Tibetan
་པ་བཞིན་དུ་བཤད་དགོས་ན་དབང་པོ་གསུམ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་དོན་མེད་ཅེ་ན། འདི་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་བརྒྱད་དུ་བཤད་པ་མངོན་རྟོགས་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་ དེ་དག་གི་གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་གསུམ་དུ་བཞག་པ་གྲངས་ངེས་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་བསྟན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པར་བྱང་ཡེ་འཆད་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ན་ཚིགས་ལྷུར་ལེན་དགོས་ལ་དེ་དག་གི་གོ་རིམ་ངེས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ན་ཚིག་དེ་ཙམ་དུ་མི་རྒྱས་པ་དང་ཡུལ་དང་རྒྱུ་འབྲས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་གྲངས་ངེས་དང་ཟློས་སྤོང་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ན་ཚིག་བསྡུས་པ་ཙམ་ཡོད་པ་སྟེ། མདོར་ན་ཚིག་དོན་རེ་རེ་ནས་འཆད་པ་ན་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་མངོན་རྟོགས་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱས་བསྡུས་ཡོད་པའོ། །གསུམ་པ་གཞུང་དངོས་བཤད་པའི་ས་བཅད་གསུམ་པ་བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་འགྲེལ་ཆུང་འདི་བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། གཞུང་གཟུགས་པ། དགེ་བ་བསྔོ་བ། ཁེངས་བསྐྱུང་བ། རྟོགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། དགོས་པ་དང༌། བརྩམ་པར་དམ་བཅའི་གཞུང་གཟུགས་པའོ། །དང་པོ་ནི་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱན་འདི་ཡུམ་གསུམ་པོ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་དབྱེ་ཞེས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱན་འདི་ལ་རྒྱས་འབྲིང་གི་དོན་ཚང་བར་སྣང་ཡང་བསྡུས་པའི་དོན་མ་ཚང་སྟེ་དེ་ལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་དང་གདམས་ངག་དང་པོ་དྲུག་གི་མདོ་ལ་སོགས་པ་མི་སྣང་བས་ཤེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གསུམ། དོན་ཁྱད་མང་བ་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡོག་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན། དེ་ལ་ཟློས་སྐྱོན་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལ་ལ་ཡུམ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་དོན་ཙམ་དང་དེ་ལས་གཞན་ཉི་ཁྲི་ལས་ཚིག་རྐྱང་ཚང་བ་དང་དེ་གཉིས་ ལས་གཞན་རྒྱས་པ་ལས་དོན་རེ་རེ་ལ་ཡང་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གསུམ་པོ་ཀུན་ལ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་དུ་འཇོག་པ་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱིས་མི་འཇོག་གི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་གིས་འཇོག་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་ཚིག་གིས་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་རིམ་པ་མདོ་བརྒྱད་སྟོང་པས་ལེགས་པར་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་པ
Chinese
如果像那样说，那么三种根器的差别大就没有意义了，如果这样问。对于这三者的差别，大自在者说了八种，即各自的现观体性，以及安立六种，即那些的顺序确定，以及安立三种，主要是为了避免数量确定和重复的过失而作了阐述，这样说，就是对《现观庄严论》的究竟密意的阐述。因此，在确定各个事物的体性时，需要重视词句的详尽；在主要确定那些的顺序时，词句不会那么繁琐；以及归纳为境、因、果三种，在主要避免数量确定和重复时，就只有词句的简略。总之，如果从一个一个的词义来解释，就没有差别，但是为了了解现观总体的性质，就有详略之分。第三，阐述正文的第三品著作圆满，即论师阐述这部小释圆满的方式。第三品有四部分：正文的体裁、回向善根、谦逊、阐述证悟时期的差别。第一部分有三点：成为一切的庄严，必要，以及立誓造论的正文体裁。第一点是，如果你们认为这部庄严是分类为三部般若波罗蜜多的庄严没有成立，因为这部庄严似乎具备广、中等的意义，但是不具备简略的意义，因为其中没有出现二十二种发心和最初六种教授的经等，如果这样认为。对此的回答有三点：从随行和违逆的角度阐述意义的差别多，以及避免其中的重复过失。第一点是：有些是八千颂般若波罗蜜多中只有现观的意义，有些是两万颂中词句齐全，以及那两者 之外的广品中，对于每一个意义也用名称的类别，对于三者都以简略的方式阐述了意义的差别，应当仅仅知道这些。这表明了安立般若波罗蜜多广、中、略三品，不是以所诠释的意义来安立，而是以能诠释的词句来安立。第二点是：般若波罗蜜多三品在意义上没有差别，只是用词句来区分，如果不是那样，那么所有般若波罗蜜多的所诠释的意义次第，就不应该是八千颂般若波罗蜜多所善加归纳的了。所希望的
English
If it needs to be explained in that way, then is it meaningless that the differences between the three faculties are great? If asked this. Regarding the differences between these three, the great lord explained eight, which are the characteristics of each Abhisamaya, and established six, which are the certainty of the order of those, and established three, mainly to avoid the faults of numerical certainty and repetition, and explained it, saying that this is the ultimate intention of the treatise. Therefore, when determining the characteristics of each object, it is necessary to take the complete verses; when mainly determining the order of those, the verses are not so extensive; and when summarizing into the three of object, cause, and effect, when mainly avoiding numerical certainty and repetition, there are only abbreviated verses. In short, if explaining from each word and meaning, there