Tibetan
་འདི་སྐྱེ་བས་སོ། །གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་རྣམ་པ་སྟེ་དེས་ཡུལ་དེ་རྟོགས་ཚུལ་ཡིན་པས་སོ། །ས་དགུ་པ་ཕྱིན་ཆད་དུ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་གཞན་དོན་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པར་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དྲན་པའི་རྒྱུན་ནི་རྣམ་མཁྱེན་འདིའི་བདག་རྐྱེན་ཏེ། དམིགས་པ་དེ་ལ་བློའི་རྣམ་པ་དེ་ཉེ་བར་གཏོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རབ་འབྱོར་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་བདག་པོ་ནི་དྲན་པ་རྣམ་པ་ནི་ཞི་བ་མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །མདོ་ཚིག་ཕྱི་མ་འདིས་ཞི་བ་ལ་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཉེན་པོས་གསར་དུ་བཀག་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་བཟློག་ནས་གདོད་མ་ནས་ཞི་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པར་ཉི་སྣང་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མ་དག་ལྡན་རྣམས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་དང་འགྲེལ་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་དང་ སྙིང་མཆོག་སོགས་སུ་བར་རྩེའི་དམིགས་པ་སོགས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་དམིགས་རྣམ་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའི་ཆེད་དོ། །འདིར་དམིགས་རྣམ་དང་བདག་རྐྱེན་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྤྱིར་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་ལ་བར་རྩེ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྐྱེན་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱང་ཡེ་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གོང་དུ་བར་རྩེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུར་བཤད་པ་ན་དེའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་བསྟན་པ་དེ་ལ་འཕྲོས་ནས་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་སོགས་ཀྱང་བསྟན་པ་སྟེ། འདིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བ་དང་ལོག་རྟོག་གིས་ནི་བར་རྩེའི་སྐབས་སུ་འགལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པས་བར་རྩེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྔོག་གི་ཡང་བཞེད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་དམ། འོན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། མེད་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་རྐྱེན་དུ་ཇི་ལྟར་རུང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་ཤེ་ ན། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་
Chinese
这是由生而来的。从原始以来，戏论寂灭的本性就是此一切智的相，因此它就是了悟彼境的方式。从第九地开始，为了他人的利益，不忘失远离戏论的空性，忆念一切智作意之境相的忆念之流，就是此一切智的俱生缘。因为心的相貌是趋向于彼境的。饶益，一切智本身的境是无事物，主宰是忆念，相是寂静，体性是无体性。如是说。后面的经文是为了遣除对寂静的解释被对治新遮止的疑惑，而表明从原始以来就是寂静的，这是从《日光论》中得知的。像这样，《日光论》和《八千颂》等之中，以及一切智和大小二种解释，以及《心要》等之中，所说的是中观顶的境等，这并不矛盾。因为二者都是境相随顺，是为了互相表示。这里讲述境相和俱生缘的理由是，一般来说，心和心所是从四缘而生，而中观顶也是它的自性，因此讲述了缘，这样解释是不合理的。如果这样，那么所有的道都将有同样的过失。因此，上面在讲述中观顶是一切智的无间缘时，接着就讲述了它的等无间缘，进而也讲述了它的境缘等。这表明一切智的顺缘是圆满的，而邪分别则表明在中观顶的阶段，远离了一切违缘，因此是为了成立中观顶是一切智的无间因。这也会成为法王俄的观点。第三个是，此无间三摩地的境缘，是以一切法无事物而缘，因此，它本身就是无事物。什么？无事物是指像兔角一样完全不存在吗？还是自性光明？如果是前者，那么不存在就因为远离了一切能力，怎么能作为境缘呢？如果是后者，那么它本身不是事物吗？怎么能缘无事物呢？是像第二种情况一样。
English
This arises from birth. From the very beginning, the nature of the cessation of elaboration is the aspect of this omniscient wisdom, and thus it is the way to realize that object. From the ninth ground onwards, for the benefit of others, without forgetting the emptiness free from elaboration, the stream of mindfulness that remembers the object and aspect of the omniscient intention is the co-emergent condition of this omniscient wisdom. Because the aspect of the mind is directed towards that object. Rabyor, the object of omniscience itself is non-thing, the master is mindfulness, the aspect is tranquility, and the nature is non-nature. It is said. The latter sutra text is to dispel the doubt that the explanation of tranquility is newly blocked by the antidote, and