Tibetan
གང་ཡིན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གིའོ། །ཟག་མེད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཚིག་གསལ་ལས། ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཤད་ནས་ཆོས་ཅན་སངས་རྒྱས་སའི་དྲན་ཉེ་སོགས་ཆོས་ཉིད་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཞེས་བཤད་པའོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་མ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་གི་དབང་གིས་བཞག་གོ །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འཆད་དེ་སྔ་མ་དང་དོན་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཏེ། དབུ་མའི་རྩ་བར། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང༌། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞུང་དེ་ནི་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། ཉི་སྣང་ལས། བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདིར་ཡང་བཀོད་པས་སོ། །ལུང་ཕྱི་མ་འདིས་ནི་རྟོགས་དཀར་མ་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མ་བཅོས་པར་བསྒྲུབས་ནས་འཇིག་རྟེན་ཞེས་སོགས་ཀྱང་ངེས་ཚིག་ཏུ་འཆད་པའང་བཀག་གོ །གསུམ་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་སྤྲོས་པ་འགའ་ཡང་མ་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་འཐོབ་པར་བྱེད་ཀྱི་གསར་དུ་བྱས་པའམ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱན་སྣང་དང་བསྟུན་པའོ། །དེ་ལ་སྔ་མས་ནི་འཐོབ་པ་དང་ཕྱི་མས་ཐོབ་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཏོ། །རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་གཞུང་ཕྱི་མ་འདི་འབྲས་བུའི་སྐབས་ལ་མཛད་དོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མ་བཅོས་པ་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་པ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡིན་ གྱི་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རབ་དགའ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཤེས་པ་སེམས་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་དེ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ལའང་མཉམ་གཞག་གི་འཕེན་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐོབ་པའི་དེ་སྟོན་པ་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོར་བར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་ལས་མི་འདའ་བས་ན་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པས་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་ཀྱང་སློབ་ལམ་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་མེད་པས་མི་འཐད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ཅི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་འདི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་ཐ་དད་པའམ་མི་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ལུགས་ལས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དབེན་པ་དབེན་གྱུར་ལས། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གཉིས་སྟོང་པ། །རྣམ་ཤེས་མིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཞིང༌། །གཉིས་མེད་པ་ལས་ལོག་པ་ནི། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེར་འགྱུར་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དངོས་ པོ་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་འབྱུང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་འདིས་དངོས་སུ་གཞན་དབང་རྣམ་ཤེས་དང་ཡོངས་གྲུབ་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་བསྟན་ཀྱང་སྐུ་དང་པོ་དང་ལྷག་མ་གསུམ་ཡང་དེ་དང་རིགས་མཚུངས་པས་ཤེས་བྱེད་དུ་འགྲོའོ། །དབེན་པ་དགག་པ་ཆོས་ཅན་དང་དབེན་འགྱུར་དགག་གཞི་ཆོས་ཉིད་གསུང་བ་ནི་གོ་བཟློག་ན་འགྲིག་གོ། དེའི་ཁུངས་ནི་རྒྱན་སྣང་འགྱུར་རྙིང་དང༌། གསེར་གླིང་པས་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཞེས་བཤད་ལ་ཚིག་འདི་དག་བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུས་ཀྱི་འགྲེལ་བར་དྲངས་སོ། །འོ་ན་ཐ་དད་དུ་འཇོག་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྐུ་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་རིམ་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ས་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་མ་ངེས་པ་འབྲས་བུ་གང་ལའང་མ་ཞུགས་པའི་སོ་སྐྱེ་ལས་དག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཁ་ཅིག་སྐུ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རྒྱན་སྣང་དུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཞེས་པས་བཀག་གོ །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཡུལ་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་
Chinese
那是怎样的智慧呢？因为无漏的缘故。因为是超越世间的法界，是二无分别的如幻智慧的自性。在《释论》中说：具有特殊性质的事物的特殊法性，被说成是自性，如果对于作为有法的事物，如佛陀的近念等法性，在究竟真理上连心的运行都没有，那文字等就更不用说了。因此，清净与不清净的真如，仅仅是依有法而安立的。而且，也解释说从有法上来说，真如是不可说为即是它，也不可说为不是它，这与前面所说的意思一致。第二，为什么称为法身呢？因为不是由因缘新造作的缘故。 《中观根本慧论》中说：自性本来非造作，亦非依赖于他者。 就像这样引用该论典。《日光论》中说：以非造作之义，应当了知是薄伽梵的法身。所谓自性，就是指非造作，这在世间是广为人知的。超越世间的道是获得它的方法，而不是作者。这里也引用了这段话。后面的这段引文，以没有进行辨别的理由，成立了非造作，并且也遮止了将“世间”等解释为词义的解释。第三，菩萨以超越世间的道，以未见任何戏论的方式，通过证悟而获得，而不是新造作或作者。因为它不是新造作的，所以通达一切法如幻，也就是说，以二无分别的智慧，仅仅通过证悟远离一切戏论而获得，这样进行安立。这与《现观庄严论释》相符。其中，前者显示了获得，后者显示了获得的方式。《现观庄严论释》中，也把后面的这段引文用在了果的章节中。《释论》中说，自性、非造作和俱生是同义词。因此，诸法的法性就是如此，不是任何人造作的，所以超越世间的道，如极喜地等的等持之
English
