Tibetan
ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཚད་མའི་ངེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ནས་སོ། །རྣམ་པ་སྟོང་དུ་ཞེས་པ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཐབས་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་ལན་མི་ཟད་པར་མཚོན་པར་ཚིག་གསལ་ལས་དང༌། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པས་བསལ་བྱའི་རྟོག་པ་འདི་དག་གི་རིགས་ཅན་མང་པོ་བསལ་ཞེས་དང༌། རྟོགས་དཀར་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་རྒོལ་བ་དུ་མ་ཞེས་བཤད་ཀྱང༌། འབྲེས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བཞེད་པ་ལེགས་ཏེ། དུ་ཞེས་པའི་ཡི་གེའི་དོན་ལ་ཞུགས་པས་སོ། །ལོག་རྟོག་དེ་དག་ཐབས་གང་གིས་བསལ་ན་བདེན་གཉིས་གཅིག་ཁོ་ན་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྨྲ་བའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སོ། །དེས་དེ་སེལ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་ལ་རིམ་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྒོ་ནས་ལན་གདབ་དགོས་པས་སོ། །ལོག་རྟོག་མཐའ་ཡས་ཀྱང་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་རབ་སོགས་སོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་ གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལེགས་བཤད་གསེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བ་ལས་སྐབས་ལྔ་པའི་འགྲེལ་བཤད་དོ། །སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་བཞུགས།གཉིས་པ་ནི་འཇུག་པ་སྦྱོར་བཞིའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཉིས་པ་བརྟན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདིའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་སྐོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་བརྟན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། བརྟན་པའི་རྒྱུ་མཐར་གྱིས་པ་དང༌། བརྟན་པའི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མའི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འབྲེལ་བརྗོད་པས་མཚམས་སྦྱར། །མཐར་གྱིས་པའི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད། སྐབས་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྩེ་མོའི་འོག་ཏུ་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་རྟོགས་གསུངས་ཏེ། རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ཐོབ་པས་དེ་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་དགོས་པས་སོ། །གང་སྒོམ་ན་སོ་སོ་བ་ཉིད་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ་ཤེས་པར་བྱས་པའི་དོན་རྣམས་སོ། །འདི་ལ་ཚིག་གསལ་ལས། །སྐབས་རེ་རེས་བསྟན་པ་དང་ཚོགས་ལམ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་རེ་རེ་ན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་སོ་སོ་བ་དང་མཉམ་གཞག་གི་རྟོགས་བྱ་སྙིང་པོའི་དོན་ཆོས་དབྱིངས་ནི་བསྡུས་པ་དང༌། རྟོགས་དཀར་ལུགས་བཟློག་དང་ལུགས་འ
Chinese
对于“不是”没有理解，脱离了邪见、怀疑、犹豫这三种，以量成立的定解在一切方式中都正确产生了。所谓“方式空”，《明句论》中说，依靠真俗二谛的方法，可以无穷无尽地进行辩驳，并且《三万颂》中说，可以遣除许多像这些需要遣除的分别念，而且《证白论》中也说，有大自在天和遍入天等许多论敌。但是，按照之前所说的理路来理解是最好的，因为进入了“多”字的意义。如果用什么方法来遣除这些邪见呢？要用善于依靠真俗二谛的方法，而不是说真俗二谛是唯一的对境。之所以要用这种方法来遣除，是因为对于具有胜义和世俗二门的论点，必须依次从世俗和胜义的角度来进行回答。虽然邪见是无边无际的，但说成十六种是为了利益那些容易教化的众生。第三个是智慧等。是《现观庄严论》及其注释等般若波罗蜜多诀窍的论典，由多闻的东·宗喀巴·洛桑扎巴所著的名为《善说金鬘》的广释中，第五品的解释完毕。第六品的解释开始。第二是四加行之中的入定，详细解释了四加行的支分，第二是稳固的因果支分，详细解释了因果。此处的科判很广，首先是讲述连接的部分，第二是稳固的因果支分，详细解释分为两部分：稳固的因的次第和稳固的果的刹那支分，详细解释。第一部分有三：用关联词进行连接，详细解释次第的法，总结章节。第一是：在顶的下面宣说了次第的现观，因为获得了顶的现观，所以必须对此进行修习。修习什么呢？就是对所知的事物，要证悟到个别和总摄。对此，《明句论》中说：每一品所显示的，以及资粮道等的每一品中，后得的所证有多少，就是个别的；而等持的所证，心要的意义，法界就是总摄的。《证白论》中说顺行和逆行。
English
Having not understood "is not," having separated from the three: wrong view, doubt, and hesitation, the valid ascertainment arises correctly in all ways. The term "empty of forms" is explained in the Clear Words (Prasannapada) as representing the inexhaustible responses based on the method of the two truths, and the Three Hundred Thousand Verses (Prajnaparamita Sutra) states that many types of conceptualizations to be refuted are refuted, and the White Illumination (Togkar) mentions numerous opponents such as the great god Ishvara and Vishnu. However, it is best to understand it according to the previously explained reasoning, as it enters into the meaning of the word "many." By what method are these wrong views refuted? By being skilled in the method of relying on both truths, without saying