Chinese
第一部分是分类的基础。分类的体性是九种。分类的原因是因为有九种境。这些是什么呢？简略的法是指：为了摄受喜欢简略语句的有情而宣说的。广大的法是指：为了摄受喜欢广大语句的钝根有情而宣说的。如来如果将这些法以简略和广大的方式开示，那么应当了知，他将证得无上圆满菩提，因此要通达这六度，既要简略又要广大。这是佛陀所说的。佛陀没有加持和完全摄受的是指：不如所说的那样，对于简略和广大的二者，或者布施等的意义，不努力修持。在无数的世界中，有多少佛陀世尊安住，养育和说法，他们也都在意行持大乘之母（般若波罗蜜多）。这部论典中“བསྟངས་”（bstangs）这个词的意思是“怙主”。在《现观庄严论释》中说：“不如所说的那样，不努力修持，因此没有被佛陀的怙主所完全摄受。”《现观庄严论白疏》中说：“佛陀的加持是指作为怙主的对象。”《释量论》中，འབྲོ་སེང་དཀར་ཤཱཀྱ་འོད་（'bro seng dkar shAkya 'od）翻译为：“没有佛陀的怙主。”因此，意思是佛陀没有作怙主。所以，藏族人把“བསྟངས་པ་”（bstangs pa）和“བཏང་བ་”（btang ba）混为一谈，是不理解词义。三时没有功德，三时是指加行道、见道、修道这三者，也就是过去、现在、未来这三时。没有功德是指：以见道为基础时，没有加行道的功德。因为那时，加行道已经过去，已经生起和灭尽，所以不存在。安住于如此开示之境的大乘，应当了知是不会退转的。这样说。那时观察，没有见道的功德，因为真实来说，不具备任何出生的因。修持般若波罗蜜多。这样说。那时没有修道的功德，因为那时修道是未来，而未来还没有出生，所以不存在。对境进行修持，对它有益。
English
The first part is the basis of classification. The nature of classification is nine types. The reason for classification is because there are nine objects. What are these? The concise Dharma refers to: it is spoken for the purpose of subduing sentient beings who like concise statements. The extensive Dharma refers to: it is spoken for the sake of subduing dull-witted sentient beings who like extensive statements. If the Tathagata reveals these Dharmas in a concise and extensive manner, then it should be known that he will attain the unexcelled perfect enlightenment, therefore, these six perfections must be understood, both concisely and extensively. This is what the Buddha said. What the Buddha did not bless and completely embrace refers to: not diligently practicing the meaning of the two, concise and extensive, or generosity, etc., as stated. In countless worlds, how many Buddhas, Bhagavat, abide, nurture and teach the Dharma, they are also mindful of practicing the Mother of Great Vehicle (Prajnaparamita). In this treatise, the word "བསྟངས་" (bstangs) means "protector." In the commentary on the Ornament for Clear Realization, it says: "Not diligently practicing as stated, therefore not completely embraced by the Buddha's protector." The White Commentary on Clear Realization says: "The Buddha's blessing refers to the object to be made a protector." In the Pramanavarttika, 'bro seng dkar shAkya 'od translated it as: "Without the Buddha's protector." Therefore, it means that the Buddha did not act as a protector. So, Tibetans confusing "བསྟངས་པ་" (bstangs pa) and "བཏང་བ་" (btang ba) is not understanding the meaning of the words. The three times without merit, the three times refer to the path of application, the path of seeing, and the path of cultivation, which are the three times of past, present, and future. Without merit refers to: when the path of seeing is the basis, there is no merit of the path of application. Because at that time, the path of application has passed, has arisen and ceased, so it does not exist. The Great Vehicle abiding in the object of such teaching should be known as irreversible. So it is said. At that time, observing, there is no merit of the path of seeing, because in reality, it does not possess any cause of birth. Practicing Prajnaparamita. So it is said. At that time, there is no merit of the path of cultivation, because at that time the path of cultivation is the future, and the future has not yet been born, so it does not exist. Cultivating the object, it is beneficial to it.
