Tibetan
སྐད་ཅིག་སྦྱོར་དེ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པས་དེ་དག་སྟོན་པ་ལ་གཉིས། ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚམས་སྦྱར་བ་དང༌། དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་དང་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུངས་སོ། །འདིར་རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པ་དང་ཡིན་པ་གང་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་ས་བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མཐོང་ལམ་མ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པའོ། །ཟག་མེད་ནི་དེ་དག་ཟག་མེད་མ་ཡིན་ཀྱང་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཟག་མེད་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཤེས་ཀྱང༌། །དེ་ཉིད་དེ་ལས་རབ་ཏུ་གནས།། ཞེས་པ་ལྟར་རོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །རྟོགས་དཀར་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་འདུ་མ་བྱས་པ་དང་པོ་དང་འཚང་རྒྱ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་གཉིས་པའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །སྔ་མ་རྣམས་ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ནི་འབད་རྩོལ་ལ་ལྟོས་པས་མ་སྨིན་པ་དང་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ནི་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འབྱུང་བས་རྣམ་སྨིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་རྣམས་ནི་མི་འཐད་དེ། དང་པོ་ལྟར་ན། ཆོས་ཉིད་ལ་བྱེད་ན་ཆོས་ཉིད་ལ་དབྱེར་མེད་པས་ས་དང་པོ་བཞག་དགོས་ལ་ཆོས་ཅན་ལ་བྱེད་ན་རྣམ་པར་མ་སྨིན་པ་ལ་ཟག་མེད་མི་འཐད་ དོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། དང་པོའི་ཟག་མེད་རྣམས་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་དོན་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྨྲ་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན། མདོ་འགྲེལ་ལས་མཚན་དཔེ་དང་སྟོབས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་འཆད་པས་བདུན་པ་མན་ཆད་ལ་ཇི་ལྟར་འགྲིག །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་འདི་དག་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་ཡིན་པས། ཡུལ་ཅན་ལ་རྣམ་སྨིན་ཡིན་མིན་མི་རུང་བས་ཡུལ་ལ་བྱ་ཞིང༌། དེ་ཡང་གཅིག་གི་ཡུལ་གཉིས་ཀའིའང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མདོ་བསྟན་བཅོས་ནས་བསྟན་ཚོད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རྣམ་སྨིན་དང་དེ་མིན་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། དང་པོའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་པ་མ་སྨིན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཞག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། དེ་མཚོན་པའི་དཔེའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཐུབ་པ་རྒྱུན་མཐའ་བའི་རྟོགས་པ་འདི་ནི་རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་སྦྱོར་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་སོགས་རེ་རེའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་དེ་དང་རིགས་མཐུན་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་གིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་མ་འདྲེས་པ་དང་མཚན་དཔེའི་བར་ལ་གསུངས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་གཅིག་ནི་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་ཡིན་ནོ། །གཉིས་བ་ནི། ཐུབ་པ་སྟེ་སྒོ་གསུམ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བྱང་སེམས་རྒྱུན་མཐའ་བའི་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་སྟེ་རེ་རེའི་ངོ་བོ་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་ཀྱང་སྦྱིན་སོགས་ནས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བར་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་མང་པོ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བློས་གཅིག་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཅིག་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པའི་བློས་ཀྱང་མང་པོ་ཡུལ་དུ་བསྡུས་པ་ཡོད་ཅེས་པའོ། །རྟགས་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས། རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་གཅིག་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ནི་གཞན་ཡུལ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱི་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དེ་ལྟར་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པའི་འགལ་རྐྱེན་བྲལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ནི། དབུ་མའི་ལུགས་ལས་བློ་གང་གིས་དངོས་པོ་གཅིག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཡིས་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དེ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ མཚན་འདི་ལྟར་ན་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་ལུགས་རྟོགས་པ་ལ་མཛད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་དེ་ཙམ་ནི་ས་ད
Chinese
再者，如果以定义或反体来区分刹那结合，则有四种，为了说明这些，分为两部分：显现功德，以及以了悟对境自性方式为主的刹那。第一部分分为两种：非异熟和异熟刹那。第一种又分为两种：连接和解释意义。第一种是： 四刹那中的第一个，即非异熟，是指所有无漏法，通过刹那的定义来证悟的唯一的刹那，被宣说为现证圆满菩提。这里，什么是非异熟和异熟？异熟有三种：初地是出世间，八地是无相，佛地是不可思议且任运成就的异熟。非异熟是指未生起见道的相续中，由所取和能取所摄的一切法。无漏是指，虽然这些不是无漏，但它们的自性是无漏的。如《明句论》所说：“虽然孩童不了解菩提，但它本身远远胜过它。”证悟之白法是指，不由外在因缘显现的最初，以及趋向并完全给予成佛之果。前者被解释为第二个意义。先前那些，从初地到七地之间，因为依赖努力而未成熟，而八地以上则不依赖它而生起，因此被解释为异熟，这些说法并不合理。如果按照第一种说法，如果对法性起作用，则法性没有差别，因此必须安立初地；如果对有法起作用，则非异熟不应是无漏。如果按照第二种说法，则必须说明为什么最初的无漏法没有异熟的意义。如果按照第三种说法，经论中解释了不混合相好和力量等，那么七地以下又如何适用？因此，这些刹那仅仅是反体不同，由于有境不能是异熟或非异熟，因此应安立在对境上。而且，由于一个对境也可以是两者的对境，因此从经论中所示的范围来看，对境可以分为异熟和非异熟两种。第一种对境是指在自己的相续中，能力尚未达到极致的未成熟，而后者是
English
