Tibetan
གལ་ཏེ་མངོན་གྱུར་སྤངས་པས་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཙམ་ནས་དེ་བདེན་ཀྱང་འདིར་ནི་འདས་ལམ་གྱིས་སྤངས་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ་དེས་ཀྱང་ས་བོན་དང་བཅས་པ་འཇོམས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འོ་ན་རྟོག་ པ་འདི་དག་གཉེན་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སྤོང་ཞེ་ན། འདི་དག་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བློས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོར་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། གོམས་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་དེ་བཟློག་པ་ན་འབྲས་བུ་རྟོག་པ་དེ་དག་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །སྒོམ་སྤང་གི་རྟོག་པ་ལ་ཡང་སྤོང་ཚུལ་འདི་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །དེས་ན་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་རྣམས་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་འདི་དག་གི་རྩ་བ་བདེན་འཛིན་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོར་བདེན་མེད་རྟོགས་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་མཐོང་རྩེའི་ངོ་བོ་བཤད་པའི་གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་བཤད་པ་སྟེ། འདི་དེང་སང་གི་འདི་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔེ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས་ཤེས་གསུངས་ཀྱང་དཔེ་མ་དག་པ་སྟེ། འདི་ལ་མཚམས་སྦྱར་བ། རྩ་བ། འགྲེལ་བ་གསུམ་ཡོད་པས། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ཞེས་འདོན་དགོས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་འོག་གི་གསུམ་པ་ཞེས་པའི་གསུམ་པའི་ཁུངས་ཞིབ་མོའི་བློས་དཔྱད་ཀྱང་མི་རྙེད། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མཐོང་རྩེའི་ངོ་བོ་མཐོང་རྩེ་དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བར་ཚིགས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི། མཐོང་རྩེ་དེ་ལ་རྟོགས་པ་རང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །རྟོགས་དཀའ་དང་ཤེར་འབྱུང་གིས་རྒྱན་སྣང་ལྟར་དེ་སྐྱེས་པ་ན་ཞེས་སོགས་འདིའི་མཚམས་སྦྱོར་ལ་མཛད་ཀྱང་གཞུང་འདི་ལ་མི་འགྲིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སེང་གེ་རྣམ་བར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ནས་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་མདོ་ནས་བསྟན་པའི་ཚུལ་ནི། ཕྱིན་དྲུག་རེ་རེ་ལ་གནས་ནས་གཞན་ལྔ་ལྔ་འཛིན་པར་གསུངས་པའི་ཡུམ་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་འཛིན་ པའི་སྐབས་སུ། དེ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་པོ་དེ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པ་འཇུག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང
Chinese
如果显现断除而习气也断除，则太过分，如果这样说。一般来说，那是对的，但这里是过去道断除的情况，那样也能摧毁连同种子，所以没有过失。那么，这些分别念以怎样的对治来忆念而断除呢？这些是由对事物显现执著的心所引发的，因此，作为其对治，就是了悟一切事物无自性。仅仅通过串习，当逆转那个因时，果，也就是那些分别念，会自然而然地止息。对于修断的分别念，也应如此看待断除之法。因此，虽然分别念的所缘显现的差别无边无际，但这些的根本是实执。因此，作为其对治，修习了悟无实性本身是关键所在。第二是讲述见道顶的体性的第二，讲述如何修习之法，这在如今这一方的所有版本中，都说第二有二，这是不正确的版本。因为这有连接、根本、解释三种。因此，第二应说为三，否则，下面的第三的第三的来源，即使以细致的智慧来观察也找不到。第二有三，其中第一是，见道顶的体性，见道顶本身要反复修习，这是中间词所说的必要，是为了对见道顶生起自在的证悟。如证难和智生以庄严显现般，当它生起时等等，虽然这样做了连接，但不适合这个论典。第二是，安住于狮子奋迅三摩地，然后，也就是在那之后，如理如实地思择十二缘起的顺行和逆行。这是经部所开示的方式，即安住于六度中的每一个，而执持其他五个，如安住于般若波罗蜜多而执持禅定的情况中，将那些八解脱和次第安住的九次第定加以辨别，而入于狮子奋迅三摩地。安住于那个三摩地，如理如实地思择十二缘起的顺行和逆行。
English
If manifest abandonment leads to habitual abandonment, it would be too extreme, if that's the argument. Generally speaking, that's true, but here it's a case of abandonment by the past path, and that also destroys along with the seeds, so there's no fault. Then, what kind of antidote should be kept in mind to abandon these thoughts? These are aroused entirely by the mind's attachment to phenomena, so as an antidote to that, realize that all phenomena are without inherent existence. By merely familiarizing oneself, when that cause is reversed, the result, those thoughts, will naturally cease. For the thoughts to be abandoned by meditation, one should also view the method of abandonment in this way. Therefore, although the distinctions of the objects of thoughts are endless, the root of these is the belief in true existence. Therefore, as an antidote