Tibetan
སྒྲ་གོང་མ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་སོགས་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་བཤད་པའི་གསུམ་པ་སྟེ། འགྲེལ་པས་བཤད་ཚུལ་གྱི་སྐོར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ། དེའི་དུས། རིམ་པ་དེས་གཞན་ཡང་མཚོན་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྔར་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ལམ་ལ་འགོད་པའི་དང་པོར་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་ལྷ་མི་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པར་ངན་འགྲོའི་མངོན་ཞེན་ཉོན་མོངས་ཞི་བ་ཞེས་ཚིག་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་བཞི་ལས། ཚོགས་ལམ་ལ་འགོད་པ་ནི། ལྔ་པའི་བར་རྩ་བ་ལྟར་ཡིན་ལ་ནས་ཞེས་པ་ནི་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་མཛད་ན་དེའི་རྗེས་ནས་མཛད་ཅེས་སྦྱར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལའོ། །རང་དོན་ནི་དེ་ལ་ཞེན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་རང་གཞན་གྱི་དོན་ནི་ངག་ འཁྱལ་བརྣབ་སེམས་ལོག་ལྟ་སྤོང་བ་རང་དོན་དང་ལྷག་མ་རྣམས་སྤོང་བ་གཞན་དོན་དུ་ཡིན་པའམ་ཡང་ན་དགེ་བཅུ་ཡང་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོས་པས་གཉིས་ཀའི་དོན་ཡིན་གྱི་ཉན་ཐོས་ལྟར་རང་དོན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །དང་པོ་བཞི་ཚོགས་ལམ་ཕལ་བ་དང་ལྔ་པ་ཐར་ཆ་དང་དེ་ནས་གཉིས་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་ཞེས་དེ་ཉིད་ལས་སོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་དང་པོ་གསུམ་བསམ་སྦྱོར་ལྟ་བ་དག་པའི་ཚོགས་ལམ་དང་དེ་ནས་བཞི་བསམ་པ་དག་པ་དང་རང་དོན་དང་གཉིས་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་དག་པ་དང་ལྟ་བ་དག་པའི་སྦྱོར་ལམ་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། དེ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་དང་པོ་ལ་འགོད་པ་སྟེ་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་དེ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །བཞི་པ་ལ་ཡང་དྲུག་ལས་དང་པོ་ནི། དེ་ནས་སོགས་ཏེ་ཚོགས་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྡར་བཏགས་པར་ཤེས་པ་ལ་འགོད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །ཚིག་གསལ་ལས། ཚོགས་ནི་ས་དང་པོའི་ཚོགས་གཉིས་པོ་ས་དེར་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་དེ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ས་གཉིས་པ་སོགས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་བརྡར་བཏགས་པར་ཤེས་པས་དཔྱོད་ཀྱི་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ཡིན་པ་ལ་འགོད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ལ་བརྟེན་ ནས་བརྡ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་བཞིན་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་བཞི་པ་ལྔ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་ལྟར་ཏེ་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་ནི་དྲོད་སོགས་ཐོབ་པ་སྟེ་ཤིང་ཏོག་དང་རྨ་སྨིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཉན་རང་དང་ཐུན
Chinese
将声音与之前所有的结合起来。第三，法身等以进入之地的差别而安立为二十七种。第三是讲述事业和利他的第三部分，讲述注释的讲述方式。第三部分有二：利他的差别，及其时间，以及次第所象征的其他含义。第一部分如前一样有三，第一是：在引导入道之初，将善趣的天人和人类以及非善趣的恶趣的显现执着和烦恼寂静下来，这样组合词句。第二部分也有四，引导入资粮道是：直到第五个都是如根本一样，而“从”是指什么时候做，就在那之后做，这样组合，对一切都是如此。自利是不执着于此，而自他之利是舍弃绮语、贪心和邪见是自利，舍弃剩余的是利他，或者将十善也回向于成佛，所以是二者的利益，不像声闻那样不是自利，这是词句明示中所说。前四个是普通的资粮道，第五个是解脱分，之后两个是加行道，这是其中所说。大自在者说，前三个是思考、行为和见解清净的资粮道，之后四个是思考清净，以及自利和二利的行为清净，以及见解清净的加行道。第二是：如前一样。第三是：依赖布施是：依赖于在所化众生的相续中生起，而安立于第一地，下面的也一样这样组合。第四部分也有六，第一是：从那之后等，成为圆满资粮之因的戒律等，对于通达一切法都是假立的，安立于此，这样组合。词句明示中说：资粮是第一地的两种资粮，安住在该地的特殊资粮上也没有完全圆满，为了使其圆满，在第二地等圆满戒律等的波罗蜜多的所有法，并且通达那些是假立的，不是以执着于所观察的事物的方式而安立。如是说。第二是：如彼是依赖于戒律等 而如仅仅通达是假立一样。第三、第四、第五也如前一样，成熟有情是获得暖相等，如水果和伤口成熟一样。声闻和独觉和共同
English
Combine the sounds with all the previous ones. The third is that the Dharmakāya and others are established as twenty-seven types according to the differences in the places they enter. The third is the third part that explains the activities and benefit of others, explaining the way the commentary is explained. The third part has two: the difference of benefiting others, its time, and the other meanings symbolized by the sequence. The first part has three as before, the first is: at the beginning of guiding into the path, pacifying the manifest clinging and afflictions of the good realms of gods and humans and the non-good realms of evil destinies, thus combining the words. The second part also has four, guiding into the path of accumulation is: until the fifth is like the root, and "from" means when