Tibetan
གཙང་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་བསྒྱུར་བས་ཉེས་པ་མེད་ཅེས་དོན་གསང་ལས་འཆད་པ་ལྟར་ཁས་བླང་ ངོ༌། །འཕགས་པ་ཆགས་བཅས་གཉིས་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ལས་བསགས་པ་ནི་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མཛོད་པ་ལྟར་ན་ས་དེ་དང་དེར་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་ན་འཕགས་པས་ཀྱང་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་འཕེན་པར་འདོད་པ་འདྲའོ། །ས་མཚུངས་ཚུལ་འདི་ནི་རྒྱ་འགྲེལ་དག་ལས་ཞིབ་པར་མི་སྣང་ཞིང་སྤྱིའི་ཁོག་ན་གནས་ པས་དེའི་ཕྱིར་བློས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་མཐའ་ཆོད་པར་བཀོད་པའོ། །བདུན་པ་ནི་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ཟློག་སྒོམ་པ་སྟེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བརྒྱད་པ་ནི། འཁོར་བར་འཇུག་ལྡོག་ལ་མཁས་ཤིང་དེ་ལ་འདོར་ལེན་བྱས་པས་ལེན་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་འགག་གི་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་ལ། འདིའི་ངང་ཚུལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་ཀྱིས་དབེན་པར་འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་ལས་འོངས་པ་ནི་འདིར་མ་བཀོད་དེ། མིང་ཙམ་ལས་ཀྱང་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཡང་འདིར་རེ་ཞིག་མ་སྨྲས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤདཔའི་གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་བཤད་པ་སྟེ། འདིའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་རྟེན་སྒོམ་ལམ་སྟེ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་སོགས་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། རྟེན་སྒོམ་ལམ། སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག །བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་བརྗོད་ཟིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་ཏེ། དགོས་པ་ནི། སྒོམ་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང་སོགས་པས་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པ་ནི་དེ་དག་གི་རྟེན་སྒོམ་ལམ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་བཏང་བ་ཡིན་ན་གོ་སླ་བས་སོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། །སྔར་ཡུམ་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་འཛིན་པར་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་བཤད་པས་དེ་ལ་འཕྲོས་ནས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་མདོ་ཡང་ཡུམ་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་འཛིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐོད་རྒལ་དངོས་དང༌། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཚུལ། མཐའ་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆེན་འ
Chinese
如《义密》所说，转为生于净土之因无罪，应如是承认。对于圣者有染与无染二者，积聚业力也应知是在凡夫位。如《俱舍论》所说，如果未断除生于彼彼地的烦恼，似乎也认为圣者也会投生由此所生的业。这种同地之理在印度注释中未见详细说明，仅存在于 общей 之中，因此应善加思考，将智者们的观点确定下来。第七是修习顺生顺灭，已述完毕。第八是，精通轮回的进入与返回，并对此进行取舍，从而无取而证得涅槃。如是的十二支，唯物论者认为其自性是构成生灭之物的。而此中的状态，远离八戏论，是从圣者龙树父子的论典中而来，此处未作阐述，因为仅仅是名字也似乎会产生恐惧。因此，类似的其他内容此处暂且不谈。第三是广说圆满次第之法，第三是宣说修道圆满次第，此科判较为广博，首先是所依修道，即宣说顿超之等持等。第三有三：所依修道，所断分别念，所依功德。初者有三，初者是，如是宣说了见道之顶后，其后宣说了所依修道，必要是：断除修道之违品，以及由等生起功德，即是成立彼等之所依修道，即是证悟先于行持，如果放开来说就容易理解了。经部关联是：之前安住于母胎而执持禅定波罗蜜多时，宣说了狮子奋迅，由此引申而宣说。此经也是安住于母胎而执持禅定之第二种方式。第二有二：顿超真实，以及对此的辩驳。初者有三：经中如何宣说，论典如何归纳，最终定论。初者是：大菩萨的等持狮子奋迅是什么呢？ 善现，此大菩萨
English
It should be acknowledged that, as explained in the Guhyartha, there is no fault in transforming it into a cause for being born in a pure land. Regarding the two, tainted and untainted, of the noble ones, it should be understood that the accumulation of karma also occurs during the state of ordinary beings. According to the Abhidharmakośa, if the afflictions of being born in that particular place have not been abandoned, it seems that even the noble ones will project the karma arising from them. This principle of similarity of place is not found in detail in the Indian commentaries, but exists within the general framework, so it should be well considered, and the views of the wise should be definitively stated. The seventh is the meditation on arising and ceasing in order, which has already been explained. The eighth is being skilled in entering and reversing samsara, and by taking and abandoning it, attaining nirvana without taking. Such twelve limbs are considered by materialists to be the nature of things that constitute arising and ceasing. And the state of this, being devoid of the eight extremes of elaboration, comes from the treatises of the noble Nagarjuna and his son, which are not elaborated here, because even the mere name seems to cause fear. Therefore, other similar contents are not discussed here for the time being. The third is the extensive explanation of the Dharma of the Completion Stage, the third is the explanation of the practice path of the Completion Stage, this section is quite extensive, and first is the support practice path, that is, the explanation of the spontaneous accomplishment of samadhi, etc. The third has three: the support practice path, the objects to be abandoned, conceptual thoughts, and the qualities of the support. The first has three, the first is, having spoken of the peak of the path of seeing in this way, after that the support practice path is taught, the need is: to abandon the opposing factors of the practice path, and to generate qualities by etc., that is, to establish the support practice path of those, that is, realization precedes practice, if it is released, it is easy to understand. The sutra connection is: previously, while abiding in the womb and holding the perfection of meditation, the Lion's Play was taught, and from this it was extended and taught. This sutra is also the second way of abiding in the womb and holding meditation. The second has two: the actual spontaneous accomplishment, and the refutation of disputes about it. The first has three: how it is taught in the sutra, how it is summarized by the treatises, and the final conclusion. The first is: what is the samadhi Lion's Play of the great Bodhisattva? Rabjor, this great Bodhisattva