Tibetan
པ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་དག་པའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོར་དོན་བྱེད་པའི་ཕྲིན་ལས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་དེ་ཡིས་བདག་པོའི་རྐྱེན་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་ཆོས་སྐུ་དེའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཁོ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སོགས་པས་སྤྲུལ་སྐུར་སྣང་བ་གདུལ་བྱ་ལ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གི་དོན་བྱ་བ་མཛད་པས་ནའོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་ལ་དེ་ལྟ་ན་དགེ་སོགས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་བཤད་པའི་གཉིས་པ་རྩ་བ་སྟེ། རྒྱན་གྱིས་ཕྲིན་ལས་ཉེར་བདུན་མདོར་རྒྱས་མཇུག་བསྡུ་དང་བཅས་ཏེ་འཆད་ཚུལ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད། གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་བཞིན་ནི་སློབ་དཔོན་ལྟར་ན་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ལ་འཕགས་པ་ལྟར་ན་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་པར་འཆད་པ་ནི་འགྲེལ་པ་དེར་གསལ་ཁ་མི་སྣང་ཡང་དགོངས་པར་མངོན་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས་ཚིགས་བཅད་འདི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་མཛད་པའི་འོག་ཏུ་ ཕྲིན་ལས་ལ་མཚམས་སྦྱར་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་འགྲེལ་དང་དག་ལྡན་དུའང་འབྱུང་ཞིང་དེ་གསུམ་གས་སྐུ་གསུམ་ག་ལ་ཆོས་སྐུར་བྱས་ནས་དེའི་ཕྲིན་ལས་སུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལམ་གྱི་རྟེན་དང༌། ལམ་དང༌། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྐང་པ་གཉིས་པའི་འགོད་ཀྱི་སྒྲ་འདིར་ཡང་སྦྱར་ནས་གང་གིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སོ། །གང་ན་གདུལ་བྱའོ། །གང་ལ་ན་ཐར་ལམ་སྐྱེ་བའི་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་མའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་སྒྲུབ་པའི་ལས་མཛད་པའོ། །དེ་ཡང་ངན་འགྲོ་ལ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་ཏེ་མོས་པའི་ཚེ་ཆོས་བསྟན་པས་སྐྱེ་གནས་དེ་དག་ལས་ཐར་པར་བྱས་ནས་ལྷ་མིའི་རྟེན་ལ་འགོད་ཅིང་བདེ་འགྲོ་ལ་ནི་འདོད་ལྷ་ཡུལ་ལ་སྲེད་པས་མྱོས་པ་རྣམས་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་མེ་འབར་བར་སྣང་བར་བྱས་ནས་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་སོགས་སུ་བསྟན་པ་དང༌། ཁམས་གོང་གི་ལྷ་ཚངས་པའི་ལྟ་བས་བཅིངས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་བསྟན་པས་ལྟ་ངན་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། མི་རྣམས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང
Chinese
是依凭具有调伏对象的众生的清净显现，宣说了以其自性成办利益的事业。如何理解呢？就是说，由智慧法身作为主因所产生的，都是法身的事业。其理由是，瑜伽士在世俗后得位中，唯有智慧之身，以圆满受用身等显现为化身，通过在所化众生心中生起（信仰），来成办他们的利益。经部关联是：在第四刹那的时候，说一切法如梦般以自性空，如果这样，那么善等三者等是如何安立的呢？这是在回答所提问题时说的。第二是宣说事业，宣说事业的第二根本是：以庄严（论）来解说二十七种事业，包括简述、广说和结尾。第二部分有三点：从时间角度简述，从分类角度广说，从数量角度总结。第一点是：所谓“如来”，按照学者的观点是法身，按照圣者的观点是化身，这种说法在注释中并不明显，但意图是显而易见的。因为《日光论》中，将这一颂与化身归为一类后，就联系到了事业。同样，《释量论》和《具足清净论》中也出现过，这三者都将三身归为法身，并认为这是法身的事业。第二部分有三点：安置于道的所依、道和道的果实上。第一点是：将第二句的“安置”一词也加在这里，谁安置呢？是如来。安置在哪里呢？是所化众生。安置于何处呢？是能生起解脱道的真实的所化众生处。如何安置呢？就是作了使三恶道和天女众生的痛苦完全寂灭的事业。也就是对恶趣众生示现神变，在他们生起信心的时候，宣说佛法，使他们从那些生处解脱，安置于天人的所依处；对于善趣众生，对于那些贪恋欲界天宫而沉醉的众生，使他们看到燃烧的宫殿，从而开示诸行无常等等；对于上界天中被梵天之见束缚的众生，开示诸法性空，使他们脱离邪见；以及使人们皈依等等。
English
It is said that the activity of accomplishing the benefit as its own nature depends on the pure appearance of the beings to be tamed who possess the qualities. How is it understood? That is to say, whatever arises from the Dharmakaya of wisdom as the main cause is the activity of that Dharmakaya. The reason is that in the post-attainment of the conventional truth of a yogi, only the body of wisdom, appearing as the Sambhogakaya and so on as the Nirmanakaya, accomplishes their benefit by generating (faith) in the minds of the beings to be tamed. The Sutra connection is: At the time of the fourth moment, it is said that all dharmas are empty of characteristics like a dream. If so, how are the three virtues and so on established? This was said in response to