Tibetan
་དང་པོའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་གཉིས་པའི་ཚེ་འཛིན་པ་དང༌། གསུམ་པའི་ཚེ་རང་རིག་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་སྨྲ་དང་སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་དང་རང་རིག་དོན་ལ་ཡོད་པ་འཐད་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཞེན་པ་མིན་གྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་མངོན་ཞེན་སྐྱེ་བ་ཙམ་ལ་གོ་བར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་འཛིན་པའི་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་དུ་མ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེན་པ་སྐྱེ་ཡང་ཞེན་པ་ལྟར་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ ཡང་འདིར་དང་པོར་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ཟིན་པ་དང་གཟུང་བ་ལ་ཞེན་པ་སོགས་སྔ་མ་སྔ་མའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྤོང་བར་བཤད་པ་ཡང་མ་ངེས་ཏེ། འོན་ཀྱང་རགས་རིམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྒྲིབ་པ་སྐྱེ་ཚུལ་མཚོན་པའོ། །གཞན་དུ་ན་དབུ་མ་པའི་རིགས་ཅན་གྱིས་དང་པོ་ནས་ཀྱང་རང་རིག་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །མདོར་ན་གཞུང་འདི་དག་གིས་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་ལུགས་བསྟན་ནས་ལུགས་དེ་མི་འདོད་ན་ཤེས་སྒྲིབ་སྤང་ནུས་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་པའི་གནད་མ་རྟོགས་པར། ས་དང་པོ་ཉན་རང་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་རྣམས་སེམས་ཙམ་པ་དང༌། བཞི་བ་དབུ་མ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །འདིར་བསྟན་པ་བཞི་དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་དུ་འགྲེལ་བཤད་གཉིས་ཀྱང་བཞེད་དེ། ཚིག་གསལ་ལས། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་སོགས་པས་སྙིང་པོའི་དོན་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་འདི་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་གསལ་བས་བདག་གིས་འདིར་མི་བསམ་མོ། ཞེས་དང༌། སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྙིང་པོའི་དོན་སྒོམ་ཚུལ་ལ་གཞུང་འདི་དག་དྲངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོགས་དཀའ་ལས་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་མེད་པ་ བསྟན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་བླ་མའི་མན་ངག་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པས་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་མ་སྨོས་པའི་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཁས་བླངས་འགལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་གཉིས་པ་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ་སྟེ། འདིའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་ཐོག་མར་དབུ་མའི་ལྟ་བས་སྒྲིབ་པ་རྫོགས་པར་སྤང་ནུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ས་བཞིའི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པ།གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དབུ་མའི་ལྟ་བས
Chinese
初时执著于所取，二时执著于能取，三时显示存在对自证的执著。这并非如意义论者和唯识宗那样，承认能取、所取和自证在意义上存在而执著，而是要理解为仅仅在个人的相续中产生显现的执著。例如，对于持有离戏论见解的现观者来说，虽然由于习气的力量，会对色等诸多法产生执著，但并不承认如执著那样。此外，这里说最初已断除烦恼障，以及执著于所取等，说的是先前的障已被断除，而后面的障将被断除，这也不是一定的。然而，这是以粗略的次第来表示障的产生方式。否则，中观宗的种姓者从一开始就未曾确定自证无实，这将会成为过失。总之，这些论典通过中观宗的观点来显示断除二障的方式，如果不喜欢这种观点，就会不理解“如果不是这样，就不能断除所知障”等所显示的要点。将第一地与声闻、独觉，第二地和第三地与唯识宗，第四地与中观宗相联系，这真是可笑至极。这里所显示的四者，也有两种解释为中观的修道次第。如《释论》中说：“因为彼生起和坏灭是空性的缘故”等等，因此，将要思维核心意义的修持次第，这在《中观论》中已阐明，所以我在此不作思考。并且，在其他场合，菩萨修持核心意义的方式也引用了这些论典。并且，在《难解》中，在显示内在的教外徒的菩提之方便并非方便之时，显示了普遍存在的无我。显示菩提是怎样的，通过上师的口诀简略地显示，为了显示从入门的角度，通过偈颂未说之义以暗示的方式表达，因此才说了“彼生起”等等。第二是解释承认相违之理由的第二部分，即解释词义。此科判广说，首先通过四瑜伽地的门径，确定中观见能够圆满断除障碍。第二部分分为两部分。中观见
English
It is shown that in the first instance there is attachment to what is grasped, in the second instance there is attachment to the grasper, and in the third instance there is attachment to self-awareness. This is not an attachment that, like the Mimamsakas and Cittamatrins, acknowledges that the grasped, the grasper, and self-awareness exist in reality, but should be understood as merely the arising of manifest attachment in the individual's continuum. For example, although a Tirthika who holds the view of freedom from elaboration may, due to the power of habit, develop attachment to various phenomena such as form, he does not acknowledge it as attachment. Furthermore, here it is said that the afflictive obscurations have already