Tibetan
་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་དཀར་དུས་གསུམ་སྤང་བྱ་དུས་གསུམ་པ་ལ་བྱས་ནས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྤང་བྱ་དེ་དག་དང་རིམ་པ་ལྟར་བྲལ་བ་ལ་བཤད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་སྔ་མའོ། འདི་གསུམ་དང་གསུམ་པ་རྟོག་པའི་འཇུག་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། དངོས་བསྟན་མི་རུང་ཡང་དེ་བཞི་ལས་བཟློག་པ་བཞི་ཡིན་ཞེས་འབུམ་པ་གསུང་ངོ༌། །ཉི་སྣང་ལས་ནི་དུས་གསུམ་གྲགས་པའི་དུས་ལ་མ་མཛད་པར་སྤྱིར་ལམ་དེ་གསུམ་གྱི་དུས་ལ་མཛད་དོ། །ལེགས་པ་ནི་མྱང་འདས་ཡིན་ལ་དེར་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་ལེགས་ལམ་སྟེ་འདི་ལ་གསུམ་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་འགོག་པས་ཞི་བ་དང་སོགས་པས་རྐྱེན་དབང་ཡིན་པས་ཡ་མ་བརླ་རང་བཞིན་སྟོང་པས་གསོག་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་སྙིང་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ་ དང་གཟུགས་རག་ལས་པ་དང་གཟུགས་གསོག་དང་གཟུགས་སྙིང་པོ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། མཐོང་ལམ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཏེ་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པར་བྱའོ། ཞེས་སོ། །སྒོམ་ལམ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པས་ཡུམ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་དགུ་པོ་དེ་ལ་རྟོག་ཚུལ་ནི་རྒྱན་སྣང་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདག་གིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །སྒྱུ་མ་ལྟར་འཇུག་བྱར་ཞེན་ནའང་ཐེག་ཆེན་ལ་སྐྱོན་ཡིན་པས་རྟོག་པར་འཐད་དོ། །ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་མདོ་རྒྱས་མི་ཤེས་པའི་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟངས་པ་མེད་པའི་དང་ལམ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་དང་དེ་གསུམ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བཤད་དེ་མདོ་ནས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་འདི་དག་གི་གཉེན་པོར་ལྟའོ། །གཉིས་པ་ནི། །སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་ལ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྤང་བྱར་ཡོད་པ་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་བསྟན་ཟིན་ནས་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོགས་གསུངས་ སོ། །གཉིས་པ་གསུམ་ལས། ཡུལ་ནི། སེམས་མི་སྐྱེ་སོགས་རེ་རེའི་མཐར་ལ་སྦྱར་བ་དགུའོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་ཚོགས་ལམ་སྦྱོར་ལ
Chinese
应当认识到这些功德。如是说。证悟白法于三时应断，就三时而言，是指在加行道、见道、修道这三者的功德上，与应断之法依次分离而说的，但这是阿阇黎（老师）的前一种观点。如果问这三者和第三者如何能成为分别念的行境？虽然直接指示不行，但《十万颂般若》说，这是与那四者相违的四者。从《日光释》来说，不是以三时著称的时间来安立，而是总的以这三道的时间来安立。善是指涅槃，趋入涅槃的道是善道，这有三种，其中，与涅槃相连的道，因为对境是颠倒的事物，所以通过断除而寂静，以及因为等等是因缘所致，所以是无常，自性空，不可积累观察，所以是认识到无有实义，即色寂静，以及色粗重，以及色可积累，以及色无有实义，应当在《般若经》中修习。如是说。见道是像虚空一样证悟空性，即以对境现前证悟之故，应当现前证悟虚空空性。如是说。修道是串习见到的无自性，即以修习虚空空性之故，应当在《般若经》中修习。如是说。对于那九种对境的分别念的方式，如《现观庄严论释·日光》所说，就像幻化一样，我应当进入，像这样依赖于进入的方面，是执著所取的行相之分别念。如果执著于像幻化一样进入的对境，对大乘来说是有过失的，因此可以成为分别念。而《日光释》和《八千颂般若经》中说，不了解广中略三品般若经的，以及佛陀没有开示的，以及没有三道的功德的，以及不了解这三者的分别念，经典中所说的一切，都应视为这些的对治。第二，获得修道顶位但没有完全圆满，因为在这个加行道的阶段应当断除，所以在修道加行道的阶段，具有应断之法。第二有三，第一，如是，在指示完第一种所取分别念之后，宣说了第二种所取分别念，即它的违品。第二有三，对境是，心不生等，在每一个的末尾加上“于”字，共有九个。这些也是小乘的资粮道和加行道。
English
These qualities should be recognized. Thus it is said. Realizing the white dharma, it should be abandoned in the three times. In terms of the three times, it refers to the three qualities of the path of accumulation, the path of seeing, and the path of meditation, which are said to be separated from the objects to be abandoned in sequence, but this is the former view of the Acharya (teacher). If you ask how these three and the third can become the object of conceptual thought? Although direct instruction is not possible, the Hundred Thousand Prajñāpāramitā says that these are the four that are contrary to those four. According to the Sunlight Commentary, it is not established by the time known as the three times, but generally by the time of these three paths. Goodness refers to Nirvana, and the path to Nirvana is the good path. There are three of these. Among them, the path connected to Nirvana, because the object is a reversed thing, is peaceful through elimination, and because etc. are caused by conditions, it is impermanent, its nature is empty, it cannot be accumulated and observed, so it is to realize that it has no real meaning, that is, the form is peaceful, and the form is coarse, and the form can be accumulated, and the form has no real meaning, it should be practiced in the Prajñāpāramitā. Thus it is said. The path of seeing is to realize emptiness like the sky, that is, because of the direct realization of the object, one should directly realize the emptiness of the sky. Thus it is said. The path of meditation is to familiarize oneself with seeing no self-nature, that is, because of meditating on the emptiness of the sky, one should meditate in the Prajñāpāramitā. Thus it is said. Regarding the way of conceptualizing those nine objects, as the Sunlight Commentary on the Ornament of Clear Realization says, just like illusion, I should enter, like this, relying on the aspect of entering, is the conceptual thought of clinging to the aspect of what is taken. If one clings to the object of entering like illusion, it is a fault for the Mahayana, so it can become a conceptual thought. And the Sunlight Commentary and the Eight Thousand Prajñāpāramitā Sutra say that those who do not understand the Prajñāpāramitā Sutra in three volumes, and those who have not been taught by the Buddha, and those who do not have the qualities of the three paths, and those who do not understand the conceptual thoughts of these three, everything said in the scriptures should be regarded as the antidote to these. Second, obtaining the peak of the path of meditation but not completely perfecting it, because it should be abandoned in this stage of the path of preparation, so in the stage of the path of preparation of the path of meditation, it has the object to be abandoned. The second has three, first, thus, after instructing the first object of conceptual thought, the second object of conceptual thought, that is, its opposite, is declared. The second has three, the object is, mind does not arise, etc., adding the word "to" at the end of each, there are nine in total. These are also the path of accumulation and the path of preparation of the Hinayana.