་ས་ཏིལ་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་སྣང་ངོ༌། །སྤྱིར་སངས་རྒྱས་སར་ཆོས་ཆོས་ཅན་དང་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རྣམ་གཞག་ཁས་མི་ལེན་ན་སྐུ་གསུམ་གྱིའང་རྣམ་གཞག་འདོར་དགོས་ལ། ཁས་ལེན་ཕྱིན་ཆད་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་བཟང་པོའི་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་འཐད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་བས་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་སྐུ་བཤད་པའི་གཉིས་པ་སྟེ། སྐུའི་ངོ་བོ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ངོ་བོ་ཉིད། ཡེ་ཤེས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུད་བླར། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཚན་ཉིད་ལྔ། །མདོར་ན་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ནི། །ལྡན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་རྣམ་དབྱེར་མེད། །མཐའ་གཉིས་དག་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ སྙོམས་འཇུག་གི །སྒྲིབ་གསུམ་ལས་ནི་ངེས་གྲོལ་ཏེ། །དྲི་མེད་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དང༌། ། རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་དབྱིངས་ངོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །དག་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་པ་སྟེ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་དབྱེར་མེད་པ་དང༌། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པ་དང༌། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་དག་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དང༌། རྟོག་པའི་ཡུལ་མིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱར་རོ། །གཞལ་མེད་གྲངས་མེད་བསམ་མེད་པ། །མཉམ་མེད་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པའི། །ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ཡང་དག་པར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལྡན་ཏེ། །རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར་དང་གྲངས་མེད་ཕྱིར། །རྟོག་གེའི་ཡུལ་ནི་མིན་ཕྱིར་དང༌། །འབའ་ཞིག་བག་ཆགས་བཅས་སྤངས་ཕྱིར། །ཞེས་ཏེ་འབའ་ཞིག་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པའོ། །ཡོན་ཏན་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་དང་མཚན་ཉིད་གསུམ་པས་ནི་འདི་སློབ་ལམ་དང་ལམ་མ་ཞུགས་ལ་ཡོད་པའང་བཀག་གོ། སྐུ་འདི་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་ལམ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ལེན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བཀའ་སྩལ་བས་ན། འདི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་འདུས་མ་བྱས་གཞན་ཞིག་ཏུ་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་དབུ་མ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གང་དང་ཡང་མི་མཐུན་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དབུ་སེམས་ ཀྱི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་དོན་ཤེས་པ་ལྟ་ཞོག་ཚིག་ཙམ་ཡང་མཐོང་རེ་ཞེས་མནའ་བོར་བའང་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདོད་ན་དེ་གདོད་མ་ནས་ཀྱང་འདོད་དགོས་པས་གཞི་དུས་སུའང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་འདུས་མ་བྱས་ལའང་མཚུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་གཞི་དུས་ནས་ཀྱང་མི་འདོད་ན་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི
Chinese
对于显示四种事业和四身的观点，也没有矛盾。之所以说“法身”，主要是考虑到显现证悟的总体，所以才更重要。拉德吉尔将与自己观点相同的人视为独立的化身，并将他们视为慈悲的对象，然后将他们解释为报身，这比慈悲还要慈悲。如果有人说这与密宗所说的四身不一致，那也没有妨碍，因为如果不普遍地接受四身，就与密宗所说的相矛盾，并且如果将四身视为智慧身，也没有妨碍。仅仅说密宗所说的四身并不矛盾，因为这里并不像密宗所说的那样安排。如果你们认为将自性身、报身和化身视为三身的这种定义是错误的，那么就会产生很大的不悦，因为这在《经庄严论》、《续释》等许多经论中都有阐述。这没有矛盾，因为它们的意图是将功德的所依和能依两者加在一起，并将其视为那个身。其中，力量等是自性身的功德，相好等是色身的主要功德，并且第一个功德的所依没有不同，所以是一个身。第二个是存在的所依，有报身和化身两种，所以被视为两个身。《续释》中说：“第一身是力量等，具有无离的功德。第二身是伟人的相，具有异熟的功德。”就像这样。这里分为四种，是因为考虑到了是不是那个身。因此，世亲也将其视为三身，并将法身分为有为和无为两种。如果不需要将这两种视为报身和化身，那么这两种本身也是相互矛盾的，所以必须将每个身都确定下来。如果将这两种归纳为法身，那么虽然是三身，但如果分开就是四身，所以导师也是这样认为的。阿毗跋耶虽然采用了那个论证的观点，但似乎连芝麻大小的偏差都没有出现。一般来说，在佛的境界中，如果不承认法和有法以及断证的特征是各自不同的，那么也必须放弃三身的分类。一旦承认，最好追随善逝大车的足迹。已经说得很多了，足够了。二
English
There is no contradiction in the view of showing the four activities and the four kayas. The reason for saying "Dharmakaya" is mainly because it is considered more important to show the generality of manifestation and realization. Radkir considers those who agree with his views as independent embodiments and regards them as objects of compassion, and then explains them as Sambhogakaya, which is even more compassionate than compassion. If someone says that this is inconsistent with the four kayas mentioned in the tantras, it does not hinder, because if the four kayas are not generally accepted, it contradicts what is said in the tantras, and if the four kayas are regarded as wisdom kayas, there is no hindrance. It is only said that the four kayas mentioned in the tantras are not contradictory, because they are not arranged here as described in the tantras. If you think that this definition of considering Svabhavikakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya as the three kayas is wrong, then great displeasure will arise, because it is explained in many sutras and treatises such as the Sutra Ornament, the Uttaratantra, etc. There is no contradiction, because