that the two truths are the sole object. The reason why this method is necessary to refute them is that for points with the doors of ultimate and conventional, one must answer in sequence from the perspective of the conventional and ultimate. Although wrong views are limitless, they are explained as sixteen for the sake of benefiting those who are easily tamed. The third is wisdom, etc. This is a treatise on the instructions of the Prajnaparamita, the Ornament for Clear Realization (Abhisamayalankara) and its commentaries, the extensive explanation called The Golden Rosary of Good Explanations (Legshed Sergyi Trengwa), composed by the greatly learned Shar Tsongkhapa Losang Drakpa. The explanation of the fifth chapter is completed. The explanation of the sixth chapter begins. The second is the entry into the four applications, the second of the detailed explanation of the limbs of the four applications is the detailed explanation of the stable cause and effect limbs. The outline here is extensive, first explaining the connecting part, second the stable cause and effect limbs, the detailed explanation is divided into two parts: the gradual cause of stability and the momentary limbs of the stable result, detailed explanation. The first part has three: connecting with relational words, detailed explanation of the gradual Dharma, summarizing the chapters. The first is: below the peak, the gradual clear realization is proclaimed, because having obtained the clear realization of the peak, one must cultivate it. What is cultivated? It is the realization of the individual and the collective, that is, the things that have been known. On this, the Clear Words (Prasannapada) says: What is shown by each chapter, and in each chapter of the path of accumulation, etc., how much is realized after attainment is individual, and what is realized in samadhi, the essential meaning, the Dharmadhatu is collective. The White Illumination (Togkar) says direct and reverse.
Tibetan
བྱུང་གི་རྟོགས་པ་སྟེ་བསྒོམས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་དེ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་དང༌། འབུམ་པས་མཁྱེན་གསུམ་དང་རྣམ་ཀུན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་ བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་དོན་གནས་ནི་ཉི་སྣང་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ག་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཅིང་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རེ་རེའི་སྒོ་ནས་སོ་སོར་བསྟན་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་བསྡུས་པ་དང་སོ་སོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཉེ་བར་བཀོད་པས་ཞེས་གསུངས་པས། །མཁྱེན་གསུམ་མངོན་རྟོགས་གསུམ་ཙམ་དུ་བསྡུས་པ་ནི་བསྡུས་པ་དང་རྣམ་ཀུན་སོགས་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་རེ་རེའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་ལམ་རྣམས་ནི་སོ་སོ་བ་སྟེ། མདོར་ན་མངོན་རྟོགས་མཐའ་དག་མཁྱེན་གསུམ་དུ་འདུས་པས་དེ་གསུམ་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམས་སླར་ཡང་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་འདི་མཁྱེན་གསུམ་རིམ་སྒོམ་དུ་གསུངས་པས་ཇི་ལྟར་ན་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་བླགས་ཤིང་དེ་ལ་བཀོད་ནས་སོ། །གང་གི་དོན་དུ་ན། བརྟན་པོར་ཏེ་འབད་མི་དགོས་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །རྣམ་པར་ནི་སྔར་བསྒོམས་པ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་སྒོམ་པ་ནི་ཡིད་དེའི་སྐལ་པ་ཅན་ནམ་དེའི་དངོས་པོར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། ལོག་རྟོག་བཅུ་དྲུག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པ་ལ་འཕྲོས་ནས་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བྱང་ཆེན་འཚང་རྒྱ་བའི་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་དང་སློབ་པ་དང་ནན་ཏན་བགྱི་བ་མཆིས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་ པ་ལ་གཉིས། བསྟན་པ་དང༌། བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། ལམ་གྱི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དེ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་བཞེད་ཅེས་པ་སྟེ་བར་གྱི་སྒྲས་ཕར་ཕྱིན་བར་པ་བཞི་བསྡུས་པར་གཟུང་གི །ཀུ་ལན་ཏ་ལྟར་དྲན་ཉེ་སོགས་བསྡུས་པར་ནི་མི་བྱའོ། །བྱང་ཆེན་སྦྱིན་པས་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་རབ་ཏུ་འདོགས་མཐར་གྱིས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་སྒྲུབ་པ་རབ་ཏུ་འདོགས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་གཞན་ལྔ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྦྱར་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རང་ཉིད་གནས་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པར་གསུངས་སོ། །ལམ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པས་ཆོས་དགེ་ཚུལ་གཏོང་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་སྔར་ལྟར
Chinese
生起的证悟，即通过修习而成为对境，对此有两种解说。十万颂（《般若十万颂》）按照次第解说了三智和一切相之相。然而，义理所在是，日光论中说：“一切智性三者，也通过现观之门而总摄显示，又通过每一个现观之门而分别显示，这些都如此总摄于顶峰的现观中，并且分别安立了各自的道。”因此，将三智总摄为三个现观，是总摄，而一切相等等，通过发心等等各自之门而广说的道，是各自的。总之，一切现观都包含在三智中，因此这三者是简略总摄和广为决定的意义，再次是修习。此加行被说成是次第修习三智，那么如何才能按照次第用心衡量并安立于其上呢？为了什么目的呢？为了稳固，即为了不需努力而任运成就地进入。殊胜是指比以前修习的更加殊胜，而修习是使心成为那样的有分者或那样的实体。这是《词句明释》中所说。经的关联是：在第十六个邪分别中，悟解一切法无实性而证得菩提，由此引申出，如果这样，那么大菩萨证得菩提的渐次行、学习和精勤作如何成立？在被提问的回答中宣说了这些。第二部分分为二：教法和解释。第一部分分为三：道的渐次是，布施到智慧之间，被认为是渐次的行为，中间的“间”字，表示包括了中间的四种波罗蜜多。不应像俱蓝达那样，包括忆念等。大菩萨以布施渐次的行为来善妙地安立，渐次的学习和渐次的成就来善妙地安立，所有这些都是无所缘的。为什么呢？因为这样，它没有自性。其余五种也同样安立，从而宣说了六度安住在自身并将其他安立于其上。将道作为特殊的渐次是，以佛陀等等忆念佛法僧、持戒、布施、天神，如前一样。
English
The arising of realization, that is, through cultivation becoming an object, there are two explanations for this. The Hundred Thousand Verses (of the Prajñāpāramitā in One Hundred Thousand Verses) explain the three wisdoms and the aspects of all aspects in sequence. However, the point is that, in the Sunlight Treatise, it says, "The three omniscient natures are also summarized and shown through the gate of direct realization, and again shown separately through each gate of direct realization, all of which are thus summarized in the direct realization of the peak, and the paths of the separate ones are closely arranged." Therefore, summarizing the three wisdoms into three direct realizations is a summary, and the paths that are extensively explained through the gates of generation of mind, etc., are separate. In short, all direct realizations are contained in the three wisdoms, so these three are the meaning of brief summary and extensive determination, and again it is cultivation. This application is said to be the sequential cultivation of the three wisdoms, so how can one measure with the mind and establish it on it in sequence? For what purpose? In order to be stable, that is, in order to enter into spontaneous accomplishment without effort. Excellence refers to being more excellent than what was cultivated before, and cultivation is to make the mind a partaker of that or a substance of that. This is what is said in the Clear Words. The connection of the sutra is: In the sixteenth wrong conception, it is said that one realizes the emptiness of all phenomena and attains enlightenment, from which it is inferred that, if so, how can the gradual conduct, learning, and diligent action of the great bodhisattva attaining enlightenment be established? These were proclaimed in the answer to the question. The second part is divided into two: the teaching and the explanation. The first part is divided into three: the gradualness of the path is that generosity to wisdom is considered to be a gradual action, and the word "between" indicates that it includes the four intermediate pāramitās. It should not be like Kulanta, including mindfulness, etc. The great bodhisattva excellently establishes the gradual action of generosity, excellently establishes the gradual learning and the gradual accomplishment, all of which are without object. Why? Because in this way, it has no self-nature. The other five are also established in the same way, thus proclaiming that the six perfections abide in oneself and establish others on them. The gradualness that makes the path special is that, with the Buddha, etc., remembering the Buddha, Dharma, Sangha, discipline, generosity, and gods, as before.