Tibetan
་པ་ལྡོག་པར་མི་འདོད་པ་རྣམས་ལ། དེ་དག་ལ་ཞེན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་སྤང་དུ་མི་རུང་པར་ཐལ། ཡུལ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན།། ཞེས་པ་ལྟར་གྱི་གནོད་བྱེད་ཀྱང་དགོད་པར་བྱའོ། །གཟུང་འཛིན་སོགས་དེ་དག་ལ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པ་དང་བདེན་འཛིན་གྱི་བློ་སྤང་དུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་པས་སོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་དུ་གནས་པ་ལ་རྫས་ཡོད་དུ་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པ་དང་རྫས་མེད་དུ་འཛིན་པའི་བློ་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འདོད་ན། བདེན་འཛིན་དེ་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པར་ཐལ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཕྱི་འགྲེལ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཉིས་པ་སྟེ། ཁས་བླངས་འགལ་བ་དངོས་བཤད་པ།གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་དང་རང་རིག་གི་ཆོས་ རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་ཁོ་བོ་བྱམས་མགོན་གྱིས་ངོ་མཚར་དུ་བརྩིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་ཞིང་དམ་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་སྨྲ་བ་གཞན་དག་གིས་བཏགས་པ་ལྟར་ན་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་དེ་དག་མི་ལྡོག་པ་སྤང་དུ་མི་རུང་བས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། དྲི་མའི་ཆོས་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་ན་སྤང་དུ་མི་རུང་བའམ་ཡུལ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་བདེན་འཛིན་སྤང་དུ་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་བྱང་ཆེན་དགག་པའི་གཉིས་པ་སྟེ། སྟོང་པ་སྨྲ་བའི་ལུགས་བཞག་པའི་སྐོར་བཤད་པ།གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་སོགས་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཐར་པ་རྫོགས་བྱང་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པའི་ལུགས་འདི་ཁོ་ན་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་བར་ཚིགས་ཀྱིས་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་ངེས་པའི་གྲུབ་མཐའ་གསུངས་ཏེ། དགོས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བརྟན་པོར་མཛད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ། སྒྲོ་སྐུར་དུ་མི་འཛིན་པའི་ལམ། ལམ་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་འདི་ལ་བདག་གཉིས་བསལ་བར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་གཉིས་དང་པོ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བས་སོ། །བདག་མེད་གཉིས་གཞ
Chinese
对于那些不希望颠倒的人来说，对它们的执着的知识障碍是不可能断除的，因为这些境从胜义谛上成立。如《释量论》所说：“此境未破除，则不能断除。”也应安立如是的损害。生起对所取、能取等这些的无实有之证悟，以及断除实执之念是不可能的，因为是真实成立的。譬如，对于虚空安住于无实有，生起实有之证悟以及遮止执着于无实有的念是不可能的。如果承认，则对实执不作损害，譬如虚空一般，也如是宣说。第二是彼者以后的解释广说的第二，真实宣说承诺相违。第二是，世尊断除了所有种类的知识障碍，以及，所取、能取和自证之法，凡是承认在胜义谛上存在，我弥勒怙主对此感到稀奇。原因是，承诺和立誓互相矛盾之义的缘故，如其他实事论者所安立，对实有显现执着的颠倒分别念，因为不颠倒，所以不可能断除。宗成立，如果染污之法在胜义中成立，则不可能断除，或者境真实成立，则实执不可能断除的缘故。第二是遮破分别念所安立的大菩提之第二，宣说安立空性论者的宗派之理。第二有三，其中第一是，如是遣除想要所取、能取等存在之宗派后，在其下，希求解脱圆满菩提的那些人，应当唯独承诺显示一切事物无自性的这个宗派，如是中间语所安住的宗派，即以教理和正理所决定的宗派，已经宣说了。必要是，为了稳固一切法无自性之宗派的缘故。第二有三，远离增益和损减之境，不执着增益和损减之道，以及此道所获得的果。第一是，对于此缘起，没有任何需要破除的二我，因为这二者从一开始就不曾存在过。二无我之其他
English
For those who do not wish to reverse, it is impossible to abandon the cognitive obscurations of attachment to them, because these objects are established in ultimate truth. As the Commentary on Valid Cognition says, "If this object is not refuted, then it is not possible to abandon it." Such harm should also be established. It is impossible to generate realization of the non-existence of the apprehended, the apprehender, etc., and to abandon the mind of clinging to reality, because it is truly established. For example, just as it is impossible to generate realization of existence in the emptiness that abides in non-existence, and to prevent the mind from clinging to non-existence. If you admit, then it does not harm the clinging to reality, just like space, it is also explained. The second is the second, which is extensively explained by the later commentary, which is the actual explanation of contradictory commitments. The second is, whatever the Bhagavan has abandoned all kinds of cognitive obscurations, and whatever the phenomena of the