Tibetan
ས་འཆད་པ་ལྟར་ན་གཞུང་གི་གོང་འོག་འབྲེལ་དཀའོ། །ཤེར་སྒྲོན་དུ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འབྱུང་སྟེ་འོན་ཀྱང་དེར་ཐབས་མཁས་ཀྱི་སྟོབས་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་ལ་སྦྱར་རོ། །བཞི་པ་ནི་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་བཤད་པའི་བཞི་བ། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཆོས་མཆོག་གི་རྩེ་སྦྱོར་བཤད་པ། བཞི་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ངེས་བརྟན་གྱི་འོག་ཏུ་སེམས་ཀུན་གནས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ངེས་པར་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་རྩེ་མོ་ངེས་པར་བརྟན་པར་གྱུར་པའམ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་ཀུན་གནས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བཞི་པོ་འདི་ནི་དང་པོར་ཐོབ་བར་དུ་འཕེལ་ཞིང་རང་དབང་དུ་གྱུར། ཐ་མར་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་ གནས་པའོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། བརྟན་པ་ཕྱི་མ་ལས་འཕྲོས་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་སེམས་བཞིའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཡི་་རང་བའི་བསོད་ནམས་ཅི་ཙམ་འཕེལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཞུས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་སེམས་ཀུན་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །གང་ལས་ན། མདོ་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། བསོད་ནམས་མང་པོར་བསྟན་པའི་ཐབས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །མང་བར་ཇི་ལྟར་བསྟན་ན། །གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་སྟོང་དང་པོ་སྟོང་གཉིས་པ་སྟོང་གསུམ་པ་བཞི་སྲང་ལ་གཞལ་བ་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆུའི་ཕུང་པོ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་པའི་ཆ་གཅིག་གིས་ཆུ་ཐིགས་བླངས་པ་དཔེར་མཛད་ནས་དེའི་ཚད་གཟུང་ནུས་ཀྱི་བྱང་སེམས་བཞིའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ཡི་རང་བའི་དགེ་རྩ་ལ་དེ་ལྟར་མིན་པར་རོ། །ཚིག་གང་གིས་ན། མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡི། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པས་ཡི་རང་བ། །སྟོང་གསུམ་རི་རབ་སྲང་ལ་གཞལ་བས་ཚད་བཟུང་རུང༌། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་དགེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་པས་སོ། །འོ་ན་ཡི་རང་ཙམ་ལ་བསོད་ནམས་དེ་ཙམ་མང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་ལས་དཔགས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་བསོད་ནམས་མང་བར་རྟོགས་ནུས་པས་ཉེས་པ་མེད་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ནི་ཡི་རང་གི་ དགེ་རྩ་དང་མདོ་ནས་ཡི་རང་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་བསྔོ་བར་བགྱི་སྟེ། ཇི་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་བསྔོ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་ངོ་བོའོ་ཞེས་སྙིང་མཆོག་གོ། རྒྱན་སྣང་ལ
Chinese
按照解释，经文的前后关联很难。在《慧灯》中如先前所说的那样出现，然而在那里，将通达方便之力的稳固性与之结合。第四个是解释加行道顶加行的第四个，解释心安住一切处之殊胜法的顶加行。第四个有三部分，第一部分是：在确定稳固之后宣说了心安住一切处，像这样，使之确定稳固的顶端，是确定稳固或者已经做到的特征，因为是心安住一切处。像这样，这四个首先是获得，中间增长，并且变得自在。最后是不从所缘境中散乱地 安住。经的关联是：从后来的稳固性引申出来，百千天神向佛陀请问，对四种菩萨的发心随喜的福德增长多少，佛陀回答了这个问题。第二是：完全宣说了。在哪里是心安住一切处的等持呢？从哪里呢？从经中。如何呢？以显示众多福德的方法来显示。如何显示众多呢？以四大洲的世界和第一个千世界、第二个千世界、第三个千世界用四杆秤来衡量，以及以三千大千世界的巨大水团用头发尖分成一百份，取其中一份水滴作为比喻，即使能够测量它的量，也比不上对四种菩萨的发心随喜的善根。用什么词句呢？不退转趋入殊胜菩提者，对发菩提心者以诚挚之心随喜，即使能用秤衡量三千大千世界的须弥山，也无法衡量随喜的善根。像这样。那么仅仅随喜就有如此多的福德，难道等持就没有吗？从随喜的福德来推测，也能了知等持也有众多福德，所以没有过失。等持的所缘境是对随喜的 善根，并且从经中将随喜回向到无上圆满菩提，如何不变成二的执着，以及不变成无二的执着，像这样完全回向，经中所说的回向是它的相状，法性无二，而心安住一切处是体性，这是心要中的殊胜。在《庄严经论》中
English