is no difference, but in order to know the general nature of Abhisamaya, there are extensive and abbreviated aspects. The third, the third section of explaining the actual text, is completed, that is, explaining the way the teacher completed this small commentary. The third has four parts: the form of the text, dedicating merit, humility, and explaining the differences in the time of realization. The first part has three points: becoming the ornament of all, the necessity, and the form of the text of vowing to compose. The first point is, if you think that this ornament is not established as classifying the three Prajñāpāramitās, because this ornament seems to have the meaning of extensive and medium, but does not have the meaning of abbreviated, because the twenty-two bodhicittas and the sutras of the first six instructions do not appear in it, if you think like this. The answer to this has three points: explaining the differences of meaning more from the perspective of following and reversing, and avoiding the fault of repetition in it. The first point is: some are only the meaning of Abhisamaya from the eight thousand verse Prajñāpāramitā, some are the complete verses from the twenty thousand, and those two Apart from the extensive, for each meaning, the categories of names are also used, and for all three, the differences of meaning are summarized and explained, and one should only know these. This shows that the establishment of the three Prajñāpāramitās, extensive, medium, and abbreviated, is not established by the meaning to be expressed, but by the words that can express it. The second point is: the three Prajñāpāramitās have no difference in meaning, only distinguished by words, if not so, then the order of the meaning to be expressed of all Prajñāpāramitās should not be well summarized by the eight thousand verse Prajñāpāramitā. The desired
Tibetan
ར་མི་ནུས་ཏེ། ཕྱོགས་གླང་གིས། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་དོན་གྱིས། །བརྒྱད་སྟོང་དོན་འདིར་མ་ཚང་མེད། །འདིར་གཞུང་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་ལུང་འདི་དྲངས་ནས་རྒྱན་སྣང་དུ་རྒྱན་དང་བརྒྱད་སྟོང་པ་སྦྱོར་བ་རིགས་པར་བསྒྲུབས་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཡུམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་པ་མ་བསྡུས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མ་འབྲེལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་ལ་དོན་ཁྱད་མེད་ན་ཟློས་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཡུམ་གསུམ་དེ་ལ་ཚིག་བསྡུས་པ་དང་སོགས་པས་རྒྱས་འབྲིང་གི་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཁོ་ནར་ཟད་པས་ནི་དོན་ཁྱད་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ཡུམ་གསུམ་ལ་དོན་ཁྱད་མེད་པར་འགྲུབ་ལ། དེ་གྲུབ་པ་ན་བསྟན་བཅོས་ཡུམ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་སྟེ་འབྲིང་གི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པར་མཐུན་ལ་དེ་དང་གཞན་གཉིས་དོན་ཁྱད་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཡུམ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དེར་ རྟོགས་མི་ནུས་ཏེ་མདོ་གསུམ་པོ་དེ་འདིར་མ་སྦྱར་བས་ཤེ་ན། འཕགས་པ་རྣམ་གྲོལ་སྡེས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་ལ་འདྲིས་པར་བྱས་པའི་མཐུ་ཡིས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་ཏེ་རྒྱུ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་ནི་མདོའི་ཚིག་དང་ངག་དོན་དང་སོགས་པས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དང་བསྟན་བཅོས་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པར་ཚིག་ནས་འདི་ནི་བྱས་ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །དགོས་པ་ནི། གཞུང་དོན་གོ་བར་སླ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐབས་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་པ་ན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བཤད་པ་ནི་གེགས་སུ་འགྱུར་བས་སོ། །ཚིག་གསལ་ལས། ཚིག་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་དང་ངག་ནི་ཚིག་ཇི་སྙེད་པས་བརྗོད་བྱ་གཅིག་སྟོན་པ་སྟེ་ཀ་བ་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ལ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སོགས་པས་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལྷུར་བླངས་ཏེ་དོན་སྟོན་པར་མཚུངས་ཀྱང་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྙན་དངགས་མ་བྱས་པར་ཞེས་འཆད་དོ། །འདིས་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས་པའི་དགོས་པ་དེ་གྲུབ་པར་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། ཅི་འདི་གཞན་གྱིས་མ་གནང་བར་བྱས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལུང་འབོགས་པས་མཁན་པོ་ཡང་དག་པ་མཚན་རྣམ་སྣང་མཛད་ཅེས་པའི་བླ་མ་བཟང་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མན་ངག་གི་གནང་བ་མནོས་ནས་བདག་སེང་གེ་བཟང་པོས་ཚིག་ནས་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་བ་འདི་ནི་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བླ་མ་བཟང་པོ་འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེ་ལ་འདོད་པར་ཚིག་གསལ་ ལས་སོ། །འདི
