Tibetan
ལམ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ཡིན་མིན་དུ་དང༌། ཡུམ་གྱིས་ཆོས་གང་ཡང་མི་སྐྱེ་མི་འགོག་པ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྡན་མི་ལྡན་དུ་མི་རྟོག་པར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་སོགས་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ཟ་འདོད་པས་དེའི་ས་བོན་ཆུད་མི་ཟ་བར་བྱ་བའི་དཔེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་ ཅིང་དེས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་ཞིང་སྦྱང་བ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་འདོད་པས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བསླབ་པ་དང༌། དེའི་འཐད་པར་རྒྱ་མཚོ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་དཔེས་ཡུམ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་དང༌། འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ལག་ཚོད་དང་འཚམ་པའི་གཞུ་ཐོགས་པ་དགྲས་མི་ཐུབ་པའི་དཔེས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་བདུད་སོགས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པར་གསུངས་པ་ལས་བཟློག་པའོ། །འདིར་ཡང་གསུམ་པ་ནས་བརྒྱད་པའི་བར་གཉེན་པོ་ལ་བཤད་པ་ནི། རྩ་བས་གཉེན་པོ་ལས་བཟློག་སྟེ་གསུངས་པའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ལ་མི་འགྲིག་ཀྱང་མི་འགལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མདོར་གསུངས་པའི་གཉེན་པོའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལམ་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱང་རུང་སྟེ་གང་ལ་རྟོག་ཀྱང་སྤང་བྱར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་མདོ་བསྟན་བཅོས་ནས་བཀྲལ་ཚུལ་འགྲེལ་པས་བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་ཞིབ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་རྔོག་ཆེན་པོའི་ཊཱི་ཀ་ནས་བྱུང་བ་ལ་གཞི་བླངས་ནས་བྲིས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བཤད་སྲོལ་བཟང་པོ་འདི་ནུབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག །སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་པ་བཏགས་འཛིན་ལ་ནི་རྣམ་པར་དགུ་ཡོད་དེ། ཡུལ་དགུ་ ཡོད་པས་སོ། །དེ་དག་གང་ན། ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་ཉན་རང་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཉེར་ཞིའི་ཐབས་ཙམ་གྱི་ལམ་མེད་པར་མཐོང་ནས་ལམ་གཞན་ཐེག་ཆེན་ལ་ལམ་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་པོ་དང༌། འདིར་རྩ་བ་དང་འགྲེལ་པ་ཁ་གཅིག་གིས་ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་ཞེས་པ་མདོའི་ཚིག་ཟིན་དང་མཐུན་ཡང་མདོ་ལས་བཟློག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་འགྲེལ་པ་འདིའི་འགྱུར་ལྟར་ལེགས་སོ། །རྒྱུ་སྐྱེ་བ་དང་འབྲས་བུ་འགག་པ་
Chinese
至于道是否是遍知道，以及佛母认为任何法都不生不灭，以及不思索色等是否具有一切法，应当精进于六度，以及不应当精进于安住于色等，以及如同想要吃芒果，不应浪费其种子一样，佛的种姓应当修学六度，并以此来摄受众生，以及不依赖于其他，清净田地，安住于菩提心，想要转法轮者应当修学六度，以及如同大海是所有珍宝的因一样，佛母是所有圣者证悟的因，以及如同箭术老师拿着适合自己手艺的弓箭，敌人无法战胜一样，修习佛母不会被魔等战胜，这是与此相反的。这里也是，从第三到第八是对于对治的解释。根本与对治相反所说的，虽然字面意思不一致，但没有矛盾的原因是，无论是经中所说的对治的执着之反面，还是对治本身，无论执着于什么，都显示为应舍弃的。如此这般，这四种思索，与经论中所解释的方式相符，详细研究之后，这是以法王俄钦波的注释为基础而撰写的，也是为了不让这种良好的解释传统消失而思考的。第三部分分为两部分：应断除的分别念，以及断除的对治。第一部分是：执着的分别念，第二种是假立执着，有九种，因为有九种境。这些在哪里呢？声闻等以独自证悟菩提为目的，对于三件大事没有如实证悟的人，以及对于大乘道，认为声闻缘觉只是自己想要涅槃的方便之道的途径，认为其他道，即大乘道不是真正的道的人，在这里，根本和注释一致认为“道和非道的确定执着”与经的措辞一致，但因为是与经相反的情况，所以按照这个注释的翻译是好的。因产生和果灭亡。
English
As to whether the path is the path of omniscience, and that the Mother believes that no dharma arises or ceases, and without contemplating whether form, etc., possess all dharmas, one should strive in the six perfections, and one should not strive to abide in form, etc., and just as one who wants to eat a mango should not waste its seed, the Buddha's lineage should study the six perfections, and thereby gather beings, and without relying on others, purify the field, abide in the heart of enlightenment, and those who want to turn the wheel of Dharma should study the six perfections, and just as the ocean is the cause of all jewels, the Mother is the cause of the realization of all noble ones, and just as