Tibetan
་མ་སྟེ་རྟགས་དང༌། རྒྱུ་ལ་དཔྱད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པ་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་དང༌། སོགས་པས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བདེན་མེད་དུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་པའོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འཐད་པའི་དངོས་པོ་མེད་དེ། ཚད་མ་དང་སོགས་པས་ངེས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ལུང་གིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པའི་རང་ལུགས་དང༌། ཚད་མ་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལ་བྱས་ནས་སོགས་ཁོང་ནས་ལྟོས་པ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་གསུམ་དང་ལུང་འདོན་པའི་གཞན་ལུགས་བཞག་པ་ནི། གཉིས་ཀ་ཡང་གཞུང་འདི་ལ་འགྲིག་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །རིགས་པ་དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། དངོས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། བདག་དང་གཞན་སྨྲའི་དངོས་འདི་དག །ཡང་དག་ཏུ་ནི་གཅིག་པ་དང༌། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་དོན་དམ་པར་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་བདེན་པ་བ་མེད་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན། དངོས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ དང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་སྟེ། དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཡིན་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་ཕ་དང་བུ་དང༌། མེ་དང་དུ་བ་དང༌། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་སོགས་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བས་སོ། །དོན་དམ་པར་གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་ས་བོན་མྱུ་གུའི་རྒྱུར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྡོ་སོལ་ཡང་དེའི་རྒྱུར་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། གཞན་ཙམ་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་གཞན་ཁྱད་པར་ཅན་དཔྱད་ན་མི་འགྲུབ་པས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པས་སོ། །གཉིས་ཀ་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རེ་རེ་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་གཉིས་འགལ་བས་དེ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། བྱ་རོག་ལ་ཡང་རྨ་བྱའི་མདོངས་བཀྲ་བ་དང་མེ་ལ་ཡང་ཆུའི་རང་བཞིན་གྲང་བ་སོགས་དམིགས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལ། ཡང་ན་རྨ་བྱ་ལ་ཡང་དེའི་མདོངས་མེད་པ་དང་ཆུ་ལ་ཡང་གྲང་བ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་དུ་འབྱུང་ན་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའམ་གཏན་མེད་དགོས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་མི་སྐྱེ་ན། འབྲས་བུ་ བདེན་པ་མི་སྐྱེ་བས་ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན། དངོས་པོ་འདི་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་གཉིས་མིན་གང་ཡང་མི་སྐྱེའོ་བྱ་བ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་བ་ལས། ཡོད་པ་ཡོད་ཕྱིར་སྐྱེ་མ་ཡིན། །མེད་པ་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་མ་ཡིན། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་ཡོད་མེད་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་གནས་འགག་མེད། ཅེས་ཏེ་འདིས་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་བསྒྲུབས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གང་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ནི་མེད། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བཞིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ལས་གང་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌། །དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་སོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་དག་ལ་ཐལ་རང་སོ་སོའི་འདོད་པས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་རང་རྒྱུད་འཕེན་མི་འཕེན་སོགས་དཔྱད་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཡི་གེ་མངས་པས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུའི་གཉིས་པ་སྟེེ། རྟོག་པས་བཏགས་པའི་བྱང་ཆེན་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལུགས་དགག །སྟོང་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ་དང༌། ཁས་བླངས་ནང་འགལ་གྱིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་ཤེས་པ་དེ་མ་འཁྲུལ་བའམ་བྱང་ཆེན་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བར་ཚིགས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་དེས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དེ་གང་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་འདོད་ཅེ་ན། དངོས་ པོར་སྨྲ་བ་གང་དག་སྐྱེས་ཟིན་གྱི་དྲི་མ་ལམ་གྱིས་ཟད་པར་བྱས་པ་ལ་དྲི་མ་དེ་དག་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་དྲི་མ་ལམ་གྱིས་མི་སྐྱེ་བར་བྱས་པ་ལ་ཕྱིན་ཆད་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་དྲི་མ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ་འདོད་ཅིང༌། ཤེས་པ་གཉིས་དེ་ལ་འདོད་པར་མ་ཟད་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་འདོད་དོ། །སྐྱེས་ཟིན་དང་སྐྱེ་འགྱུར་ལམ་གྱི
Chinese
即是说，以标志（ हेतु ，hetu，因）和，以原因进行分析的金刚屑（ Vajra-kaṇa），以及以结果进行分析的四句生灭（catuṣkoṭika-utpāda-nirodha），等等，通过缘起的理证成立无实有。释论中说：原因和结果在胜义中存在是合理的实物是不存在的，因为没有通过量和等等所决定的意义的圣言所成立的缘故。这是自宗。以及，以成立量是合理的理路进行分析，以及从等等之中，依靠作用、作用者、法性的三种理路，以及提出圣言的他宗的安立，两者我都觉得与此论典不相符。如果问，以那些理路成立的方式是怎样的？第一种是：在胜义中，远离一和多，遍及无自性。例如影像。这些事物也是远离一和多的，这是否定周遍。中观庄严论中说：自他和合的事物，真实中远离一和多，无自性如影像。第二种是：凡是在胜义中，不从自和他和二者以及无因而生，则没有真实的生。例如兔角。这些事物在胜义中，也远离从自和他和二者以及无因而生，这是否定周遍。中观根本慧论中说：不从自生，不从他生，不从二者生，非无因而生。任何事物在任何地方，都从来没有生。其中，不从自生，因为，该论中说：如果原因和结果是一，作者和业则成一。如父与子，火与烟，种子与芽等等，都将成为一体。胜义中不从他生，因为，该论中说：如果原因和结果是他，原因和非原因则相同。如种子被认为是芽的原因一样，石炭也会成为它的原因，因为仅仅是他者没有差别，如果分析特殊他者则不能成立，因为与所立相同。不从二者生，因为，对每一个都将成为过失，并且二者相违故不可能。也不从无因而生，因为
English
That is to say, by means of the sign (hetu), and the analysis of causes with the Vajra-kaṇa (diamond sliver), and the analysis of results with the fourfold arising and ceasing (catuṣkoṭika-utpāda-nirodha), etc., the lack of inherent existence is established by the reasoning of dependent origination. The Clear Words states: There is no entity that is reasonably existent in the ultimate sense, because it is not established by valid cognition and scriptures possessing definitive meaning, etc. This is the self-established system. And, the establishment of valid cognition as reasonable, and from within the "etc.", relying on the three types of reasoning: action, agent, and the nature of phenomena, and the establishment of the other's system of quoting scriptures, both of these I do not see as fitting with this treatise. If one asks, how is it established by those reasonings? The first is: In the ultimate sense, being separate from one and many pervades the lack of inherent existence. For example, like an image. These entities are also separate from one and many, which is the non-apprehension of the pervader. The Ornament of the Middle Way states: These entities asserted by self and others, in reality, are separate from the nature of one and many, therefore, they lack inherent existence like an image. The second is: Whatever does not arise in the ultimate sense from self, other, both, and without a cause, does not have true arising. For example, like a rabbit's horn. These entities are also separate in the ultimate sense from arising from self, other, both, and without a cause, which is the non-apprehension of the pervader. The Root Verses on the Middle Way state: Not from self, not from other, not from both, not without a cause. Whatever entities, wherever, never have arising. Among these, it does not arise from self, because, that very text states: If the cause and effect are one, the agent and the action become one. Like father and son, fire and smoke, seed and sprout, etc., would become one. It does not arise from other in the ultimate sense, because, that very text states: If the cause and effect are other, the cause and non-cause become the same. Just as the seed is considered the cause of the sprout, so too would coal become its cause, because there is no difference in merely being other, and if one analyzes a specific other, it cannot be established, because it is the same as what is to be proven. It does not arise from both, because, it would become a fault to assert each one, and since the two are contradictory, it is impossible. It also does not arise from no cause, because
