Tibetan
་དོན་བསྡུས་པ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་ལས་གཞན་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ་ཚིག་ གི་དོན་ནི་སྔ་མ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བའི་སྐབས་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་བརྩམ་བྱ་གཞུང་གི་རང་བཞིན་བཤད་པའི་གསུམ་པ་སྟེ། བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའི་སྐོར་བཤད་པ། གསུམ་པ་བསྡུས་པ་ལ་དད་པ་ལ་མངོན་རྟོགས་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བར་མ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐབས་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། མཁྱེན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བཞིའི་བདག་ཉིད་ནི་རྒྱུ་དང་ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དོན་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་དྲུག་ལས་གཞན་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོར་བཤད་པའི་རྣམ་མཁྱེན་སོགས་གསུམ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་རྒྱུ་གཞི་མཐུན་པ་སྟེ་དེ་ཡང་མཁྱེན་གསུམ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་ཆོས་སྐུ་འཐོབ་པ་ཙམ་ལ་བྱའོ། །དག་ལྡན་ལས་ཀྱང་ཡུལ་དང་རྒྱུ་གཞི་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་འགྱུར་འདི་མི་ལེགས་པས་རྒྱན་སྣང་གི་འགྱུར་ལྟར་རྒྱུ་དང་སྦྱོར་བ་གཞི་མཐུན་དུ་མཛད་པ་ལྟར་རིགས་སོ། །ཡུལ་དེ་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་སྦྱོར་ཞེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་བཤད་པའི་རྣམ་ཀུན་སོགས་བཞི་ནི་སྦྱོར་བའོ། །སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་མཁྱེན་གསུམ་དེའི་ནས་ཞེ་ན། དེའི་འོག་ཏུ་སོགས་ཏེ་གོ་སླའི། འདི་ལའང་འགྱུར་སྔར་ལྟར་བཅོས་ནས་ཡུལ་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་སྦྱར་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་མངོན་རྟོགས་བསྡུ་ཚུལ་གསུམ་ག་ལ་ཚིག་དོན་བརྒྱད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བཤད་དགོས་ན་དབང་པོ་གསུམ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་དོན་མེད་ཅེ་ན། འདི་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་བརྒྱད་དུ་བཤད་པ་མངོན་རྟོགས་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་ དེ་དག་གི་གོ་རིམ་ངེས་པ་དང་གསུམ་དུ་བཞག་པ་གྲངས་ངེས་དང་ཟློས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་བསྟན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པར་བྱང་ཡེ་འཆད་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ན་ཚིགས་ལྷུར་ལེན་དགོས་ལ་དེ་དག་གི་གོ་རིམ་ངེས་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ན་ཚིག་དེ་ཙམ་དུ་མི་རྒྱས་པ་དང་ཡུལ་དང་རྒྱུ་འབྲས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་གྲངས་ངེས་དང་ཟློས་སྤོང་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ན་ཚིག་བསྡུས་པ་ཙམ་ཡོད་པ་སྟེ། མདོར་ན་ཚིག་དོན་རེ་རེ་ནས་འཆད་པ་ན་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་མངོན་རྟོགས་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱས་བསྡུས་ཡོད་པའོ། །གསུམ་པ་གཞུང
Chinese
从意义归纳为八个部分之外，还有六种形式，即词的意义与之前分为八个部分时一样进行解说。第三是解说所著论典的自性之第三，是讲述对归纳的信赖分为三类的部分。第三，对归纳的信赖分为现观三种，其中有三。第一是中间等。第二是分为三种情况，即三种智慧是境和四种结合的自性是因，以及法身和事业等是果，因此归纳为三种意义，六种之外还有三种形式。第三是首先所说的三种现观等是菩萨的结合的进入之处的境和因的基础相同，也就是从确定三种智慧中获得法身而已。在《具足清净》中也说境和因的基础相同。然而这个译本不好，应该像《庄严经释》的译本一样，将因和结合作为基础相同。如果问对那个境如何善加结合，那么下面所说的四种一切相等等就是结合。如果问具有如此结合的因，即三种智慧的来源是什么，那么下面等等很容易理解。对此也应像之前的译本一样进行修改，加上“与那个境相结合的结合”等。如果三种归纳现观的方式都必须像词义八种的情况一样进行解说，那么三种根器的差别很大岂不是没有意义吗？对于这三种的差别，大自在者说，分为八种是现观各自的特征，分为六种是那些的顺序确定，分为三种是数量确定和主要为了避免重复的过失而进行教导，这是北方耶所说的，是论典的最终意图。因此，在确定各个事物的特征时，需要详细地解释词句，而在主要确定那些的顺序时，词句不必那么繁琐，归纳为境、因、果三种，主要为了确定数量和避免重复，因此只有归纳的词句。总之，如果从每个词义来解释，就没有差别，但是为了了解现观总体的性质，就有详略之分。第三，论
English
Apart from dividing the meaning into eight parts, there are six other forms, that is, the meaning of the words is explained in the same way as when it was previously divided into eight parts. The third is the third of explaining the nature of the treatise to be composed, which is the part about explaining the division of faith in summarization into three categories. Third, faith in summarization is divided into three types of manifestation, of which there are three. The first is the intermediate, etc. The second is divided into three situations, namely, the three wisdoms are the nature of the object and the four combinations are the cause, and the Dharmakaya and activities, etc., are the result, so it is summarized into three meanings, and there are three other forms besides the