Tibetan
་རིམ་མ་ངེས་ཤིང་འགའ་ཞིག་ཡིད་བདེ་བཞིན་དུ་ཡང་འཆི་བས་ཡན་ལག་ཏུ་མ་བཞག་ཅིང་ཞར་བྱུང་དུ་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ལ་ཉེས་དམིགས་བསྟན་ནས་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཆེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡན་ལག་མདོ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཕེན་བྱེད་དང༌། འཕངས་པ་དང༌། མངོན་པར་གྲུབ་བྱེད་དང༌། མངོན་ པར་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཡན་ལག་དང་པོ་གསུམ་སྟེ་གང་གིས་ན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། རྣམ་ཤེས་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་འཕངས་ན། མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡན་ལག་གསུམ་སྟེ། གང་གིས་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ལེན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་ཤེས་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་རྣམས་སྲིད་པར་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་མངོན་པར་འགྲུབ་ན། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་མདོ་འགྲེལ་ལས། གང་གིས་འཕེན་དང་ཇི་ལྟར་གང༌། །དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དང་དེ་ལ་ཡང༌། །ཉེས་པ་གང་ཡིན་དེ་དག་རྣམས། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །གཉིས་ཀྱི་ཡན་ལག་གཅིག་གིས་དང༌། །རྣམ་པ་བཞིས་དང་གཉིས་ཀྱིས་དང༌། །གཅིག་གིས་གཅིག་གིས་གཅིག་གིས་ནི། །དོན་བདུན་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་བསྟན། །བདེན་པ་ཇི་བཞིན་མི་ཤེས་ཕྱིར། །ལས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བསྒོས་ཕྱིར་དང༌། །ཡན་ལག་བཞི་ནི་རིམ་གྱིས་འཕེན། །དེ་ཡི་ས་བོན་ཡོངས་རྟས་ཕྱིར། །འཕངས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིས། །ཚོར་བས་སྐྱེད་པས་སྲེད་པ་ལས། །ལེན་པ་བྱུང་བས་དེ་ཡིས་ལས། །བསྒོས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །གྲུབ་པ་སྐྱེ་ཡིན་དེ་ལ་ཡང༌། །རྒ་སོགས་ཉེས་དམིགས་གང་གི་ཕྱིར། །བདེན་པ་མཐོང་ལ་འཕེན་པ་མེད། །སྲེད་དང་བྲལ་ན་འབྱུང་བ་མེད། ཅེས་གསུངས་ ཏེ་འོན་ཀྱང་འདི་ལས་རྒ་ཤི་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མ་མཛད་པར་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བཞག་ལ། །ཀུན་བཏུས་སུ་སྔར་ལྟར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སྐོར་གཉིས་སུ་འཆད་པ་འདི་སྐྱེ་བ་ལེན་ཚུལ་གཅིག་ལའམ་གཉིས་ལ་འཇོག །དང་པོ་ལྟར་ན། འདི་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས། གཉིས་པ་ལྟར་ན། བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྣམས་ལས་ཉོན་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྡུས་ནས་གང་ཟག་གཅིག་འཁོར་བར་སྐྱེ་ཚུལ་དང༌། སྐྱེས་ནས་མཐར་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པའི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དོགས་པ་སྐྱེ་བ
Chinese
由于次第不定，有些人在安乐中死去，所以没有放在支分中，而是作为顺带提及，是为了向他人指出过患，从而产生厌离。第二点分为两部分：支分经和完全的烦恼集合。第一部分是：能投生者、所投生者、显现成就者和显现成就的支分，共有四种。其中第一种是：前三个支分，即以无明的缘故产生的行。如何产生呢？以业的习气熏染在识上的方式。第二种是：所投生的是什么呢？从名色到受之间的四种。第三种是：三个支分，即以贪爱的缘故产生的取。如何产生呢？以识上存在的业的习气转化为有的方式。显现成就的是什么呢？生和老死。缘起经释中说：以何投生及如何，彼成就者及彼上，过患为何彼等皆，十二支分所显示。二之支分以一与，四种相与二种与，一与一与一与者，于七义中极显示。如实不知真谛故，业熏染于心上故，四支依次而投生，彼之种子全熟故。如所投生之生者，以受滋养故生贪，由贪生取故彼业，熏染显现成就也。成就乃生彼上又，老等过患为何故，见真谛者无投生，离贪则无有生起。这样说，然而此处没有将老死作为成就的支分，而是放在过患的支分中。《摄类学》中和之前一样。如果将十二支解释为因果二转，这应放在一次或两次受生中？如果放在第一次，这二者都是受生的因果，如何能放在一次中？如果放在第二次，十二者全部从因的烦恼和果的痛苦中集合，一个人在轮回中受生的方式，以及从出生到最终死亡的安排，这又如何不矛盾呢？对于具有分别念的人来说，会产生这样的疑问。
English
Since the order is uncertain, and some die in comfort, it is not placed in the limbs, but mentioned incidentally, in order to point out the faults to others, thereby generating renunciation. The second point is divided into two parts: the limb sutra and the complete collection of afflictions. The first part is: the one who can project, the one who is projected, the one who manifests accomplishment, and the limb of manifest accomplishment, there are four kinds in total. Among them, the first is: the first three limbs, that is, the action produced by the cause of ignorance. How does it arise? In the way that the habit of karma is imprinted on consciousness. The second is: what is projected? The four from name and form to feeling. The third is: three limbs, that is, the grasping produced by the cause of craving. How does it