Tibetan
མ་ལྟར་འཇུག་བྱར་ཞེན་ནའང་ཐེག་ཆེན་ལ་སྐྱོན་ཡིན་པས་རྟོག་པར་འཐད་དོ། །ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་མདོ་རྒྱས་མི་ཤེས་པའི་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟངས་པ་མེད་པའི་དང་ལམ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་དང་དེ་གསུམ་མི་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བཤད་དེ་མདོ་ནས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་འདི་དག་གི་གཉེན་པོར་ལྟའོ། །གཉིས་པ་ནི། །སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་ལ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྤང་བྱར་ཡོད་པ་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་བསྟན་ཟིན་ནས་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོགས་གསུངས་ སོ། །གཉིས་པ་གསུམ་ལས། ཡུལ་ནི། སེམས་མི་སྐྱེ་སོགས་རེ་རེའི་མཐར་ལ་སྦྱར་བ་དགུའོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཐེག་དམན་གྱི་ཚོགས་ལམ་སྦྱོར་ལམ་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་མི་སློབ་ལམ་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་དང་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གོལ་བ་བདུན་དུ་འདུ་སྟེ་དང་པོ་གཉིས་ལ་གཉིས་གཉིས་དང་གཞན་རྣམས་ལ་རེ་རེའོ། །ངོ་བོ་ནི། དེ་དག་ལ་བདག་གི་ལྡོག་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པའི་གཟུང་རྟོག་གཉིས་པའོ། །གཉེན་པོ་ནི། སྒོམ་ལམ་ལ་ཡོད་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྤང་བྱར་ཡོད་པ་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། །རྟོག་པའི་ངོ་བོ་དང༌། གཉེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུང་རྟོག་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་དབྱེ་གཞི་དབྱེ་ངོ་ནི་རྣམ་པ་དགུའོ། །བྱེད་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། །ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་དག་གང་ན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་སྐྱེད་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་ནི། རང་ལ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་སོགས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་དད་པ་སོགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཡུམ་ལ་ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་གཅིག་ཏུ་སྤྱད་ན་ཡུམ་ལ་སྤྱད་པར་འགྱུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་ནས། ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་ཐོབ་བྱར་དམིགས་པའི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་ཏེ། སྙིང་ པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་ཡུམ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། དེ་གཉིས་ནི་ཚོགས་ལམ་རྣམ་བཅད་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །ཐེག་དམན་ཡིད་བྱེད་ལ་གཉིས་ལས་ཉན་ཐོས་དེའི་ཐེག་པ་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སྦྱོར་ལམ་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ཕལ་ཆེར་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
如果执着于像对待母亲一样进入，因为这是大乘的过失，所以应当观察。所谓不了解《日光经》和《八千颂般若经》等广经，以及没有佛陀教导的，以及没有三道的功德的，以及不了解这三者的分别的分别念，经中所说都是为了对治这些。第二是：在获得修道顶峰但尚未圆满的加行道阶段，因为必须断除，所以在修道加行道阶段的对境中，是具有应断除之物的。第二有三，第一是：如是，在显示了第一个所取分别念之后，就说第二个所取分别念的遮遣，即所取分别念。第二有三，对境是：心不生等，各自后面加上“等”字，共有九个。这些也包括小乘的资粮道、加行道、见道、修道、无学道等，与这些相反，以及对境颠倒错乱的七种，前两种各有两种，其余各有一种。体性是：认为这些是我所要遮遣的，这样的第二个所取分别念。对治是：在修道中存在的，心和心所进入的阶段的对境中，是具有应断除之物的。第三有二：分别是分别念的体性和对治。第一是：第二个所取分别念遮遣的所依，分类的基础和分类的体性是九种。作的理由是：因为有九种对境。这些在哪里呢？为了无上菩提而生起的心不生起，是因为自己没有如实的教言，没有指示的善知识等，远离了生起菩提心的因——信心等。如果长期地、一生中都与母亲行不净行，世尊也开示说：从最初生起菩提心开始，就应当守护。不把菩提心的精华作为应获得的，是因为没有以佛陀为应获得之境的三轮清净的殊胜福德。世尊说：直到菩提心的精华安住之前，都应当行不净行。这两种是资粮道的决断所显示的。小乘作意有两种，其中把声闻的道作为应获得的作意，是因为从加行道开始，就几乎确定是声闻种姓的缘故。
English
If one clings to entering as if to a mother, it is a fault in the Great Vehicle, so it is proper to examine it. The discriminations that do not understand the extensive sutras such as the "Sunlight Sutra" and the "Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra," and that are not taught by the Buddha, and that do not have the qualities of the three paths, and that do not understand these three, are said to be antidotes to these, as stated in the sutras. The second is: Because it is to be abandoned in this stage of approximation, when the peak of the path of meditation has been attained but not yet fully perfected, it is something that is to be abandoned in the object of the stage of application of the path of meditation. The