Tibetan
ཞིན་འབྱེད་པའི་བློ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ནོར་ཅན་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསལ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྐྱེད་བར་བྱ་ཞེ་ན་དེའི་ལན་དུ་བསྟན་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་རྩོད་པ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ་ཡུལ་ཅན་དེ་ལ་ནི་གྲངས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་མདོ་ལས་བཞེད་དོ། །དམིགས་པ་འཐད་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཡུལ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་རྣམ་མཁྱེན་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། སྙིང་མཆོག་ཏུ་ དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཡུལ་ལོ། །ཡུལ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡུལ་དུ་ཉེ་བར་གདགས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་བུས་ཉེས་པ་བྱས་ན་རྒྱལ་པོས་ཉེས་པ་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གང་ལ་ལོག་པར་རྟོག་ན་དམིགས་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ལ་སྦྱར་བ་བཅུ་དྲུག་ལའོ། །བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ན་འགྲེལ་པ་གཞན་རྣམས་སུ་གྲངས་གསལ་བར་བྱས་པ་མེད་ལ་གྲགས་ཆར་བདེན་གཉིས་སོ་སོར་བྱས་ནས་བཅུ་དྲུག་བྱེད་ཀྱང་རྒྱན་སྣང་དུ་སྤང་གཉེན་གཉིས་སོ་སོར་མཛད་པ་ཉིད་རྩ་བའི་དགོངས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་གསུམ་པ་འགྲེེལ་བས་བཤད་པ་སྟེ། འདིའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་བསལ་བྱ་རྣམ་རྟོག་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། བསལ་བྱ་རྣམ་རྟོག། སེལ་བྱེད་ཀྱི་ལན། བསལ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་མཁྱེན་དངོས་སམ་དེའི་རྒྱུ་བར་རྩེའི་རྟེན་ཅན་དེ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོ །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡུལ་བཅུ་དྲུག་གི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ནའོ། །བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་གང་ན། དང་པོ་ལ་བཞི། ཡུལ་གང་ལ་རྟོག་པ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་རྟོག་པ། དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན། ལོག་པར་རྟོག་མཁན་གྱི་གང་ཟག་གོ། དང་པོ་ནི། བར་རྩེའི་དམིགས་པ་འཐད་པ་སྟེ་དེའི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ལའོ། །གཉིས་པ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སེམས་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །འོ་ན་ལོག་ཤེས་སུ་འགལ་སྙམ་ན་གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་འགལ་བས་མི་འཐད་སྙམ་པ་ཙམ་མ་ གཏོགས་པ་རང་གིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་བལྟོས་ས་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་བློ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་མ་རྙེད་པས་ཕུགས་ཐེ་ཚོམ་ལས་མི་འདའ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡུལ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་སུ་གྲུབ་དགོས་ན་འདུས་བྱ
Chinese
如果具有开显智慧之贤善菩萨们，要通过消除何种邪分别念来生起彼等持，那么就需要宣说其答案。第二，对于甚深之义善于辩论者们的邪分别念，即以一切种智为所依，也就是有境，经中认为有十六种。如果说，所缘的合理性等十六种不是境，那么一切种智如何是境呢？在《心要》中，所缘等是它们的境。因为与境相关联，所以将一切种智安立为境。例如，如果国王的儿子犯罪，就变成国王犯罪一样。在哪个境上产生邪分别念呢？就是在所缘等一切之后加上“之”字的十六种上。如何做成十六种呢？其他的解释中没有明确地说明数量，虽然格热（Grags）和恰（Chags）将二谛分开做成十六种，但在《庄严经释》（རྒྱན）中，分别做成断和证两种才是根本的意趣。第三是广释的第三，即通过解释来解说。此处的科判很广，首先是宣说所要消除的分别念。第三部分有三点：所要消除的分别念，消除者的回答，消除后生起等持的方式。第一，以一切种智的真实或其因，即以中间顶点为所依，彼有境的邪分别念是分类的基础。分类的体性是十六种。分类的原因是如前所说的十六境的有境之故。这十六种是什么呢？第一有四点：在哪个境上分别，以什么方式分别，如此分别的原因，产生邪分别念的人。第一，在中间顶点的所缘是合理的，即对其进行分类。第二，认为所缘的分类是不合理的，其自性是怀疑。如果认为与邪见相违，那么因为与他人的承诺相违而不合理，仅仅是这样认为，自己并没有完全确定，因此是怀疑，因为依赖的处所不同，所以会变成两种心。或者因为没有通过量（Tsad-ma）的力量获得确定，所以认为最终不会超出怀疑。第三，如果是境，那么必须成立为二者，即有为
English