an archery teacher holds a bow that suits his skill, enemies cannot be defeated, so practicing the Mother will not be defeated by demons, etc., this is the opposite of that. Here also, from the third to the eighth is an explanation of the antidote. The reason why the root is said to be the opposite of the antidote, although the literal meaning is not consistent, is that whether it is the opposite of the grasping of the antidote mentioned in the sutra, or the antidote itself, whatever is clung to is shown as something to be abandoned. Thus, these four thoughts, in accordance with the way they are explained in the sutras and treatises, after detailed study, this is based on the commentary of Dharma Lord Ngok Chenpo, and it is written with the thought that this good tradition of explanation should not disappear. The third part is divided into two parts: the conceptualization to be abandoned, and the antidote to be abandoned. The first part is: the conceptualization of clinging, the second is the imputed clinging, which has nine types, because there are nine objects. Where are these? Those who aim for self-enlightenment by hearing, etc., those who do not truly realize the three great purposes, and those who, for the Mahayana path, think that the Hearers and Solitary Realizers are only a means to the path of convenience for their own desired Nirvana, and who think that other paths, i.e., the Mahayana path, are not the true path, here, the root and the commentary agree that "the definite clinging to the path and the non-path" is consistent with the wording of the sutra, but because it is a situation contrary to the sutra, it is good to follow the translation of this commentary. Cause arises and effect ceases.
Tibetan
ཀུན་རྫོབ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོས་བྱེད་པར་རྟོགས་པ་པོ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པར་སྣང་བ་སྟེ་དོན་དམ་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་ལྡན་པ་སྟེ་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དོན་དམ་དེའི་ཅིག་ཤོས་སུ་སྣང་བ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡོད་པར་རྟོགས་པས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་མི་ལྡན་པ་སྟེ། དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དབྱེ་བ་ཡོད་པར་ཤེས་པ་པོའོ། །རྩ་བ་ལྟར་ན་གཟུགས་སོགས་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའོ། །ཁ་ཅིག་ལམ་དེ་དག་གི་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེའི་རྒྱུ་འབྲས་མཐའ་དག་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་ཅིང་ཡོད་ན་དེ་ལས་བཟློག་པར་འཇུག་པ་ལ་འཆད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་བྱ་རྟེན་མེད་པར་གནས་ པ་དང་འདྲ་བར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་མ་ཞེན་པར་གནས་པ་པོ་དང༌། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སོགས་པས་གདམས་ངག་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཏེ་ཞི་བ་ཙམ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་འཇིག་ཅིང་ལྡོག་པ་པོ་དང༌། རྩ་བ་ལྟར་ན་ཕྱི་དྲུག་གི་རིགས་འདོར་བའོ། །དེ་ཁོ་ནར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། གཞན་པའི་ཆོས་གང་ཡང་འཚང་རྒྱ་བ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་འདོད་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་བར་མེད་པར་རྟོགས་པ་པོ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ་དེའི་ངོར་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་པོ་དང༌། རྩ་བ་ལྟར་ན་འདི་གཉིས་ཐ་སྙད་དུ་དེ་གཉིས་འདོར་བའོ། །སེར་སྣས་མཚོན་པའི་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་དམ་སྟོབས་ཀྱིས་བདུད་བཞི་དང་སོགས་པས་ས་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་སྟེ་ཡོད་པའོ། །ལ་ཞེས་རེ་རེའི་མཐར་སྦྱར་བའི་ཡུལ་དགུ་པོ་དེ་དག་ལ་རྟོག་པའི་ཚུལ་ནི། མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཆོས་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རྒྱུད་ལ་འདི་ནི་བཏགས་པར་འདོད་པའི་བདག་ཏུ་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བཏགས་འཛིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོག་པ་དེ་དག་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པ་སྟེ་ དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་ན། རྟོག་པར་མ་ཟད་དེའི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ན། རྟོག་པ་དེའི་དབྱེ་བས་གཉེན་པོ་དེ་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །དེ་སྦྱོར་ཅིག་ཅེ་ན། རྟོག་པ་ལ
