Tibetan
། འདིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བ་དང་ལོག་རྟོག་གིས་ནི་བར་རྩེའི་སྐབས་སུ་འགལ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པས་བར་རྩེ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྔོག་གི་ཡང་བཞེད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་འདིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་དམ། འོན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། མེད་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་རྐྱེན་དུ་ཇི་ལྟར་རུང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་ཤེ་ ན། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་འོན་ཀྱང་དངོས་པོར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་བས་ཀྱི་འདིའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་འཕགས་པའི་རང་རིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ་ཞེས་བསྒྲགས་པའོ། །འདི་ལ་དམིགས་པས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བས་དམིགས་རྐྱེན་དུ་བཞག་གོ །དེའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དེ་ལ་ལྷག་པར་དབང་སྒྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སྐྱེད་པས་སོ། །དེའི་རྣམ་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ལ་བྱ་སྟེ་དཔེར་ན་མེའི་རྣམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་དང་འཕྲོ་བ་དང་འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་ཟེར་ཏེ་རྣམ་པ་དམན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་རང་བཞིན་ལ་གཟུང་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ངེས་རྟོག་གི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་འཆད་དོ། །རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་བྱང་གི་ས་བོན་དང༌། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ནི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་རིག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་རྩེ་བཤད་པའི་གསུམ་པ་སྤང་བྱ་སྟེ། འདིར་བསྟན་བསལ་བྱ་ལོག་སྒྲིབ་ཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་མདོར་བསྟན་གྱི་སྐོར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒོལ་ལོ། །གང་ལ་ན། དག་སྙིང་ཟླ་ འོད་རྣམས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་འདི་ལ་ཞེས་ཟེར་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་རྣམ་འདི་ལ་ནིའོ། །གང་གིས་ན། ཀླན་ཀ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་མར་ངག་གི་བརྗོད་པའི་ལམ་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན། དེས་ཟབ་པར་འཕངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གསལ་བར་བྱའོ། །གང་ན། རྒོལ་བ་དེ་དག་གོ། ཇི་ལྟ་བུ་ན། རྩོད་པ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་བདེན་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཐབས་མཁས་པ་བློས་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བའམ་རྩོད་པ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བའོ། །གང་གིས་ན། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སོ། །གང་ལ་འབྱུང་ན། བར་རྩེའི་དམིགས་རྣམ་གྱི་གནས་འདི་ལ་ནིའོ། །འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། རྒོལ་བ་དེ་དག་གིས་དམིགས་རྣམ་དེའི་གཏིང་དཔག་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ན་སྣང་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མ་ཞི་ན་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་མ་བྲལ་བས་འདིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ག་ལ་སྐྱེད་སྙམ་ནས་བདེན་གཉིས་བློ་ངོར་འགལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དམིགས་རྣམ་གྱི་ཚུལ་དེ་ལ་ཀླན་ཀ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་འདིས་ནི་བར་རྩེའི་དམིགས་རྣམ་འདིའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་མིན་གྱི་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྩོད་པ་དེ་དག་བྱུང་ངོ་ཞེས་དེའི་ཟབ་པ་ཉིད་ཟུར་ གྱིས་བསྙད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྗེ་བཙུན་ཀྱིས་དགོངས་པ་སྟེ་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་འདིས་ནི་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་གིས་ཀླན་ཀ་དང་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་ལན་བསྟན་པ་འདིས་ནི་ཞེས་གསུངས་ཡང་མི་འབྲེལ་ལོ། །རྩ་བ་འདི་ལོག་རྟོག་མདོར་བསྟན་དུ་འཕགས་པ་དང་ཤཱནྟི་པ་འཆད་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་དགོངས་མོད་འོན་ཀྱང་ཚིག་ཚོགས་སྐྱུང་བའི་དོན་དུ་དམིགས་རྣམ་གྱི་གཞུང་དང་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤང་བྱ་བཤད་པའི་གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་དེ། འདིའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོར་མཚམས་སྦྱར་དང་རྩ་བའི་དོན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བར་རྩེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འོག་ཏུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་གསུངས་ཏེ། བཤེས་སྤྲིངས་ལས། དད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོས་དང་གཏོང་བ་དང༌། །དྲི་མེད་ངོ་ཚ་ཤེས་དང་ཁྲེལ་ཡོད་དང༌། །ཤེས་རབ་ནོར་བདུན་ལགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ནོར་གཞན་ཕལ་པ་དོན་མ་མཆིས་རྟོགས་མཛོད།། ཅེས་པ་ལྟར་བདེན་གཉིས་ཚུལ་བ
Chinese
因此，这表明，圆满的现证顺缘和邪分别念在顶位时远离一切违缘，是为了成立顶位是现证无间之因。这也是法王俄的观点。第三，此无间三摩地的所缘缘，是以诸法皆无实有而缘，因此，无实有即是。什么是无实有？是如兔角般完全不存在吗？还是自性光明？如果是前者，则不存在与一切功能相离，如何能成为所缘缘？如果是后者，那它本身不是实有吗？如何能缘无实有呢？是如第二种情况，但也不会变成实有，只是为了孩童们方便，才说自性光明，但此自性无法说成实有或非实有等，因此宣称是圣者自证的行境。缘此能生起无分别智，故立为所缘缘。其增上缘是于极喜地中，将证悟真俗二谛无别的智慧，再三串习，不忘失实有的忆念，因为此忆念能以特别自在的方式生起彼智慧。其行相，在某些情况下是指自性一而显现为异，例如问火的行相是什么？回答是圆形、方形、闪烁、盘旋等等。在某些情况下，是指其自性，即指低劣的行相等。其中，此处是指自性，即自性的体性和随念和决定的分别念寂灭。这是《词句明晰》中所说的。因缘是阿赖耶识中存在的清净种子，等无间缘是先前的识。第三是宣说无间顶的第三个应断除的部分。此处阐述了所要揭示、排除、遮止、遮盖的章节，首先阐述了简要揭示的部分。第三部分分为两部分：简要揭示和详细解释。第一部分分为两部分。第一部分是：反驳。反驳什么呢？是清净心月 光。
English
Therefore, this shows that the complete conditions for perfect realization and the absence of all obstacles during the summit stage are to establish that the summit stage is the cause of uninterrupted realization. This is also the view of the Dharma King Ngok. Third, the object condition of this uninterrupted samadhi is to focus on all phenomena as being without substance, and therefore, the absence of substance is itself. What is the absence of substance? Is it completely non-existent like a rabbit's horn? Or is it self-luminous by nature? If it is the former, then non-existence is devoid of all functions, so how can it be an object condition? If it is the latter, then is it not itself substantial? How can it focus on the absence of substance? It is like the second case, but it will not become substantial. It is only for the convenience of children that it is said to be self-luminous by nature, but this nature cannot be said to be substantial or non-substantial, so it is declared to be the object of the self-awareness of the noble ones. Focusing on this gives rise to non-conceptual wisdom, so it is established as the object condition. Its dominant condition is that in the Joyful Land, the wisdom that realizes the inseparability of the two truths is repeatedly practiced, and the memory of not forgetting the substantial is cultivated, because this memory can generate that wisdom in a particularly free way. Its aspect, in some cases, refers to the nature being one but appearing as different, for example, what is the aspect of fire? The answer is round, square, flickering, swirling, and so on. In some cases, it refers to its own nature, that is, the inferior aspect and so on. Among them, here it refers to the nature, that is, the nature of the essence and the recollection and the conceptual thoughts of determination are pacified. This is what is said in the Clear Words. The causal condition is the pure seed existing in the alaya consciousness, and the immediately preceding condition is the previous consciousness. The third is the third part to be abandoned in the explanation of the uninterrupted summit. Here, the sections to be revealed, excluded, blocked, and covered are elaborated, and first the section on brief revelation is explained. The third part is divided into two parts: brief revelation and detailed explanation. The first part is divided into two parts. The first part is: refutation. What is being refuted? It is the pure heart moon light.
