Tibetan
ས་སྟོབས་ལྔའི་བར་གྱིས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་སྐབས་སུ་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པས་ནི་མཐོང་ལམ་དུ་སྔར་ ལྟར་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པས་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲེལ་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་སུ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་གསུམ་དང་དེ་ཡང་མདོ་ལས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ཙམ་བཤད་ཀྱང་དེས་ཕྱོགས་མཐུན་ལྷག་མ་མཚོན་པར་བྱས་ནས་མདོའི་ཆོས་སོ་བདུན་པོ་དེ་ཚན་པ་གསུམ་དུ་བཅད་ནས་ལམ་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་དྲན་ཚུལ་དེས་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི། དྲན་ཉེ་སོགས་ཚན་པ་གསུམ་པོ་དེ་དྲན་པ་སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་དུ་བཤད་ནས་ལམ་དྲན་པས་སངས་རྒྱས་དྲན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལན་དུ། ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སུ་འཆད་པས་ལས་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པ་དང་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་བརྙེས་པས་སངས་རྒྱས་དེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་རྒྱུའི་ལམ་དང་བཅས་པར་དྲན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་དང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དགོངས་པར་མི་སྣང་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་དྲན་ཚུལ་ནི་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་སོགས་སུ་དྲན་པ་ལ་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་འདི་དག་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོགས་པས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ་ལས་འཛིན་པས་སམ། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཚུལ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །འདི་གསུམ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མིན་ཀྱང་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་འདུས་བྱས་མ་བྱས་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ རྣམས་ཞར་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ནི་དགེ་བ་བླང་བྱ། མི་དགེ་བ་དོར་བྱ་ལུང་མ་བསྟན་ལ་མི་འཇུག་པར་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་དྲན་པའམ་ཡང་ན་འདི་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་དྲན་པ་ལ་འཆད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཚུལ་ཡང་སྔ་མ་སངས་རྒྱས་ལ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །ཚིག་གསལ་ལས་སྔར་ལྟར་ནི་དྲན་ཚུལ་དང་དྲན་བྱ་གཉིས་ལ་སྙེག་སྟེ་དེ་ཡང་དགེ་འདུན་ཉི་ཤུའི་སྐབས་ལ་འཆད་པའང་དགོས་པར་མི་སྣང་ངོ༌། །དྲན་ཚུལ་ལ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་ཞུགས་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་ས་རབ་ཏུ་བརྙེས་པ
Chinese
以五种地力之间的间隔，在与确定区分的部分相符之时，实际上没有忆念和作意，名言上如幻象般随念的这个特征得以圆满。菩提支的形态在见道上如前一样，八正道在修道上如前一样。如此，在大小释论中，有忆念佛陀、随念佛陀三种，而且经部中只说了忆念近住，但也以此表示了顺应的其他部分，将经部的三十七道品分为三类，认为以三种道忆念佛陀的方式进行了阐释。《明句论》中，将忆念近住等三类说成忆念佛陀、随念佛陀，并回答说以道忆念如何能忆念佛陀。解释说，一切道都阐释为法身的利他事业，忆念以事业的作者，以及获得何种道能使佛陀获得菩提，忆念包含因的道是成为唯一喜悦之因。这种解释似乎不符合本意。忆念佛陀的方式是在具备智慧和足迹等方面进行忆念。如实了知善与非善以及未说明之事物，从而避免堕入恶趣，或者由于执持自性，忆念这些法的状态和方式也如前所述。这三者虽然不是法宝，但在作意时，也顺带作意了显现为有为、无为和有漏、无漏之法。 《明句论》中说，忆念应取之善，应舍之非善，不应进入未说明之事物，而应进入善，或者说，忆念这三者只是分别的假立，没有自性成立。菩萨、圣者、学者、不退转的僧伽随念的状态和方式也如前对佛陀所说的那样。《明句论》中，如前一样，是指追求忆念的方式和忆念的对象，而且似乎没有必要在二十僧伽的情况下进行阐述。在忆念的方式上，也有共同的功德，如善入等，以及不共同的功德，如彻底获得不退转地等。
English
With the interval between the five powers of the earth, when it corresponds to the part of definite distinction, there is actually no recollection or attention, and this characteristic of subsequent recollection like an illusion in name is perfected. The form of the limbs of enlightenment is the same as before on the path of seeing, and the eightfold noble path is the same as before on the path of meditation. Thus, in the large and small commentaries, there are three types of remembering the Buddha and recollecting the Buddha, and although the sutras only