second has three parts. The first is: Thus, after the first apprehended discrimination has been shown, the second apprehended discrimination, the negation, the apprehended discrimination, is spoken of. The second has three parts. The object is: "Mind does not arise," etc., with "etc." added to the end of each, there are nine. These also include the paths of accumulation, application, seeing, meditation, and no-more-learning of the Lesser Vehicle, and the seven that are the opposite of these and that are mistaken about the object, with two each for the first two and one each for the others. The essence is: The second apprehended discrimination that clings to the idea that these are what I should negate. The antidote is: Something that is to be abandoned in the object of the stage in which the mind and mental factors that exist on the path of meditation enter. The third has two parts: The essence of discrimination and the antidote. The first is: The basis of the second apprehended discrimination's negation, the basis of division, and the nature of division are nine aspects. The reason for doing so is: Because there are nine objects. Where are these? The mind that does not arise, which is generated for the sake of unsurpassed enlightenment, is because one lacks the genuine instructions, the virtuous friend who shows them, etc., and is separated from faith, etc., the cause of generating bodhicitta. If one were to engage in impure conduct with one's mother for a long time, as long as one lives, the Blessed One has also taught: From the time one first generates bodhicitta, one should guard it. Not regarding the essence of bodhicitta as something to be attained is because one does not have the particularly excellent merit of the three wheels that are pure, with the Buddha as the object to be attained. The Blessed One said: One should engage in impure conduct until the essence of bodhicitta abides. These two are shown by the determination of the path of accumulation. There are two types of Hinayana mental activity, of which the mental activity that regards the path of the Hearer as something to be attained is because one is almost certainly of the Hearer lineage from the path of application onwards.
Tibetan
རང་རྒྱལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡི་ཐེག་པ་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སྦྱོར་ལམ་ནས་རང་སངས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱ་བ་གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མི་དབྱེ་བས་ཡུམ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་མདོ་གཅིག་པུ་འདིས་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་ཡོངས་གཅོད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བྱར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི། གཞན་དོན་དུ་ཤེར་ཕྱིན་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མེད་པས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བས་ཇི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་འཇུག་པ་དེ་ལྟ་ཡུམ་ལ་སྤྱད་པ་བྱའོ། ཞེས་སོ། །འདིས་མཐོང་ལམ་རྣམ་བཅད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །སྒོམ་པ་ནི། ཐེ་དམན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དུ་རང་གི་མྱང་འདས་ཐོབ་དོན་དུ་གཟུགས་སོགས་ལ་མི་རྟག་སོགས་སུ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་སྟེ། སྒོམ་པར་བྱེད་པས་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་བམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྒོམ་པ་མེད་པ་ནི། ཐེག་དམན་གྱི་མི་སློབ་ལམ་དུ་སླར་བཤད་ པའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མི་སྒོམ་པ་སྟེ། འོ་ན་ཅི་ལགས་མ་བསྒོམས་པས་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་བམ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྒོམ་མི་སྒོམ་དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་སྒོམ་པ་ཡང་མེད་མི་སྒོམ་པ་ཡང་མེད་པ་ནི་མྱང་འདས་ཐོབ་དོན་དུ་མི་རྟག་སོགས་སུ་དམིགས་པ་ཡང་མེད། དེར་མ་ཟད་དེའི་དོན་དུ་དེ་ལྟ་མི་དམིགས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ལགས་བསྒོམས་ཀྱང་བསྒོམས་ལ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་མ་བསྒོམས་པས་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་བམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ་འོ་ན་ཅི་ལགས་བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་མ་བསྒོམས་པ་ཡང་མ་ལགས་པས་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་བམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འདི་ནི་མཐའ་འགེགས་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱར་དུ་མེད་ཅེས་བྱང་ཡེ་འཆད་ཀྱང་བཅོམ་རལ་གྱིས་སྔ་མ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་ལ་བྱ་གསུང་པ་ལྟར་འཐད་པར་སེམས་སོ། །འདིར་རྩ་བ་དང་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀྱི་ཚིགས་ཟིན་ལ་སྒོམ་མི་སྒོམ་གཉིས་ལས་བཟློག་པ་གཉིས་མ་ཡིན་གཅིག་པུ་ལྟར་སྣང་ཡང་གཉིས་ཡིན་ཀྱང་གཟུང་སྟེ་མདོ་ལས་གསལ་ལོ། །ཡང་ན་སློབ་ལམ་དུ་མཉམ་གཞག་རྒྱུན་ཆགས་པར་སྒོམ་པ་ཁོ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་འཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། མི་སློབ་ལམ་དུ་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནས་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང༌། །དེ་གཉིས་ ཀ་ཚོགས་པ་དང་ཚོགས་པ་དེ་
Chinese
如果想著要获得小乘的果位，那是因为在加行道中，必定是属于自证声闻种姓的缘故。因为不给予其他作意机会，所以应当修持般若波罗蜜多。经中仅此一处就以完全遮止的方式显示了两种加行道。如果不作意要获得圆满正等觉的菩提，那是因为不修持为了利益他众而修持般若波罗蜜多，即不实修的缘故。因为不舍弃作意一切种智，所以就像心和心所的法不融入一样，应当如此修持般若波罗蜜多。这显示了见道的决断。修习是：小乘的修道中，为了获得自己的寂灭，以观修色等为无常等的方式进行修习。如果通过修习能获得一切种智吗？世尊开示说：‘善现，不是这样的。’这样说。没有修习是：小乘的无学道中，为了重述其义，以不作意的方式，不如此修习。那么，不修习能获得一切种智吗？世尊开示说：‘不是这样的。’这样说。与修习和不修习相反，既没有修习也没有不修习，那是因为为了获得寂灭，既不观修无常等，而且为了那个目的，也不如此不观修的缘故。那么，修习了也像修习，不修习也像不修习，能获得一切种智吗？世尊开示说：‘不是这样的。’请问：那么，既不是修习也不是不修习，能获得一切种智吗？世尊开示说：‘不是这样的。’这仅仅是遮止边见，不能与道结合，虽然蒋扬耶协这样解释，但宗喀巴认为像之前两种都属于积聚的说法一样，是合理的。这里，根本颂和释论的词句，从修习和不修习两种中，相反的似乎只有一个，但即使是两个也应该接受，因为经中很清楚。或者，认为在有学道中，仅仅通过持续不断地修习止观就能获得一切种智，以及认为在无学道中，仅仅通过没有修习道就能获得它，以及这两种
English
If one thinks of attaining the fruit of the Lesser Vehicle, it is because in the path of joining, one is definitely of the Hearer's lineage. Because one does not give opportunity for other mental activities, one should practice the Prajnaparamita. This single sutra shows the two paths of joining by complete negation. If one does not think of attaining perfect and complete enlightenment, it is because one does not practice the Prajnaparamita for the benefit of others, that is, one does not actually practice it. Because one does not abandon the thought of all-knowing wisdom, one should practice the Prajnaparamita in such a way that the mind and mental factors do not enter. This shows the determination of the path of seeing. Meditation is: In the path of meditation of the Lesser Vehicle, in order to attain one's own nirvana, one meditates by focusing on impermanence, etc., of forms, etc. Does one attain all-knowing wisdom by meditating? The Blessed One said: 'Subhuti, it is not so.' It is said. No meditation is: In the path of no more learning of the Lesser Vehicle, in order to restate its meaning, one does not meditate in this way by not focusing on it. Then, does one attain all-knowing wisdom by not meditating? The Blessed One said: 'It is not so.' It is said. The opposite of meditating and not meditating is neither meditating nor not meditating, because in order to attain nirvana, one neither meditates on impermanence, etc., nor, for that purpose, does one not meditate in this way. Then, does one attain all-knowing wisdom by meditating as if meditating and not meditating as if not meditating? The Blessed One said: 'It is not so.' Question: Then, does one attain all-knowing wisdom by neither meditating nor not meditating? The Blessed One said: 'It is not so.' This is merely to negate extremes and cannot be combined with the path, although Jamyang Yeshe explains it this way, Tsongkhapa thinks it is reasonable, like the previous two belonging to the accumulation. Here, the words of the root text and the commentary, from the two of meditating and not meditating, the opposite seems to be only one, but even if there are two, it should be accepted, because it is clear in the sutra. Or, thinking that in the path of learning, one can attain all-knowing wisdom only by continuously meditating on shamatha-vipassana, and thinking that in the path of no more learning, one can attain it only by not meditating on the path, and these two