Chinese
不能够，因为陈那说：如是所说之义故，八千颂义此无缺，此处经论乃摄略，如是引证于庄严经论中，以庄严经论与八千颂结合是合理的而成立。有些认为论典没有总摄三部般若的次第，结合是不相关的。第三，如果三部般若没有意义差别，则有重复的过失，如果这样问难。三部般若，因为词句有简略等，有广、中之差别，所以是有差别的。仅仅是穷尽，则显示没有意义差别。这些成立了三部般若没有意义差别。成立之后，论典成立为一切般若之庄严，与成立为中品之庄严相符，因为彼与另外二者没有意义差别。第二，假设论典成立为一切般若之庄严，但是依靠你的这个解释，不能够理解，因为三个经没有结合于此，如果这样问难。依靠亲近圣解脱部的论释的力量，从不颠倒地见到论典意义的门径，即依靠那个因，方式是，没有结合经的词句和语意等，以及名称的异名和论典，而是从词句中“此乃已作”这样来结合。必要是，为了容易理解经论之义，在确定当下的意义时，广大的解释会成为障碍。明句论中说：词是显示法的差别，语是以多少词句显示一个所说，例如柱子因为是所作故是无常，因此它是无自性的。等者，虽然同样是致力于组合的论典而显示意义，但没有作词句悦意的诗歌这样解释。这显示了说“因为成为一切之庄严”的必要已经成立。第三，是否此为他人未允许而作？不是的，因为近取教证，向名为正导师名称光明（藏文：རྣམ་སྣང་མཛད།）（Vairocanabuddha）的善知识顶礼，领受口诀的教授后，我狮子贤从词句中作了此义明之论释。有些认为是善知识是圣解脱部，出自明句论。
English
It is not possible, because Dignāga said: "Therefore, due to the meaning of what is said, the meaning of the Eight Thousand Verses is not lacking here, it is considered that the scriptures are summarized here." Thus, by quoting this statement in the Ornament for Clear Realization, it is established that combining the Ornament and the Eight Thousand Verses is reasonable. Some argue that the treatises do not summarize the order of all three Prajñāpāramitā, and combining them is irrelevant. Third, if there is no difference in meaning between the three Prajñāpāramitā, then there would be the fault of repetition, if such a question is raised. The three Prajñāpāramitā, because the words and phrases are concise and so on, there is a difference between extensive and medium, so there is a difference. Only by exhausting them is it shown that there is no difference in meaning. These establish that there is no difference in meaning between the three Prajñāpāramitā. Once that is established, the treatise is established as the Ornament of all Prajñāpāramitā, which is in accordance with being established as the Ornament of the Medium, because there is no difference in meaning between it and the other two. Second, even if the treatise is established as the Ornament of all Prajñāpāramitā, it is not possible to understand it based on your explanation, because the three sutras are not combined here, if such a question is raised. Relying on the power of familiarity with the commentary composed by the noble Vimuktisena, from the gateway of seeing the meaning of the treatise without reversing it, that is, relying on that cause, the method is that without combining the words and meanings of the sutras, etc., and the synonyms of the names and the treatises, but from the words, "this is done," thus combining them. The necessity is, in order to easily understand the meaning of the scriptures, when determining the meaning of the occasion, the extensive explanation will become an obstacle. The Clear Words states: "Words are what show the distinctions of phenomena, and speech is what shows one object to be expressed by as many words as there are, for example, the pillar is impermanent because it is made, and therefore it is without self-nature." Et cetera, although it is the same in striving for the treatises of composition and showing the meaning, it is explained that poems with pleasing words have not been made. This shows that the necessity of saying "because it becomes the Ornament of all" has been established. Third, was this done without being permitted by others? No, because of closely quoting the scriptures, after prostrating to the virtuous teacher named Vairocanabuddha, the abbot, and receiving the instructions of the oral tradition, I, Simhabhadra, have made this commentary, the meaning of which is clear, from the words. Some consider the virtuous teacher to be the noble Vimuktisena, according to the Clear Words.