it is done, then it is done after that, thus combining, it is the same for everything. Self-benefit is not clinging to this, and the benefit of self and others is abandoning idle talk, greed, and wrong views is self-benefit, abandoning the rest is benefiting others, or dedicating the ten virtues to becoming a Buddha, so it is the benefit of both, not like the Hearers who are not self-benefiting, this is what is said in the clear words. The first four are ordinary paths of accumulation, the fifth is the part of liberation, and the next two are the paths of joining, this is what is said therein. The Great Lord said that the first three are the paths of accumulation of pure thought, action, and view, and the next four are pure thought, and the pure actions of self-benefit and the benefit of two, and the paths of joining of pure view. The second is: as before. The third is: relying on generosity is: relying on arising in the continuum of the beings to be tamed, and establishing it on the first ground, the same combination is used for the ones below. The fourth part also has six, the first is: from then on, etc., the discipline, etc., which becomes the cause of perfect accumulation, for understanding that all phenomena are nominally established, establishing it on this, thus combining. It is said in the clear words: accumulation is the two accumulations of the first ground, even though residing on the special accumulation of that ground, it is not completely perfect, in order to make it perfect, in the second ground, etc., all the phenomena of the perfections of discipline, etc., are perfected, and understanding that those are nominally established, it is not established in the way of clinging to the objects of examination. Thus it is said. The second is: like that, relying on discipline, etc. like merely understanding that it is nominally established. The third, fourth, and fifth are also as before, maturing sentient beings is obtaining warmth, etc., like fruits and wounds maturing. Hearers and Solitary Realizers and common
Tibetan
་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་མཚན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡང་ཞུགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་མཐུས་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །ཞེན་པ་སྤངས་པ་ནི། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཆགས་པ་དེ་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ལྡན་པས་ས་འོག་མ་ལ་བལྟོས་ནས་ཞེན་པ་སྤངས་པར་འདོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ནི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་ཡིན་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བའོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །འདི་དང་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྟོབས་དང་སྨོན་ལམ་གཉིས་མི་མཐུན་པ་ནི་གཉིས་ཀའང་གཉིས་ཀར་ཡོད་པ་ཕལ་པ་དང་མེད་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དྲུག་པ་ལ་ཚིག་གསལ་ལས། འགྲོ་བ་ཞི་བར་མཛད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་ནི་གོང་མ་གོང་མ་ལས་འོག་མ་ཐ་དད་པ་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དག་ཁོ་ན་དང་སྦྱར་ཞིང་དེ་ནས་གསུམ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་ཐ་མ་བརྒྱད་སྒོམ་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བཞག་ཅིང་རང་རང་གི་ཆོས་ཅན་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དོ། །འདིར་རྩ་བ་ལྟར་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི་སྔར་ལྟར་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ནས་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་འོག་མ་བཅུ་ གཅིག་ལའང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ནི་སྔ་མར་མ་ཟད་པ་དང་དེ་ཉིད་ནི་ས་བཅུ་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོའི་གཉིས་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པ་ཞེས་པ་ནི་བཅུ་པ་ཐོབ་མ་ཐག་པ་ལ་བཀོད་རྗེས་སུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལ་བཀོད་པ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་བཀོད་རྗེས་སུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་ལ་འགོད་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་འདྲེན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་མཐའ་དག་སྐྱེད་པའོ། །བྱང་ལག་བདུན་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ཚིག་གསལ་ལས་འཆད་ཀྱང་རྒྱུ་སྤྱི་ལ་གཟུང་ ངོ༌། །ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་སྦྱོར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་སྐྱེད་ཀྱི། བསྐལ་པ་མང་པོ་གཅིག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱས་ནས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ།། གཉིས་པའི་གཉིས་ནི། དངོས་པོ་ནི་བདེན་བཞིའོ། །ཚིག་གསལ་ལས་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་དང༌། ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དེ་དོན་དམ་ལས་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་པ་ལ་བཤད་དོ། །གསུམ་པའི་གཉིས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བདེན་གཉིས་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་བདེན་པ་ཐ་དད་དུ་མི་འཛིན་པའི་མཐུས་སྤོང་བས་འདི་སྔ་མ
Chinese
非凡之处在于，即使进入无相之界，也是在如来们的劝请下，也不会显现究竟之边。断除贪执是指，对王等细微之物的贪执，是所说的贪执。其他则认为，此贪执与十地相连，因此相对于下地而言，认为是断除了贪执。获得菩提是指，由于资粮未圆满，虽非是法身，但依调伏对象的缘故，以愿力的力量，现证色身成佛，如《词句明释》所说。此与发心之力及愿力二者不相符之处在于，二者皆有，有少和无多是主要考量。第六，在《词句明释》中说：从寂灭有情开始，到智慧波罗蜜多之间，是前者比后者殊胜，智慧仅与清净刹土相连，之后三者为一生所系，最后八者安立于特殊的修道，并认为各自的法性是功德的差别。此处如根本所说，三者中的第一个如前，从智慧到力量也与下面的十 一相连。第二个是，又不仅限于前者，而且那本身就是十地。第三个有四，第一个的两个是，如是次第是指，刚获得十地后安立，之后如安立一生所系者一样，安立于此后，安立于最后有。特殊的道是指，从一生所系中进入特殊之处，以及引导一切菩提是指，生起一切菩提三者的功德之类。七菩提分在《词句明释》中解释为菩提之支分，但应理解为总的因。业果的关系是世俗谛，不虚耗是指，以刹那的勤奋生起清净的智慧，而不是经过漫长的时间做艰难的事情，断绝自己的智慧之流。如《词句明释》所说。第二个的两个是，事物是四谛。在《词句明释》中说，事物是世俗，以及如实证悟，不执着于与胜义谛不同来解释。第三个的第二个是颠倒，是指颠倒地认识二谛，由于不执着于此为不同的谛，因此通过舍弃，此为前者
English
The extraordinary thing is that even when entering the realm of the signless, it is through the encouragement of the Thus-gone Ones that the ultimate limit is not manifested. Abandoning attachment refers to the attachment to subtle things like kings, which is the attachment that is spoken of. Others think that this attachment is connected to the ten bhumis, so in relation to the lower bhumis, it is thought that attachment is abandoned. Obtaining enlightenment refers to the fact that although it is not the Dharmakaya because the accumulations are not complete, it is through the power of aspiration, due to the objects to be tamed, that one attains Buddhahood in the Rupakaya, as stated in the "Clear Words." The difference between this and the power of aspiration and the two aspirations is that both have both, and the few that are present and the many that are absent are the main considerations. Sixth, in the "Clear Words" it says: From pacifying sentient beings onwards, up to the perfection of wisdom, the former is more excellent than the latter, wisdom is only connected with pure realms, then the three are bound by one life, and the last eight are established in a special path of meditation, and it is thought that the nature of each is a difference in qualities. Here, as stated in the root text, the first of the three is as before, and from wisdom to power is also connected to the ten one below. The second is that it is not only limited to the former, but that itself is the tenth bhumi. The third has four, the first two are, such an order means that after just obtaining the tenth bhumi, it is established, and then, like establishing those bound by one life, it is established after this, and established in the last existence. The special path refers to entering a special place from those bound by one life, and guiding all enlightenment refers to generating all kinds of qualities of the three enlightenments. The seven branches of enlightenment are explained in the "Clear Words" as branches of enlightenment, but should be understood as the general cause. The relationship between cause and effect is the conventional truth, and not wasting it means that pure wisdom is generated by momentary effort, and not by doing difficult things for a long time, cutting off one's own stream of wisdom. As stated in the "Clear Words." The second of the two is that things are the four truths. In the "Clear Words" it says that things are conventional, and that truly realizing them is explained as not clinging to them as different from the ultimate truth. The second of the third is reversal, which refers to reversing the understanding of the two truths, and because one does not cling to this as a different truth, it is abandoned, and this is the former