arise? In the way that the habit of karma existing on consciousness is transformed into existence. What is manifestly accomplished? Birth and old age and death. The Sutra Commentary on Dependent Arising says: By what is projected and how, that which accomplishes and on that, what faults are those, all the twelve limbs show. The limb of two with one and, four kinds of aspects and two kinds of and, one with one with one with, in seven meanings greatly shown. Because of not knowing the truth as it is, because karma imprints on the mind, the four limbs project in order, because its seeds are all ripe. Like the born of the projected, because feeling nourishes, craving arises, because grasping arises from craving, that karma, the imprint manifests accomplishment. Accomplishment is birth on that also, old age and so on what faults, seeing the truth has no projection, without craving there is no arising. It is said like this, but here old age and death are not taken as the limb of accomplishment, but placed in the limb of faults. In the Compendium, it is the same as before. If the twelve limbs are explained as two turns of cause and effect, should this be placed in one or two rebirths? If placed in the first, both of these are the cause and effect of rebirth, how can it be placed in one? If placed in the second, all twelve are collected from the afflictions of the cause and the suffering of the fruit, the way a person is reborn in samsara, and the arrangement from birth to final death, how can this not be contradictory? For those with conceptual minds, such doubts will arise.
Tibetan
་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་རྣམ་དག་གི་ལན་གྱིས་སེལ་བ་ནི་ཚུལ་འདི་ལྟར་ཤེས་དགོས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ནི་ཁས་མི་ལེན་པས་དང་པོ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མ་བརྗོད་དམ་ཞེ་ན། བརྗོད་མོད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་མེད་དེ། འཕངས་པའི་དོན་སྲེད་ལེན་གྱི་གསོས་འདེབས་ཡོད་ན་མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ཀྱིས་མིང་གཟུགས་སོགས་འགྲུབ་རུང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྲེད་ལེན་གྱིས་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གསོས་པས་སྔར་གྱི་ལས་དེ་ཉིད་ནུས་པ་རྟས་ཏེ་སྲིད་པར་སོང་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་དང༌། གང་གི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེས་ པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། མིང་གཟུགས་ནས་ཚོར་བའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་ནི་རྒ་ཤི་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་སྔར་འཕངས་པ་དེ་ཉིད་གྲུབ་པའི་སྐབས་སོ། །དཔེར་ན་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ས་བོན་བཏབ་པ་ན་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་ཤིང་འགལ་རྐྱེན་གྱིས་གེགས་མ་བྱས་ན་མྱུ་གུ་འགྲུབ་རུང་དུ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཆུ་ལུད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་རྟས་པར་བྱས་པ་ན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཕངས་པ་ལྟར་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཕངས་པ་དེ་ཉིད་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་སྒྲུབ་དགོས་པ་དང་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་འཕངས་པ་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ལ་འཆད་མ་ཤེས་པས་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ཊིཀ་བྱེད་དུ་མས་ཀྱང་ནོར་པ་བྱས་སྣང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཞེད་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་ན་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་མ་རིག་པ་དང་རྣམ་ཤེས་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་མིང་གཟུགས་སོགས་དང་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་སྲེད་ལེན་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་ལ་སྐྱེ་རྒ་མེད་དགོས་ལ། དེ་འདོད་ན་ནི། རྒྱུ་འབྲས་དེ་དག་མེད་པའི་སྐྱེ་བ་ལེན་ཚུལ་འཇོག་པ་ཁྱོད་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་འཇུག་རིམ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་གོ །གལ་ཏེ་སྲེད་ལེན་སྲིད་གསུམ་མིང་གཟུགས་ཀྱི་སྔོན་ལ་འོང་ན་ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་སོགས་འཇུག་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ཡང་སྲིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདྲེན་པ་ལ་སྲེད་ལེན་སྲིད་གསུམ་མེད་པའི་འཕེན་བྱེད་གསུམ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པས་དེ་གསུམ་རྒྱུའི་སྐབས་སུ་ཡར་བླང་དགོས་ལ། འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་མིང་གཟུགས་སོགས་གྲུབ་པའི་སྐབས་དེ་ཉིད་ན་སྐྱེ་ བ་དང་རྒ་ཤི་ཡང་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སླར་ཡང་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་མེད་ན་འཕངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པས་སྲེད་
Chinese
虽然这是事实，但要用纯粹的回答来消除它，必须这样理解。就像所说的会变成过失一样，因为不承认第二种观点，所以就像第一种观点一样。如果有人问，那么也没有指出过错吗？虽然指出了，但没有过错。如果存在贪爱的滋养，那么由于无明而完全发起的业，就能使名色等得以成就。当贪爱滋养业的习气时，之前的业本身的力量就会增强，并进入有。在那时，由于面向再次出生的有，所以是显现的成就者。当来世产生结果时的识，就是生。从名色到受之间的变化，就是老死。因此，这两者是之前投射的那个成就的时候。例如，在春天播种种子时，如果顺缘聚合，逆缘没有阻碍，那么使幼苗得以成就，就像用水肥一起作用使之增强一样，幼苗就像之前投射的那样成就。像这样，必须用成就者来成就那个投射，并且成就的果也是那个投射的成就，因为不理解而使《集论》的注释者也犯了错误。导师无著的观点就是那样。否则，如果按照字面意思理解，那么成就者的因是无明和识，其果是名色等，投射者的因是贪爱和取，其果必须是没有生老。如果这样认为，那么你就是一位精通在没有这些因果的情况下，如何安立取生的过程，也就是精通轮回的缘起次第的人。如果贪爱、取、有这三者在名色之前出现，那么与所说的以受为缘而生贪爱等相违。这并不相违，因为为了引导再次出生的有，仅仅依靠没有贪爱、取、有的三个投射者是不够的，所以必须在因的时候向上提取这三者。并且，在产生结果时的识和名色等成就的时候，也有生和老死。这样一来，如果没有显现的成就者，仅仅依靠投射是不够的，所以贪
English
Although this is true, to eliminate it with a pure answer, it must be understood in this way. Just as what is said will become a fault, because the second view is not accepted, so it is like the first view. If someone asks, then is there no fault pointed out? Although it is pointed out, there is no fault. If there is nourishment for craving and grasping, then due to the karma completely initiated by ignorance, name and form etc. can be accomplished. When craving and grasping nourish the karmic imprints, the power of the previous karma itself will increase, and it will enter into existence. At that time, because it is directed towards rebirth in existence, it is the manifest accomplisher. When the consciousness at the time of the result is born in the next life, that is birth. The change from name and form to feeling is old age and death. Therefore, these two are the time when the previously projected one is accomplished. For example, when seeds are sown in spring, if favorable conditions gather and adverse conditions do not hinder, then making the sprout able to be accomplished, just like using water and fertilizer together to strengthen it, the sprout is accomplished just as it was previously projected. Like this, the projected one must be accomplished by the accomplisher, and the fruit of accomplishment is also the accomplishment of the projected one. Because of not understanding this, the commentators of the Abhidharmasamuccaya also made mistakes. The view of Master Asanga is just like that. Otherwise, if understood literally, then the cause of the accomplisher is ignorance and consciousness, and its result is name and form etc., the cause of the projector is craving and grasping, and its result must be without birth and old age. If you think so, then you are an expert in how to establish the process of taking birth without these causes and effects, that is, an expert in the order of dependent origination of samsara. If craving, grasping, and existence come before name and form, then it contradicts what is said that craving etc. arise from feeling as a condition. This does not contradict, because in order to guide rebirth in existence, it is not enough to rely solely on the three projectors without craving, grasping, and existence, so these three must be extracted upwards at the time of the cause. And, at the time when the consciousness and name and form etc. at the time of the result are accomplished, there is also birth and old age and death. In this way, if there is no manifest accomplisher, it is not enough to rely solely on projection, so craving