Tibetan
འི་འབྲས་བུ་དང་ཕྱིན་ལོག་སྤོང་བ་དེ་ཡང་རྫས་ཡོད་བོར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་གཟོད་མ་ནས་དངོས་པོ་ཕྱིན་ལོག་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་མཁྱེན་པ་ཙམ་མོ། །བཞི་པའི་ གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་སྲས་དེའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རབ་ཏུ་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་གནས་པའི་ཕྱིར། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་བྱང་གི་རྒྱུ་ཚོགས་སོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་འགྲེལ་བས་བཤད་པའི་གཉིས་པ་སྟེ། ཕྲིན་ལས་དེའི་དུས་རིམ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། ལམ་རྟེན་ལ་འགོད་པ་ནས་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པའི་བར་དུ་ཕྱེ་བ་དེ་ལྟར་ན་ཆོས་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་འདིའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་འཇུག་པར་བཞེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པ་ཉེར་བདུན་ནི། ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་ཞེས་སྨོས་པའི་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བའི་མཛད་པ་རྣམས་བཞེད་ཙམ་གྱིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བས་བཞེད་པ་མཛད་པ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་པར་ཚིག་གསལ་ལས་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་འགྲེལ་བས་བཤད་ཚུལ་གྱི་གསུམ་པ་སྟེ། རིམ་པ་དེས་གཞན་ཡང་མཚོན་ཚུལ་གྱི་སྐོར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། འགྲེལ་པ་འདིར་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་དང་མཐར་ཕྲིན་ལས་ལ་ས་མཚམས་ཀྱི་སྐྱེ་རིམ་བརྗོད་ནས་བར་པ་རྣམས་ལ་མི་སྨོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཐ་མར་ཕྲིན་ལས་ཉེར་བདུན་ལ་ས་མཚམས་བསྟན་པའི་རིམ་པ་དེས་ཤུགས་ལ་མ་བརྗོད་པའི་ལྷག་མ་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རེ་དགུ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ས་མཚམས་ཀྱི་གོ་རིམ་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་དངོས་སུ་མ་སྨོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚིག་མངས་སུ་དོགས་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་དང་ཕྲིན་ལས་རང་གི་ ངོ་བོར་བསྟན་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལས་བསྟན་པ་ནི་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་བསྟན་པ་དང་གོ་རིམ་བསྟན་པ་ལས་དང་ནས་སངས་རྒྱས་སའི་བར་དུ་མ་འཁྲུགས་པར་བསྟན་པ་ལ་འཆད་དེ་འགྲིག་རྒྱུ་མེད་དོ། དེས་ན་རྟོགས་དཀར་དང་པོ་དང་ཐ་མར་ཞེས་འདོན་པ་ལྟར་རམ་ཡང་ན་ཐ་མའི་ལས་ཞེས་པའི་དྲུག་སྒྲ་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བ་བྱས་ན་ལེགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་རབ་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་
Chinese
并且断除颠倒，也不是舍弃实有，而是从最初就没有细微的颠倒事物，仅仅是如实了知事物诸法的自性如何安住。第四之二中，第一个是依靠前面两个理由，那位菩萨的功德都非常清净且光明。第二个是，那些清净的功德也因为安住于成佛之因，所以是远离一切垢染的清净之因的集合，这是《词句明释》中所说的。第三个是，如前一样。第二个是解释所说的第二个，即宣说事业的次第。第二个是，从将道安立于所依处直到安立于果位之间进行区分，这样就像法身恒常不断一样，此法身的二十七种事业也如轮回存在一样而存在，这就是之前所说的二十七种，是名为法身事业的作为。诸佛的作为仅仅是随愿而任运成就，因此《词句明释》中解释说，随愿就是作为。第三个是解释所说的第三个，即宣说以次第还表示其他意义的方面。第三个是，此论典中首先说发心，最后说事业，中间的没有说是什么原因呢？在支分广释中，首先发心，最后二十七事业，以显示界限的次第，由此就能领会没有说的剩余中间的四十九个词义的界限次第，在此没有直接说是由于害怕文字繁多，这是《词句明释》中所说。发心和事业显示各自的体性，以及显示那两者的作用，就是显示各自的场合的作为、功德、自性，以及显示次第，从开始到成佛之间不混乱地显示，这样解释是不对的。因此，像念诵“证悟白法最初和最后”一样，或者将“最后的业”的六字作同基的归纳是很好的。第三个是，智慧等等。般若波罗蜜多窍诀的论典《现观庄严论》及其注释的广释《善说金鬘》。
English
And abandoning perversion is not abandoning what exists, but from the beginning there is no subtle perversion of things, it is merely knowing how the self-nature of things abides. In the second of the fourth, the first is that relying on the previous two reasons, the qualities of that bodhisattva are all very pure and bright. The second is that those pure qualities also abide as the cause of buddhahood, so it is the collection of pure causes that are free from all defilements, as stated in the Clear Words. The third is the same as before. The second is the second explained by the commentary, which is to explain the order of the activities. The