apprehended, the apprehender, and self-awareness, I, Maitreya, consider it wonderful that they are admitted to exist in ultimate truth. The reason is that it is promising and vowing mutually contradictory meanings, because, as established by other realists, the reversed conceptualizations of clinging to appearances as real are impossible to abandon because they do not reverse. The sign is established, if the defiled dharma is established in ultimate truth, then it is impossible to abandon, or if the object is truly established, then the clinging to reality is impossible to abandon. The second is the second of refuting the great Bodhi established by conceptualization, explaining the system of establishing the tenets of emptiness. The second has three, the first of which is, having eliminated the party that wants the apprehended, the apprehender, etc. to exist, below that, those who desire liberation and complete enlightenment should only commit to this system that shows all things to be without self-nature, such as the party that abides in the intermediate words, that is, the tenets determined by scripture and reason, have been spoken. The need is, for the sake of stabilizing the party that wants all dharmas to be without essence. The second has three, the object free from imputation and denigration, the path that does not cling to imputation and denigration, and the result obtained by that path. The first is, for this dependent arising, there is nothing to be eliminated of the two selves, because these two have never existed from the beginning. The other of the two selflessnesses
Tibetan
ག་པའམ་བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་ པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཡོད་མེད་ཀྱི་བསལ་བཞག་དང་བྲལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པ་བསལ་བཞག་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་བདག་མེད་གཉིས་མཐོང་ན་རིམ་པ་ལྟར་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བརྟག་པར་བྱ་སྟེའོ། །གང་ལ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ལའོ། །གང་གིས་ན་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ངོ་བོས་ཐ་སྙད་དུ་བསལ་བ་མ་བྱས་པར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་དང༌། དེ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོས་དོན་དམ་དུ་བཞག་པར་མ་བྱས་པར་དེ་ཁོ་ནར་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་སོགས་པས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ངོ་བོར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྟག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་གོམས་པ་ལས་གྲོལ་བ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པ་མི་འཐད་པར་གོང་དུ་བསྒྲུབས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་དེ་ལྟར་བལྟས་པ་ན། ཡུལ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་ཡུལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ལ་དེའི་ཚེ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་པར་འགྱུར་རོ། །སྤང་གཉེན་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་ལ་ཕམ་རྒྱལ་མེད་ཀྱང་ འཁྲུལ་ངོར་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་གཉེན་པོས་སྒྱུ་མའི་སྤང་བྱ་འཇོམས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་གཉིས་པ་དཀྱུས་མའི་དོན་ཏེ་རྣལ་མ། མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ།གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང༌། ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་སྡོམ་གྱིས་མ་བསྡུས་པས་ཞལ་ལ་འོངས་པའི་ཚིགས་བཅད་གྲོགས་ནས་བཤད་མ་ཐག་པའི་བར་བརྗོད་ནས་རྣལ་མ་སྟེ་དཀྱུས་མ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་རེ་རེར་ནི་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས་བསྡུས་པ་དེ་རྩེ་སྦྱོར་འདིར་མཐོང་ལམ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞིང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས
Chinese