Furthermore, if we distinguish the instantaneous union by definition or counter-entity, there are four types. To explain these, we divide them into two parts: manifesting qualities, and the instantaneous based on the way of realizing the nature of the object. The first part is divided into two: non-vipāka and vipāka instantaneous. The first is further divided into two: connecting and explaining the meaning. The first is: The first of the four instantaneous moments, namely non-vipāka, refers to all uncontaminated dharmas, the single instantaneous moment of realizing through the definition of instantaneousness, which is proclaimed as the complete enlightenment of manifest realization. Here, what is non-vipāka and vipāka? Vipāka has three types: the first bhūmi is supramundane, the eighth bhūmi is signless, and the buddha-bhūmi is the inconceivable and spontaneously accomplished vipāka. Non-vipāka refers to all the dharmas collected by the grasper and the grasped in the continuum where the path of seeing has not arisen. Uncontaminated means that although these are not uncontaminated, their nature is uncontaminated. As the Clear Words says, "Although a child does not understand bodhi, it itself is far superior to it." White Dharma of Realization refers to the initial, which is not manifested by external causes and conditions, and which tends towards and completely gives the fruit of buddhahood. The former is explained as the second meaning. Those earlier ones, from the first to the seventh bhūmi, are immature because they depend on effort, while the eighth and above arise without depending on it, so they are explained as vipāka, but these statements are not reasonable. If according to the first statement, if it acts on dharmatā, then dharmatā has no difference, so the first bhūmi must be established; if it acts on dharmin, then non-vipāka should not be uncontaminated. If according to the second statement, then it must be explained why the initial uncontaminated dharmas do not have the meaning of vipāka. If according to the third statement, the sūtras and commentaries explain that the marks and examples and powers are not mixed, then how does it apply to the seventh and below? Therefore, these instantaneous moments are merely different counter-entities. Since the object-possessor cannot be vipāka or non-vipāka, it should be established on the object. Moreover, since one object can also be the object of both, from the scope shown in the sūtras and treatises, the object can be divided into two types: vipāka and non-vipāka. The first object refers to the immaturity in one's own continuum where the capacity has not reached its ultimate, while the latter is
Chinese
自己的相续中，在那样的状态生起的情况下安立。第二有二，真实的意义和，那所表示的譬喻。第一有二，第一是：通达能仁的常边之悟是并非异熟的刹那之行，应当了知，因为以布施等一一作为对境，彼与同类的无漏之法全部都摄为对境之故。如是行持大菩萨母，以一个发心能圆满六度。如是于不杂和相好的中间宣说，一个发心是刹那之行。第二是：能仁，即三门平等安住的菩萨常边之悟，是并非异熟的刹那证得圆满菩提，应当如是了知。原因是：以布施等自性所成的智慧作为所缘的唯一刹那，即以一一的自性作为对境，也能将从布施等乃至八十随好之间的体性的无漏之法，于一个刹那间都摄为对境之行之故。文中“也”的意思是，不仅是以多作为对境的心将一摄为对境，而且以一摄为对境的心也能将多摄为对境。成立宗义有二，以理成立是：布施等的诸法，以一作为对境，是以不能将其他作为对境的诸法各自确定执着的颠倒之外的自性，因为那样的缘故。这显示了如是能现前的违品已离。以教证成立是：从中观的宗派来说，任何智慧见到一法的如实性，它也如实见到一切法的自性，因为如此出现。如果就法界自性的无别而言，一法的自性即是一切法的自性，一切法的自性即是一法的自性。如是理由，对于通达一切无漏的实相而作，虽然显现为如此，但仅是地道
English
It is established in the state of arising in one's own continuum. The second has two parts: the actual meaning and the metaphor that represents it. The first has two parts, the first is: Understanding the constant edge of the Thuba (Buddha) is known as the practice of a single moment that is not Vipaka (result of karma), because by making each of the giving etc. as the object, all the uncontaminated Dharmas of the same kind are included as the object. Thus, practicing the Great Bodhisattva Mother, with one Bodhicitta (mind of enlightenment) can perfect the six Paramitas (perfections). It is said between the unmixed and the marks and examples, one Bodhicitta is the practice of a moment. The second is: Thuba, that is, the Bodhisattva who keeps the three doors (body, speech, and mind) equally, the understanding of the constant edge is the complete enlightenment of a single moment that is not Vipaka, it should be understood like this. The reason is: the single moment of wisdom that has become the nature of giving etc. is to be focused on, that is, by making the nature of each one as the object, it is also possible to include the uncontaminated Dharmas of the characteristics from giving etc. to the eighty minor marks in one moment, because it is the practice of including them as the object. The meaning of "also" in the root text is that not only does the mind that takes many as the object include one as the object, but also the mind that takes one as the object can include many as the object. There are two ways to establish the sign, to establish by reasoning is: the objects of giving etc., taking one as the object, is the nature of being free from the inversion of definitely grasping each object that cannot take others as the object, because of that reason. This shows that the opposing factors that can manifest in this way are free from it. To establish by scripture is: from the Madhyamaka (Middle Way) school, whatever wisdom sees the suchness of one object, it also sees the nature of all objects as suchness, because it appears like this. If we consider the indistinguishability of the nature of Dharmadhatu (realm of Dharma), the nature of one object is the nature of all objects, and the nature of all objects is the nature of one object. For this reason, it seems to be done for understanding the reality of all uncontaminated things, but it is only the Bhumi (ground) and Path.