Tibetan
ཡོད་པར་དབུ་མ་པས་འདོད་ཅེས་པ་ནི་ལྷ་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་བཏགས་པ་ལྟར་མཐོང་ལམ་གྱིས་དེ་མི་སྤོང་ཞེས་པའམ་ཁྱོད་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་མཐོང་ལམ་གྱིས་མི་སྤོང་ཞེས་ཁས་བླངས་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། ཁོ་ལ་མཐོང་ལམ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་མིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་བཞིན་ནོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི། སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་ལ་གནོད་པའི་འགོག་པ་དང་བྲལ་ཏེ་རྣམ་རྟོག་མི་རྒྱུ་བ་ནི་ཁོ་བོ་དབུ་མ་པའི་དོན་དམ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། ཁྱེད་ནི་རྟོག་པ་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་བས་ཁྱེད་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པར་ལོག་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅིང་ཅི་ཞིག་སྐྱེ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དངོས་སྨྲའི་ལུགས་དགག་པའི་གཉིས་པ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་གྱིས་དགག་པ་སྟེ། འདིའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་རྩ་བའི་དོན་བླངས་ཏེ་བཤད་བྱ་དགོད་པ་དང༌། རྩ་བའི་དོན་མདོར་ཙམ་དུ་བསྟན་པའི་སྐོར་གཉིས་རིམ་བཞིན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རྩ་བའི་དོན་བླངས་ཏེ་བཤད་བྱ་དགོད། རྩ་བའི་དོན་མདོ་ཙམ་དུ་བསྟན། དེ་ཉིད་ཕྱི་འགྲེལ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབུ་མའི་གཞུང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པ་ཁས་ལེན་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་གནས་ཏེ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བར་ཚིགས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནིའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུ་མ་པ་ལས་གཞན་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་དང་རང་རིག་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་ལ་སྟེ་དེར་ཁས་ལེན་ཞིང་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཁོ་བོ་བྱམས་མགོན་གྱིས་མཚར་དུའམ་བཞད་གད་དུ་བརྩིས་ཏེ་འགལ་བ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་གྱིས་དགག་པའི་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཕྱི་འགྲེལ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོ་གཞུང་འབྲེལ་བསམ་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཁས་བླངས་འགལ་བའི་རྒྱུ་མཚན། ཁས་བླངས་འགལ་བ་དངོས་ སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞུང་གི་འབྲེལ་བསམ། ཚིག་གི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་སྨྲ་ལ་ནང་འགལ་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ས་བཞི་ཅི་ཞིག་འབྲེལ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སེམས་ཙམ་
Chinese
中观派认为存在，这使天神高兴。这阻止了你所假设的，即见道不会放弃它，或者阻止了你所希望的见道不会放弃它这一承诺。但这并不是说他认为存在见道，就像伟大的菩提一样。在《明句论》中说：与生与不生的 自性相违背的止灭，以及念头不再流动，这就是我中观派的胜义谛，如是性的自性。因为你没有脱离这些念头，所以你没有证悟胜义谛的见解。你的见道以对世俗谛执着为胜义谛的强大力量，阐述了什么耗尽，什么产生。第二是驳斥实有宗的观点，第二是以承诺内部矛盾来驳斥。此处的章节展开，首先提取根本意义，然后陈述所要解释的内容，以及简要展示根本意义的两部分，依次解释。第二部分有三点：提取根本意义，然后陈述所要解释的内容；简要展示根本意义；以及以外释详细解释它。第一点是：如果中观的论典承诺显示一切法无自性，但并非如此，如果承诺色等法真实存在，那么世尊以烦恼和所知障的分别念，完全地，即无余地断除，这是一个非常奇妙的地方，即不可能的，这是中间的偈颂所说的。第二点是：除了中观派之外，实有宗的人们也认为能取、所取和自证的法在胜义谛中存在，并宣称佛陀也已灭尽所知障，对于这一点，我和蔼的怙主认为是奇怪或嘲笑，因为承诺了矛盾。第三点是以承诺内部矛盾来驳斥的第三点，即以外释详细解释它，此处的章节展开，首先思考论典的关联。第三部分有两点：承诺矛盾的原因；承诺的矛盾本身。 第一部分有两点：思考论典的关联；解释词语的意义。第一点是：在向实有宗展示内部矛盾的时候，瑜伽士地四种什么相关呢？对此，唯识
English
The Madhyamikas believe that it exists, which pleases the gods. This prevents what you assume, that the path of seeing will not abandon it, or prevents the commitment that the path of seeing as you wish will not abandon it. But it is not that he thinks there is a path of seeing, like the great Bodhi. In the Clear Words it says: The cessation that contradicts the nature of the born and the unborn, and the non-movement of thoughts, is the very nature of Suchness, the ultimate truth of us Madhyamikas. Because you have not separated from those thoughts, you do not have the view of realizing the ultimate truth. Your path of seeing, with the power of clinging to conventional truth as ultimate truth, explains what is exhausted and what is produced. The second is to refute the views of the Realists, the second is to refute by commitment to internal contradiction. The chapter here expands, first extracting the root meaning and then stating what is to be explained, and the two parts of briefly showing the root meaning, explained in order. The second part has