to that, meditating on the realization of non-true existence itself is the key point. The second is the second of explaining the nature of the peak of seeing, explaining how to meditate. In all the current versions in this region, it says that the second has two, which is an incorrect version. Because this has three: connection, root, and explanation. Therefore, the second should be said to have three, otherwise, the source of the third in the following third cannot be found even by examining it with meticulous wisdom. The second has three, the first of which is: the nature of the peak of seeing, the peak of seeing itself should be meditated on again and again. The necessity of what is said in the intermediate words is for the sake of making realization of that peak of seeing independent. As difficult to realize and wisdom arising, like an ornament appearing, when it arises, etc., although this is how the connection is made, it doesn't fit this text. The second is: having entered into the samadhi of the lion's complete exertion, and then, that is, after that, one contemplates the twelve links of dependent origination in accordance with and not in accordance with the order. This is the way shown in the sutras: abiding in each of the six perfections and holding the other five, as in the case of abiding in the mother and holding meditation, those eight liberations and the nine successive abidings are distinguished, and one enters into the samadhi of the lion's complete exertion. Abiding in that samadhi, one contemplates the twelve links of dependent origination in accordance with and not in accordance with the order.
Tibetan
་མི་མཐུན་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་གོ་ཞེས་པ་འདི་ཁོ་ནས་བསྟན་པར་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་འཕགས་པ་དང་ལེ་བརྒྱད་མ་རྣམ་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་ནི། དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་མདོ་མ་གཏོགས་པའི་འདི་ལ་མདོ་སྦྱར་བ་མེད་པས་དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་མཐོང་རྩེ་དེ་ཉིད་འདིའི་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡིན་ནོ། །དག་ལྡན་ལས་ནི་དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་ཐ་མ་ལ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་བར་ལྔ་འཛིན་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་དེ་ཚིགས་བཅད་འདིས་བསྡུས་པ་དང༌། སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ནི་དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་མདོ་རྫོགས་པའི་འོག་ཏུ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་བཤད་པའི་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་དེ་ཡིན་པར་འཆད་དོ། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། དྲུག་ཚན་དྲུག་པའི་སྐབས་སུ་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔར་དྲངས་པ་དེ་ཉིད་ཚིགས་བཅད་འདི་དང་ཚིགས་བཅད་དང་ལྷུག་པའི་ཁྱད་པར་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྱུང་ཞིང༌། དྲུག་ཚན་དྲུག་རྫོགས་རྗེས་སུ་གསུངས་པའི་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རྟོག་ཚུལ་མདོ་ལ་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་སེང་གེ་རྣམ་ བསྒྱིངས་གཉིས་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི་མཐོང་རྩེ་ལ་དབང་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་པ་ནི་ཐོད་རྒལ་ལ་འཇུག་པའི་ཆེད་དུ་འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་རྣམས་བཞེད་པ་ཉིད་མདོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་གང་གི་བཞེད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཞེས་འབྱུང་བས་མཐོང་རྩེ་ཉིད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ལ་འཇུག་པའི་མིང་བཏགས་པར་བཞེད་དོ། །བརྒྱད་སྟོང་པར་ཡུམ་ལ་གནས་ནས་དང་པོ་ལྔའི་སྒོམ་པ་རྫོགས་པར་གསུངས་པ་དེས་གཞན་ལྔ་ལ་གནས་པ་ཡང་མཚོན་པར་བྱས་ནས་མཐོང་རྩེའི་མདོར་སྦྱར་ཞིང་དེའི་འོག་ཏུ་ཐབས་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་བ་འདིའི་མདོ་ལ་རྒྱན་སྣང་དུ་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །གང་ན། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་མཐོང་ལམ་པ་དེའོ། །གང་ལ་ན། སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལའོ། །དེའི་ངེས་ཚིག་ནི་མཐོང་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་འཇིགས་པ་དང་བག་ཚ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་སེང་གེ་རི་དྭགས་རྣམས་ལ་བག་མི་ཚ་བ་ལྟར་རོ། །ནས་ཞེས་པ་ལྷག་མ་ཅན་ཡིན་པས་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ་ཞེས་པ་འདྲེན་པའོ། །གང་ལ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལའོ། །གང་གི་ཚེ་ན། མཉམ་བཞག་ཏུ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་ཕྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུའོ། །
