Chinese
行为以一切恶行完全清净，因此，对于如来，不会有因为害怕其他人完全知晓颠倒的恶劣行为，而以羞愧或恐惧来隐藏，即认为应当保密的心念。第十六，三种忆念是，说法时，有些人恭敬地想要听闻，倾听并全神贯注地将心安住于此，对此随之生起贪恋；与此相反，则生起愤怒；有些人如前者，有些人如后者，对于两者都远离贪恋和嗔恨，仅仅以中舍之心安住于忆念之中，这是在每一项之后附加的。第十七，不忘失的法性是，必须成办有情之事时，不超越那个时间的自性。第十八，习气彻底摧毁是指从烦恼中舍弃，即虽然舍弃了烦恼，却如未舍弃一般，恒常行持，即是穷尽。第十九，对众生的大悲心是，日夜六次思维谁的善根成熟，谁的与此相反；谁是增上生的法器，谁是决定胜的法器等等，从各自辨别的生起中（没错）。第二十，如一切所说般。第二十一，智慧的类别是以“一切智”和“根本的”等词语概括，道智等等，以及作为基础的智慧，即之前所说的那些，也是此处的功德类别。第二，菩提分等修道之心的心和心所，其处所完全转变，成为究竟的道，是无有能取所取戏论的智慧之自性，所有这些，都应以异体的身，显现为智慧法身。这被认为是光明照耀者等一些人的观点，而论师也随之效仿。第二，是显示异体身的真实意义的第二点，驳斥不异体的观点。引用圣者阿毗、法友等的观点，并驳斥之。第二点分为两部分：陈述观点和驳斥观点。第一点是，与主张四身不同，主张三身的人们，以“承诺”来连接语句。如实地，从“能者”到“者”的根本词句，
English
Behavior is completely purified by all misdeeds, therefore, for the Thus-gone One, there will be no thought of concealing, i.e., keeping secret, out of shame or fear that others will fully know the inverted, evil behavior. Sixteenth, the three kinds of mindfulness are that when teaching the Dharma, some respectfully want to listen, pay attention, and fix their minds closely on understanding everything, and attachment arises to this; conversely, anger arises; some are like the former, some like the latter, and for both, they abide in mindfulness with equanimity, being devoid of both attachment and aversion, and this is added to the end of each. Seventeenth, the nature of not forgetting is the characteristic of not exceeding that time when it is necessary to accomplish the benefit of sentient beings. Eighteenth, completely destroying the imprints means abandoning them from the afflictions, that is, even though the afflictions are abandoned, they are constantly practiced as if they were not abandoned, that is, exhaustion. Nineteenth, the great compassion for beings is that six times during the day and night, one thinks about who has ripened their roots of virtue, who is the opposite of that; who is a vessel for higher realms, who is a vessel for definite goodness, and so on, from the arising of individual discriminations (that's right). Twentieth, as it is taught in all ways. Twenty-first, the category of wisdom is summarized by the words "all-knowing" and "fundamental," and the path wisdom and so on, and the wisdom that is the basis, that is, those previously mentioned, are also categories of merit here. Second, the mind and mental factors of the path of learning, such as the factors of enlightenment, are completely transformed in their place, becoming the ultimate path, the nature of wisdom without the elaboration of grasper and grasped, all of which should be manifestly expressed as the wisdom Dharmakaya in a different body. This is considered to be the view of some, such as the Illuminator, and the teacher also follows it. Second, is the second point of the real meaning of showing different bodies, refuting the view of non-difference. Quoting the views of the noble Abhi, Dharma Friend, etc., and refuting them. The second point is divided into two parts: stating the view and refuting the view. The first point is that, unlike those who assert four bodies, those who assert three bodies connect the statements with "promise." As it is, from the root words "capable one" to "one,"
Tibetan
ས་རྒྱས་སར་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་ཁོ་ན་སྟེ་ངེས་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ནས་ངོ་བོ་ ༼མ་ནོག་འདུག་༽ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་འདོད་ཅེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་དམ་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྐུ་ལོགས་པར་བསྟན་པར་མི་འདོད་ན་གཞུང་དེ་དག་ཇི་ལྟར་འཆད་ཅེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའམ་ཚོགས་པ་གང་དག་གི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་དག་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཞེས་མཚམས་སྦྱར་ནས་དེའི་ལན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འཆད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། མདོར་ན་གཞུང་སྔ་ཕྱི་དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཁོ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བཤད་དོ་སྙམ་པའོ། །འོ་ན་རྐང་པ་ཐ་མས་ཆོས་ཉིད་སྐུ་ཞེས་སྨོས་པར་རིགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་སྨོས་པར་འགལ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ཟག་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱང་དྷརྨ་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པ་ལས་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་དབང་གིས་ངོ་བོའི་རྐྱེན་ཏ་ཕྱིས་ཏེ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་དྷརྨ་ཀཱ་ཡ་ཞེས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་རྩ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཤད་ནས་གཞུང་ཕྱི་མ་འཆད་དོ། །དེ་ཡང་ཉི་སྣང་ལས་རྐྱེན་ཕྱིས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པར་འགྱུར་བ་དང་སྤྱོད་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དོན་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་འདིའི་ ༼མ་ལྷག་མོ་རེད་འདུག༽ ༼མ་ལྷག་མོ་རེད་འདུག༽ འགྱུར་ནི་རྣམ་འགྲེལ་བདེ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ། གང་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་ཕྱིས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བྱས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐུའི་དོན་བསགས་པ་ལ་ཡང་འགྲོ་བས་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །
Chinese
在证悟之地，为了显示有无漏的智慧，如其语词所示，唯一地、确定地承认了超越世间的无漏的心和心所之法。他们如此承认之后，问道：你们认为自性身的体性是怎样的呢？回答说：自性身就是那些无漏之法的自性，即无生性，具有该无生性的特征或本质。如果不想用“菩提分法”等来显示不同的身，那么这些论典该如何解释呢？回答说：自性身是无漏之法的身或集合，具有无生性的特征，为了说明具有该自性的无漏之法是什么，就通过连接上下文，以“菩提分法、无量”等的偈颂来进行解释。总之，前后两部论典意义相同，因此认为只是将自性身说为法身。那么，如果最后一足说的是“法性身”，是否与说“种姓法身”相矛盾呢？不矛盾。因为那无漏的自性本身也是“dharmatā-kāya”（梵文天城体：धर्मताकाय，梵文罗马拟音：dharmatā-kāya，汉语字面意思：法性身），由于组合的原因，隐去了自性的原因“ta”，在根本颂中用“dharma-kāya”（梵文天城体：धर्मकाय，梵文罗马拟音：dharma-kāya，汉语字面意思：法身）来表示法身，这样进行解释，然后解释后面的论典。也就是说，就像从日光中去除障碍一样，将法性身称为法身。否则，如果说诸法的身是法身，就会导致遮止自性，并且因为是行为的意义，所以会有成为有为法的过失。因此，应当理解，这里所说的“身”是追随先前的状态而进行的假立。如此等等。虽然意义没有差别，但这里的 ༼མ་ལྷག་མོ་རེད་འདུག༽ ༼མ་ལྷག་མོ་རེད་འདུག༽ 翻译是《释量论》的简明解释，正如其中所说：去除其原因，则法性身被称为法身。否则，如果说诸法的身是法身，就会导致遮止自性，并且如果身的意义也指向积累，那么也会有成为有为法的过失。等等。
English
In the realm of enlightenment, to demonstrate the presence of uncontaminated wisdom, precisely as the words indicate, it is exclusively and definitively acknowledged that the uncontaminated mind and mental factors, which transcend the world, are the sole constituents. Having thus acknowledged, they inquire: What kind of nature do you consider the Svabhavakaya to possess? The response is: The Svabhavakaya is the very nature of those uncontaminated dharmas, namely, unbornness, characterized or essentially defined by that unbornness. If one does not wish to demonstrate distinct kayas through terms like 'Bodhipaksa' and so forth, how should these treatises be explained? The response is: The Svabhavakaya is the nature of the uncontaminated dharma-kaya or the collection of dharmas, characterized by unbornness. To explain what those uncontaminated dharmas possessing that nature are, one connects the context and proceeds to explain through verses such as 'Bodhipaksa, immeasurable,' and so forth. In short, the two earlier and later treatises share the same meaning, thus it is thought that only the Svabhavakaya is explained as the Dharmakaya. Then, if the final foot mentions 'Dharmata-kaya,' does it contradict the mention of 'Gotra Dharmakaya'? It does not contradict. For that very uncontaminated nature is also called 'dharmatā-kāya' (藏文：དྷརྨ་ཏ་ཀཱ་ཡ་，梵文天城体：धर्मताकाय，梵文罗马拟音：dharmatā-kāya，汉语字面意思：法性身), but due to the combination, the cause of the nature, 'ta,' is obscured, and in the root verse, 'dharma-kāya' (藏文：དྷརྨ་ཀཱ་ཡ་，梵文天城体：धर्मकाय，梵文罗马拟音：dharma-kāya，汉语字面意思：法身) is used to indicate the Dharmakaya. This is how it is explained, and then the later treatise is explained. That is, just as removing the obscuration from sunlight, the Dharmata-kaya is called Dharmakaya. Otherwise, if the kaya of all dharmas is said to be the Dharmakaya, it would lead to the negation of Svabhava, and because it is the meaning of action, there would be the fault of becoming a conditioned phenomenon. Therefore, it should be understood that the term 'kaya' here is a provisional designation following the previous state. And so forth. Although there is no difference in meaning, the translation here ༼མ་ལྷག་མོ་རེད་འདུག༽ ༼མ་ལྷག་མོ་རེད་འདུག༽ is a clear explanation of the Pramanavarttika, as it says: By removing its cause, the Dharmata-kaya is called Dharmakaya. Otherwise, if the kaya of all dharmas is said to be the Dharmakaya, it would lead to the negation of Svabhava, and if the meaning of kaya also refers to accumulation, there would also be the fault of becoming a conditioned phenomenon. And so forth.