Tibetan
་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ ཡང་གསུམ་དུ་འདུ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཤེས་པ་པོ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལམ་སྟེ་གཉིས་དང་གཅིག་དང་དྲུག་དང་རིམ་བཞིན་ནོ། །རྩ་བའི་ཚིག་ཟིན་ལ་གསུམ་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་བཞི་ལྡོག་ཡུལ་དང་གཞན་ལྔ་འཇུག་ཡུལ་ལྟ་བུར་གསུངས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་བླང་བྱ་དང་དེ་ལས་བཟློག་པ་གང་ལ་རྟོག་ཀྱང་སྤང་བྱར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་འཇུག་ལྡོག་གཉིས་ཀ་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་གང་ལ་བླང་བྱར་སོང་བ་དེ་དང་དེའི་འཇུག་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ན་འདི་ནི་བདག་གི་འཇུག་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་གམ་དང་པོའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྦྱོར་བ་ཞེས་ཏེ་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ནི་དེའི་ཡུལ་དུ་སྤང་བྱར་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྟོག་པའི་ངོ་བོ་དང༌། གཉེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུང་རྟོག་དང་པོ་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ངོ་ནི་རྣམ་པ་དགུའོ། །འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཡུལ་དགུ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་དག་གང་ན། ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་ནི། ཚིག་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་པའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའོ། །ཆོས་རྒྱས་པ་ནི་ཚིག་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་དབང་རྟུལ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་དེ་དག་མདོ་དང་རྒྱས་པར་བསྟན་ན་དེ་ལ་བྱང་ཆེན་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འཚལ་བས་ཕར་ ཕྱིན་དྲུག་པོ་འདི་དག་མདོ་དང་རྒྱས་པར་ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིའོ་ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟངས་སྟེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པ་མདོ་རྒྱས་གཉིས་སམ་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དོན་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་པ་དག་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ཤིང༌། འཚོ་སྐྱོང་བ་དང་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ལ་དགོངས་པ་མཛད་དོ་ཞེས་སོ། །གཞུང་འདི་ལས་བསྟངས་ཞེས་པ་ནི་མགོན་གྱི་དོན་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་སྣང་ལས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མགོན་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང་ཞེས་པ་དང༌། རྟོགས་དཀར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟངས་པ་ནི་མགོན་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཞེས་དང༌། རྣམ་འགྲེལ་དུ་འབྲོ་སེང་དཀར་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མགོན་དང་བཅས་པ་མེད་ཉིད་དང་ཞེས་བསྒྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མགོན་མ་མཛད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟངས་པ་དང་བཏང་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བོད་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ནི་བརྡ་མ་གོ་བ་ཡིན་ནོ། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ལ་དུས་གསུམ་ནི་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་སྟེ་འདས་ད་ལྟར་མ་འོངས་པ་གསུམ་དང་གྲངས་བཞིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་མེད་པ་ནི་མཐོང་ལམ་གཞིར་བྱས་པའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་དེ་འདས་ལ་དེ་ཡང་ བྱུང་ཞིང་འགགས་ནས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། བྱང་ཆེན་གང་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ་འདི་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། དེའི་ཚེ་དཔྱད་ན་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་དེ་ཡང་དག་པར་ན་གང་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པས་ཏེ། ཡུམ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་དེ་མ་འོངས་པ་ཡིན་ལ་མ་འོངས་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་ནས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཡུལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཕན་ཡོན་འདི་དག་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་དཀར་དུས་གསུམ་སྤང་བྱ་དུས་གསུམ་པ་ལ་བྱས་ནས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྤང་བྱ་དེ་དག་དང་རིམ་པ་ལྟར་བྲལ་བ་ལ་བཤད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་སྔ་མའོ། འདི་གསུམ་དང་གསུམ་པ་རྟོག་པའི་འཇུག་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། དངོས་བསྟན་མི་རུང་ཡང་དེ་བཞི་ལས་བཟློག་པ་བཞི་ཡིན་ཞེས་འབུམ་པ་གསུང་ངོ༌། །ཉི་སྣང་ལས་ནི་དུས་གསུམ་གྲགས་པའི་དུས་ལ་མ་མཛད་པར་སྤྱིར་ལམ་དེ་གསུམ་གྱི་དུས་ལ་མཛད་དོ། །ལེགས་པ་ནི་མྱང་འདས་ཡིན་ལ་དེར་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ནི་ལེགས་ལམ་སྟེ་འདི་ལ་གསུམ་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་འགོག་པས་ཞི་བ་དང་སོགས་པས་རྐྱེན་དབང་ཡིན་པས་ཡ་མ་བརླ་རང་བཞིན་སྟོང་པས་གསོག་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་སྙིང་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཞི་བ་ དང་གཟུགས་རག་ལས་པ་དང་གཟུགས་གསོག་དང་གཟུགས་སྙིང་པོ་མེད་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། མཐོང་ལམ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཏེ་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པར་བྱའོ། ཞེས་སོ། །སྒོམ་ལམ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པས་ཡུམ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་དགུ་པོ་དེ་ལ་རྟོག་ཚུལ་ནི་རྒྱན་སྣང་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བདག་གིས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །སྒྱུ་
