Tibetan
ས་ཟུར་དུ་མ་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལས་རིགས་གཞན་མེད་པས་སོ། །ཆེན་པོ་དག་ལུགས་དང་མཐུན་མི་མཐུན་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་སོང་ཞིང་འོངས་ཞེས་ཕྱིར་ལ་བཅད་ནས་འདི་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ནི། མདོ་ལས་མ་བཤད་ཅིང་དོན་ཐོབ་ལ་མི་རུང་ལ་འགྲེལ་བའི་བཞད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོང་འོངས་ཕྲུགས་གཉིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ནས་ཞེས་པ་ལྷག་མ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ནས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། སྔར་ཞུགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སླར་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ལ་འཇུག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྙོམས་འཇུག་རེ་རེ་དང་འགོག་པ་རེ་སྤེལ་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལ་འཇུག་གོ །དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ལངས་ནས་སྔར་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ ཞུགས་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྲིད་རྩེ་ལ་དམིགས་ཏེ་འཇུག་གོ། དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་སྟེ་ས་དེར་གཏོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་སོང་འོང་གཉིས་ཀྱི་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་སྐྱོན་ལྡན་མངོན་དུ་བྱས་ཀྱང་དེའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རྫི་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །འདི་ཡི་འདོད་སེམས་ནི་དག་སྙིང་ཟླ་ཐུབ་ཏུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོ་སྙོམས་འཇུག་ལས་འཕོ་བའི་སྐབས་དང༌། ཚིག་གསལ་ལས་འདོད་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་ལ་བཤད་དེ། དེ་ཡང་འདོད་ཁམས་དེ་རགས་པ་ཐ་བ་ངན་པ་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ལྟ་བའམ། ཡང་ན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དྲན་པའོ། །རྟོགས་དཀར་འདོད་པ་དེར་གཏོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའོ་ཞེས་བཤད་པའི་སྔ་ཕྱི་གཉིས་དགོངས་པའོ། །འདི་ནི་འདོད་གཏོགས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དོན་ཐོབ་ལ་རྐང་པ་དང་པོ་འདི་ཡང་དྲང་སྟེ་འོག་མར་ཡང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་སེམས་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ན། །དེ་ལས་ལངས་པའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་ལ་འཇུག་གོ དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལས་ལངས་པའི་འོག་ཏུ་འདོད་སེམས་སླར་ཡང་སྤེལ་དགོས་ ཤིང་འགོག་པ་མ་གཏོགས་པའི་སྙོམས་འཇུག་གཞན་མེད་པས་འགོག་པ་གཅིག་ཏུ་བོར་ལ། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་འགོག་པ་བོར་བའི་སྟེང་དུ་སྲིད་རྩེ་ཡང་བོར་བས་གཉིས་བོར་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ།
Chinese
不要说边角琐事，因为没有其他种类。大人物们认为，以符合或不符合规律的两种方式来来往往，然后向外切断来展示这个，这是经部里没有说的，对获得意义不利，也不是注释的笑料。所有这些都是为了展示来来往往的两个部分。第二，因为“然后”这个词带有剩余，所以从那之后该做什么呢？不仅是先前进入的那个，而且还要再次进入初禅的等持，从那里面出来后进入灭尽定。同样，交替进行每一个等持和每一个灭尽定，直到非想非非想处。从那里面出来后进入灭尽定，从那里面出来后，立即缘于先前进入的等持有顶。从那里面出来后，在欲界中行持，即把属于那个地方的识放在来来往往的两个界限的自性中，即使显现了有缺点的，也以擅长不被那个缺点所染污的力量，显现并安住着没有平等安住的识。这个的欲心，是在清净心中能够忍受月亮的时候进入等持者从等持中转移的时候，以及在《明句论》中解释为以欲为对境的心。也就是说，把欲界看作是粗大的、低劣的、恶劣的、墙壁厚实的等等的幻象，或者忆念地狱等等是如何存在的幻象。证悟白法中属于欲的是由生而获得的。没有平等安住的识是分别的识，这是前后两种观点。这由“欲界所摄”这两个词来表示。为了获得意义，第一句也是正确的，下一句也是如此。第二，显现欲心之后做什么呢？从那里面出来之后进入灭尽定。然后是没有平等安住。从那里面出来之后，必须再次交替欲心，因为除了灭尽定之外没有其他的等持，所以单独放弃灭尽定，进入非想非非想处。然后是没有平等安住。然后，在放弃灭尽定的基础上，也放弃有顶，因为放弃了两个，所以进入无所有处。
English
Do not speak of trivial matters, because there are no other kinds. Great beings believe that coming and going in two ways, conforming or not conforming to the rules, and then cutting outwards to show this, is not spoken of in the Sutras, is not conducive to attaining meaning, and is not a joke of commentary. All of these are to show the two parts of coming and going. Second, because the word "then" has a remainder, what should be done after that? Not only the one who entered earlier, but also to enter again into the samadhi of the first dhyana, and after arising from that, enter into cessation. Similarly, alternating each samadhi and each cessation, until the realm of neither perception nor non-perception. After arising from that, enter into cessation, and