speak of the close establishment of mindfulness, they also indicate the corresponding remaining parts. The thirty-seven dharmas of the sutras are divided into three categories, and it is believed that the way of remembering the Buddha in three ways is explained. In the Clear Words, the three categories of close mindfulness etc. are explained as remembering the Buddha and recollecting the Buddha, and the answer is how can remembering the path lead to remembering the Buddha. It is explained that all paths are explained as the altruistic activities of the Dharmakaya, remembering the doer of the activity, and what kind of path is attained that enables the Buddha to attain enlightenment, remembering the path that includes the cause is the cause of becoming the only joy. This explanation does not seem to be in accordance with the original intention. The way to remember the Buddha is to remember in terms of having wisdom and footprints etc. Truly knowing good and non-good and unexplained things, thereby avoiding falling into evil destinies, or because of holding onto self-nature, the state and manner of recollecting these dharmas is also as previously stated. Although these three are not the Jewel of Dharma, when attending to them, one also incidentally attends to the dharmas that appear as conditioned, unconditioned, and defiled, undefiled. In the Clear Words, it is said that one should remember to take the good, abandon the non-good, and not enter into the unexplained, but enter into the good, or that remembering these three is only a conceptual imputation of distinction, and there is no self-nature established. The state and manner of recollecting the Bodhisattva, the noble one, the learner, and the non-returning Sangha is also the same as what was previously said to the Buddha. In the Clear Words, as before, it refers to pursuing the way of remembering and the object of remembering, and it does not seem necessary to elaborate on the case of the twenty Sanghas. In the way of remembering, there are also common qualities such as good entry etc., and uncommon qualities such as thoroughly attaining the non-returning ground etc.
Tibetan
་ཞེས་སོགས་དྲན་པ་ལ་འདོད་དོ། །སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེར་སྣ་སྤངས་པས་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་སོགས་འགྱེད་པའི་གཏོང་བ་དང༌། ཁམས་གསུམ་གྱི་ལྷ་འཕགས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་དང་ཚུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་སྒྱུ་མ་ལྟར་དྲན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པས་རྒྱུད་བསིལ་བར་བྱེད་པ་དང་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་དང་ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པ་ལྷ་མིའི་ཡོན་ཏན་སྦྱང་བའོ། །གཏོང་བ་ནི་མཛའ་བཤེས་ འཕེལ་བ་དང་ཚེ་རབས་རྣམས་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ཕ་མ་དང་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་གོ་ཞེས་དྲན་པ་དང༌། རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་སོགས་ཀྱི་ལྷ་ཕལ་པ་ལ་ནི་འདི་དག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གྲུབ་པའོ་སྙམ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པའོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །སྔར་གྱི་སྦྱིན་ཚུལ་གཉིས་དང་འདི་གཉིས་མི་ཟློས་པ་ནི་འདི་ཕན་ཡོན་དྲན་པ་ཡིན་ལ་སྔར་གྱི་དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་དེ་ལྟར་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་མཛད་པ་ནི། མདོ་ནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མཐར་གྱིས་བྱ་བ་སོགས་གསུམ་མཛད་པ་དེའི་ཚིག་དང་བསྟུན་པར་སྣང་ཡང་འཕགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཚོགས་ལམ་ནས་ཀྱང་འདི་བཞག་གོ །གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟོགས་པ་གང་སོགས་སོ། །མོས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་དམ་མངོན་རྟོགས་དང་སྙིང་པོའི་དོན་ནམ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཚིག་གཉིས་བསྟན་པར་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་མཐར་གྱིས་པར་མ་ཟད་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་ཤིང་མཐར་གྱིས་པའང་རེ་རེ་ལའང་ཚང་ཚུལ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་རབ་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བ་ལས་སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་དོ།། །།ལས་སྐབས་བདུན་པའི་འགྲེལ་བཤད།གཉིས་པ་ནི་བརྟན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གཉིས་པ། བརྟན་པའི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མའི་ཡན་ལག་བཤད་ཀྱི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར
Chinese
等等，被认为是忆念。以三律仪的戒律和舍弃悭吝而无执着，以及布施自己的身体和生命等。忆念三界诸佛菩萨的处境和方式，就像对佛所说的那样，实际上没有忆念，只是名言上像幻术般忆念他们的功德。也就是说，戒律因无悔而使相续清凉，是通往天界的道路，能成就如所愿的果实，因无悔而生起禅定，是修习天人功德。布施是友谊增长，是生生世世安乐之因，是供养父母和上师的支分等忆念。对于四大天王等普通神祇，则认为这些是由令人满意的特殊事业所成就的。忆念世间自在和圣救度母等的功德，这是从《词句明晰》中所说的。之前的两种布施方式与这两种不重复，是因为这是忆念利益，而之前的是从修行的角度来阐述的。这位论师将忆念的处境分为三种，似乎是为了与经部中所说的对所有十二种都逐渐行持等三种行为的词句相符，但与圣者不相违背，即使在资粮道中也安立了这些。第三是，以通达的方式领会，即领会到色等一切法都没有真实存在的自性，从而证悟等等。在《词句明晰》中，通过信解和如实作意或现观和心要之义或名相来阐述这两个词。这些不仅是逐渐的，而且是所有大乘道所需要的，而逐渐的，每一种也都具备完整的方式，这在之前已经说过了。第三是，智慧等等。般若波罗蜜多诀窍的论典《现观庄严论》及其注释的广释，名为《善说金鬘》，由多闻的东宗喀巴·洛桑扎巴之吉祥所造，是第六品的注释。是第七品的注释。第二是稳固，因果支分的广释之第二。稳固的果实，刹那支分的解说之科判，广说且首先
English
Etc., is considered as mindfulness. Without clinging by abandoning the precepts of the three vows and stinginess, and giving away one's own body and life, etc. The situation and manner of remembering the gods and noble ones of the three realms, just as it is said to the Buddha, there is actually no remembrance, but nominally remembering their qualities like illusions. That is, the precepts cool the continuum because of no regret, it is the path to the heavens, it can accomplish the desired fruit, and because of no regret, meditation arises, it is the practice of the qualities of gods and humans. Giving is the increase of friendship, it is the cause of happiness in all lifetimes, it is the limb of offering to parents and gurus, etc. For ordinary deities such as the Four Great Kings, it is thought that these are accomplished by satisfactory special deeds. Remembering the qualities of Lokeshvara and Arya Tara, etc., this is from what is said in "Clear Words." The previous two ways of giving do not repeat with these two, because this is remembering the benefits, while the previous one is explained from the perspective of practice. This teacher divides the situation of remembrance into three, it seems to be in accordance with the words of the sutras that all twelve are gradually practiced, etc., but it is not contradictory to the noble ones, and these are also established even in the path of accumulation. The third is, comprehending in the way of understanding, that is, understanding that all phenomena such as form do not have a truly existing nature, thereby realizing, etc. In "Clear Words," these two words are explained through faith and true intention or actualization and the meaning of the essence or nomenclature. These are not only gradual, but are needed for all Mahayana paths, and the gradual, each one also has a complete way, which has been said before. The third is, wisdom, etc. The extensive explanation of the Prajnaparamita key instruction treatise "Ornament of Clear Realization" and its commentary, called "Good Explanation Golden Garland," composed by the learned Dong Tsongkhapa Losang Drakpa, is the commentary on the sixth chapter. Is the commentary on the seventh chapter. The second is stability, the second of the extensive explanation of the cause and effect limbs. The stable fruit, the section of the explanation of the momentary limb, extensively explains and firstly