According to the explanation, the connection between the preceding and following parts of the text is difficult. It appears in the "Lamp of Wisdom" as previously explained, but there, the stability of realizing the power of skillful means is combined with it. The fourth is the fourth of explaining the peak practice of the path of joining, explaining the peak practice of the supreme Dharma of the mind abiding in all places. The fourth has three parts, the first of which is: After certainty and stability, it is said that the mind abides in all places. Thus, the peak of making it certain and stable, the characteristic of being or having become certain and stable, is the mind abiding in all places. Thus, these four first increase until they are attained, and become independent. Finally, without being distracted from the object, abiding. The connection with the Sutra is: derived from the subsequent stability, Indra asked the Tathagata how much merit increases from rejoicing in the Bodhicitta of the four Bodhisattvas, and the Buddha answered this question. The second is: it is completely proclaimed. Where is the Samadhi of the mind abiding in all places? From where? From the Sutra. How? It is shown by the method of showing many merits. How is it shown in many ways? By measuring the world of the four continents and the first thousand worlds, the second thousand worlds, and the third thousand worlds with four scales, and by taking a drop of water from a hundred parts of a hair tip from the huge mass of water in the three thousand great thousand worlds as a metaphor, even if one can measure its quantity, it is not like the root of virtue of rejoicing in the Bodhicitta of the four Bodhisattvas. With what words? Those who have irreversibly entered the supreme Bodhi, rejoicing with sincere hearts for those who generate Bodhicitta, even if one can measure Mount Sumeru of the three thousand great thousand worlds with a scale, one cannot measure the merit of rejoicing. Like this. Then, if there is so much merit just from rejoicing, isn't there merit in Samadhi? From inferring from the merit of rejoicing, one can also know that Samadhi also has many merits, so there is no fault. The object of Samadhi is the root of virtue of rejoicing, and from the Sutra, one dedicates the rejoicing to unsurpassed perfect Bodhi, how not to become the clinging to duality, and how not to become the clinging to non-duality, like this, one completely dedicates. The dedication mentioned in the Sutra is its aspect, the nature of Dharma is non-dual, and the mind abiding in all places is the essence, this is the supreme of the heart essence. In the Ornament of Realization
Tibetan
ས། དོན་གཞན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཚད་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཡི་རང་དང་བསོད་ནམས་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ལ་དགོངས་པས་ཡི་རང་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཐད་དོ། །ཐེག་པ་ལ་དང་པོར་ཞུགས་པ། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་བཞི་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་བཞིའི་གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་གྱི་རྟོགས་པ་བཞི་དང༌། སྦྱོར་རྩེ་བཞི་དང༌། མོས་སྤྱོད་མ་དག་ས་བདུན། དག་པ་ས་གསུམ། ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ་བཞི་ལ་འདོད་པའི་ལུགས་གསུམ་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི་འཕགས་པའི་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་རང་ལུགས་སུ་མངོན་པས་དེ་ཉིད་འཐད་པར་སེམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན། །མདོ་ལས་བརྗོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནིའོ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ན། ཡི་རང་གི་བསོད་ནམས་ མང་བར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །གང་ལས་མང་བར་བརྗོད་ན། གླིང་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་གསུམ་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྲང་ལ་གཞལ་བ་དང་ཆུ་ཐིགས་སྐྲའི་རྩེ་མོས་བླངས་པ་སོ་སོར་དཔེར་མཛད་ནས་དེའི་ཚད་གཟུང་ནུས་ཀྱི། །བྱང་སེམས་བཞི་ཡིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་དང་སོགས་པས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་དཔེ་དེ་དག་ལས་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་གྲངས་ཚད་ལས་འདས་པའི་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ཆུ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ན་གཞལ་བར་ནུས་ཤེ་ན། ལུགས་ལས་ཚད་སྲིད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྲང་ཚད་ཀྱིས་གཞལ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདིར་གཞུང་དུ་ལུགས་ལས་ཞེས་པ་མེད་པ་མ་དག་སྟེ། །རྟོགས་དཀར་འབྱུང་བས་སོ། །སོ་སོར་དཔེར་མཛད་པའི་དོན་ནི་ཡང་ན་གླིང་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་སྲང་ལ་གཞལ་བ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་མདོ་ལས་དཔེར་མཛད་པ་ལ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཉི་སྣང་དུ་མཛད་པ་བཀོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཉིས་པ་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་སྟེ། འདིའི་མཚམས་སྦྱར་ཞིང་དོན་བཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་སྟེ་ཐོག་མར་སྤང་བྱ་གཟུང་རྟོག་དང་
Chinese
萨。以其他方法，宣说功德超越限量的自性之等持的体性是心普遍存在，这是因为随喜和功德二者是不同事物，所以是意在通过功德的方式来显示，随喜本身成为等持是合理的。所谓初入大乘、入行、不退转、一生补处四种菩萨，是指四种分别念的对治，即见道和修道的四种证悟，以及四加行顶，信行地未清净的七地，清净的三地，安住于十地，对于这四者有三种不同的观点，第一种是圣者的观点，后两种是自宗的观点，因此我认为后者是合理的。第三种是，心普遍安住于无二之义中。在哪里呢？就是在经中所说的等持的体性中。如何宣说呢？就是通过显示随喜的功德 增多的方式。从什么方面说增多呢？就是以四大洲等三千大千世界的地轮用秤来衡量，以及用头发尖端沾取水滴作为例子，虽然可以衡量它们的数量，但是四种菩萨行持六度，以及通过发菩提心等一切自性的善根，以等持一心随喜的功德和智慧的积聚是无法衡量的，通过这些例子，显示了自性特别殊胜，并且超越数量的功德增多的方式。如果三千大千世界的水能够衡量，那么按照道理，可以衡量的物质，可以通过瑜伽士的现量来衡量。这里经文中没有“按照道理”是不正确的，因为《证白》中出现了。分别举例的意思是，或者将四大洲等用秤来衡量的事物，在经中分别作为例子。第二是，相等等，等等，就是安置日光。第二是详细解释顶加行的法，第二个是见道顶加行，这里连接上下文，详细解释意义的分段，首先是所断的能取分别念和
English
Sa. By other means, it is said that the nature of the samadhi of the self-nature of merit exceeding the limit is that the mind is universally present. This is because rejoicing and merit are two different things, so it is intended to show it through the means of merit, and it is reasonable for rejoicing itself to become samadhi. The so-called four Bodhisattvas who first enter the Mahayana, enter the practice, are non-retrogressive, and are in the position of one life to be replenished, refer to the four remedies for the four kinds of discriminating thoughts, namely the four kinds of realization of the seeing path and the cultivation path, as well as the four application peaks, the seven impure lands of the believing practice, the three pure lands, and abiding in the tenth land. There are three different views on these four. The first is the view of the noble ones, and the latter two are the views of one's own school, so I think the latter is reasonable. The third is that the mind universally abides in the meaning of non-duality. Where is it? It is in the nature of samadhi mentioned in the sutras. How to say it? It is through showing the merit of rejoicing In the way of increasing. From what aspect is it said to increase? It is to measure the earth wheel of the four continents and other three thousand great thousand worlds with a scale, and to take water droplets with the tip of hair as examples. Although their quantity can be measured, the four Bodhisattvas practice the six degrees, and through generating Bodhicitta and other good roots of all self-natures, the accumulation of merit and wisdom of rejoicing with one mind in samadhi cannot be measured. Through these examples, it shows that the self-nature is particularly excellent, and the merit of exceeding the quantity is increased. If the water of the three thousand great thousand worlds can be measured, then according to the principle, the measurable matter can be measured by the direct perception of the yogis. Here, it is incorrect that there is no "according to the principle" in the scriptures, because it appears in "Evidence White". The meaning of giving examples separately is, or the things that are measured by scales such as the four continents are taken as examples separately in the scriptures. The second is, phase etc., etc., is to place the sunlight. The second is to explain the Dharma of the peak application in detail, the second is the seeing path peak application, here connecting the context, explaining the meaning of the section in detail, first is the object to be abandoned, the graspable discriminating thought and