six. The third is that the three manifestations, etc., mentioned first are the object and the basis of the cause of the Bodhisattva's entry into the combination are the same, that is, it is only about obtaining the Dharmakaya from determining the three wisdoms. In "Perfectly Endowed," it is also said that the object and the basis of the cause are the same. However, this translation is not good, and it should be like the translation of the Ornament of Realization, where the cause and combination are made the same basis. If you ask how to combine well with that object, then the four all aspects, etc., mentioned below are the combination. If you ask what is the source of the cause, that is, the three wisdoms, that has such a combination, then it is easy to understand below, etc. This should also be modified like the previous translation, adding "the combination that is combined with that object," etc. If the three ways of summarizing manifestation all have to be explained in the same way as in the case of the eight meanings of words, then isn't the great difference between the three faculties meaningless? Regarding the difference between these three, the Great Lord said that dividing into eight is the characteristic of each manifestation, dividing into six is the order of those is fixed, and dividing into three is the number is fixed and mainly to avoid the fault of repetition, which is what the Northern Ye said, and is the ultimate intention of the treatise. Therefore, when determining the characteristics of each thing, it is necessary to explain the words and sentences in detail, and when mainly determining the order of those, the words and sentences do not have to be so cumbersome, and it is summarized into three objects, causes, and results, mainly to determine the number and avoid repetition, so there are only summarized words and sentences. In short, if you explain from each word meaning, there is no difference, but in order to understand the overall nature of manifestation, there are detailed and concise differences. Third, the treatise.
Tibetan
་དངོས་བཤད་པའི་ས་བཅད་གསུམ་པ་བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་འགྲེལ་ཆུང་འདི་བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། གཞུང་གཟུགས་པ། དགེ་བ་བསྔོ་བ། ཁེངས་བསྐྱུང་བ། རྟོགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། དགོས་པ་དང༌། བརྩམ་པར་དམ་བཅའི་གཞུང་གཟུགས་པའོ། །དང་པོ་ནི་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱན་འདི་ཡུམ་གསུམ་པོ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་དབྱེ་ཞེས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱན་འདི་ལ་རྒྱས་འབྲིང་གི་དོན་ཚང་བར་སྣང་ཡང་བསྡུས་པའི་དོན་མ་ཚང་སྟེ་དེ་ལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཉེར་གཉིས་དང་གདམས་ངག་དང་པོ་དྲུག་གི་མདོ་ལ་སོགས་པ་མི་སྣང་བས་ཤེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གསུམ། དོན་ཁྱད་མང་བ་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡོག་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན། དེ་ལ་ཟློས་སྐྱོན་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལ་ལ་ཡུམ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་དོན་ཙམ་དང་དེ་ལས་གཞན་ཉི་ཁྲི་ལས་ཚིག་རྐྱང་ཚང་བ་དང་དེ་གཉིས་ ལས་གཞན་རྒྱས་པ་ལས་དོན་རེ་རེ་ལ་ཡང་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གསུམ་པོ་ཀུན་ལ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་དུ་འཇོག་པ་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱིས་མི་འཇོག་གི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་གིས་འཇོག་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་ཚིག་གིས་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་རིམ་པ་མདོ་བརྒྱད་སྟོང་པས་ལེགས་པར་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཕྱོགས་གླང་གིས། དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་དོན་གྱིས། །བརྒྱད་སྟོང་དོན་འདིར་མ་ཚང་མེད། །འདིར་གཞུང་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་ལུང་འདི་དྲངས་ནས་རྒྱན་སྣང་དུ་རྒྱན་དང་བརྒྱད་སྟོང་པ་སྦྱོར་བ་རིགས་པར་བསྒྲུབས་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཡུམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་པ་མ་བསྡུས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མ་འབྲེལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུམ་གསུམ་ལ་དོན་ཁྱད་མེད་ན་ཟློས་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཡུམ་གསུམ་དེ་ལ་ཚིག་བསྡུས་པ་དང་སོགས་པས་རྒྱས་འབྲིང་གི་དབྱེ་བ་ཡོད་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཁོ་ནར་ཟད་པས་ནི་དོན་ཁྱད་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །འདི་དག་གིས་ནི་ཡུམ་གསུམ་ལ་དོན་ཁྱད་མེད་པར་འགྲུབ་ལ། དེ་གྲུབ་པ་ན་བསྟན་བཅོས་ཡུམ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་སྟེ་འབྲིང་གི་རྒྱན་དུ་གྲུབ་པར་མཐུན་ལ་དེ་དང་གཞན་གཉིས་དོན་ཁྱད་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ཡུམ་ཀུན་གྱི་རྒྱན་