second is that from establishing the path on the basis to establishing it on the fruit, it is divided in such a way that just as the Dharmakaya is constant, the twenty-seven activities of this Dharmakaya also exist as long as samsara exists, which is the twenty-seven mentioned earlier, which is the activity called Dharmakaya activity. The activities of the Buddhas are spontaneously accomplished merely by wishing, so the Clear Words explains that wishing is activity. The third is the third explained by the commentary, which is to explain the aspects of how the order also represents other meanings. The third is, in this commentary, what is the reason for first saying the generation of bodhicitta and finally saying the activity, and not mentioning the intermediate ones? In the detailed explanation of the limbs, first the generation of bodhicitta and finally the twenty-seven activities, by showing the order of the boundaries, one can understand the order of the boundaries of the remaining forty-nine word meanings that are not mentioned, the reason for not directly mentioning them here is because of fear of too many words, as stated in the Clear Words. The generation of bodhicitta and the activity show their respective nature, and showing the function of those two is to show the activity, qualities, and self-nature of their respective occasions, and showing the order, explaining from the beginning to the attainment of buddhahood without confusion is not correct. Therefore, it is good to recite "the first and last of the white realizations" or to make a generalization of the six letters of "the last activity" on the same basis. The third is wisdom and so on. The extensive explanation of the treatise on the key points of the Prajnaparamita, the Ornament of Clear Realization and its commentary, The Golden Rosary of Good Explanation.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བ་ལས་སྐབས་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་བཤད་དོ།།གཉིས་པ་ནི་བརྩམ་བྱ་གཞུང་གི་རང་བཞིན་བཤད་པའི་གཉིས་པ་སྟེ། འབྲིང་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྐོར་བཤད་པ།གཉིས་པ་བར་མ་ལ་དད་པ་ལ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། རྒྱས་པ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དང་དེའི་སྦྱོར་བ་སོགས་ནས་དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྐབས་ཞེས་སྦྱར་བས་དོན་ནམ་སྐབས་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བ་དག་ལྡན་དུ་དེའི་ཞེས་པ་དང་པོ་མཁྱེན་གསུམ་དང༌། ཕྱི་མ་བཞི་སྦྱོར་བ་ལ་མཛད་དོ། །འདི་དང་འོག་མ་གཉིས་ལ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དངོས་པོ་དྲུག་གིས་ཡང་དག་བཤད།། ཅེས་དང༌། དངོས་པོ་གསུམ་གྱིས་ཡང་དག་བཤད་ཅེས་འཇམ་གསར་གྱིས་སྦྱར་བ་ལྟར་ནི་འཐད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མངོན་རྟོགས་དྲུག་གི་དང་པོར་བཤད་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སུམ་ཅུས་མངོན་པར་མཚོན་པར་བྱ་བའི་གནས་ ཡིན་པས་སོ། །འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་བྱ་བྱེད་གཉིས་ཀ་འཛིན་པས་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་ཉིད་ཅེས་འཆད་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །སང་ཡེས་ཀྱིས་བླང་དོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་རྣམས་དེའི་འོག་ནས་བཤད་པ་འདི་དང་འདི་ཞེས་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་ནས་རྟོགས་པ་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་མེད་གསུམ་ཤེས་པའི་མཁྱེན་གསུམ་ལ་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་ཀུན་འདིས་ནས་པས་ནའོ། །རྩེ་ནས་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་ལ་ཤིན་ཏུ་ནས་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ནས་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ༌། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་ནས་ཕྱིར་དུ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་སོ་སོ་བ་དང་མཐའ་དག་ཏུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པའི་དོན་གཞུང་སྲོང་བ་སྟེ་མ་ཉམས་པར་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྐྱོང་བར་བྱེད་པས་སོ། །སྐད་ཅིག་ནས་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། སློབ་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོར་མེད་པས་སོ། །ཆོས་ནས་ནི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་སྨིན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ། མཁྱེན་གསུམ་དེའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ཡི་མཁྱེན་གསུམ་ནི་སྐྱེ་མེད་གསུམ་མཁྱེན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འབྱོར་ལ་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ནས་རྣམ་སྨིན་གྱི་བར་ན་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡུམ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི
Chinese
此乃多闻者，东方宗喀巴·洛桑扎巴之吉祥所著，第八品之释。第二是讲述所著论典之自性之第二，讲述将中等之信分为六类之内容。第二，将中等之信分为六类，其中之三，第一是广说等。第二是，从体性之以及其结合等至其异熟之时，如此结合，则成为六种意义或时机，其中具足，其之第一个“知三”和后面的四个结合而作。此二者和下面二者，《般若波罗蜜多》以六事物如实说，以及以三事物如实说，如嘉木央萨所著，则合理。第三是，于六现观之初所说之遍智等三者，是三智之体性，以三十法所应显现之处，故。此乃以体性之语，持能作和所作二者，故作能作之主。解释说，三智之境、基、道、相三者所应显现，此非其义。桑耶认为取舍之体性。从“之后”等，结合说此和此是从其下所说。从“相”至“证悟”是三智之结合，为了能主宰知晓无生三之三智，故以一切相由此等。从“顶”起是三智之极位，因为对于三智极其之故。从“终”起是三智之次第位，因为从三智之证悟事物起，为了如前所说之各自和完全地修习之义，扶正论典，即不衰损地持续守护之故。从“刹那”起，是三智之究竟位，因为于学习之时，无有胜过彼者之故。从“法”起，是三智之异熟究竟，因为三智是彼之果究竟之故。此之三智，应作知晓无生三之菩萨之瑜伽。体性至异熟之间所存在者，如是则一切三母之
English
This is the commentary on the eighth chapter, composed by the glorious Shar Tsongkhapa Lobsang Drakpa, who has heard much. The second is the second of explaining the nature of the treatise to be composed, explaining the section on dividing the middling faith into six categories. Second, dividing the intermediate faith into six categories, of which there are three, the first is the extensive explanation, etc. The second is: From the characteristic and its combination, etc., to the time of its maturation, thus combining, it becomes six meanings or occasions, in which it is complete, the first "three knowledges" of it and the latter four are made in combination. In these two and the following two: The Perfection of Wisdom is truly explained by six things. And, it is reasonable as Jamyangsar composed, saying that it is truly explained by three things. The third is: The three, such as the omniscient, which is explained first in the six Abhisamayas, are the nature of the three knowledges, because they are the place to be manifested by the thirty dharmas. This is because the word "characteristic" holds both the agent and the object, so it is made the master of the agent. It is not the meaning to explain that the object, basis, path, and aspects of the three knowledges are to be manifested as characteristics. Sangye considers it to be the characteristic of acceptance and rejection. From "then" etc., combine and say that this and this are said from below it. From "aspect" to "realization" is the combination of the three knowledges, because in order to be able to master the three knowledges that know the three unborn, it is from all aspects by this etc. From "peak" is the supreme state of the three knowledges, because it is extremely for the three knowledges. From "end" is the sequential state of the three knowledges, because from the object of realization of the three knowledges, in order to cultivate each and every one as previously said, to straighten the treatise, that is, to continuously protect it without deterioration. From "moment" is the ultimate state of the three knowledges, because there is no difference from it in the learning stage. From "dharma" is the ultimate maturation of the three knowledges, because the three knowledges are the ultimate fruit of it. These three knowledges should be made the yoga of the Bodhisattva who knows the three unborn. What exists between the characteristic and the maturation, thus, of all the three mothers