Chinese
在那些之中，虽然说这是现观，但指的是前面所说的对境行相。由谁说的呢？由那些极力诽谤的人说的。怎么样说的呢？就像从一个到另一个连续不断地，言语的表达之路没有尽头一样。第二方面分二：真实的意义，以及由此而引发的深刻之处。第一方面是：要阐明。在哪里阐明呢？在那些论敌那里。怎么样阐明呢？那些极力争辩，却无法理解真俗二谛不相违背的善巧方便的人，他们的诽谤或争论会连续不断地产生。由谁来阐明呢？由那些证悟真俗二谛无别，并且善于救度世间的方法的人来阐明。在何处产生呢？就在这中观的对境行相之处。产生的理由是：因为那些论敌难以测度对境行相的深奥之处。就像这样，如果一切分别念都寂灭了，就会变成无有显现的智慧，如果那样，就不会变成一切智智了。然而，如果不寂灭，又没有脱离对实有的执着，因此想到这怎么能立即产生佛果呢？因此真俗二谛在心中会变成相违背的。第二方面是：显示了对境行相的这种方式会连续不断地产生诽谤，这并不是在说中观的对境行相的过失，而是因为难以证悟的理由而产生了那些争论，因此尊者认为应该委婉地叙述它的深刻之处，心中这样想着，所以才说了“由此”等等。经中说，以《贤劫经》中善现的言辞来诽谤，以导师的言辞来回答，这并不相关。像圣天和寂天论师那样，本论的根本也意在简略地揭示颠倒的见解，但为了缩减文字，因此将对境行相的论典和《入中论》合二为一。第二是宣说所断之法的第二部分广说，此处的科判是展开的，首先是连接上下文和解释根本颂的意义。第二部分分三，第一是：宣说了在中观的等持之下产生颠倒的见解，如《亲友书》中所说： “信及持戒闻施等，无垢知惭及有愧，慧为七圣财如来，宣说余财无实义，当知故”， 像这样，真俗二谛的方式
English
Among those, although it is said that this is the Abhisamayālaṃkāra, it refers to the object and aspects mentioned earlier. By whom is it said? By those who vehemently slander. How is it said? Just like from one to another continuously, the path of verbal expression is endless. The second aspect has two parts: the actual meaning, and the profoundness that arises from it. The first aspect is: to clarify. Where to clarify? At those opponents. How to clarify? Those who vehemently argue but cannot understand the skillful means of the two truths not being contradictory, their slanders or arguments will continuously arise. By whom to clarify? By those who realize the non-duality of the two truths and are skilled in the methods of saving the world. Where does it arise? Right at this Madhyamaka object and aspects. The reason for arising is: because those opponents find it difficult to fathom the depth of the object and aspects. Like this, if all conceptual thoughts are pacified, it will become mere non-manifesting wisdom, and if that is the case, it will not become omniscience. However, if it is not pacified, it is not separated from the clinging to inherent existence, therefore thinking how can this immediately produce Buddhahood? Therefore, the two truths will become contradictory in the mind. The second aspect is: showing that this way of object and aspects will continuously produce slander, this is not saying the fault of the Madhyamaka object and aspects, but because of the reason of being difficult to realize, those arguments arose, therefore the venerable one thought that its profoundness should be subtly narrated, thinking like this in his mind, so he said "by this" etc. The sutra says that the slander is made with the words of Subhuti in the *Vajracchedikā*, and the answer is given with the words of the teacher, this is not relevant. Like Āryadeva and Śāntideva, the root text of this treatise also intends to briefly reveal the inverted views, but in order to reduce the words, therefore the treatise on object and aspects and the *Madhyamakāvatāra* are combined into one. The second is the extensive explanation of the second part of explaining what is to be abandoned, the chapter division here is expanded, first is connecting the context and explaining the meaning of the root verse. The second part has three, the first is: it is said that inverted views arise under the samadhi of Madhyamaka, as said in the *Suhrllekha*: "Faith, discipline, learning, generosity, stainless shame, awareness, and modesty, the Buddha declared to be the seven noble riches. Know that other riches are trivial and meaningless." Like this, the way of the two truths