Tibetan
་བརྗོད་ཟིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གསུངས་ཏེ། དགོས་པ་ནི། སྒོམ་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང་སོགས་པས་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པ་ནི་དེ་དག་གི་རྟེན་སྒོམ་ལམ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་བཏང་བ་ཡིན་ན་གོ་སླ་བས་སོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། །སྔར་ཡུམ་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་འཛིན་པར་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་བཤད་པས་དེ་ལ་འཕྲོས་ནས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་མདོ་ཡང་ཡུམ་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་འཛིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐོད་རྒལ་དངོས་དང༌། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཚུལ། མཐའ་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་ཆེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆེན་འདོད་པས་དབེན་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལས་ལངས་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་འགོག་པའི་བར་དང་ལུགས་མི་མཐུན་ལ་ཡང་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་དེ་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་ནས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོད་རྒལ་དེ་གང་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཞེས་སྔར་ལྟར་སྦྱར་ནས་འགོག་པའི་བར་དང༌། དེ་ལས་ལངས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྲིད་རྩེའི་བར་ལ་འགོག་པ་སྤེལ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དགུ་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་སྤེལ་བ་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ལེ་བརྒྱད་མར་སྦྱོར་དངོས་དང་ཐོད་རྒལ་ཉིད་ལ་ཡང་ཡར་སོང་མར་འོང་གི་མཚམས་བཅད་པ་ མེད་ལ། ཉི་སྣང་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལ་ནི་སྲིད་རྩེ་དང་སྤེལ་བའི་འགོག་པ་ལས་ལངས་ནས་སྲིད་རྩེ་ལ་འཇུག་པར་བཤད་པ་མ་གཏོགས་ལེ་བརྒྱད་མ་དང་ཁྱད་མེད་དོ། འདིར་ཡང་མདོ་མཚམས་གསལ་བར་མ་བཅད་དོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་མདོ་མི་མཐུན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉི་ཁྲི་དང་འཕགས་པས་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་དྲངས་པར་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། འགོག་དང་ནས་སོང་འོངས་ཞེས་པས་ནི། སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་ལུགས་མཐུན་དུ་
Chinese
讲述完毕后，接着宣说了依凭之禅修之道。必要之处在于，舍弃禅修道的违逆之品，以及生起功德等，是这些依凭禅修道成就，即证悟先于行持，如果放下了就容易理解了。经典关联是：之前安住于母续而执持禅定的波罗蜜多时，宣说了狮子奋迅，由此引申而宣说。此经也是安住于母续而执持禅定的第二种方式。第二部分分为两个方面：真实超越和对此的辩驳。第一部分分为三个方面：经中如何宣说、论典如何归纳、最终的结论。第一部分是：大菩萨的等持狮子奋迅是什么呢？ 善现，在此，大菩萨希望远离罪恶，远离不善之法，具有寻伺，具有伺察，从远离中生起的喜乐，接近并安住于初禅。从初禅中起身，进入二禅。同样地，结合到灭尽定，也宣说了与此不符的宗派。之后，将此狮子奋迅的等持进行分别，进入超越的等持。善现，大菩萨的等持超越是什么呢？ 善现，在此，如前一样结合到灭尽定。从灭尽定起身，从初禅开始直到有顶，交替进行灭尽定，安住于不平等的心。从灭尽定起身，从灭尽定开始直到初禅，交替进行九次第定中不平等的心。宣说了这些。对此，有次第的八定和真实超越本身，也没有向上向下往返的界限。在日光论中引用经典时，除了从有顶和交替的灭尽定起身而进入有顶的说法外，与次第八定没有区别。这里也没有明确地划分经典的界限。这两者的经典不一致，是因为论师引用了二万颂，圣者引用了八千颂来解释。第二部分分为两个方面：预备和正文。第一部分是：以灭尽定和往返等来说明，九次第定以顺应的方式
English
Having finished speaking, the path of meditation based on reliance was then taught. The necessity is: abandoning the opposing factors of the meditation path, and generating qualities, etc., is the accomplishment of the meditation path based on these reliances, that is, realization precedes practice, and it is easy to understand if it is abandoned. The sutra connection is: previously, when abiding in the Mother Tantra and holding the perfection of meditation, the Lion's Arising was explained, and from this it was extended and spoken. This sutra is also the second way of abiding in the Mother Tantra and holding meditation. The second part is divided into two aspects: actual transcendence and refuting arguments against it. The first part is divided into three aspects: how it is spoken in the sutra, how it is summarized by the treatises, and the final conclusion. The first part is: what is the Samadhi Lion's Arising of the Great Bodhisattva? Subhuti, here, the Great Bodhisattva wishes to be secluded from sins, secluded from non-virtuous dharmas, possessing investigation, possessing analysis, having joy and happiness born from seclusion, closely approaching and abiding in the first dhyana. Rising from the first dhyana, entering the second dhyana. Similarly, combine it up to cessation, and it is also spoken of in the non-conforming schools. Then, after distinguishing this Samadhi Lion's Arising, enter the transcendent Samadhi. Subhuti, what is the transcendent Samadhi of the Great Bodhisattva? Subhuti, here, as before, combine it up to cessation. Rising from cessation, from the first dhyana up to the peak of existence, alternately practice cessation, abiding in the unequal mind. Rising from cessation, from cessation up to the first dhyana, alternately practice the unequal mind in the nine successive dhyanas. These were spoken. For this, there is no boundary between the actual sequential eight dhyanas and transcendence itself, nor between going up and down. When quoting the sutra in the Sunlight Commentary, there is no difference from the sequential eight dhyanas, except for the statement of rising from the peak of existence and alternating cessation and entering the peak of existence. Here, too, the boundaries of the sutra are not clearly defined. The reason why the sutras of these two are inconsistent is that the teacher explains that he quoted the Twenty Thousand Verses, and the Noble One quoted the Eight Thousand Verses. The second part is divided into two aspects: preparation and main text. The first part is: by saying cessation and going back and forth, the nine successive dhyanas are in accordance with the method.