Tibetan
་ལན་དུ། ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སུ་འཆད་པས་ལས་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པ་དང་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་བརྙེས་པས་སངས་རྒྱས་དེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་རྒྱུའི་ལམ་དང་བཅས་པར་དྲན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་དང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་དྲན་ཚུལ་ནི་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་སོགས་སུ་དྲན་པ་ལ་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་འདི་དག་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པས་སམ། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཚུལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །འདི་གསུམ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མིན་ཀྱང་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་འདུས་བྱས་མ་བྱས་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ རྣམས་ཞར་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི་དགེ་བ་བླང་བྱ། མི་དགེ་བ་དོར་བྱ་ལུང་མ་བསྟན་ལ་མི་འཇུག་པར་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་དྲན་པའམ་ཡང་ན་འདི་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་དྲན་པ་ལ་འཆད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཚུལ་ཡང་སྔ་མ་སངས་རྒྱས་ལ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །ཚིག་གསལ་ལས་སྔར་ལྟར་ནི་དྲན་ཚུལ་དང་དྲན་བྱ་གཉིས་ལ་སྙེག་སྟེ་དེ་ཡང་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུའི་སྐབས་ལ་འཆད་པའང་དགོས་པར་མི་སྣང་ངོ༌། །དྲན་ཚུལ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་ཞུགས་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་ས་རབ་ཏུ་བརྙེས་པ་ཞེས་སོགས་དྲན་པ་ལ་འདོད་དོ། །སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེར་སྣ་སྤངས་པས་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་སོགས་འགྱེད་པའི་གཏོང་བ་དང༌། ཁམས་གསུམ་གྱི་ལྷ་འཕགས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཚུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་སྒྱུ་མ་ལྟར་དྲན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པས་རྒྱུད་བསིལ་བར་བྱེད་པ་དང་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་དང་ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པ་ལྷ་མིའི་ཡོན་ཏན་སྦྱང་བའོ། །གཏོང་བ་ནི་མཛའ་བཤེས་ འཕེལ་བ་དང་ཚེ་རབས་རྣམས་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ཕ་མ་དང་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་གོ་ཞེས་དྲན་པ་དང༌། རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་སོགས་ཀྱི་ལྷ་ཕལ་པ་ལ་ནི་འདི་དག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ལས་ཁྱད་པར་
Chinese
答：如果说将一切道都解释为法身的事业，忆念业的作者，以及忆念如何证得道路，从而使佛陀获得菩提，并忆念包括因的道路在内，是唯一令人信服的原因，这似乎不是其意图。忆念佛陀的方式是忆念具备智慧和足等。如实地了知善、不善和无记，从而避免堕入恶趣吗？或者，由于执着于自己的特征，在忆念这些法的状态和方式上，与之前所说的一样。虽然这三者不是法宝，但在忆念它们时，会顺带忆念显现为有为、无为、有漏和无漏的法。在《明句论》中，忆念是：善应取，不善应舍，不应陷入无记，而应陷入善，或者说，将这三者分开只是分别假立，而没有自性成立。忆念菩萨圣者、学者、不退转的僧众的状态和方式也与之前对佛陀所说的一样。《明句论》中，如前一样，是趋向于忆念的方式和忆念的对象，而且在二十僧众的场合也需要解释，这似乎没有必要。在忆念的方式上，也有忆念共同的功德，如善入等，以及忆念不共的功德，如彻底证得不退转地等。以三律仪的戒律和舍弃悭吝而无执着，以及布施自己的身体和生命等。忆念三界的天神圣者的状态和方式，与对佛陀所说的一样，在胜义中没有忆念，但在名言中，如幻觉般忆念他们的功德。也就是说，戒律因无悔而使相续清凉，是通往善趣的道路，以及如何实现所愿的结果，并且因无悔而生起等持，是净化天人的功德。布施是友谊增长的原因，是生生世世安乐的原因，也是供养父母和上师的支分。对于四大天王等普通天神，忆念这些令人满意的事业特别……
English
In response: If it is said that all paths are explained as the activity of the Dharmakaya, and that remembering the agent of karma, and remembering how the path is attained, so that the Buddha attains enlightenment, and remembering the path of cause, is the sole cause of conviction, this does not seem to be the intention. The way to remember the Buddha is to remember that he possesses wisdom and feet, etc. Is it by truly understanding good, non-good, and indeterminate, that one avoids falling into the lower realms? Or, because of clinging to their own characteristics, the state and manner of remembering these dharmas are the same as previously stated. Although these three are not the Dharma Jewel, when they are remembered, the dharmas that appear as conditioned, unconditioned, defiled, and undefiled are incidentally remembered. In the Clear Words, remembrance is: good should be taken, non-good should be abandoned, one should not fall into the indeterminate, but should fall into the good, or that separating these three is merely conceptual imputation, and there is no self-established nature. The state and manner of remembering the Bodhisattva Arya, the learner, and the non-returning Sangha are also the same as previously stated for the Buddha. In the Clear Words, as before, it is to strive for the way of remembering and the object of remembering, and it also seems unnecessary to explain it in the context of the twenty Sanghas. In the way of remembering, there is also remembering common qualities, such as well-entered, etc., and remembering uncommon qualities, such as thoroughly attaining the non-returning ground, etc. With the discipline of the three vows and the abandonment of stinginess, there is no clinging, and giving away one's own body and life, etc. The state and manner of remembering the noble gods of the three realms are the same as stated for the Buddha, there is no remembrance in the ultimate sense, but in conventional terms, their qualities are remembered like illusions. That is to say, discipline cools the mind because of no regret, it is the path to higher realms, and how the desired result is achieved, and because of no regret, samadhi arises, it is the purification of the qualities of gods and humans. Giving is the cause of increasing friendship, the cause of happiness in lifetimes, and the limb of offering to parents and teachers. For ordinary gods such as the Four Great Kings, remembering these satisfying activities is particularly...