If the virtuous Bodhisattvas who possess the wealth of wisdom that reveals, what kind of wrong conceptions should be eliminated in order to generate that samadhi, then it is necessary to explain the answer to that. Secondly, the wrong conceptions of those who are skilled in debating the profound meaning, which are based on omniscience, that is, the object-possessor, are considered to be sixteen in number in the sutras. If it is said that the sixteen, such as the appropriateness of the object of focus, are not objects, then how is omniscience an object? In the "Heart Essence," the object of focus and so on are the objects of those. Because of the connection with the object, all aspects of omniscience are closely established as objects. For example, if the king's son commits a crime, it becomes as if the king committed the crime. On which object does wrong conception arise? It is on the sixteen to which the word "of" is added after all the objects of focus and so on. How to make it sixteen? In other commentaries, the number is not clearly stated, but although Grak (Grags) and Chak (Chags) separately make sixteen by separating the two truths, in the "Ornament Illumination," the very act of making the two, abandonment and cultivation, separate is the fundamental intention. The third is the third of the extensive explanation, which is explained through interpretation. The section here is extensive, and first, the conceptual thoughts to be eliminated are explained. The third has three points: the conceptual thoughts to be eliminated, the answer of the eliminator, and the way to generate samadhi after elimination. First, the wrong conception of the object-possessor, based on the reality of omniscience or its cause, that is, based on the intermediate peak, is the basis of classification. The nature of the classification is sixteen types. The reason for classification is that it is the object-possessor of the sixteen objects as mentioned earlier. What are these sixteen? The first has four points: on which object to conceive, in what way to conceive, the reason for conceiving in this way, and the person who generates wrong conception. First, the object of focus of the intermediate peak is appropriate, that is, it is classified accordingly. Second, the thought that the classification of the object of focus is inappropriate, its nature is doubt. If it is thought to contradict wrong knowledge, then it is inappropriate because it contradicts the promises of others, it is merely thought in this way, and one's own is not completely certain, therefore it is doubt, because it depends on different places, it will become two minds. Or, because certainty has not been obtained through the power of valid cognition (Tsad-ma), it is thought that it will ultimately not go beyond doubt. Third, if it is an object, then it must be established as two, that is, conditioned.
Tibetan
ས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་དངོས་པོ་མེད་པར་བཤད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དམིགས་པ་འཐད་པ་མི་རུང་ལ་དེ་འཐད་ན་ཡུལ་མེད་པ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པ་སྟེ་འགལ་བ་ཁས་བླངས་པ་ལྟར་བློ་ངོར་སྣང་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བདེན་གཉིས་སུ་ཡོད་མེད་མི་འགལ་བའི་ཚུལ་མི་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་རྩོད་པ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོག་པར་རྟོགས་སོ། །འདི་མི་འགལ་བ་ནི། ཡུལ་གཉིས་མེད་པར་བསྟན་པ་དོན་དམ་དང་དམིགས་པ་འཐད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་དུ་དམིགས་པ་འཐད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡུལ་མེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགལ་ཚུལ་ནི། དམིགས་བསལ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྟོགས་དཀར་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་སེམས་མི་འགོང་བ་སོགས་ཀྱི་ཐབས་མི་ཤེས་པའི་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒོལ་བ་བྱེད་འདོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱབ་ འཇུག་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་འཆད་དེ་མི་འགྲིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཚིག་གསལ་ལས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དམིགས་པ་འཐད་པ་དང་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ་དེ་ལ་སོགས་པས་ནི་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིང་གཟུང་བས་འགལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་སེལ་ཏེ་གོ་སླའོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་པར་བཀོད་པ་འདི་དག་ལོག་རྟོག་གི་ཡུལ་བཅུ་དྲུག་དང་རྒྱུ་མཚན་བཅུ་དྲུག་ཡིན་པས་སོ། །ལོག་པར་རྟོག་མཁན་དང་རྟོག་ཚུལ་དང་རྒྱུ་མཚན་གྱི་མཇུག་ནི་སྐབས་དང་བསྟུན་ནས་འདི་ཁོ་ན་བཞིན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ལ་ན། བར་རྩེའི་དམིགས་པ་དེའི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བ་སྟེ་དེ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ལའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། རྟོགས་ཚུལ་ཡོད་ན་རྟོགས་བྱའི་རང་བཞིན་ཡོད་དགོས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ན་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་ལ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། ཀུན་མཁྱེན་ཡོད་ན་ཡུལ་གཉིས་ཡོད་དགོས་ན་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་བལྟས་པ་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་མི་
Chinese
地和非缘起界也是无实体的，因为说非缘起界没有实体，那么缘取是不允许的，如果允许缘取，那么没有所缘是不允许的，这样就成立了互相矛盾的意义，就像承认了矛盾一样，以显现在心识中的现象作为理由。第四是，菩萨善巧方便，由于不知二谛中存在与不存在不矛盾的道理，仅仅是善于辩论的人们都会错误地理解。这不矛盾的原因是，显示二者无有之处是胜义谛，而允许缘取是世俗谛，因此在胜义谛中不允许缘取，而在世俗谛中不允许没有所缘。不矛盾的道理是，没有特殊之处，应当在一切处知晓。不了解证悟白色八现观心不退转等方便的善辩者，说论典知识和除此之外想要辩论的大学者们，以及大天和遍入天等，以及除此之外的一切，这样讲是不对的。同样，《明句论》中说，由于有为和无为界的不同实体不存在，因此同时缘取二谛是允许的，这样连接词语，以及通过这些来消除那些认为执取每一个谛而产生矛盾的人，说很容易理解，这也是没有意义的。因为注释中记载的这些是十六种邪分别的对境和十六种理由。邪分别者、分别的方式和理由的结尾，应根据情况，像这样应用于一切。第二是，对于什么呢？对于中间顶的缘取，必须确定它的自性，也就是证悟它的方式。理由是，如果存在证悟的方式，就必须存在所证悟的自性，那么一切法都应当被认知为无实体的自性。因为在一切法的各个方面，都说一切法没有自性等等。第三是，对于什么呢？对于一切相智的智慧。理由是，如果存在一切智，就必须存在二种所缘，那么当他以佛眼观察三千大千世界的界时，也不会
English
The realms of earth and the unconditioned are also without substance, because it is said that the unconditioned realm has no substance, then grasping is not allowed, and if grasping is allowed, then it is not allowed to have no object, thus establishing mutually contradictory meanings, just like admitting contradictions, using the phenomena appearing in consciousness as reasons. Fourth, bodhisattvas are skilled in means, and because they do not know the principle that existence and non-existence are not contradictory in the two truths, only those who are good at debate will misunderstand. The reason why this is not contradictory is that showing that there is no place for both is the ultimate truth, and allowing grasping is the conventional truth, so in the ultimate truth, grasping is not allowed, and in the conventional truth, it is not allowed to have no object. The principle of non-contradiction is that there is no special place, and it should be known everywhere. Those who are good at debating without understanding the means of realizing the white eight perceptions and the irreversible mind, say that the knowledge of the treatises and the great scholars who want to debate other than that, as well as the great gods and the all-pervading gods, and everything else other than that, is not right. Similarly, the "Clear Words" says that because the different entities of the conditioned and unconditioned realms do not exist, it is permissible to grasp the two truths simultaneously, thus connecting the words, and through these to eliminate those who think that grasping each truth produces contradictions, saying that it is easy to understand, which is also meaningless. Because these recorded in the commentary are the sixteen objects of wrong discrimination and the sixteen reasons. The end of the wrong discriminator, the way of discrimination, and the reason should be applied to everything in this way according to the situation. Second, for what? For the grasping of the middle top, its own nature must be determined, that is, the way to realize it. The reason is that if there is a way to realize it, there must be a nature to be realized, then all dharmas should be recognized as the nature of no entity. Because in all aspects of all dharmas, it is said that all dharmas have no nature, and so on. Third, for what? For the wisdom of all-knowing. The reason is that if there is all-knowing, there must be two objects, then when he observes the realm of the three thousand great thousand worlds with the Buddha's eye, he will not