Tibetan
་ཏུ་བྱས་ནས་གཉིས་སུ་འཆད་པ་ནི་རྒྱན་སྣང་ལས་གསུམ་དུ་ཕྲལ་བ་དང་མི་མཐུན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་དཀར་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྔར་བཤད་པའི་སྐུ་བཞི་ལ་བྱས་ནས་དེའི་དགོས་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ཞེས་པའང་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྒྱས་བཤད་དུའང་མདོར་བསྟན་བཞིན་མི་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྐུ་རྣམས་གཙོ་བོའི་རིམ་པས་བསྟན་པ་དང༌། སྐུ་དང་པོ་གཉིས་ཆོས་ཆོས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །རྟོགས་དཀར་ནི། གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པ་དེ། །རིང་ན་འདུག་ཀྱང་དེ་དང་དེར། །ཞེས་པ་ལྟར་མདོར་བསྟན་དུའང་ཚིག་གིས་སྐུ་དང་པོའི་འོག་ཏུ་མ་བསྟན་ཀྱང་དོན་གྱིས་འབྲེལ་བར་འཆད་དོ། །སྐུ་བཞིར་འདོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཞན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་ཞིང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཐ་དད་པའི་སྐུར་བསྟན་པའི་གཉིས་པ་དེའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང༌། སྨོན་གནས་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྐོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང༌། སྨོན་གནས་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལའང་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་དང་ཁྱད་པར་ཅི་སྙམ་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སོགས་མི་སྐྱེད་པས་ཉོན་མོངས་མེད་པ་སྟེ་འདི་ལ་གཉིས་ལས། ཉན་ཐོས་དང་དེས་མཚོན་པའི་རང་ རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གྲོང་སོགས་སུ་མིས་མཚོན་པའི་སེམས་ཅན་གང་དང་གང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འདོད་པས་དེ་དང་དེ་ལ་ལྟ་བར་མི་འདོད་པའོ། །རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་འདི་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་རྒྱུན་དུ་གནས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་ལ་ལྷག་པར་གཟིགས་པར་བཞེད་ཅིང་གྲོང་སོགས་སུ་གཤེགས་ནས་སེམས་ཅན་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་རྒྱུན་གཅོད་པའོ། །དག་ལྡན་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གྲོང་སོགས་སུ་གང་དག་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ན་དེའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་ཤེས་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་མཐོང་བ་ཉིད་ཟློག་པར་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་དུ་གྱུར་ཟིན་ཟློག་པར་མི་བྱེད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། མཐོང་བ་མི་ཟློག་གི་མཐོང་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉོན་མོངས་མེད་པའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་གཉིས་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ནི་དམིགས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་དོགས་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་མི་འགྲོ་བར་མངོན་ནོ། །ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར། སེམས་ཅན་གང་དག་གི་མིག་ལམ་དུ་སྣང་བར་འདོད་པ་དེ་དག་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་མི་འབྱུང་བར་བྱ་སྙམ་ནས་སྨོན་གནས་ཤེས་པས་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་བ་ལ་བལྟས་ཏེ་དེའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་ཡང་རུང་མི་འགྲོ་ཡང་རུང་ཅི་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཆགས་སྡང་སོགས་མི་སྐྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དེའི་ཕྱིར་དུ་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་ བའི་ཞི་ལྷག་ལ་འཆད་དོ། །མཛོད་ལས། ཉོན་མོངས་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས། །བསམ་གཏན་མཐའ་ན་མི་གཡོའི་ཆོས། །མིས་བསྐྱེད་ཉོན་མོངས་འདོད་གཏོགས་པ། །མ་སྐྱེས་གཞི་བཅས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་ས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་དང་རྒྱུད་མི་གཡོའི་དགྲ་བཅོམ་དང་རྟེན་མི་དང་དམིགས་པ་འདོད་ཉོན་ཏེ་དེ་ཡང་གཞི་བཅས་སྒོམ་སྤང་དང་གཞི་མེད་མཐོང་སྤང་གཉིས་ལས་དང་པོའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དོགས་པ་སྔར་ལྟར་བསུས་ནས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་སྨོན་གནས་ཤེས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་ཤེས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་ན་ཁམས་གསུམ་ན་གནས་པའི་ཤེས་བྱ་གང་དང་གང་མཁྱེན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་སྨོན་ཏེ་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ལངས་པ་ན་སྨོན་པ་བྱས་པ་དེས་ཤེས་བྱ་དེ་དག་རིག་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ནས་ནི་ཉན་རང་གི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ་འཕགས་ཆོས་གང་ན་ལྟ་སྟེ། རང་གི་རང་གིས་འཇུག་པའི་ལྷུན་གྲུབ་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པས་ཆགས་སྤངས་དང༌། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུགས་པས་ཐོགས་མེད་དང༌། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པས་རྟག་གནས་དང༌། ཞུས་ལན་ཐམས་ཅད་འདེབས་པར་མཛད་པས་འདྲི་བ་སོགས་སོ། །མཛོད་ནས། སྨོན་ གནས་ཤེས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། ཞེས་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་འདྲ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཚན་མ་མེད་པ་ནི་འབད་རྩོལ་གྱིས་སོ། །ཡང་དག་པའི་སོ་སོར་རིག་པ་བཞི་ནི་ཆོས་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཏེ་འདྲི་བའི་ལན་འདོན་པའི་རྒྱུའོ། །ཇི་ལྟར་ལན་ལྡོན་པ་ནི་བདེན་སྨྲས་ཞུས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ངེས་པའི་ཚིག །མང་པོ་དག་གིས་དུས་གཅིག་ཞུ་ཞུས་ནས། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གསུང་དབྱངས་གཅིག་གིས་སོ་སོར་ལན་ཀྱང་འདེབས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡི་ནི་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ཤུགས་ལ་འཕངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་བརྒྱ་ཞེ་དྲུག་ལས་འདི་གཉིས་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་འཆད་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ལའང་མཚོན་པའི་ཆེད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཐ་དད་པའི་སྐུར་བསྟན་པའི་གསུམ་དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་སྟེ། ཆོས་སྐུའི་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་པ་རིམ་བཞིན་སྤོང་བའི་སྐོར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་ཁྱབ་པ་དང༌། རྟག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་རྩོད་སྤང་ངོ༌། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩོད་པས་མཚམས་སྦྱར། ལན་གྱིས་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་འགལ་ལ་དོན་མི་མཛད་ནའང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པ་འགལ་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པ་དེའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་བར་ཚིགས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ ལ་གཉིས། དོན་དངོས་དང༌། དེ་དཔེས་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྣང་ངོ༌། །གང་ལ་ན་གདུལ་བྱ་གང་དང་གང་ལའོ། །གང་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའོ། །ཉི་སྣང་དང་དག་ལྡན་ལྟར་ན་སྤྲུལ་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ན། དུས་གང་དང་གང་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་ཕན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེའོ། །ཇི་ལྟར་ན། གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་ལ་སྣང་བ་དང་འཚམ་པའོ། །རྒྱུ་གང་ལས་ན། འཚང་རྒྱ་བའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་པ་དེ་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩ་བའི་དོན་དཀྲོལ། དེས་གྲུབ་པའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། མཛད་དོ། །གང་ན། མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་དོན་གྱི་བྱ་བའོ། །གང་གིས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེའི་ངོར་རང་རང་གི་སྣང་བ་དང་འཚམ་པར་ཏེ་རབ་དགའ་འདུལ་བ་ལ་དྲི་ཟར་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའོ། །གང་གི་ཚེ་ན། གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་གང་ལ་གང་གི་དུས་སུ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སོགས་འོད་འགྱེད་པ་སོགས་མཛད་ན་ཡུན་དུ་འཕྲོད་བ་སྐྱེ་སྟེ་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེའོ། །རྒྱུ་གང་ལས་ན། གདུལ་བྱ་རྒྱུད་དག་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྡོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་ལས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་སོགས་པས་གྲོགས་དམ་པ་སོགས་དང་ཕྲད་པས་རྐྱེན་བྱ