Chinese
将成为境。此 又可归纳为三类：所知、知者、能知之道，即二、一、六，依次排列。根本词句中，从第三到第六的四者是逆境，其余五者是顺境，这说明无论思维大乘的应取之物还是与之相反的事物，都应视为应舍弃之物，因此它们是相互象征的。第二是，如果菩萨的顺逆二者都作为境，那么凡是成为应取之物的，就是它的应行之境。如是说。如果菩萨的唯有顺境，那么“这是我的应行之境”这样执取的分别念，是唯一的或最初的。第三是，结合，即具有行境者，在其境中安住于应舍弃之境。第二有二：分别是分别念的自性和对治。第一是，所取分别念的第一个分类依据。分类的体性是九种相。分类的原因是存在九种境。这些在哪里呢？简略的法是，为了摄受喜爱简略词句的有情而宣说的。广大的法是，为了摄受喜爱广大词句的钝根有情而宣说的。如来如果以简略和广大的方式开示这些法，那么他应当了知，为了证得无上圆满菩提，应当以简略和广大的方式完全通达这六度。佛陀未曾摄受，即不如所说，不精勤修持简略和广大的二者，或布施等的意义。在无数的世界中，无论有多少佛陀世尊住世，养育和说法，他们也都在意行持大乘之母。此论中“བསྟངས་”一词是守护的意思。如《庄严经释》中说：不如所说，不精勤修持，因此未被佛陀守护和摄受。又如《证悟次第论》中说：佛陀所守护的是什么？又如《释量论》中，འབྲོ་སེང་དཀར་ཤཱཀྱ་འོད་说：没有佛陀的守护。因此，意思是佛陀没有守护。因此
English
It will become the object. This It can also be summarized into three
Chinese
将“ྟངས་པ་”和“བཏང་བ་”两者混为一谈，是藏族人没有理解其含义。所谓“三时无功德”，三时即加行道、见道、修道三者，与过去、现在、未来三时相同。所谓“无功德”，是指以见道为基础时，没有加行道的功德，因为那时加行道已经过去，已经发生并消失了。因此，对于安住在如此教导之境的大菩萨，应当认识到他们是不会退转的。如是说。那时如果进行观察，就没有见道的功德，因为真实而言，它不具备任何产生的因。如《般若经》云：“现证般若波罗蜜多。”如是说。那时就没有修道的功德，因为那时修道是未来，而未来还没有产生，因此也是不存在的。如云：“修习对境，应当认识到这些利益。”如是说。证悟白色（指证悟空性）时，应当舍弃三时，如果将三时与加行道、见道、修道三者的功德相联系，则应当舍弃这三者，并按照次第与它们分离，虽然这样解释，但上师的观点是前一种。如果问这三者和第三者如何能成为分别的对境，虽然直接显示是不允许的，但《十万颂般若》说，它们是与那四者相反的四者。从《日光论》来看，并没有在三时显现的时候进行阐述，而是在一般的三道之时的阐述。所谓“善”，就是涅槃，通往涅槃的道路就是善道，这其中有三种：与涅槃相连的道路，由于对境上颠倒之物的止息而寂静，以及其他因缘，因此了知无常、自性空、积累观察无法忍受、无有实义。即色寂静、色粗重、色积累、色无有实义，因此应当在般若波罗蜜多上修行。如是说。见道如同虚空般证悟空性，即是对境的现证。如云：“应当现证虚空之空性。”如是说。修道就是习惯于见到无自性，即在虚空中修习空性，因此应当在般若波罗蜜多上修习。如是说。对于这九种对境的认识方式，如《现观庄严论光明疏》所说：“如幻术般，我应当进入。”就像那样，依赖于进入之方向的所取之相的分别念一样。
English
To consider "ྟངས་པ་" and "བཏང་བ་" as one and the same is a misunderstanding by the Tibetans. The "three times without qualities" refers to the three times being the three paths of joining, seeing, and meditating, which are the same as the three times of past, present, and future. The "without qualities" means that when the path of seeing is taken as the basis, there are no qualities of the path of joining, because at that time the path of joining has passed, has occurred and ceased. Therefore, for the great Bodhisattvas who abide in such a taught state, it should be recognized that they are irreversible. So it is said. If one examines at that time, there are no qualities of the path of seeing, because in truth, it does not possess any cause of arising. As the Perfection of Wisdom Sutra says, "Manifestly realize the Perfection of Wisdom." So it is said. At that time, there are no qualities of the path of meditation, because at that time the path of meditation is the future, and the future has not yet arisen, so it is also non-existent. As it is said, "Meditate on the object, and one should recognize these benefits." So it is said. When realizing the white (referring to realizing emptiness), one should abandon the three times. If one connects the three times with the qualities of the three paths of joining, seeing, and meditating, then one should abandon these three and separate from them in order. Although this is how it is explained, the teacher's view is the former one. If one asks how these three and the third can become the object of conceptualization, although direct manifestation is not allowed, the Hundred Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra says that they are the four that are opposite to those four. From the "Sunlight Commentary," it is not explained at the time when the three times appear, but is explained at the time of the general three paths. The "good" is Nirvana, and the path to Nirvana is the good path. Among these three, the path connected to Nirvana is peaceful due to the cessation of inverted objects on the object, and other conditions, therefore understanding impermanence, emptiness of self-nature, the unbearable accumulation of observation, and the lack of essence. That is, form is peaceful, form is coarse, form is accumulated, and form is without essence, therefore one should practice on the Perfection of Wisdom. So it is said. The path of seeing realizes emptiness like the sky, which is the manifest realization of the object. As it is said, "One should manifestly realize the emptiness of the sky." So it is said. The path of meditation is to become accustomed to seeing no self-nature, that is, to meditate on emptiness in the sky, therefore one should meditate on the Perfection of Wisdom. So it is said. Regarding the way of understanding these nine objects, as the "Light Commentary on the Ornament of Clear Realization" says, "Like an illusion, I should enter." Just like that, it is like the conceptualization of the apprehended aspect that relies on the direction of entering.