Tibetan
་རོ། །འདིར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་སོགས་སུ་དང་མཚན་དཔེ་སོགས་སུ་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔར་དང་སྟོབས་སོགས་སུ་དང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ཚོགས་ལམ་དང་ལྷག་མ་བཞི་སྦྱོར་ལམ་བཞི་དང༌། དེ་ནས་དྲན་ཉེ་སོགས་བྱང་ཕྱོགས་རྫོགས་པར་གསུངས་པས་མཐོང་ལམ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་རྫོགས་པར་གསུངས་པའི་བར་གྱིས་སྒོམ་ལམ་བསྟན་པར་ཉི་སྣང་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་ དུ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཆོས་དྲན་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དགེ་འདུན་དྲན་པར་གསུངས་ཏེ་འདིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་འདུན་ཡང་མཚོན་ནོ། །མཁས་པས་བསྔགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་སྔར་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་གཉིས་དྲན་པ་དང༌། འདོད་ལྷ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་སྔར་ལྟར་དྲན་པར་གསུངས་པས་འདོད་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འོང་དང་གོང་མར་སྐྱེས་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཡང་མཚོན་ནོ། །འདི་དྲུག་ལའང་སྔར་ལྟར་མཐར་གྱིས་བྱ་བ་སོགས་གསུམ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དོན་འདི་ལ་བསམས་ནས་སྔ་མ་རྣམས་བྱ་བར་བཞེད་ཅེས་པས་གཞན་གཉིས་ཀྱང་མཚོན་པར་འཆད་ཀྱང་གསུམ་ག་ཚིག་དེས་བསྡུས་པར་བཤད་ན་ལེགས་སོ། །ལམ་དག་བྱེད་ཀྱི་མཐར་གྱིས་པ་ནི། ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་དངོས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་ཆོས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་དེ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་འདུས་མིན་དང༌། ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་རྗེས་དྲན་དྲུག་གི་བཤད་ཚུལ་དང༌། ལམ་དག་བྱེད་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། བཞེད་དོ། །ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་ན་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་རོ། །གང་དུ་ན། དེའི་སྐབས་འདིར་རོ། །གང་གིས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སོ། །གང་ན། འདི་ལ་སྔར་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་འོ། །གང་ན། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་སོགས་དྲུག་གོ །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ན། འཁོར་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ་ཁྱད་དུ་བྱས
Chinese
若。此處憶念佛陀，如來於色等，及相好等，及無漏之五蘊，及力等，及緣起，以不作意之方式憶念佛陀，有五種，如日光明與八千頌所說。初為資糧道，餘四為加行道四者。其後，宣說念住等菩提分法圓滿，故於見道與一切智智之間，圓滿宣說之間，以（此）顯示修道，出自日光明。如是，於善、不善、無記、出世間、非出世間等法，不作意於相，是為法隨念。以四雙八士為無事物之自性而作意，是為僧隨念，此亦表示大乘之僧伽。賢者所讚之戒律、法與財物之布施，如前作意，是為彼二者之隨念。於六欲天中受生之預流果，及於二上界中受生之不來果，如前憶念而宣說，故亦表示於欲界受生之一來果，及於上界受生之阿羅漢。此六者，亦如前宣說漸次行等三者。思維此義後，謂前者應作，故亦表示其餘二者，然若說三者皆以此詞總攝，則更佳。清淨道之漸次者，謂以了知一切遍淨之法皆為無真實自性之門而行。二者，是廣說漸次之法之二者廣說，即道的自性為六度，是否包含十度，道的差別為六隨念之解說方式，以及道的清淨為無實自性等之解說。二者，許諾。何者耶？為漸次之事業。於何處耶？於此之時處。以何者耶？以佛陀。於何處？於此如前有三者。初者，謂於一切有情之形相中，即於一切分位中，以完全圓滿而能真實成辦十地者，是也。於何處耶？於布施波羅蜜多等六者。有何等差別耶？謂以三輪之垢染完全清淨而極為殊勝，即作差別。
English
Ro. Here, recollecting the Buddha, the Tathagata in terms of form, etc., and signs and marks, etc., and the five uncontaminated aggregates, and powers, etc., and dependent origination, recollecting the Buddha in a way that does not focus on them, there are five types, as stated in the Sunlight and Eight Thousand Verse texts. The first is the accumulation path, and the remaining four are the four joining paths. Thereafter, it is said that the mindfulness, etc., of the wings of enlightenment are perfected, so between the path of seeing and the wisdom of omniscience, it is said to be perfected in between, thereby showing the path of meditation, according to the Sunlight. Likewise, not focusing on the characteristics of phenomena such as good, non-good, unspecified, mundane, and supramundane is the recollection of the Dharma. Considering the four pairs of persons as being without inherent existence is said to be the recollection of the Sangha, which also represents the Mahayana Sangha. Recalling the ethics, Dharma, and material generosity praised by the wise as before is the recollection of those two. It is said that the stream-enterer who is born in the six desire realms and the non-returner who is born in the two higher realms are recollected as before, thus also representing the once-returner who is born in the desire realm and the Arhat who is born in the higher realm. For these six, three each, such as gradual practice, etc., are also taught as before. After contemplating this meaning, it is asserted that the former should be done, thus also representing the other two, but it would be better to say that all three are summarized by that word. The gradual purification of the path is to know all the completely pure phenomena through the door of the nature of being without true reality. The second is the second explanation of the gradual Dharma in detail, that is, the nature of the path is the six perfections, whether or not the ten perfections are included, the difference of the path is the way to explain the six recollections, and the purification of the path is the explanation of non-inherent existence, etc. The second is: Agreed. What is it? It is the gradual activity. Where is it? In this context. By whom? By the Buddha. Where? Here, as before, there are three. The first is: In all aspects of beings, that is, in all parts, by being completely perfect, whatever truly accomplishes the ten grounds, that is it. Where? In the six perfections such as generosity. What is the difference? It is distinguished by the complete purification of the defilements of the three spheres, that is, it is differentiated.