Tibetan
ཅན་ལས་གྲུབ་པའོ་སྙམ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པའོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །སྔར་གྱི་སྦྱིན་ཚུལ་གཉིས་དང་འདི་གཉིས་མི་ཟློས་པ་ནི་འདི་ཕན་ཡོན་དྲན་པ་ཡིན་ལ་སྔར་གྱི་དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་དེ་ལྟར་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་མཛད་པ་ནི། མདོ་ནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མཐར་གྱིས་བྱ་བ་སོགས་གསུམ་མཛད་པ་དེའི་ཚིག་དང་བསྟུན་པར་སྣང་ཡང་འཕགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཚོགས་ལམ་ནས་ཀྱང་འདི་བཞག་གོ །གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟོགས་པ་གང་སོགས་སོ། །མོས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་དམ་མངོན་རྟོགས་དང་སྙིང་པོའི་དོན་ནམ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཚིག་གཉིས་བསྟན་པར་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་མཐར་གྱིས་པར་མ་ཟད་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་ཤིང་མཐར་གྱིས་པའང་རེ་རེ་ལའང་ཚང་ཚུལ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་རབ་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བ་ལས་སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་དོ།། །།ལས་སྐབས་བདུན་པའི་འགྲེལ་བཤད།གཉིས་པ་ནི་བརྟན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཉིས་པ། བརྟན་པའི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མའི་ཡན་ལག་བཤད་ཀྱི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་དོན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། འབྲེལ་བརྗོད་པས་མཚམས་སྦྱར། སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་འོག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་རྫོགས་པར་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་པ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་གསུངས་ཏེ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསམས་པས་ནི་སྦྱིན་སོགས་དེ་དག་ཉིད་དུས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་སྒོམ་པའམ་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་རིམ་སྒོམ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། མཐར་གྱིས་པ་བཅུ་གསུམ་པར་བྱང་ཚེ་ཕྱིན་དྲུག་མི་དམིགས་པར་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལ་འཕྲོས་ནས་བྱང་ཚེ་ཇི་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་གཅིག་གིས་ཕྱིན་དྲུག་འཛིན་པ་ལགས་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི།
Chinese
想著是由此而成就。忆念世间自在和圣救度母等的功德，这是《词明》中所说。以前的两种布施方式和这两种不重复，是因为这是忆念利益，而以前的是从修行的角度来阐述。阿阇黎将忆念分为三种情况，似乎是为了与经部中所说的对所有十二种都逐渐进行等三种行为相符，但与圣者不相违背，即使在资粮道中也这样安排。第三是，以领悟的方式理解，即领悟到色等一切法都没有真实的自性。信解和真如作意或现观和心要义或以名相的方式，《词明》中阐述了这两个词。这些不仅是渐次的，而且对于大乘的一切道都必不可少，渐次的每一项也都具备所有内容，这在前面已经说过了。第三是，智慧等。对《现观庄严论》及其注释的广释，名为《善说金鬘》，是多闻者东宗喀巴·洛桑扎巴吉祥所著，是第六品释。第七品释。第二是稳固，因果支分广释之二。稳固的果，刹那支分之释的段落，首先阐述连接之义。第二有三：以关联进行连接，广释刹那之法，总结章节。第一是，在渐次之后，当一个刹那显现时，圆满，即宣说了证悟一切法成菩提的瑜伽。通过对渐次现观进行分别思择，以一个刹那的时间来修习或证悟布施等。如此能够的原因是，因为在无数三劫中次第修习，已经变得非常熟悉。经部的关联是，在第十三渐次中，宣说了菩提心修习六度不可得，由此引申出如何以一个菩提心来执持六度，在被提问后，作为回答而宣说的。第二是。
English
Thinking that it is accomplished by this. Remembering the qualities of the Lord of the World and the Holy Mother Tara, etc., as stated in the 'Clear Words.' The previous two ways of giving and these two do not repeat, because this is remembering the benefits, while the previous ones are explained from the perspective of practice. The Acharya divided the remembrance into three situations, seemingly to be in accordance with the sutra which states that all twelve are gradually done, etc., but it is not contradictory to the noble ones, and it is arranged this way even in the accumulation path. The third is, understanding through the method of realizing that all phenomena such as form do not have a true essence. Faith and suchness attention or realization and essential meaning or in terms of nomenclature, the 'Clear Words' explains these two words. These are not only gradual, but also necessary for all paths of the Mahayana, and each of the gradual ones also possesses all the contents, which has been said before. The third is, wisdom, etc. The extensive explanation of the 'Ornament of Clear Realization' and its commentary, which is the instruction manual of the Perfection of Wisdom, called 'The Golden Rosary of Good Sayings,' was composed by the greatly learned Shar Tsongkhapa Lobsang Drakpa, is the explanation of the sixth chapter. Explanation of the seventh chapter. The second is stability, the second of the detailed explanation of the limbs of cause and effect. The section on the explanation of the limbs of the stable fruit, the moment, first explains the meaning of the connection. The second has three: connecting with the expression of relationship, extensively explaining the Dharma of the moment, and summarizing the chapter. The first is, after the gradual, when a single moment manifests, it is complete, that is, the yoga of realizing all Dharmas becoming enlightenment is taught. By contemplating the gradual realization in various ways, one practices or realizes giving, etc., in a single moment of time. The reason for being able to do so is that one has become very familiar with gradual practice in countless three kalpas. The connection of the sutra is that in the thirteenth gradual, it is said that the six perfections are practiced without being perceived by Bodhicitta, from which it is inferred how one Bodhicitta holds the six perfections, and it was spoken as an answer to the question. The second is.