Chinese
就像乌鸦也显现孔雀翎毛的色彩，火也显现水寒冷的自性一样，这样去设定目标太过分了。或者孔雀也不显现它的翎毛，水也不显现寒冷，如果无因而生，就必须在一切处、一切时存在，或者完全不存在。第三，如果究竟上存在、不存在、二者、非二者都不生，那么结果就遍及不生真实，例如石女之子。这些事物也究竟上存在、不存在、二者、非二者都不生。如《七十空性论》中所说：存在因存在故不生，不存在因不存在故不生，法不相符故非有非无，生不存在故住灭无。这也就成立了那个比量的宗法。第四，凡是缘起，就究竟上没有自性，例如幻术。一切法也是缘起。如经中所说：凡是相互依存而生起，那些事物丝毫没有自性。对于这些理路，以各自的意愿进行破立，随应成派是否施展自续等，虽然可以进行观察，但因字数太多而害怕，所以没有写。第二是那个结果的第二，破斥由分别假立的大菩提。第二部分分为两部分：破斥说有实事者的宗派，安立说空性者的宗派。第一部分分为两部分：未观察到周遍和以承诺自相矛盾进行破斥。第一部分分为三部分，第一部分是：对于那些说有实事者来说，那个识不是不颠倒的，或者不是能成为大菩提的，中间用间隔句这样说了。那么他们认为的，以那个识了知灭尽和不生是什么样的呢？凡是说有实事者，对于已经生起的垢染，通过道使其灭尽，认为那些垢染在我的相续中灭尽了，这样的识就是了知灭尽；对于将要生起的垢染，通过道使其不生，认为以后我的相续中不会生起垢染，这样的识就是了知不生，这样宣说，也就是这样认为的。不仅认为这两种识是这样的，而且还宣说和认为菩提也是像这样了知灭尽和不生。
English
It is too extreme to aim at things like a crow also showing the bright colors of a peacock's feathers, and fire also showing the cold nature of water. Or the peacock does not show its feathers, and the water does not show coldness. If it arises without a cause, it must exist in all places and times, or it must be completely non-existent. Third, if existence, non-existence, both, and neither, do not arise in the ultimate sense, then the result pervades the non-arising of truth, like the son of a barren woman. These things also do not arise as existence, non-existence, both, or neither in the ultimate sense. As the Seventy Stanzas on Emptiness says: Existence does not arise because it exists. Non-existence does not arise because it does not exist. Existence and non-existence are not because the dharmas are incompatible. Because there is no arising, there is no abiding or ceasing. This also establishes the subject-property of that syllogism. Fourth, whatever is dependent origination has no self-nature in the ultimate sense, like an illusion. All dharmas are also dependent origination. As the sutra says: Whatever arises dependently, those things have no self-nature whatsoever. Although it is possible to examine how these reasons are refuted and established by the wishes of each side, and whether the consequentialist school applies the autonomous syllogism, I have not written it because I am afraid of the large number of letters. The second is the second of that result, refuting the great Bodhi that is imputed by conceptualization. The second part has two parts: refuting the tenets of those who assert things, and establishing the tenets of those who assert emptiness. The first part has two parts: not observing the pervasion, and refuting by contradictory commitments. The first part has three parts, the first part is: For those who assert things, that consciousness is not non-mistaken, or it is not suitable to become great Bodhi, this was said with an intervening phrase. Then what kind of consciousness do they think knows exhaustion and non-arising? Those who assert things, when the defilements that have already arisen are exhausted by the path, the consciousness that thinks that those defilements are exhausted in my continuum is the consciousness that knows exhaustion; when the defilements that will arise are made not to arise by the path, the consciousness that thinks that defilements will not arise in my continuum in the future is said to be the consciousness that knows non-arising, and that is what they think. Not only do they think that these two consciousnesses are like this, but they also declare and think that Bodhi is also like this, knowing exhaustion and non-arising.