What kind of wisdom is that? It is because it is without outflows. Because it is the realm of phenomena that transcends the world, it is the very nature of non-dual, illusion-like wisdom. In the Commentary, it says: The special nature of things with special characteristics is said to be self-nature. If, for things that are objects of possession, such as the mindfulnesses of the Buddha, there is not even the movement of mind in ultimate truth, then there is no need to mention letters and so on. Therefore, pure and impure suchness are established solely based on the object of possession. Moreover, it is also explained that from the perspective of the object of possession, suchness cannot be said to be identical to it, nor can it be said to be different from it, which is consistent with what was said earlier. Second, why is it called the Dharmakaya? Because it is not newly created by causes and conditions. The Root Verses on the Middle Way say: Self-nature is by nature unmade, and does not depend on others. That scripture is applied in that way. The Sunlight Commentary says: By the meaning of being unmade, it should be understood that it is the Dharmakaya of the Bhagavan. What is called self-nature is what is called unmade, and this is well-known in the world. The path that transcends the world is the means of attaining it, but it is not the maker. This statement is also quoted here. This latter quotation, by the reason of not having made a distinction, establishes the unmade, and also prevents the explanation of "world" and so on as definitions. Third, Bodhisattvas attain through realization by the path that transcends the world, in a way that does not see any elaborations, but it is not newly made or the maker. Because it is not newly made, it is understood that all phenomena are like illusions, that is, it is attained through the wisdom of non-duality, merely by realizing that it is free from all elaborations. This is in accordance with the Ornament of Realization. Among them, the former shows the attainment, and the latter shows the manner of attainment. In the Ornament of Realization, this latter quotation is also used in the chapter on the result. The Commentary says that self-nature, unmade, and co-emergent are synonyms. Therefore, the nature of phenomena is such, it is not made by anyone, so the path that transcends the world, such as the samadhi of Joyful Ground and so on.
Chinese
而且没有心识流动的获得，因为与它无别，所以它的后得也与等持的牵引不分离，所以叫做获得。指示那个获得是说，听闻、思维、修习三种的认识在胜义中虽然没有，但在名言中不舍弃作用，如幻化般一切法不超出法界，因此证悟法界就与它无别而成为获得，虽然这样讲，但在有学道上没有获得佛果，所以不合理。第四，将要讲的三种剩余的色身，与自性身是他体还是一体呢？三种剩余的色身与自性身不是他体，但在名言中安立为他体。不是他体的理由是，经中说：空性名为识，此外无有他物，何故远离者，视为无别性。若非如此者，二者成空性，将成非识之过，离于无二者，将成二者之主。彼成如是性，自性即是佛，所知能知物，真实依于识。因为这样说的缘故。此经直接显示了他空识和圆成实空性二者不是他体，但第一个色身和剩余三个也与它同类，所以成为能知。说远离是所破法，远离转变是所破的基础法性，如果颠倒过来就对了。它的出处是《现观庄严论》的旧译本，金洲大师说是出自理性的论典，这些词句被引用在《八千颂》的义理集中解释中。那么，安立为他体的必要是什么呢？是为了显示三种剩余的色身依次是安住在佛和地上菩萨的行境，以及声闻等不确定者，没有进入任何果位的凡夫所清净者的行境。有些人说是因为在《三身经》中如此宣说的缘故，这被《现观庄严论》中“为了显示的意义”所遮止。如此安立为三种行境的理由是，在真实的正世俗中显现的那个本身在胜义中
English
Moreover, there is no attainment of mind-consciousness flowing, because it is inseparable from it, so its subsequent attainment is also inseparable from the pull of equanimity, so it is called attainment. Indicating that attainment is saying that although the consciousness of hearing, thinking, and meditating does not exist in the ultimate sense, in conventional terms it does not abandon its function, like an illusion, all dharmas do not go beyond the dharmadhatu, therefore realizing the dharmadhatu becomes inseparable from it and becomes attainment, although it is said like this, but there is no attainment of Buddhahood on the path of learning, so it is unreasonable. Fourth, are the three remaining bodies that are going to be explained different or not different from the essence body? The three remaining bodies are not different from that essence body, but they are established as different in name. The reason for not being different is: In the scriptures it says: Emptiness is called consciousness, there is nothing else besides this, why is the one who is separated regarded as having no separate nature? If it is not like this, the two will become emptiness, it will become the fault of not being consciousness, if it is separated from the non-duality, it will become the master of the two. That becomes suchness, self-nature is the Buddha, the knowable and the knowable things truly rely on consciousness. Because it is said like this. This sutra directly shows that the other-powered consciousness and the perfectly established emptiness are not different, but the first body and the remaining three are also of the same kind as it, so it becomes knowable. Saying that separation is the object to be refuted, and the separation transformation is the basic dharma nature to be refuted, if it is reversed, it will be correct. Its source is the old translation of the Ornament of Clear Realization, and the Golden Island Master said that it is from the treatise of reason, and these words are quoted in the concentrated explanation of the Eight Thousand Verses. So, what is the need to establish it as different? It is to show that the three remaining bodies are respectively the objects of practice of the Buddhas and Bodhisattvas who reside on the great earth, and the objects of practice of the Shravakas and others who are uncertain, and the purified ones of the ordinary people who have not entered any fruit position. Some people say that it is because it is said so in the Three Bodies Sutra, which is blocked by the meaning of "for the sake of showing" in the Ornament of Clear Realization. The reason for establishing it as three objects of practice is that the very thing that appears in the true conventional truth is in the ultimate truth