after arising from that, immediately focus on the samadhi of the peak of existence that was entered earlier. After arising from that, practice in the desire realm, that is, placing the consciousness belonging to that place in the nature of the boundary between coming and going, even if a flawed one is manifested, with the power of being skilled in not being defiled by that flaw, manifesting and abiding in the consciousness that is not equally abiding. This desire mind is when the one who enters into samadhi when the moon can be endured in a pure heart transfers from samadhi, and in the Clear Word commentary, it is explained as the mind that takes desire as its object. That is, to see the desire realm as an illusion of being coarse, inferior, evil, thick-walled, etc., or to remember how hell, etc., exist as illusions. In Realization of White Dharma, what belongs to desire is obtained by birth. Consciousness that is not equally abiding is the consciousness of discrimination, these are the two previous and subsequent views. This is indicated by the two words "included in desire." To obtain the meaning, the first sentence is also correct, and the next sentence is also the same. Second, what to do after manifesting the desire mind? After arising from that, enter into cessation. Then there is no equal abiding. After arising from that, the desire mind must be alternated again, because there is no other samadhi other than cessation, so abandon cessation alone, and enter into the realm of neither perception nor non-perception. Then there is no equal abiding. Then, on the basis of abandoning cessation, also abandon the peak of existence, because two are abandoned, so enter into the realm of nothingness.
Tibetan
།དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་འདོད་སེམས་སྤེལ་བའི་འོག་ཏུ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་བོར་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འཇུག་གོ །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་འདོད་སེམས་ལ་གནས་སོ། །འདི་ནི་གཅིག་དང་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་དང་འདོད་པར་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། རྒལ་བའི་དོན་ཞུགས་ནས་བོར་བ་ལ་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྙོམས་འཇུག་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ན་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ནོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་དོན་གང་ན། མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་སྟེ་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་བོར་ནས་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བས་ན་ཞེས་སྦྱར་བས་མར་འོང་གི་དོན་བསྡུས་ལ། དེ་ལྟར་འགོག་སྙོམས་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བས་ཞེས་སྦྲེལ་བས་ཡར་འགྲོའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ་ཞེས་དང༌། ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་པའོ། །དོན་འདི་ལ་དང་པོའི་བར་དུ་མི་ འདྲར་འོངས་ཞེས་རིགས་པ་ལ་འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ་ཞེས་པ་མི་རིགས་ཞེས་བྱས་པ་ན། སུ་ག་ཏ་ཤྲཱི་ན་རེ་འདོད་སེམས་སྤེལ་པའི་ཡར་འགྲོ་བ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་ཡིན་ཟེར་ལ། འབྲེས་འགྲོ་བ་སྤྱི་དང་སོང་འོང་གཉིས་བྱེ་བྲག་གི་སྒྲ་ཡིན་པས་འགོག་པའི་བར་དུ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱིར་དེར་འགྲོ་བ་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པར་གྲགས་ཀྱང་སྔར་ལྟར་གཞུང་སྦྲེལ་བས་རྩོད་པ་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ལ་བཞེད་ཀྱང་དང་པོར་ཐོབ་པའི་མཚམས་ས་གཉིས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་རྟེན་དུ་གསུངས་པས་སོ། །དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྔར་ལྟར་བྱེད་ཀྱང་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་བཤད་པའི་གཉིས་པ་སྟེ། སྤང་བྱ་རྣམ་རྟོག་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མཚམས་སྦྱར། དོན་བཤད། གཉེན་པོ་མཚོན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་བརྗོད་ཟིན་ནས་སྒོམ་སྤང་རྟོག་པ་སྟོན་ཏེ། སྒོམ་ལམ་དེ་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་བརྗོད་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཟུང་རྟོག་དང་འཛིན་རྟོག་གོ །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཇུག་པ་དང༌། ལྡོག་པ་གཟུང་རྟོག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་རེ་ཞིག་གཟུང་རྟོག་དང་པོ་དགུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཡུལ། ངོ་བོ། གཉེན་པོའོ། དང་པོ་ནི། མདོར་བསྡུས་ཞེས་སོགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ལ་ཞེས་སྦྱར་བས
Chinese
然后是不安住。 同样，在第二个禅定和欲念生起的下方，舍弃直到第八地，进入第一个禅定。 然后不安住于欲念。 这由“一”等两句和“欲”等两句来表示。 超越之义在于进入后舍弃。 第三是，仅凭获得超越之等持的自在，就能现证实修之等持的体性，因此是修道之顶峰。 什么是超越之义？ 是不同地行进，也就是像那样舍弃一等，从不同之处行进，因此加上“说”字，就概括了返回之义。 像那样，直到止灭等持，都从不同之处行进，因此加上“连接”二字，就概括了向上行进之义，即直到止灭都不同地行进。 “在超越中是等持者”是对这两者的解释。 对于此义，如果说“直到最初都不同地到来”是合理的，而“直到止灭都不同地行进”是不合理的，那么，苏伽达室利那惹说，也有一个生起欲念的向上行进者。 因为“关联”是总体的行进，“来往”是分别的词语，所以“直到止灭”只是总体的到达那里。 据说这样说过，但像以前一样连接经文，争论自然会平息。 虽然认为这是第八地以上，但最初获得的分界是从第二地开始，说是舍弃修所断分别念的所依。 成为自在，像以前一样做也可以。 第二是宣说修道顶峰结合的第二部分，即宣说所断分别念。 第二部分有三：连接、解释意义、表示对治。 第一是，像那样说完修道顶峰后，就显示修所断分别念，因为为了舍弃修道中的所断，必须宣说四种不相顺的分别念。 第二部分有二：所取分别念和能取分别念。 第一部分有二：进入和返回是所取分别念。 第一部分有三，第一是暂时宣说最初的九种所取分别念。 第二部分有三：境、体性、对治。 第一是，简而言之等等，在一切的末尾加上“于”字。
English
Then it is non-abiding. Similarly, below the second dhyana and the arising of desire, abandoning up to the eighth ground, one enters the first dhyana. Then one does not abide in desire. This is indicated by the two lines "one" etc. and the two lines "desire" etc. The meaning of transcendence lies in abandoning after entering. The third is that, by the very fact of having obtained mastery over the samadhi of transcendence, the characteristics of those samadhis are made manifest, therefore it is the peak of the path of meditation. What is the meaning of transcendence? It is to go differently, that is, to abandon one etc. in that way, and to go from a different place, therefore, by adding the word "say", the meaning of returning is summarized. In that way, until one reaches the cessation samadhi, one goes from a different place, therefore, by adding the word "connection", the meaning of going upwards is summarized, that is, one goes differently until cessation. "In transcendence is the samadhi-holder" is an explanation of these two. Regarding this meaning, if it is said that "to come differently until the beginning" is reasonable, but "to go differently until cessation" is unreasonable, then Sugata Shri Nara says that there is also one who arises with desire and goes upwards. Because "association" is the general going, and "coming and going" are separate words, "until cessation" is only the general arrival there. It is said that this was said, but by connecting the scriptures as before, the dispute will naturally subside. Although it is thought that this is above the eighth ground, the boundary of the first attainment is from the second ground onwards, and it is said to be the basis for abandoning the conceptual thoughts to be abandoned by meditation. To become free, it is also permissible to do as before. The second is the second part of explaining the union of the peak of the path of meditation, that is, explaining the conceptual thoughts to be abandoned. The second part has three: connection, explanation of meaning, and representation of the antidote. The first is that, having finished speaking about the peak of the path of meditation in that way, one shows the conceptual thoughts to be abandoned by meditation, because in order to abandon the objects to be abandoned in the path of meditation, it is necessary to explain the four kinds of conceptual thoughts that are not in accordance. The second part has two: the conceptual thought of the object and the conceptual thought of the subject. The first part has two: entering and returning are the conceptual thought of the object. The first part has three, the first is to temporarily explain the first nine conceptual thoughts of the object. The second part has three: object, nature, and antidote. The first is, in short, etc., adding the word "to" at the end of everything.