其中没有丝毫需要增加或减少的，因为这两者没有始末。这样一来，就脱离了对“有我”和“无我”的取舍。第二，对脱离了取舍二者的真实，即是如实地观看。第三，如果如实地见到二无我之义，就能次第地从烦恼障和所知障中解脱。第三，应当观察。于何处观察？就在色等缘起且相互关联的此法上。以何观察？以追求圆满菩提之心。如何观察？对于任何缘起之法，不以否定之方式在名言上舍弃其世俗谛的真实存在，也不以肯定之方式在胜义谛上安立其自性，而是仅仅视其为无自性，以及无生灭之性。为何要如此观察？因为执着于虚妄和真实的显现，则无法从这种根深蒂固的见解中解脱，从而无法获得圆满菩提，如前所述。如此观察的必要是：当以脱离增益和损减的方式观察时，由于对境的真实执着颠倒，就能见到对境的真实本性，那时就能获得解脱。那么，所断和对治的自性是怎样的呢？实际上没有胜败，但在错觉中，就像幻化的大象击败另一头幻化的大象一样，仅仅是幻化的对治似乎摧毁了幻化的所断。第二是作为对治的第二种，即通常的意义，也就是真实的。讲述见道顶加行之自性。第二部分分为两部分：正文和如何修习。在第一部分中有三点。第一点是：如此，由于没有被身体分类的总结所涵盖，因此从口中说出的偈颂，从朋友到刚才所说的内容，都在陈述真实的，也就是通常的见道之自性。第二点是：布施等六度，每一度都包含了其他六度，以一刹那的忍辱所包含的，就是此处的顶加行见道。当大菩萨完全施舍布施，并将之完全回向于一切智智时，对众生怀有慈爱的身业。
English
There is nothing to be added or subtracted, as these two have no beginning or end. Thus, it is free from accepting or rejecting "self" and "no-self." Secondly, the truth that is free from both acceptance and rejection is to see things as they are, without distortion. Thirdly, if one truly sees the meaning of the two no-selves, one will gradually be liberated from the afflictive obscurations and the cognitive obscurations. Thirdly, one should examine. Where should one examine? It is on this very dependent arising of form and so on, which are interconnected. With what should one examine? With the aspiration for perfect enlightenment. How should one examine? For any dependent arising phenomena, without denying its conventional truth by way of negation, nor establishing its inherent existence in ultimate truth by way of affirmation, but merely seeing it as devoid of inherent existence, and as having no arising or ceasing. Why should one examine in this way? Because clinging to the appearance of fabrication and truth prevents one from being liberated from such ingrained views, and thus one cannot attain perfect enlightenment, as previously stated. The necessity of examining in this way is: when one examines in a way that is free from addition and subtraction, due to the reversal of the distorted clinging to the truth of objects, one will see the true nature of objects, and at that time one will be liberated. What is the nature of what is to be abandoned and the antidote? In reality, there is no victory or defeat, but in illusion, just as a magical elephant appears to defeat another magical elephant, so too, the magical antidote merely appears to destroy the magical object to be abandoned. The second is the second of the antidotes, the ordinary meaning, which is the real. Explaining the nature of the peak practice of the path of seeing. The second part has two parts: the actual and how to practice. In the first part there are three points. The first point is: thus, since it is not covered by the summary of the body classification, the verses that come to mind, from the friend to what was just said, are stating the real, that is, the ordinary nature of the path of seeing. The second point is: each of the six perfections, such as generosity, contains the other six perfections, and what is contained by the forbearance of a single moment is the path of seeing in this peak practice. When the great Bodhisattva completely gives generosity and completely dedicates it to omniscience, the bodily action of loving-kindness towards sentient beings.
Tibetan
་དང་བྱམས་པའི་ངག་གི་ལས་དང་བྱམས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་བསྔོ་ཡི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་གང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་འདུ་ཤེས་གསུམ་མི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གནས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༣༢༧ ནས་ ༤༠༠ བར།
Chinese
并且安住于慈爱的语言之业和慈爱的心意之业。那些善根也不回向于声闻和独觉，而是与一切有情共同回向于无上圆满菩提。如何回向，以何回向，以及回向于何处的这三种概念不生起，如此回向。 善现，如此大乘安住于布施波罗蜜多，即是圆满持戒波罗蜜多。说完。 页码327至400。
English
And will abide closely in the karma of loving speech and the karma of loving mind. Those roots of virtue will also not be dedicated to Śrāvakas and Pratyekabuddhas, but will be made common with all sentient beings and completely dedicated to unsurpassed perfect enlightenment. How to dedicate, with what to dedicate, and where to dedicate - in that way, dedicate without the arising of these three concepts. Subhuti, in that way, the Great Vehicle abiding in the perfection of giving is the complete upholding of the perfection of discipline. Thus ends. Pages 327 to 400.