Chinese
了知以世俗假立之自性而作者，以及無間顯現，即了知勝義中無有差別，故於色等一切事物皆具足，即無差別而知者，以及無間勝義之另一面顯現，即了知世俗中有差別，故於色等一切事物皆不具足，以無差別之知為先導而了知有差別者。如根本所說，即執持色等為一與異。某些人宣說，若彼等道之無間道，其一切因果恆常存在而行持，則行持與之相反。如鳥棲於空中般，僅以安住之方式，不執著於色等諸法而安住者，以及發起無上菩提心，並以等等方式，經由受持教誡之門，使聲聞等種姓，即僅尋求寂靜之意念毀壞且退轉者。如根本所說，即捨棄外六之種姓。僅於彼性，即如是性，且較彼更為殊勝，因無有任何其他法能成辦圓滿證悟，故了知不希求成佛且不尋求其義者，以及依憑勝義諦，即於彼面前，了知無有說法等之因者。如根本所說，此二者於名言中捨棄彼二者。以慳吝為代表之六度之相違品，以極為串習之法性或力量，而有四魔及等等二地之外敵之對境，即存在者。於各個之後加上「ལ་」字之九個對境，彼等之分別方式為：於具足不相符及對治法之彼等識流上，以「此為假立所欲之我，是真實的」之念，由顯現執著於假立之事物之方式，即是假立執。第二者為：彼等分別於見道頂點之心及心所生起而行持，即是正行之階段所應斷除者。第三者為：應當領會。於何處？不僅於分別，亦於彼之四種對治。如何？以分別之差別，彼對治亦各不相同。若問：彼等應如何結合？於分別上
English
The one who understands that it is done by the nature of mere conventional imputation, and the uninterrupted appearance, that is, understanding that there is no difference in the ultimate truth, therefore possessing all phenomena such as form, that is, knowing without difference, and the uninterrupted appearance as the other side of that ultimate truth, that is, understanding that there is difference in the conventional, therefore not possessing all phenomena such as form. The one who knows the difference preceded by the knowledge of no difference. According to the root, it is grasping form etc. as one and different. Some explain that if the uninterrupted path of those paths, all its causes and effects exist and are practiced continuously, then practicing the opposite of it. Like a bird staying in the sky without support, Staying in the same way without attachment to phenomena such as form, and generating the mind of unsurpassed enlightenment, and in various ways, through the gate of holding instructions, causing the lineages of hearers etc., that is, the mind of seeking only peace, to be destroyed and reversed. According to the root, it is abandoning the lineages of the six external objects. Only in that nature, that is, suchness, and more superior than that, because there is no other dharma that can accomplish perfect enlightenment, therefore understanding not desiring Buddhahood and not seeking its meaning, and relying on the ultimate truth, that is, in front of it, understanding that there is no cause for teaching the Dharma etc. According to the root, these two abandon those two in name. The opposite of the six perfections, represented by stinginess, by the nature or power of extreme habituation, the objects of the four maras and the external enemies of the two grounds etc., that is, existing. The way of distinguishing those nine objects with "ལ་" added to the end of each is: on the stream of consciousness that possesses those incompatible and antidotal dharmas, with the thought "This is the self that is desired to be imputed, it is true", by the way of manifesting attachment to the imputed object, that is imputation-grasping. The second is: those distinctions arise and act in the mind and mental factors of the peak of the path of seeing, that is, they are considered to be abandoned in the stage of the main practice. The third is: it should be understood. Where? Not only in distinction, but also in its four antidotes. How? By the difference of distinction, those antidotes are also different. If asked: How should they be combined? On distinction