to show that it has been tranquil from the beginning, which is known from the Sunlight Treatise. Thus, in the Sunlight Treatise and the Eight Thousand Verse Sutra, etc., as well as in omniscience and the two major and minor commentaries, and in the Heart Essence, etc., what is said to be the object of the intermediate peak, etc., is not contradictory. Because both of them are in accordance with the object and aspect, it is for the purpose of mutual representation. The reason for explaining the object and aspect and the co-emergent condition here is that, in general, mind and mental factors arise from the four conditions, and the intermediate peak is also its nature, so the conditions are explained, which is not reasonable. If so, then all paths will have the same fault. Therefore, when the intermediate peak was previously explained as the uninterrupted cause of omniscience, it was then explained as its immediate condition, and then its object condition, etc., were also explained. This shows that the favorable conditions for omniscience are complete, and that wrong conceptions show that in the stage of the intermediate peak, all unfavorable conditions are absent, so it is to establish that the intermediate peak is the uninterrupted cause of omniscience. This will also become the view of the Dharma King Ngok. The third is that the object condition of this uninterrupted samadhi is to perceive all phenomena as non-things, and therefore it is itself non-thing. What? Does non-thing mean completely non-existent like a rabbit's horn? Or is it naturally luminous? If it is the former, then non-existence is devoid of all abilities, so how can it be an object condition? If it is the latter, then is it not itself a thing? How can it perceive non-things? It is like the second case.
Tibetan
འོན་ཀྱང་དངོས་པོར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་བས་ཀྱི་འདིའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་འཕགས་པའི་རང་རིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ་ཞེས་བསྒྲགས་པའོ། །འདི་ལ་དམིགས་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བས་དམིགས་རྐྱེན་དུ་བཞག་གོ །དེའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དེ་ལ་ལྷག་པར་དབང་སྒྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སྐྱེད་པས་སོ། །དེའི་རྣམ་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ལ་བྱ་སྟེ་དཔེར་ན་མེའི་རྣམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་དང་འཕྲོ་བ་དང་འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་ཟེར་ཏེ་རྣམ་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་རང་བཞིན་ལ་གཟུང་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ངེས་རྟོག་གི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་འཆད་དོ། །རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་བྱང་གི་ས་བོན་དང༌། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་རིག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བཤད་པའི་གསུམ་པ་སྤང་བྱ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བསལ་བྱ་ལོག་སྒྲིབ་ཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་མདོར་བསྟན་གྱི་སྐོར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒོལ་ལོ། །གང་ལ་ན། དག་སྙིང་ཟླ་ འོད་རྣམས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་འདི་ལ་ཞེས་ཟེར་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་རྣམ་འདི་ལ་ནིའོ། །གང་གིས་ན། ཀླན་ཀ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་ངག་གི་བརྗོད་པའི་ལམ་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན། དེས་ཟབ་པར་འཕངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསལ་བར་བྱའོ། །གང་ན། རྒོལ་བ་དེ་དག་གོ། ཇི་ལྟ་བུ་ན། རྩོད་པ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་བདེན་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཐབས་མཁས་པ་བློས་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བའམ་རྩོད་པ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བའོ། །གང་གིས་ན། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སོ། །གང་ལ་འབྱུང་ན། བར་རྩེའི་དམིགས་རྣམ་གྱི་གནས་འདི་ལ་ནིའོ། །འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྒོལ་བ་དེ་དག་གིས་དམིགས་རྣམ་དེའི་གཏིང་དཔག་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ
