Tibetan
་ལ། གཞོན་ནུ་དཔལ་གྱིས་ཀྱང་བཞིར་མི་འདོད་པ་བཀག་ནས་བཞིར་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་ནི་འགྲེལ་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉི་སྣང་ལས། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་འདི་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྱོགས་མཐུན་ལ་སོགས་པ་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་དེ་དང་ངོ་བོ་ཅན་ཡོན་ཏན་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པས་སོ། སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ཡང་ཉི་སྣང་དང་འདྲའོ། །སྙིང་མཆོག་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི། དེའི་དངོས་པོ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྐུ་གསུམ་དང་མཛད་པའོ་ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་ཚུལ་ནི་དག་ལྡན་ལས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཞེས་ བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཅིང་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་བརྗོད་ནས་དེ་ལྟར་ཆོས་སྐུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་སྔ་མའི་དངོས་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་གཅིག་མིན་དུ་མའང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བསྟོད་པ་འཐད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི། བྱང་ཆུབ་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་མཐའི་རྐང་པ་གཅིག་པུས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཚིགས་བཅད་དང་པོས་སྐུ་དེ་བསྟན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་བཤད་ཅིང་མཐའི་རྐང་པས་མཇུག་བསྡུས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པ་ལ་ཉིད་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་འཕགས་པ་ཀླུས་ཆོས་སྐུ་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་བསྟོད་པའང་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་བྱེད་དགོས་པས་སོ་སྙམ་པའོ། །དག་ལྡན་ལས། གཞན་དག་ནི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་བཞི་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཚུལ་གཞན་ལས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འ
Chinese
，青年祥也阻止了不愿立为四身的说法，而确立为四身，这些都是遵循这两部注释的。第二，从《日藏》中说：现在要讲述法身，它应被理解为三种：自性身、报身和化身。在这一方面，佛陀的同品等所有无垢的自性即是自性身，因为自性与具有自性的功德二者无别。这样认为而将要阐述。释论也与《日藏》相似。《心髓》中也说，第八现观是法身，它的本体也有四种，即三身和事业。关于如何指示自性身，《具光》中说：如此，法身被称为法的集合，指的是其自性本质是诸佛之身。或者，诸法的自性本身被指示为自性身的特征，并且在陈述这些法之后，总结说这就是法身的陈述。由于前一句的本体是主要的，所以是法性身，也就是自性身的意思。这样一来，对法身“非一非异”的赞颂就变得合理了。这些的意义是：仅仅用最后一句就说出了由菩提等等所指示的法的集合的自性本质。或者，第一句偈颂指示了该身，然后用菩提等等来解释这些法的集合，并用最后一句总结。也就是说，虽然是法性身，但隐去了“性”，而指示为法身，如果法身本身就是自性，那么圣者龙树对法身“非一非异”的赞颂也是合理的，因为那必须是对法性而说的。从《具光》中说：其他人说，这些法本身就是法身，是诸佛的第四身，如果那样说，或者从其他方式说四身，那就是善说。那不是真实的，因为薄伽梵
English
, Yuva-śrī also prevented the statement of not wanting to establish as four bodies, and established as four bodies, all of which followed these two commentaries. Secondly, from the "Sun Essence": Now the Dharmakāya is to be spoken of, and it should be understood as threefold: the Svābhāvikakāya, the Saṃbhogakāya, and the Nirmāṇakāya. In this aspect, the very nature of the Buddha's concordant aspects, etc., which is pure from all defilements, is the Svābhāvikakāya, because the nature and the qualities possessing that nature are inseparable. Thinking thus, it will be explained. The commentary is also similar to the "Sun Essence". Also from the "Heart Essence", the eighth Abhisamaya is the Dharmakāya. Its substance is also fourfold: the three bodies and the activities. The way of indicating the Svābhāvikakāya is from the "Possessing Light": Thus, the Dharmakāya is said to be the collection of dharmas, meaning that its own nature is the body of the Buddhas. Or, the very nature of the dharmas themselves is indicated as the characteristic of the Svābhāvikakāya, and after stating those dharmas, it is concluded that this is the statement of the Dharmakāya. Because the substance of the previous sentence is the main one, it is the Dharmatākāya, that is, the meaning of the Svābhāvikakāya. In that case, the praise of the Dharmakāya as "neither one nor many" will become reasonable. The meaning of these is: the very nature of the collection of dharmas indicated by Bodhi etc. is the Svābhāvikakāya, as stated by the last line alone. Or, the first verse indicates that body, and then Bodhi etc. explain those collections of dharmas, and the last line concludes. That is, although it is the Dharmatākāya, the "-ness" is made invisible, and it is indicated as the Dharmakāya. If the Dharmakāya itself is the Svābhāvikakāya, then the praise of the Dharmakāya by the noble Nāgārjuna as "neither one nor different" is also reasonable, because that must be done for the Dharmatā. From the "Possessing Light": Others say that those dharmas themselves are the Dharmakāya, the fourth body of the Buddhas, and if it is said that way, or from other ways, the four bodies, that is well said. That is not true, because the Bhagavan
Tibetan