the question asked. The second is the explanation of the activity. The second root of explaining the activity is: Explaining how the twenty-seven activities are explained by the Ornament (of Realization), including the summary, detailed explanation, and conclusion. The second part has three points: summarizing from the perspective of time, explaining in detail from the perspective of classification, and concluding from the perspective of number. The first point is: The so-called "Tathagata" is the Dharmakaya according to the scholars, and the Nirmanakaya according to the noble ones. This statement is not clear in the commentary, but the intention is obvious. Because in the "Sunlight Treatise," after classifying this verse as the same as the Nirmanakaya, it is connected to the activity. Similarly, it also appears in the "Commentary on Valid Cognition" and the "Perfectly Pure Treatise," and all three of them regard the three bodies as the Dharmakaya and consider it to be the activity of the Dharmakaya. The second part has three points: placing it on the basis of the path, the path, and the fruit of the path. The first point is: The word "placement" in the second line is also added here. Who places it? It is the Tathagata. Where is it placed? It is the beings to be tamed. Where is it placed? It is at the place of the real beings to be tamed who can generate the path of liberation. How is it placed? It is by doing the activity of completely pacifying the suffering of the three lower realms and the goddesses. That is, showing miracles to the beings of the lower realms, and when they generate faith, teaching the Dharma, liberating them from those birth places, and placing them on the basis of gods and humans; for the beings of the happy realms, for those who are intoxicated by craving for the heavenly palaces of the desire realm, making them see the burning palaces, thereby teaching the impermanence of conditioned things, etc.; for the beings bound by the view of Brahma in the upper realms, teaching the emptiness of all dharmas, making them free from wrong views; and making people take refuge, etc.
Tibetan
༌། བསླབ་གཞི་གཟུང་བ་ལ་སྦྱར་ནས་རྒྱུད་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་ངས་འདི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་རྣམ་པར་གཟིགས་ན་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ན་བྱང་ཆེན་དག་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱས་ནས། ཞེས་སོ། །གང་གིས་དང༌། གང་ལ་འགོད་པ་ནི་ ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་རོ། །དག་ལྡན་དུ་མི་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་ཞི་བ་ལ་བྱས་ནས་མིའི་འགྲོ་བ་ལ་སྦྱར་བའི་མདོ་གཉིས་པ་ལ་སྦྱར་རོ། །འདིར་ལས་ཞེས་པ་ཉེར་དྲུག་ལའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་སྦྱིན་པ་སྙན་སྨྲ་དོན་སྤྱོད་པ་དོན་མཐུན་པའི་བསྡུ་རྣམ་བཞི་ནི། སློབ་དཔོན་རྟ་དབྱངས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ལས། སྦྱིན་པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ནས། །སྙན་པར་སྨྲས་པའི་གཏམ་བྱས་ཏེ། །དོན་སྤྱོད་པ་ཡི་བག་ཕབ་ནས། །དོན་མཐུན་གྲོས་ཆེན་ངེས་པར་གདག །ཅེས་དང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དང་པོས་སྣོད་གྱུར་དངོས་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཡིས་ནི་མོས་པར་བྱེད།། གསུམ་པ་ཡིས་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། །བཞི་པས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོ་ལས་སྦྱིན་པ་ལ་ཆོས་ཟང་ཟིང་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་མ་དང་དང་པོའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་སྦྱིན་མིའི་འགྲོ་བ་ཞི་བ་ལ་སྦྱར་ནས་འཇིག་འདས་ཀྱི་ཆོས་བསྡུ་བཞི་ལ་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ཀུན་ཉོན་དང་བཅས་པའི་རྣམ་བྱང་ཐོས་བསམ་ཀྱིས་བླང་དོར་དུ་རྟོགས་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའམ་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བའམ་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བ་ན་གདའ་བར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཚད་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་ནི། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་མི་དམིགས་སེམས་ཅན་ དུ་གདགས་པའང་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་གཙོ་བོར་དོན་ཕྱིན་དྲུག་ནི་བདག་ཀྱང་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཡིན་གཞན་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་སངས་རྒྱས་སུ་བགྲོད་པའི་ལམ་དགེ་བཅུ་ནི། བདག་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་
Chinese
对于接受教诲并使相续成为法器，如是说： 善现，我从这里以佛眼观视世界，如果东方世界的界，如恒河沙数，为了大菩提而思，从而平息有情地狱众生的痛苦。 如是说。 以何者，以及于何者安立，是 全部都适用。 在清净中，对于人以外的众生寂静而行，对于人的众生适用之经，适用于第二品。 此处所说之业，是指二十六种。 第二品有四种： 集合、加行、见、修适用于此。 第一品有五种，其中第一种是布施、爱语、利行、同事四摄。 如学导师马鸣的世俗菩提心修法中所说： 以布施的招手善加呼唤， 以悦耳的语言进行交谈， 以利行的行为来调伏， 务必给予意义一致的重大建议。 以及，如《经庄严论》中所说： 第一是成为容器之事物， 第二是使其生起信心， 第三是成就， 第四是如实修行。 如是。 经中说布施有财物和法两种，以外在的财物和最初的世间法布施，使人的众生寂静，从而行持超世间的四摄。 第二，以具足烦恼的清净，通过听闻思惟，了知应取舍之处： 无论是有染污，还是清净，或者是在五道轮回中存在的任何事物，都不存在。 如是说。 第三，如实成就有情无量之义： 以善巧方便使有情完全成熟，却不执着有情，也不执着于安立有情。 如是说。 第四，主要是六度： 我自己也行布施，并且也劝请他人行布施。 如是说。 第五，二者之义是通往成佛之路的十善业： 我自己也如实地奉行十善业道，并且也劝请他人如实地奉行十善业道。 如是说。 第二，以世间禅定为主，从而了知一切法自性为空性，并且
English
To apply to receiving teachings and making the continuum a vessel, it is said: Subhuti, from here, I, with the Buddha's eye, observe the world, if the realms of the eastern direction are like the sands of the Ganges, thinking for the sake of great Bodhi, thereby pacifying the suffering of sentient beings in hell. Thus it is said. By what, and to what is it applied? It applies to all. In purity, for the pacification of beings other than humans, the sutra applied to human beings is applied to the second chapter. Here, the word "karma" refers to twenty-six. The second chapter has four: accumulation, application, seeing, and meditation are applied to it. The first chapter has five, among which the first is the four ways of gathering disciples: generosity, kind speech, beneficial action, and consistency. As said in the practice of mundane Bodhicitta by the teacher Ashvaghosa: With the beckoning of generosity, call them well, Engage in conversation with pleasant words, Subdue them with beneficial actions, Be sure to give great advice that is consistent with meaning. And, as said in the Ornament of the Sutras: The first is the object that becomes a vessel, The second is to make them have faith, The third is to accomplish, The fourth is to practice accordingly. Thus it is. The sutra says that generosity has two types: material and Dharma. With the external material and the initial worldly Dharma generosity, the beings of humans are pacified, thereby practicing the four ways of gathering disciples that are beyond the world. Second, with the purity that is complete with afflictions, through hearing and thinking, knowing what should be taken and abandoned: Whether it is defiled, or pure, or any object that exists in the cycle of the five realms, there is nothing like that. Thus it is said. Third, truly accomplishing the immeasurable meaning of sentient beings: With skillful means, sentient beings are completely ripened, yet one does not cling to sentient beings, nor does one cling to establishing sentient beings. Thus it is said. Fourth, mainly the six perfections: I myself also give generosity, and I also encourage others to give generosity. Thus it is said. Fifth, the meaning of both is the ten virtuous actions that are the path to Buddhahood: I myself also truly uphold the path of the ten virtuous actions, and I also encourage others to truly uphold the path of the ten virtuous actions. Thus it is said. Second, mainly through worldly meditative absorption, thereby realizing that all phenomena are empty of inherent existence, and