Tibetan
པོར་མཛད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ། སྒྲོ་སྐུར་དུ་མི་འཛིན་པའི་ལམ། ལམ་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་འབྲེལ་འདི་ལ་བདག་གཉིས་བསལ་བར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་གཉིས་དང་པོ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བས་སོ། །བདག་མེད་གཉིས་གཞག་པའམ་བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་ པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཡོད་མེད་ཀྱི་བསལ་བཞག་དང་བྲལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པ་བསལ་བཞག་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་བདག་མེད་གཉིས་མཐོང་ན་རིམ་པ་ལྟར་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། བརྟག་པར་བྱ་སྟེའོ། །གང་ལ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ལའོ། །གང་གིས་ན་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ངོ་བོས་ཐ་སྙད་དུ་བསལ་བ་མ་བྱས་པར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་དང༌། དེ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོས་དོན་དམ་དུ་བཞག་པར་མ་བྱས་པར་དེ་ཁོ་ནར་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་སོགས་པས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ངོ་བོར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྟག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། སྒྲོ་སྐུར་གྱི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་གོམས་པ་ལས་གྲོལ་བ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པ་མི་འཐད་པར་གོང་དུ་བསྒྲུབས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་དེ་ལྟར་བལྟས་པ་ན། ཡུལ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་ཡུལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ལ་དེའི་ཚེ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་པར་འགྱུར་རོ། །སྤང་གཉེན་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་ལ་ཕམ་རྒྱལ་མེད་ཀྱང་ འཁྲུལ་ངོར་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མའི་གཉེན་པོས་སྒྱུ་མའི་སྤང་བྱ་འཇོམས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉེན་པོའི་གཉིས་པ་དཀྱུས་མའི་དོན་ཏེ་རྣལ་མ། མཐོང་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ།གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང༌། ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་སྡོམ་གྱིས་མ་བསྡུས་པས་ཞལ་ལ་འོངས་པའི་ཚིགས་བཅད་གྲོགས་ནས་བཤད་མ་ཐག་པའི་བར་བརྗོད་ནས་རྣལ་མ་སྟེ་དཀྱུས་མ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོག
Chinese
是为了做成那个。第二部分有三个方面：远离增益和损减的境，不执著于增益和损减的道，以及通过该道获得的果。第一点是：在这个缘起中，没有任何需要去除的二我，因为这两个我从一开始就不存在。也没有任何需要安立或增加的二无我，因为这两个无我是没有起始和终结的。这样就是远离了有我和无我的去除和安立。第二点是：远离去除和安立的真实，那本身就是真实，也就是不颠倒地观察。第三点是：如果见到真实的二无我之义，就会次第地从烦恼障和所知障中解脱。第三点是：应当观察。在什么上观察呢？就在色等缘起且相互关联的这个本身上。通过什么观察呢？通过追求圆满菩提。如何观察呢？对于任何缘起的法，不以诽谤的自性，在名言中进行去除，而是以在世俗中真实存在的自性；并且不以增益的自性，在胜义中进行安立，而是仅仅以无自性，以及等等，以无生灭的自性来观察。为什么要那样观察呢？因为执著于增益和损减之实事的观点串习，无法获得圆满菩提，这在前面已经成立了。那样观察的必要是：当以远离增益和损减的方式观察时，由于对境的真实执著的颠倒消失，就能见到境的真如，那时就能获得解脱。舍弃和对治的自性是怎样的呢？虽然在意义上没有胜负，但在错觉的显现中，就像幻化的象击败了另一头幻化的象一样，仅仅是幻化的对治摧毁了幻化的所舍弃，仅仅是这样显现而已。第二部分是对治的第二部分，即通常的意义，也就是真实的。讲述见道顶加行之自性。第二部分有两个方面：真实和如何修习。第一部分有三个方面，第一点是：像这样，由于没有被身体的分类所涵盖，因此从口中说出的偈颂，从朋友那里讲述到刚才为止，讲述了真实，也就是通常的见道之自性。第二点是：布施等等。
English
It is for the sake of making that. The second part has three aspects: the object free from addition and subtraction, the path that does not cling to addition and subtraction, and the result obtained through that path. The first point is: In this dependent arising, there is nothing to be removed of the two selves, because these two selves have never existed from the beginning. There is also nothing to be established or added of the two non-selves, because these two non-selves have no beginning and no end. Thus, it is free from the removal and establishment of self and non-self. The second point is: The truth that is free from removal and establishment, that itself is the truth, that is, observing without inversion. The third point is: If one sees the meaning of the two non-selves of truth, one will be liberated in sequence from the afflictive obscurations and the cognitive obscurations. The third point is: One should examine. On what should one examine? On this very dependent arising of form and so on that is interconnected. Through what should one examine? Through seeking perfect enlightenment. How should one examine? For any dharma of dependent arising, without removing it in name with the nature of slander, but with the nature of truly existing in conventional truth; and without establishing it in ultimate truth with the nature of addition, but only with the nature of selflessness, and so on, with the nature of no arising and no ceasing. Why should one examine in that way? Because the habituation of the view of clinging to the reality of addition and subtraction cannot attain perfect enlightenment, which has been established above. The necessity of examining in that way is: When one observes in the way that is free from addition and subtraction, because the inversion of clinging to the truth of the object disappears, one can see the suchness of the object, and at that time one can attain liberation. What is the nature of abandonment and antidote like? Although there is no victory or defeat in meaning, in the appearance of illusion, just as a magical elephant defeats another magical elephant, it is only that the magical antidote destroys the magical object to be abandoned, it only appears in that way. The second part is the second part of the antidote, that is, the usual meaning, that is, the real. Explaining the nature of the peak application of the path of seeing. The second part has two aspects: the real and how to practice. The first part has three aspects, the first point is: Like this, because it is not covered by the summary of the classification of the body, therefore the verses spoken from the mouth, from the friend's explanation to just now, explain the real, that is, the usual nature of the path of seeing. The second point is: Giving and so on.