their intention is to add together the support and the supported of the qualities and regard it as that kaya. Among them, power, etc. are the qualities of Svabhavikakaya, and the marks and signs, etc. are the main qualities of Rupakaya, and since the support of the first quality is not different, it is one kaya. The second is the support of existence, there are two kinds of Sambhogakaya and Nirmanakaya, so it is regarded as two kayas. The Uttaratantra says: "The first kaya is power, etc., possessing qualities without separation. The second is the marks of a great person, possessing qualities of maturation." Like this. Here it is divided into four because it is considered whether it is that kaya or not. Therefore, Vasubandhu also regarded it as three kayas, and divided the Dharmakaya into conditioned and unconditioned. If these two do not need to be regarded as Sambhogakaya and Nirmanakaya, then these two themselves are also contradictory, so each kaya must be determined. If these two are summarized as Dharmakaya, then although it is three kayas, if separated it is four kayas, so the teacher also thinks so. Abhayakara adopted the view of that argument, but it seems that there was not even a sesame-sized deviation. In general, in the state of Buddhahood, if the characteristics of Dharma and Dharmata and abandonment and realization are not recognized as distinct from each other, then the classification of the three kayas must also be abandoned. Once acknowledged, it is best to follow in the footsteps of the great chariot of the Sugata. It has been said a lot, enough. Two
Chinese
講的是作者身語的第二部分，講的是身的本質。第二部分有兩個：身和智慧。第一部分有四個：自性身、智慧、圓滿報身、化身。第一部分是：《寶性論》中說：「佛陀的自性身，具有五種特徵。簡而言之，應知其具備五種功德。」就像這樣，是不造作且無分別的，遠離了兩種極端，從煩惱和所知以及等持的三種障礙中徹底解脫，是無垢且無分別的，因為是瑜伽士們的境界，由於法界自性的清淨，所以是光明的。這指的是遠離生、滅、住三者，與功德之法無分別，沒有能取和所取二者，因所有暫時性的垢染都已清淨，且本性清淨，不是思維的對象，因為是諸佛的境界，後三者可作為光明的理由。不可衡量、不可計數、不可思議，與無與倫比的清淨究竟的功德完全具備，具有自性身，因為廣大且不可計數，不是思維的對象，且唯一斷除了習氣。這裡的「唯一」指的是只有佛陀才具有的。這兩個後面的功德和第三個特徵也遮止了在學道和未入道者身上存在的可能性。因為大乘中說，這個身並非將心的自性如來藏透過道和禪定的力量轉變為完全清淨的自性，所以那些認為這是與如來藏不同的不造作之物的人，與中觀派和唯識派都不相符。我們甚至發誓說，不要說了解中觀和唯識如海洋般的論典的意義，連看一眼文字都不敢奢望。如果認為是如來藏，那就必須從本初就這樣認為，因此在基礎階段也應該有自性身，如果這樣問，那麼這個過失對於不認為是如來藏的不造作之物也是一樣的，因為如果不認為如來藏從基礎階段就存在，那麼僅僅是成為不造作之物就結束了。第二個是，佛地的
English
This is the second part of the explanation of the author's body, which explains the essence of the body. The second part has two: the body and wisdom. The first part has four: the Svabhavikakaya, wisdom, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya. The first part is: In the Uttaratantra, it says, "The Svabhavikakaya of the Buddhas has five characteristics. In short, it should be known that it possesses five qualities." Just like this, it is unconditioned and without differentiation, it is free from the two extremes, completely liberated from the three obscurations of afflictions and knowledge and meditative absorption, it is stainless and non-conceptual, because it is the realm of yogis, and because of the purity of the Dharmadhatu nature, it is luminous. This refers to being free from the three of arising, ceasing, and abiding, being non-differentiated from the qualities of virtues, not having the duality of grasper and grasped, being purified by all temporary stains, and being pure in nature, not being an object of thought, because it is the realm of the Buddhas, the latter three can be used as reasons for luminosity. Immeasurable, countless, inconceivable, completely endowed with incomparable and ultimately pure qualities, possessing the Svabhavikakaya, because it is vast and countless, not an object of thought, and uniquely abandoning habitual tendencies. Here, "uniquely" refers to what only the Buddhas possess. These two later qualities and the third characteristic also preclude the possibility of existing in those on the path of learning and those who have not entered the path. Because it is said in the Mahayana that this body is not taking the nature of mind, the Tathagatagarbha, and transforming it into a completely pure nature through the power of the path and meditation, therefore those who think that this is an unconditioned thing different from the Tathagatagarbha are not in accordance with either the Madhyamaka or the Cittamatra. We even swore that we would not dare to hope to see even a word, let alone understand the meaning of the ocean-like treatises of Madhyamaka and Cittamatra. If it is thought to be the Tathagatagarbha, then it must be thought of as such from the beginning, so in the base stage there should also be the Svabhavikakaya, if asked in this way, then this fault is the same for the unconditioned thing that is not thought to be the Tathagatagarbha, because if the Tathagatagarbha is not thought to exist from the base stage, then it just ends up being an unconditioned thing. The second is, the Buddha's ground