Tibetan
་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་དང༌། དེ་ལ་ཡན་ལག་གིས་ཕྱེ་ན་སོ་སོར་ཏེ་རེ་རེ་ལ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུ་ཡོད་པས་དགུ་བཞི་སོ་དྲུག་ཡིན་ལ་སྟེ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་དེ་དག་སྤང་བ་ཉིད་དུ་སྟེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡང་རྩ་བས་ཕྱེ་ན་བཞི་དང་ཡན་ལག་གིས་ཕྱེ་ན་སོ་དྲུག་ཡོད་པར་རོ། །གང་གིས་ན་བར་སོགས་སོ། །དེས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། །དགུ་པོ་དེས་སྤང་བྱ་དགུ་བཞི་སོ་དྲུག་དངོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ནའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྟན་བཅོས་སུ་རྟོག་པ་དངོས་སུ་གསུངས་པའི་ཤུགས་ལ་གཉེན་པོ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་དོན་བཤད་པའི་གཉིས་པ་གཉེན་པོ་སྟེ། འདིའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་ཐོག་མར་ཞར་བྱུང་གི་དང་པོ་མཐོང་རྩེའི་གྲོགས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཞར་བྱུང་དང༌། དཀྱུས་མའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཐོང་རྩེའི་གྲོགས། དེའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བཞི་ཡོད་པ་དེ་དངོས་ཤུགས་ཅི་རིགས་པར་བསྟན་ཟིན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་དེ་རྒྱུ་གང་དང་བཅས་པར་ཏེ་བཅས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའམ་སྐྱེད་པར་བཞེད་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསུངས་སོ། །ཉི་སྣང་གི་དགོངས་ པས་རྟོག་པ་བཞིའི་ཤུགས་ལ་དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་བཞི་བསྟན་པ་ལ་དེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་སྤོང་བར་འདོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆེན་ཐོབ་པའི་དོན་དུའོ། །དེ་གང་གིས་འཐོབ་ན་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་སོ་ཞེས་མཚམས་སྦྱར་རོ། །གྲགས་ཆར་མཐོང་ལམ་ནི་དང་པོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཡེ་ཚོགས་སུ་འདུས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མེད་པར་དེ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་གསུམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་དང༌། རང་གི་རྒྱུད་སྦྱོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟོགས་པའི་ཆོས་དང༌། རྒྱུ་ལུང་གི་ཆོས་ལ་འགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གདུལ་བྱ་གཞན་ལ་མཐོང་ལམ་སོགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་དེ་ལུང་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་དམ་པས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་འདོད་པས་ཡུམ་འདི་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆེན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པར་འདོད་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློ
Chinese
根本的分类有四种。如果用分支来分，那么各自，也就是每一个，都有见道顶峰的九种相违品，所以九乘以四等于三十六。就像这样，这些分别念需要断除，也就是说，断除的对治也从根本上分有四种，从分支上分有三十六种。用什么来断除呢？等等。那么，凭借什么理由能够通达这些呢？因为这九种直接显示了所断除的九乘以四等于三十六种。这样，在论典中直接宣说了分别念，通过言外之意显示了对治。第二是解释见道顶峰结合的意义的第二部分，即对治。这里的章节很广，首先是顺带的第一部分，讲述见顶的助伴。第二部分有二：顺带的和一般的。第一部分有二：见顶的助伴，以及它的果。第一部分有三，第一是：像这样，已经以直接或间接的方式显示了见道顶峰具有四种相违品和对治。之后，将要讲述见道顶峰凭借什么因，或者说凭借什么因才能成就或产生大菩提。
English
The fundamental divisions are four. If divided by branches, then each, that is, each one, has nine opposing aspects of the peak of the path of seeing, so nine times four equals thirty-six. Just like that, these thoughts need to be abandoned, that is, the antidote to abandonment is also divided into four from the root and thirty-six from the branches. With what are they abandoned? Etc. What is the reason for being able to understand these? Because these nine directly show the nine times four equals thirty-six to be abandoned. Thus, the treatise directly states the thoughts, and the antidote is shown through implication. The second is the second part of explaining the meaning of the peak union of the path of seeing, which is the antidote. The chapter here is broad, and first is the incidental first part, which explains the companion of the peak of seeing. The second part has two: incidental and general. The first part has two: the companion of the peak of seeing, and its fruit. The first part has three, the first is: Thus, it has been shown in a direct or indirect way that the peak of the path of seeing has four opposing aspects and antidotes. After that, it will be explained by what cause the peak of the path of seeing, or by what cause, does it accomplish or generate great enlightenment.