three points: extracting the root meaning and then stating what is to be explained; briefly showing the root meaning; and explaining it in detail with external commentary. The first point is: If the Madhyamika treatises promise to show that all dharmas are without inherent existence, but it is not so, if it is promised that forms and other dharmas truly exist, then the Blessed One, with the conceptual thoughts of afflictions and cognitive obscurations, completely, that is, without remainder, abandoning, this is a very wonderful place, that is, impossible, this is what the intermediate verses say. The second point is: Apart from the Madhyamikas, the Realists also believe that the dharmas of grasper, grasped, and self-awareness exist in ultimate truth, and proclaim that the Buddha has also exhausted the cognitive obscurations, to this, I, the Gentle Protector, consider it strange or a mockery, because of the commitment to contradiction. The third point is the third of refuting by commitment to internal contradiction, that is, explaining it in detail with external commentary, the chapter here expands, first thinking about the connection of the treatise. The third part has two points: the reason for the commitment to contradiction; the contradiction of the commitment itself. The first part has two points: thinking about the connection of the treatise; explaining the meaning of the words. The first point is: When showing internal contradictions to the Realists, what are the four yogi grounds related to? To this, the Mind-Only
Tibetan
པ་དང་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཀྱང༌། བདེན་བཞི་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤོང་ནུས་པར་དོན་སྨྲ་གཉིས་དང་མཐུན་པར་འདོད་པས་ཆོས་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ན་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པ་འགལ་བར་བསྟན་པའི་ཉོན་སྒྲིབ་ནི། ཞར་ལ་དེ་སྤོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་བསྟན་བཞེད་ནས་འཕྲོས་བཙལ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་སྤངས་པར་འདོད་པ་ལ་འགལ་བ་སྟོན་པ་ནི་མིན་ནོ། །དེས་ན་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གསུམ་ནི་གཙོ་བོའོ། །ཡང་ན་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་པ་ལ་ཡང་ཁས་བླངས་འགལ་བ་སྟོན་པ་སྟེ། འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་དོན་སྨྲ་གཉིས་ལྟར་ན་གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་འདོད་པས་དེའི་ལྟ་བས་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་གཏན་སྤང་མི་ནུས་ལ། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན། གཟུང་འཛིན་བདེན་མེད་དུ་འདོད་པས་དེའི་ལྟ་བ་གོམས་པས་གཟུང་འཛིན་ལ་ཞེན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་རགས་པ་འགའ་ཞིག་སྤང་ནུས་ཀྱང་རང་རིག་ལ་ཞེན་པ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་སྒྲིབ་རྫོགས་པར་སྤང་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཁས་བླངས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། རང་རིག་ཙམ་ཡང་བདེན་པར་མི་འདོད་པས་དེའི་ལྟ་བ་གོམས་ པས་ཤེས་སྒྲིབ་མཐའ་དག་སྤོང་བར་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤོང་ཚུལ་བཞི་ཀ་ཡང་མཚུངས་ལ། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཚུལ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང༌། གཉིས་མེད་ཀྱི་རང་རིག་རྣམས་ལ་ཞེན་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས་དང་པོ་གཉིས་སྤོང་ཚུལ་སེམས་ཙམ་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཕྱི་མ་སྤོང་ཚུལ་དབུ་མའི་ཐུན་མོང་མིན་པར་བཞེད་པས་དེ་ལྟར་བཀོད་དོ། །ཐུན་མོང་བའི་དོན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྫས་གཞན་ལ་ཞེན་པའི་ཡུལ་བཀག་ནས་ཡུལ་ཅན་འགོག་པ་ཙམ་དུ་འདྲའོ། །དེས་ན་སྐབས་འདིར་བཤད་པའི་ས་བཞི་ནི། གཙོ་བོར་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དབུ་མ་པ་ཞིག་གིས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བསྟན་པའི་འབྲེལ་དང་འོག་ནས་ཀྱང་གཞུང་འདི་དག་གི་དོན་བཟློག་པ་ལ་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པར་བྱས་ནས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་མི་ནུས་པར་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་དང་པོའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་གཉིས་པའི་ཚེ་འཛིན་པ་དང༌། གསུམ་པའི་ཚེ་རང་རིག་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་སྨྲ་དང་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་དང་རང་རིག་དོན་ལ་ཡོད་པ་འཐད་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཞེན་པ་མིན་གྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་ཞེན་སྐྱེ་བ་ཙམ་ལ་གོ་བར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན
Chinese
自续派中观师们虽然没有证悟法无自性，但由于证悟了四谛中的十六行相，如无常等，而认为能够舍弃三界的烦恼，这与实事师的两种观点相符，因此，如果法在胜义中存在，那么舍弃二障就会相违。所说的烦恼障，只是顺便提及，是为了显示舍弃烦恼障的瑜伽地，而进行的引申探讨，并非是为了显示与认为已经舍弃烦恼障的观点相违背。因此，舍弃所知障的瑜伽地三种是主要的。或者，也可以说是为了显示在舍弃烦恼障方面也存在承诺上的矛盾，这将在后面阐述。对此，如果按照实事师的两种观点，由于他们认为能取所取是真实的，因此，以他们的见解，就无法彻底舍弃所知障。而按照唯识宗的观点，由于他们认为能取所取并非真实，因此，通过串习他们的见解，虽然能够舍弃对能取所取的执着的粗大所知障，但由于无法舍弃对自证的执着，所以无法圆满舍弃所知障。因此，他们的承诺是矛盾的。而按照中观宗的观点，由于他们甚至不认为自证是真实的，因此，通过串习他们的见解，就能够舍弃一切所知障。而且，按照这位论师的观点，舍弃烦恼障的四种方式都是相同的，而在舍弃所知障的方式上，存在着对所取、能取以及无二自证的执着这三种情况，其中前两种舍弃方式与唯识宗相同，而后一种舍弃方式则被认为是中观宗所独有的，因此这样安排。共同之处在于，对于所取和能取，只是通过遮止对异体的执着之境，从而遮止有境而已，这方面是相似的。因此，这里所说的四地，主要是指作为所依补特伽罗的中观行者，为了舍弃二障而在相续中生起的方式。之前所说的关联以及之后的内容，都是将这些论典的意义归结为实事师的观点，并由此说明无法舍弃障碍。因此，在瑜伽第一地时，显示存在对所取的执着，第二地时显示存在对能取的执着，第三地时显示存在对自证的执着，这并不是指像实事师和唯识宗那样，承认能取所取和自证在实义上存在而产生的执着，而是应该理解为仅仅是在补特伽罗的相续中产生显现的执着而已，例如
English
The Svātantrika-Madhyamikas, although not realizing that phenomena are without inherent existence, believe that they can abandon the afflictions of the three realms by realizing the sixteen aspects of the Four Noble Truths, such as impermanence, in accordance with the two schools of realism. Therefore, if phenomena exist ultimately, it is contradictory to abandon the two obscurations. The mentioned afflictive obscuration is only a side note, intended to show the stages of yoga for abandoning it, and is merely an extension of the discussion. It is not intended to show a contradiction with the view that one has already abandoned the afflictive obscuration. Therefore, the three stages of yoga for abandoning the cognitive obscuration are the main points. Alternatively, it can also be said that it shows a contradiction in the commitment to abandoning the afflictive obscuration, which will be explained later. In this regard, according to the two schools of realism, since they believe that the apprehended and the apprehender are real, they cannot completely abandon the cognitive obscuration with their view. According to the Mind-Only school, since they believe that the apprehended and the apprehender are not real, they can abandon some of the gross cognitive obscurations of attachment to the apprehended and the apprehender by familiarizing themselves with their view. However, since they cannot abandon attachment to self-awareness, they cannot completely abandon the cognitive obscuration. Therefore, their commitment is contradictory. According to the Madhyamikas, since they do not even believe that self-awareness is real, they can abandon all cognitive obscurations by familiarizing themselves with their view. Moreover, according to this teacher's view, the four ways of abandoning the afflictive obscuration are all the same, while in the way of abandoning the cognitive obscuration, there are three types of attachment: to the apprehended, to the apprehender, and to non-dual self-awareness. The first two ways of abandoning are common with the Mind-Only school, while the last way of abandoning is considered unique to the Madhyamikas, and therefore it is arranged in this way. The common point is that, for the apprehended and the apprehender, it is similar in that it only prevents the object of attachment to other entities, thereby preventing the subject. Therefore, the four stages mentioned here are mainly the ways in which a Madhyamika individual, as the basis, generates them in their continuum in order to abandon the two obscurations. The previously shown connection and the following content all attribute the meaning of these texts to the view of the realists, and thus state that it is impossible to abandon the obscurations. Therefore, it is shown that there is attachment to the apprehended in the first stage of yoga, attachment to the apprehender in the second stage, and attachment to self-awareness in the third stage. This does not mean that, like the realists and the Mind-Only school, the attachment arises from acknowledging that the apprehended, the apprehender, and self-awareness exist in reality. Rather, it should be understood as merely the arising of manifest attachment in the continuum of the individual, for example