Chinese
这样做了之后，解释为二与《现观庄严论》中分为三不符。同样，《现观庄严论释·白莲花》也说，将近处指示理解为之前所说的四身，认为没有其他的必要，这也是没有道理的。那么，为什么在广释中不像略释那样解释呢？《词句明释》中说，这是因为诸身是按主要的顺序来指示的，并且最初的两个身是为了成立法与有法之间的关系。至于《现观庄严论释·白莲花》，就像“任何与任何相关的事物，即使相隔遥远，也存在于那里”所说的那样，即使在略释中没有用语言在第一个身之后指示，但实际上也解释为相关的。因为认为四身没有损害，并且有成立的理由，所以与其他宗派，尤其是密宗的教法中所说的四身都不矛盾，而且会变得一致。第二是解释将不同智慧显示为身的第二种差别，即解释无烦恼和知晓所愿之处的差别。第二部分分为两点：无烦恼和知晓所愿之处的差别。第一点分为三部分，第一部分是：如果这种禅定在声闻、独觉、阿罗汉中也有，那么与佛有什么区别呢？这里所说的声闻等等。第二点：因为不生起存在于他人相续中的烦恼，如贪等，所以是无烦恼。这一点分为两点：声闻以及由此所代表的独觉阿罗汉的无烦恼的见解，即禅定是不愿意见到在城镇等地以人来代表的任何众生的烦恼完全被舍弃，因此不愿意见到他们。佛陀的无烦恼是指，为了不让这些众生执着于我而使烦恼持续不断，因此特别关注他们，并且前往城镇等地，断除这些众生的烦恼之流。《具足清净经》中说：声闻们在城镇等地见到任何会生起烦恼的人时，会阻止见到众生本身，但不会阻止已经显现的烦恼。这是声闻的无烦恼的禅定。不阻止见到，但即使见到也能断除他们的烦恼之流，这是如来
English
Having done so, explaining it as two is inconsistent with the division into three in the Ornament Manifestation. Similarly, the White Lotus Commentary also says that understanding the near indication as the previously mentioned four bodies, and thinking that there is no other necessity for it, is also unreasonable. So, why is it not explained in the detailed commentary as in the concise commentary? The Clear Words Commentary says that this is because the bodies are indicated in the order of importance, and the first two bodies are for establishing the relationship between dharma and the possessor of dharma. As for the White Lotus Commentary, just as it says, "Whatever is related to whatever, even if it is far away, it exists there," even if it is not indicated in the concise commentary with words after the first body, it is actually explained as related. Because there is no harm in considering the four bodies, and there is a reason for establishing them, it is not contradictory to all the teachings of other schools, especially the tantric teachings, that speak of the four bodies, and it will become consistent. The second is to explain the difference of the second, which shows different wisdoms as bodies, that is, to explain the difference between being without afflictions and knowing the desired place. The second part is divided into two points: being without afflictions and the difference of knowing the desired place. The first point is divided into three parts, the first part is: If this samadhi is also present in Hearers, Solitary Realizers, and Arhats, then what is the difference with the Buddha? Here it says Hearers and so on. The second point: Because afflictions such as attachment that exist in the continuum of others do not arise, it is without afflictions. This is divided into two points: the view of Hearers and the Solitary Realizers Arhats represented by them as being without afflictions, that is, the samadhi is unwilling to see the afflictions of any sentient beings represented by people in towns and so on being completely abandoned, therefore they are unwilling to see them. The Buddha's being without afflictions means that in order not to let these sentient beings be attached to me and make afflictions continue, they pay special attention to them, and go to towns and so on, cutting off the stream of afflictions of those sentient beings. The Pure Sutra says: When Hearers see anyone in towns and so on who will give rise to afflictions, they will prevent seeing the sentient beings themselves, but they will not prevent the afflictions that have already manifested. This is the samadhi of the Hearers being without afflictions. Not preventing seeing, but even if they see, they can cut off their stream of afflictions, this is the Tathagata's.