Chinese
有些人认为，仅仅通过“对不一致之处进行区分”这句话就足以说明问题。然而，圣者和《八千颂般若释论》等论典的观点是：除了六组六的经部之外，这部论典没有引用其他经部，因此六组六的见顶本身就是这部论典中狮子奋迅三摩地。具足清净者认为，经部中说安住于六组六的最后阶段，并执持从禅定到（之间的）五者，这被此偈所概括。狮子奋迅是在六组六的经部圆满之后，对于超越次第的瑜伽所宣说的狮子奋迅。这种说法是不合理的，因为在六组六的章节中，正如经部所说，之前引用的内容与此偈仅仅是偈颂和散文的区别，除此之外完全相同。而且，在六组六圆满之后所说的狮子奋迅的章节中，经部中没有关于如何观察缘起的说法。因此，所说的两种狮子奋迅，第一种是为了能够自在地运用见顶，第二种是为了进入超越次第，圣者和论师们的观点才是经部和论典的真正意图。如果是这样，那么这是谁的观点呢？由于经中反复出现“那个本身”，因此他们认为，对见顶本身进行等持，就是赋予进入狮子奋迅的名称。《八千颂》中说，安住于般若波罗蜜多，最初五者的修习得以圆满，这也暗示了安住于其他五者，并将其与见顶的经部相结合，并在其后说“一切善巧方便的修习都将圆满”，这在论典《庄严光明》中有所阐释。第三，已经入定。在哪里入定呢？在获得见道顶点的瑜伽士，即见道者那里。入定于何处呢？入定于狮子奋迅三摩地。其定义是，因为没有见道所断的烦恼和所知障的恐惧和畏惧，就像狮子不会畏惧其他动物一样。因为“乃至”一词带有省略，所以要补充“如实了知”。了知什么呢？了知缘起。在什么时候了知呢？在入定中进入狮子奋迅的时期之后，在后得位中了知。
English
Some believe that the statement "discriminating between inconsistencies" alone is sufficient to explain the matter. However, the views of the noble ones and the commentaries on the Aṣṭasāhasrikā-prajñāpāramitā, such as the Aṣṭasāhasrikā-vyākhyāna, are as follows: Apart from the sutra of the six sets of sixes, this text does not cite any other sutras. Therefore, the very summit of vision (darśana-śikhara) of the six sets of sixes is indeed the lion's sport samādhi of this text. According to the Pure One (Dag-ldan), the sutra states that dwelling in the last of the six sets of sixes and holding the five from dhyāna onwards is summarized by this verse. The lion's sport is explained as the lion's sport described in the yoga of breakthrough (thod rgal) after the completion of the sutra of the six sets of sixes. This is not reasonable, because in the chapter on the six sets of sixes, as stated in the sutra, the previously cited content is exactly the same except for the difference between verse and prose. Moreover, in the chapter on the lion's sport spoken after the completion of the six sets of sixes, there is no way to contemplate dependent origination in the sutra. Therefore, the first of the two lion's sports mentioned is for the purpose of gaining mastery over the summit of vision, and the second is for the purpose of entering breakthrough. The views of the noble ones and the teachers are indeed the intention of the sutras and treatises. If that is the case, then whose view is this? Since "that itself" appears again and again, they believe that entering into equipoise on the summit of vision itself is what is given the name of entering the lion's sport. The Aṣṭasāhasrikā states that dwelling in the mother (prajñāpāramitā) and completing the meditation on the first five also implies dwelling in the other five, and it is combined with the sutra of the summit of vision. After that, it says, "All skillful means of meditation will be completely perfected," which is elaborated in the Ornament of Manifestation (rgyan snang). Third, he has entered into equipoise. Where? In the yogi who has attained the summit of the path of seeing, that is, the one on the path of seeing. In what? In the lion's sport samādhi. Its definition is that there is no fear or apprehension of the afflictions to be abandoned by seeing and the obscurations of knowledge, just as a lion does not fear other animals. Since "and so on" is incomplete, it is necessary to add "to truly understand." What is to be understood? Dependent origination. When? After the time of entering the lion's sport in equipoise, in the subsequent post-meditation state.