Chinese
真实讲述的第三品完结。 论师造此小释完结之理讲述。 第三有四：正文，回向善根，谦逊，显示证悟时之差别。 第一有三：成为一切之庄严，必要，立誓造论之正文。 第一，如果你们说此庄严未成立为三部般若母经之庄严，因为此庄严似乎圆满了广、中之义，但未圆满略义，因为其中未见二十二种发心和最初六种教言之经等。 对此的回答有三：从随行和违逆的角度显示意义差别多，由此避免重复之过失。 第一，有些八千颂般若母经只有现观之义，有些二万颂般若母经词句齐全，有些广本般若母经对每一个意义也用名称的类别对三部般若母经都简要地显示了意义的差别，应当仅仅知道这些。 这表明将般若母经分为广、中、略三类，不是用所表达的意义来划分，而是用能表达的词句来划分。 第二，如果三部般若母经在意义上没有差别，只是用词句来区分，那么所有般若母经的所表达的意义次第就不应由八千颂般若母经圆满概括，这是不合理的。 这是不可能接受的，因为陈那说：“如是所说之意义，八千颂中无不具，此处立为略本。”引用此教证，在《现观庄严论》中论证了《现观庄严论》与《八千颂》结合是合理的。 有些人认为论典没有概括所有三部般若母经的次第而进行结合是不相关的。 第三，如果三部般若母经在意义上没有差别，那么会有重复的过失，三部般若母经通过词句的简略等方式存在广、中之差别，因此是有差别的。 仅仅是词句的详略表明意义上没有差别。 这些成立了三部般若母经在意义上没有差别，如果成立了这一点，那么论典就成立为一切般若母经的庄严，与成立为中品的庄严相符，因为它和另外两部在意义上没有差别。 第二，如果论典是一切般若母经的庄严
English
The third section on the actual explanation is completed. The explanation of how the master completed the composition of this small commentary. The third has four: the main text, the dedication of merit, humility, and showing the difference in the time of realization. The first has three: becoming the ornament of all, the need, and the main text of the vow to compose. First, if you say that this ornament is not established as the ornament of the three Prajnaparamita Sutras, because this ornament seems to have fulfilled the meaning of the extensive and medium, but has not fulfilled the meaning of the concise, because the twenty-two kinds of mind generation and the first six instructions of the Sutra are not seen in it. There are three answers to this: showing many differences in meaning from the perspective of following and reversing, thereby avoiding the fault of repetition. First, some eight thousand verse Prajnaparamita Sutras only have the meaning of Abhisamaya, and other twenty thousand verse Prajnaparamita Sutras have complete words, and other extensive Prajnaparamita Sutras also use the categories of names for each meaning to briefly show the differences in meaning to all three Prajnaparamita Sutras, and should only know these. This shows that the division of Prajnaparamita Sutras into extensive, medium, and concise is not divided by the meaning expressed, but by the words that can express it. Second, if the three Prajnaparamita Sutras have no difference in meaning and are only distinguished by words, then the order of the meaning expressed by all Prajnaparamita Sutras should not be completely summarized by the eight thousand verse Prajnaparamita Sutras, which is unreasonable. This is unacceptable, because Dignāga said: "The meaning of what is said in this way is all contained in the eight thousand verses, and this is established as a concise text here." Quoting this scripture, it is argued in the Ornament of Realization that the combination of the Ornament of Realization and the Eight Thousand Verses is reasonable. Some people think that the combination of the treatises without summarizing the order of all three Prajnaparamita Sutras is irrelevant. Third, if the three Prajnaparamita Sutras have no difference in meaning, then there will be a fault of repetition. The three Prajnaparamita Sutras have differences in extensive and medium through the abbreviation of words, etc., so there are differences. Only the details of the words show that there is no difference in meaning. These establish that the three Prajnaparamita Sutras have no difference in meaning, and if this is established, then the treatise is established as the ornament of all Prajnaparamita Sutras, which is consistent with being established as the ornament of the medium, because it has no difference in meaning from the other two. Second, if the treatise is the ornament of all Prajnaparamita Sutras