Chinese
说这是没有烦恼。像这两种情况来看，声闻因为害怕成为对境的因缘，所以不往那些有情那里去，这是很明显的。《俱舍论》的解释中说：某些有情希望显现在自己的眼前的那些有情，心想以我为对境，就不会生起烦恼，因为知道祈愿处，观察未来会发生的事情，所以去不去他们那里都可以，无论如何都不要对那些有情生起贪嗔等等，为了这个目的，依靠禅定来守护他人的心，这就是止观。论中说：无烦恼是世俗智，禅定边际是不动法，人所生的烦恼属于欲界，未生的有根本的行境。说本体是世俗智，地是第四禅的边际，相续是不动罗汉，所依是人，对境是欲烦恼，也就是有根本的修断和无根本的见断二者中的第一个。第三个很容易理解。第二个有三个方面，第一个方面是：像之前一样提出疑问，声闻等等的等等。第二个方面是：一般来说，知道祈愿处就是依靠禅定，心想如果能知道这个就好了，当这个愿望实现的时候，对于住在三界中的任何想要了解的事物，心里想如果能知道这个就好了，然后进入禅定，从禅定中出来的时候，因为发了愿，所以就能证知那些事物。其中，从佛陀开始就比声闻缘觉的更加殊胜，在哪里看殊胜的法呢？自己的自己进入的任运成就，相续不断绝的断除贪欲，进入一切所知而无有阻碍，恒常安住于等持而恒常存在，对于所有的问题都能回答，所以是询问等等。论中说：知道祈愿处也是这样，它的对境是一切。说其他的差别是相同的，只是对境不同。第三个方面是：无相是依靠努力。四种正确的辨别智慧是说法之因圆满，是回答问题的因。如何回答呢？从真实语所问中说：如何一切有情的决定语，众多有情同时提问，心的刹那之间
English
It is said that this is without affliction. According to these two cases, it is obvious that the Shravakas do not go to those sentient beings because they are afraid of becoming the cause of the object. In the explanation of the Abhidharmasamuccaya, it says: Those sentient beings who want to appear in their eyes, thinking that if they take me as the object, they will not generate afflictions, because they know the place of prayer, observe what will happen in the future, so it is okay to go or not to go to them, in any case, do not generate attachment, hatred, etc. towards those sentient beings, for this purpose, relying on meditation to protect the minds of others, this is Shamatha-Vipassana. The Abhidharmakosha says: "Non-affliction is conventional wisdom, the end of meditation is the immovable Dharma, afflictions generated by humans belong to the desire realm, the unborn have fundamental objects of experience." It is said that the essence is conventional wisdom, the ground is the edge of the fourth Dhyana, the lineage is the immovable Arhat, the basis is human, and the object is desire-affliction, which is the first of the two, the root-based cultivation abandonment and the non-root-based seeing abandonment. The third is easy to understand. The second has three aspects, the first of which is: Like before, raise the question, the etc. of the Shravakas, etc. The second aspect is: Generally speaking, knowing the place of prayer is relying on meditation, thinking that if one could know this, when this wish is fulfilled, for any object of knowledge that one wants to understand in the three realms, one thinks that if one could know this, then enters meditation, and when one comes out of meditation, because one has made a wish, one can realize those things. Among them, starting from the Buddha, it is more excellent than the Pratyekabuddhas and Shravakas, where to see the excellent Dharma? The spontaneously accomplished self-entry, the uninterrupted cutting off of desire, the unobstructed entry into all knowable things, the constant abiding in Samadhi and constant existence, the ability to answer all questions, so it is questioning, etc. The Abhidharmakosha says: "Knowing the place of prayer is also the same, its object is everything." It is said that other differences are the same, only the object is different. The third aspect is: Non-characteristic is relying on effort. The four correct discriminating wisdoms are the complete cause of teaching the Dharma, the cause of answering questions. How to answer? From the question of truthful speech, it says: How is the definitive word of all sentient beings, when many sentient beings ask at the same time, in a moment of mind