been abandoned in the first instance, and that attachment to what is grasped, etc., is abandoned in the earlier instances, and that the later ones are abandoned later, but this is not certain. However, it is meant to illustrate how obscurations arise in a rough order. Otherwise, it would be absurd for those of the Madhyamaka lineage not to establish from the beginning that self-awareness is unreal. In short, these texts show how to abandon the two obscurations according to the Madhyamaka system, and if one does not like that system, one does not understand the point that is shown by "if it is not like that, one cannot abandon the obscuration of knowledge," etc. It is a laughing matter to associate the first ground with the Hearers and Solitary Realizers, the second and third with the Cittamatrins, and the fourth with the Madhyamikas. The four things shown here are also explained in two ways as the stages of Madhyamaka meditation. As it says in the Clear Words: "Because that which arises and disintegrates is empty," etc., therefore, the order of meditating on the meaning of the essence is to be kept in mind, which is clear from the Madhyamaka treatises, so I will not think about it here. And, on other occasions, these texts are also cited for how Bodhisattvas meditate on the meaning of the essence. And, in the Difficult to Understand, when showing that the means of enlightenment of the inner heretics are not means, it shows the selflessness that goes everywhere. Showing what enlightenment is like, briefly showing the oral instructions of the lama, in order to show the meaning not mentioned in the verses from the point of view of entry, therefore, "that which arises," etc., is mentioned. The second is the second part of the reason for the contradiction of acceptance, which is the explanation of the meaning of the words. This section is extensive, and first, it is established through the four yogic grounds that the Madhyamaka view can completely abandon the obscurations. The second part has two parts. The Madhyamaka view
Tibetan
་སྒྲིབ་པ་རྫོགས་པར་སྤང་ནུས་པ་དང༌། དངོས་སྨྲའི་ལྟ་བས་སྒྲིབ་པ་རྫོགས་པར་སྤང་མི་ནུས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོར་ལྟ་བ་ལ་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ་དེ་ལ་སྟེ་དོན་དེ་ལྟར་གནས་པ་ན་རང་ལུགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཚུལ་ལ་གཉིས། །ཉོན་སྒྲིབ་དང༌། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་དུ་གཏན་ལ་དབབ། དེ་སྒོམ་པའི་ཚུལ། བསྒོམས་པས་བདག་ལྟ་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། །གང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་བ་ནི་རྟག་པ་དང་བདག་གི་དངོས་པོར་མེད་དོ། །རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་ཤེས་པ་དང་བེམ་པོའི་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་གིས་སྟོང་བར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་སོ། །ཞེས་པའི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་སོགས་ལ་བདག་རྟག་པ་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་སོ། །དེ་ཡང་ཕྱིའི་མུ་སྟེགས་བདག་ཁས་ལེན་པ་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པས་བདག་རྟག་པ་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་སྨྲ་ལ། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ནི་བདག་རྟག་པ་བེམ་པོའི་ ངོ་བོར་འདོད་ཅིང་རྟག་པ་ཡང་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པས་སྐྱེ་འཇིག་གིས་སྟོང་པ་དང༌། ནང་གི་མུ་སྟེགས་བདག་ཁས་ལེན་པ་གནས་མ་བུ་སོགས་ ནི་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་བྲལ་དུ་འདོད་པས་དེ་ལ་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་མི་རུང་ ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དམིགས་པ་བདག་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་སོགས་དང་སོགས་པས་ཁམས་སྐྱེ་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་བཅུ་གཉིས་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་དེ་ལ་དམིགས་ཏེ་རྣམ་བཅད་ལ་བདག་མེད་དང་ཡོངས་གཅོད་ལ་ཆོས་ཙམ་མོ་སྙམ་དུ་སྒོམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་བོར་བ་སྟེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ལྟ་དང་གཉིས་ཀ་དམིགས་ཡུལ་ཕུང་པོ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་ཕུང་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་ཞུགས་པས་སོ། །ཏེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་འོག་མ་སྒོམ་པ་འདྲེན་པའི་ཚིག་གོ །འོག་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་དེ་དང་ནས་ཀྱི་དོན་དེ་ལྟར་བལྟའོ། །འདི་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། གཉིས་མེད་ལ་ཞེན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གཟུང་བ་བདེན་མེད་དུ