དས་མ་ལས་སྐུ་གསུམ་ཉིད་དུ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་དང་མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བཞི་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་དུ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་སྐུ་གསུམ་ཡིན་ལ་བཞི་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལས་སམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་དེ་དག་སྐུ་གང་གིས་བསྡུས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་དག་ནི་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་སྐུ་བཞིར་མ་བསྟན་ལ་སྔགས་ལས་བཞི་གསུངས་ཀྱང་དེ་དང་ཚུལ་མི་འགྲིག་པ་དང༌། ཆོས་དེ་དག་ལ་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བ་ཡང་སློབ་ལམ་གྱི་རྒྱུ་དུས་སུ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བར་ཡོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སངས་རྒྱས་དུས་ཀྱི་དེ་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་དབྱེ་བ་བྱས་ཀྱི་དོན་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཅེས་པའོ། །ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་མདོ་རྒྱན་དང་འཕགས་པ་ཀླུ་དང་འཕགས་གྲོལ་གྱིས་སྐུ་གསུམ་དུ་མཛད་པ་ཤེས་བྱེད་དུ་བྱས་པའི་མཐར་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་བཞི་པའོ་ཞེས་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་བཞག་པ་མེད་ཀྱི། རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་ནི་སེང་གེ་བཟང་པོའི་རང་དབང་ལས་ཏེ་སྤང་བར་བྱའོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་གང་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་དོན་དམ་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་འདུས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་གང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འོག་མིན་གྱི་གནས་སུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ་ཞེས་ཆོས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐུ་བཞི་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་གོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་ནང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདུས་བྱས་པ་བསྡུས་པ་ཁོ་ནར་བརྗོད་པར་འདོད་པས་ཚུལ་དཀྱོགས་པ་ཡིན་གྱི་སྐུ་བཞི་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །གྲགས་ཆ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྒྲས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མ
Chinese
因為《དས་མ་》中說了“也是三身”這三個詞，而且其他經中也這樣說。從密咒的觀點來看，四身也是另一種形式，因為法身、報身和化身是三身，第四身就是它們的事業或平等性。如果是這樣，那麼這些法會被哪個身所涵蓋呢？是被自性身所涵蓋，因為它們遠離一切錯亂，本性是光明，僅僅是法性。這些法因為其特徵的區別而追隨因位的階段，所以是世俗諦。意思是說，特徵乘中沒有宣說四身，雖然密咒中說了四身，但與之並不一致，而且對這些法進行區分，也是因為在學道的因位時，存在著不同的特徵，追隨這些特徵，才對成佛時的法進行了僅僅是假立的區分，實際上並沒有區別。在《現觀莊嚴論》中，也以《經莊嚴論》和聖龍樹、聖解脫將三身作為認識的對象為依據，最終得出結論：因此，超世間的菩提分等，如幻如化的無二智慧的本質是法身，即第四身，在任何地方都沒有這樣安立，這樣的安立是獅子賢的自主，應當捨棄。如果這樣，那麼學部阿闍黎世親說，諸佛 薄伽梵的身有三種，即法身、圓滿報身和化身。其中，法身有兩種，即有為法和無為法。其中，無為法是從如來藏清淨中產生的，應當如實地證悟它才是勝義諦的薄伽梵的自性。有為法的法身是成佛之法的自性，即在完全清淨的色究竟天中現證菩提。既然法身只有兩種，那麼為什麼要安立為四身呢？不是這樣的，因為（世親）說了“有三種”。因為想要說在法性身中僅僅包含了有為法的法身，所以這種說法是曲解，並不是第四身。格熱洽（Grags-cha）中也說，法身的語詞是法身的……
English
Because the three words "also the three bodies" are mentioned in the Dasama, and also in other sutras. From the perspective of mantra, the four bodies are also another form, because the Dharma body, Enjoyment body, and Emanation body are the three bodies, and the fourth body is their activity or equality. If that is the case, then which body will these dharmas be included in? They are included in the Essence body, because they are free from all confusion, their nature is luminosity, and they are merely the nature of reality. These dharmas are conventional because they follow the stage of the cause according to the distinctions of their characteristics. That is to say, the four bodies are not taught in the Characteristic Vehicle, and although four are mentioned in the mantra, they do not agree with it, and the differentiation of these dharmas is also because there are different characteristics at the time of the cause of the path of learning, and following these characteristics, a distinction is made for the dharmas at the time of enlightenment, which is merely a designation, and there is no distinction in reality. In the Ornament of Clear Realization, the Sutra Ornament and the Holy Nagarjuna and Holy Vimuktisena take the three bodies as objects of knowledge, and finally conclude: Therefore, the supramundane aspects of enlightenment and so on, the essence of non-dual wisdom like an illusion is the Dharma body, that is, the fourth body, which is not established anywhere, and this establishment is the autonomy of Simhabhadra, which should be abandoned. If so, then the master Vasubandhu said that the bodies of the Buddhas, the Bhagavats, are of three types, namely the Dharma body, the Complete Enjoyment body, and the Emanation body. Among them, the Dharma body is of two types, namely conditioned and unconditioned. Among them, the unconditioned is produced from the purity of the Tathagatagarbha, and it should be truly realized as the nature of the Bhagavat in the ultimate sense. The Dharma body of the conditioned is the nature of the Dharma that leads to Buddhahood, that is, the manifestation of enlightenment in the Akanistha heaven of complete purity. Since there are only two types of Dharma body, why establish the four bodies? It is not so, because (Vasubandhu) said "there are three types." Because it is intended to say that the Dharma body of conditioned phenomena is only included in the Dharma body of reality, this statement is a distortion, and it is not the fourth body. Grags-cha also said that the word Dharma body is the Dharma body of...