Chinese
然而，它不会变成事物。对于孩子们来说，这仅仅是在术语上被称为自性光明。因此，不能说它的自性是否存在等等，所以宣称这是圣者的自证的行境。以它为目标，能生起无分别智慧，因此被立为目标之缘。它的增上缘是，在极喜地对真俗二谛无别进行证悟的智慧，通过反复串习，是不忘失事物的忆念，因为它是通过特别控制它而产生的。它的相是，在某些情况下，一个自性显现为不同的，例如，什么是火的相？是圆形、方形、闪烁和盘旋等等。在某些情况下，它指的是自己的自性，例如，低劣的相等等。在这些之中，这里指的是自性，即自性的体性和随念以及决定的分别念都是寂静的，这是《明句论》中所解释的。俱有因是阿赖耶识中存在的清净的种子，它的近取因是先前的意识。第三个是宣说无间顶的第三个所应断，这里阐述的是关于显示、排除、遮止和覆盖的章节，首先宣说总的纲要。第三个分为两部分：总的纲要和详细的解释。第一个分为两部分，第一部分是：反驳。在什么上反驳呢？在清净心月光等之中，虽然说这是现观，但实际上是在先前所说的目标和相上。由谁反驳呢？由那些善于争论的人们。如何反驳呢？从一个到另一个，连续不断地，言语表达的道路没有尽头。第二部分分为两部分：真实的意义和由此而产生的深刻。第一部分是：应当阐明。在哪里阐明呢？在那些反驳者那里。如何阐明呢？那些善于争论的人们，对于不能以智慧理解真俗二谛不相违的方法的人们，他们的诘难的反驳或争论是连续不断的。由谁阐明呢？由那些证悟真俗二谛无别并且善于救度世间的方法的人们。在何处产生呢？在中间顶的目标和相的这个位置上。产生的理由是：因为那些反驳者难以衡量目标和相的深度。像这样，
English
However, it does not become a thing. For children, it is merely called self-luminous in terms. Therefore, it cannot be said whether its nature exists or not, so it is declared that this is the object of the self-awareness of the noble ones. By focusing on it, non-conceptual wisdom arises, so it is established as the objective condition. Its dominant condition is the memory of not forgetting the object, which is the wisdom of realizing the inseparability of the two truths in the Joyful Land, repeatedly familiarized, because it is produced through particularly controlling it. Its aspect is that in some cases, one nature appears as different, for example, what is the aspect of fire? It is round, square, flickering, and swirling, and so on. In some cases, it refers to its own nature, such as inferior aspects, and so on. Among these, here it refers to nature, that is, the essence of nature, recollection, and the conceptualizations of determination are all peaceful, as explained in the Clear Words. The causal condition is the seed of purification existing in the Alaya consciousness, and its immediately preceding condition is the previous consciousness. The third is the third to be abandoned in the explanation of the uninterrupted peak. Here, the section on showing, excluding, preventing, and covering is elaborated, and first, the outline is explained. The third is divided into two parts: the outline and the detailed explanation. The first is divided into two parts, the first part is: refutation. What is refuted? In the pure heart, moonlight, etc., although it is said to be manifestation of realization, it is actually on the object and aspect mentioned earlier. By whom is it refuted? By those who are good at arguing. How is it refuted? From one to another, continuously, the path of verbal expression has no end. The second part is divided into two parts: the true meaning and the profoundness arising from it. The first part is: it should be clarified. Where should it be clarified? Among those who refute. How should it be clarified? Those who are good at arguing, for those who cannot understand the method of the two truths not contradicting each other with wisdom, their refutation or argument of questioning is continuous. By whom should it be clarified? By those who realize the inseparability of the two truths and are skilled in the method of saving the world. Where does it arise? In this position of the object and aspect of the intermediate peak. The reason for arising is: because those who refute find it difficult to measure the depth of the object and aspect. Like this,