Tibetan
ང་དྲུག་སྟོང་བསྐལ་པ་དཔེ་སྐར་མ་ལྟ་བུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེ་ཏོག་སིལ་མ་ཞེས་པའི་ཚེ་ཚད་ལོ་ཉི་ཁྲི་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ལ་བྱང་ཆུབ་དེའི་རྒྱུ་ཡུམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོད་པ་སྟེ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བས་ན་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཁྱོད་ལ་གཏད་དེ། ཀུན་དགའ་བོ་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངས་ཆོས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཤད་པ་ལས་ཡུམ་མ་གཏོགས་པར་ངས་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཟུང་སྟེ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཆུད་གསན་ཏེ་བོར་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་རྩི་ཡི། །ཀུན་དགའ་བོ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་བཟུང་སྟེ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཚིག་གཅིག་ཙམ་ཆུད་གསན་ཏམ་བོར་བར་གྱུར་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་ནི། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ལ་ངས་སྐྱོན་དུ་བཟུང་ངོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་དེ་ཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡུམ་མཉམ་གཞག་ཏུ་བསྒོམ་ཞིང༌། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ནི་སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་ལ་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བས་ན་གང་ཟག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་གང་བྱང་ཆེན་ལ་ཆུང་ངུ་ན་ཉི་མ་གཅིག་ཡུམ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་སྟོན་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའི་གཞི་གསུམ་གྱི་བསོད་ནམས་ལས་མང་བར་གསུངས་སོ། །བཟང་པས་རྐང་པ་ཐ་མ་གོང་མ་གསུམ་གའི་མཐར་སྦྱོར་བ་ནི་མདོ་འགྲེལ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་ནོ། །མཐོང་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་ལ་ས་དགུས་བར་ཆོད་ཀྱང་འཐོབ་པར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུར་བསྟན་པར་ཤཱནྟིསོ། །འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་ཞིང་བསྟན་ནས་སླར་མི་སྣང་བར་བྱས་པ་ནི་མཐོང་ལམ་ཀྱི་ཚེ་རྟོག་པ་རྣམས་ནུབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། འབྲས་བུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་ནི། །རབ་ཏུ་འགོད་པ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་གཅིག་གམ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་ན། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དྲི་མ་ཟད་སྐྱེ་མེད་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལའོ། །གང་ན་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་གོ །ཐབས་གང་གིས་ན། མཐོང་བའི་ལམ་དང་སོགས་པས་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའམ་བསྐྱེད་པས་སོ། །རྒྱུ་ལུང་གི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་ནི། གཏོང་བ་ནི་སྔར་ལྟར་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་ན། །གདུལ་བྱ་
Chinese
我于六千劫，如星辰之喻，彼如来名莲花散，唯有寿命二万岁者，授记之。二者，于他菩提之因，母之菩提是完全托付也。 阿难陀，因此此甚深母托付于汝。阿难陀，若汝于我所说之法，无论多少，除了母之外，我所开示之法，彼等全部受持，完全通达之后，于其下只闻一句或遗失，亦不因此阿难陀，我不视为汝之过失。阿难陀，若汝受持此甚深母，完全通达之后，于其下只一句听闻或遗失，仅此而已，阿难陀，我将视为汝之过失也。二者，获得彼菩提无有障碍之因，见道之母于等持中修习，后得时为他人宣说，是较之于三千世界众生安置于阿罗汉果位，亦具足福德尤多之相。阿难陀，因此凡声闻乘之补特伽罗，若于大菩提小，一日宣说与母相应之法，彼之福德将尤为增上。如是宣说较之于三千世界一切众生获得阿罗汉之三地之福德尤多。善逝将最后之足与前三者之末尾相连，与大经释不符。以见道获得菩提，虽有九地之障碍，然是获得之决定因，故 香底巴尊者开示为无有障碍之因。此处显示不动如来之刹土后复隐没，是为显示见道之时分别念灭尽之故。三者分三，于果证悟之法安立者：最胜安立是见道获得菩提之因，唯一或最初也。于何者耶？于将宣说之离垢无生智之体性之菩提也。于何处耶？于所化有情其他也。以何种方便耶？以见道等显示或生起修道等也。于因经之法安立者：施舍如前之第二因也。于何者耶？于所化有情
English
I, in six thousand kalpas, like the metaphor of stars, the Tathagata named Lotus Scatter, only those with a lifespan of twenty thousand years, prophesied. Secondly, for the cause of enlightenment in others, the enlightenment of the mother is completely entrusted. Ananda, therefore, this profound mother is entrusted to you. Ananda, if you, from whatever Dharma I have spoken, no matter how much, except for the mother, all those Dharmas I have taught, having held them, completely understood them, and then under them only hear one sentence or lose it, even then, Ananda, I will not consider it your fault. Ananda, if you hold this profound mother, and after completely understanding it, only hear or lose one sentence under it, only this, Ananda, I will consider it your fault. Secondly, the cause of obtaining that enlightenment without obstacles, the mother of the path of seeing is practiced in equanimity, and when attained afterwards, explaining it to others, is a characteristic of having even more merit than placing three thousand worlds of sentient beings in the state of Arhat. Ananda, therefore, any person of the Hearer vehicle, if small in great enlightenment, teaches the Dharma associated with the mother for one day, their merit will increase even more. Thus, it is said to have more merit than the three grounds of all sentient beings in the three thousand worlds obtaining Arhatship. Bhadra connects the last foot to the end of the previous three, which is inconsistent with the great sutra commentaries. Obtaining enlightenment through the path of seeing, although there are obstacles of nine grounds, is a definite cause of obtaining it, therefore, Shantipa showed it as a cause without obstacles. Here, showing the pure land of the immovable Tathagata and then disappearing again is to show that the conceptualizations are extinguished at the time of the path of seeing. The third has three parts, establishing the Dharma of fruit realization: The supreme establishment is the cause of obtaining enlightenment through the path of seeing, the only or the first. In what? In the enlightenment of the nature of the stainless, unborn wisdom that will be explained. Where? In other beings to be tamed. By what means? By showing or generating the path of seeing and so on, the path of meditation and so on. Establishing the Dharma of the cause sutra: Giving is the second cause as before. In what? In beings to be tamed.