Chinese
能圆满断除障碍，以及以实事求是的观点不能圆满断除障碍的阐述。第一部分是：对于执着实有而不能断除所有障碍的菩提是不合理的阐述，对于那个道理是这样安住的，那么以自宗断除障碍的方式有两种：烦恼障和所知障的断除方式。第一部分有三点：诸法无我的确定，修习它的方式，以及通过修习断除我执的方式。第一点是：任何在名言中也是空无生灭的，就不是常恒和自我的实有。如同兔角一样。内外道徒所安立的识和物质的我和自在天等，你们也承认在名言中也是空无生灭的。通过这个理由可以确定蕴等没有常我的存在。其中，外道徒承认我的数论师等认为常我是识的自性，而胜论师等则认为常我是物质的自性，并且常恒也是远离所有作用能力的，因此是空无生灭的。内道徒承认我的顺世外道等认为常与非常是不可言说的，因此对于他们来说，生灭也是不合理的。第二点是：像这样确定之后，所缘是远离我的蕴等，以及蕴等所包括的界、处，从无明到老死之间的十二缘起，因为是从因产生的，所以在名言中是缘起性，是生灭的法，缘于俱生我执的对境，在遣除方面是无我，在完全断除方面仅仅是法，这样来修习。第三点是：像这样修习之后，就会完全舍弃对我的显现执着，也就是会止息。因为我执和二者都缘于同一个对境——蕴，并且执着的方式是直接相违的，所以会进入蕴的实相。这个“ཏེ་”字是引导修习下一个瑜伽地的词语。后面的两个“ཡང་”和“དེ་དང་ནས་ཀྱི་”的意义也应如是理解。此处将缘于无我的称为瑜伽地。第二部分有三点：对所取、能取和二取不执着的所知障的断除方式。第一点有三：所取无实有
English
The explanation of being able to completely eliminate obstacles and the fact that the view of realism cannot completely eliminate obstacles. The first part is: The explanation that Bodhi, which clings to reality and cannot eliminate all obstacles, is unreasonable. For that reason, it abides in this way. Then, according to one's own system, there are two ways to eliminate obstacles: the way to eliminate afflictive obscurations and the way to eliminate cognitive obscurations. The first part has three points: the determination of the selflessness of all dharmas, the way to practice it, and the way to eliminate self-grasping through practice. The first point is: Anything that is empty of arising and ceasing even in conventional truth is not permanent and the reality of the self. Like a rabbit's horn. You also admit that the consciousness, the self of matter, and the lords, etc., which are established by the inner and outer heretics, are also empty of arising and ceasing in conventional truth. Through this reason, it can be determined that there is no permanent self in the aggregates, etc. Among them, the outer heretics who admit the self, such as the Samkhyas, etc., say that the permanent self is the nature of consciousness, while the Vaisheshikas, etc., think that the permanent self is the nature of matter, and permanence is also devoid of all functional abilities, so it is empty of arising and ceasing. The inner heretics who admit the self, such as the Shunyata sect, etc., think that permanence and impermanence are unspeakable, so for them, arising and ceasing is also unreasonable. The second point is: After determining in this way, the object of focus is the aggregates, etc., which are devoid of the self, and the realms and sources included in the aggregates, etc., the twelve links of dependent origination from ignorance to old age and death, because they arise from causes, so in conventional truth they are dependently originated, are the nature of arising and ceasing, focus on the object of innate self-grasping, in terms of elimination, it is selflessness, and in terms of complete elimination, it is only dharma, and practice in this way. The third point is: After practicing in this way, one will completely abandon the clinging to the appearance of the self, that is, it will cease. Because both self-grasping and the two focus on the same object, the aggregates, and the way of grasping is directly contradictory, so one will enter the reality of the aggregates. The word "ཏེ་" is a word that guides the practice of the next yoga ground. The meanings of the following two "ཡང་" and "དེ་དང་ནས་ཀྱི་" should also be understood in this way. Here, focusing on selflessness is called the yoga ground. The second part has three points: the way to eliminate cognitive obscurations by not clinging to the object of grasping, the subject of grasping, and the non-duality. The first point has three: the object of grasping is unreal