Tibetan
་པའོ། །ས་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་མི་དགོས་སམ་ཅིའི་ཕྱིར་དྲུག་ཅེས་སྨོས་ཤེ་ན། ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་བཞི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ན་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྒྱན་སྣང་ལས། དེ་ལ་རྫས་སུ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་པོ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་མིང་དུ་ནི་བཅུར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི་ཐབས་དང་སྨོན་ལམ་དང་སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་མཉམ་གཞག་ཤེར་ཕྱིན་དངོས་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བཞི་དེས་དྲངས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དུ་བཞེད་དོ། །ཚིག་གསལ་ལས། སྦྱིན་སོགས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་མཐུས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མི་ཟད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་དམན་ཞིང་ཉུང་ཡང་མང་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྤྲུལ་པ་དང༌། དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་བློས་བསྡོམས་ཏེ་སྨོན་ལམ་སྣ་ཚོགས་འདེབས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་ ཡིད་འོང་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་དེ་དག་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འདོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་མི་འདོད་པ་ནི་ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡིན་ཞིང་དེ་བཞི་ཀ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེར་འདུས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རིམ་པ་ནི་མ་བཤད་དེ། དེ་དག་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསགས་པ་རྣམས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ནི་སྟོབས་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱིན་དྲུག་རེ་རེའི་ནང་དུ་བཞི་བཞི་འདུས་པར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གང་ཡིན་པ་སོགས་སྔར་ལྟར་ཏེ། འོག་ཏུ་ཡང་ངོ། །དེ་དུ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གནས་སྐབས་གང་དུ་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱེད་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་སོགས་པ
Chinese
。十地圆满难道不需要十度吗？为什么说六度呢？因为方便、威力、愿、智四度都包含在般若度中，所以没有过失。如《现观庄严论》中说：‘其中本体是六度，四度是般若度的差别，名称上变成十度。’像这样，以出世间无分别的智慧逐渐断除一切障碍是般若度，被出世间道之后获得的智慧所包含的是方便、愿、威力、智慧的波罗蜜多。’因此，认为等持般若度是真实，后得的四度是般若度所引导的。明句论中说：‘以完全回向布施等的威力，哪怕是极少的东西，也能在轮回未空之前永不耗尽；布施等低劣且少，也能幻化成多且殊胜；哪怕是极少的善根，也不轻视，而是用心总结，种下各种愿望；像这样，在享用所愿的各种如意果时，认为它们是福德和智慧的果实，而不是从无因或不相符的因中产生，这就是方便、威力、愿、智慧四者，而这四者都是通过智慧的差别来成就的，所以包含在般若度中。’耶谢扎则认为没有宣说方便波罗蜜多的次第，因为它们都包含在布施波罗蜜多等之中。对于此，随喜等使布施等圆满是方便。像这样积累的善根完全回向圆满菩提是愿。不被自己的违品所胜伏是威力。通达一切行相是智慧。’这样解释说，六度各自包含四度。第二是忆念佛陀等，和前面一样。下面也是如此。有多少种呢？三种。在什么情况下如何忆念呢？在安住正念等
English
. Is it not necessary to have ten perfections to complete the ten bhūmis? Why is it said that there are six perfections? Because the four perfections of skillful means, power, aspiration, and wisdom are included within the perfection of wisdom, there is no fault. As it says in the Ornament of Realization: 'Therein, the substance is the six perfections, the four perfections are the distinctions of the perfection of wisdom, and in name, they become ten.' Like this, the perfection of wisdom is what gradually abandons all obscurations with the wisdom of non-conceptualization that transcends the world, and what is gathered by the wisdom attained after the path that transcends the world becomes the perfections of skillful means, aspiration, power, and wisdom. Therefore, it is considered that the samāhita perfection of wisdom is the reality, and the four perfections attained afterwards are guided by the perfection of wisdom. The Clear Words says: 'By the power of completely dedicating generosity, etc., even a small amount will never be exhausted as long as saṃsāra is not empty; even if generosity, etc., are inferior and small, they can be transformed into many and excellent; even a small amount of virtue is not despised, but is summarized with intention, and various aspirations are planted; like this, when enjoying the various desirable results of aspirations, one considers them to be the fruits of merit and wisdom, and does not consider them to arise from causelessness or incompatible causes, these are the four: skillful means, power, aspiration, and wisdom, and all four of these are accomplished through the distinction of wisdom, so they are included therein.' Yeshe Zhap says that the order of the perfection of skillful means is not explained, because they are all included within the perfection of generosity, etc. For this, rejoicing, etc., makes generosity, etc., complete, which is skillful means. Dedicating the accumulated merit in this way completely to perfect enlightenment is aspiration. Not being overcome by one's own opposing side is power. Being skilled in all aspects is wisdom.' Thus, it is explained that each of the six perfections includes four. The second is the recollection of the Buddha, etc., as before. It is also the same below. How many kinds are there? Three kinds. In what situation and how should one recollect? In abiding in mindfulness, etc.