Tibetan
་ཚུལ་མིན་ཡིད་ བྱེད་སྐྱེས་པ་ལ་དངོས་སུ་མ་རེག་ཀྱང་མི་དགེ་བར་འཇོག་པ་དང་འདྲ་བར་དོན་སྟེངས་སུ་ལས་མེད་ཀྱང་རྒྱུན་ལ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་གོ །སོགས་པ་དང་པོས་དེ་འཐོལ་པའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསམ་པ་དང༌། གཉིས་པས་དགེ་བར་འཇོག་པ་གདོན་ཏེ་འདིའི་དོན་ནི་སྤང་བྱ་སྲོག་གཅོད་ཡོད་པས་དེ་སྤོང་བའི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་གྲུབ་པས་དེའོ། །ཁ་ཅིག་གསོད་འདོད་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བ་སྐྱེད་པ་ལ་གཉེན་པོ་དེ་འཇོག་པ་དང༌། སེར་སྣའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་དང་འགལ་བ་ལ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་འཇོག་པར་འདོད་ཀྱང་དགོངས་པར་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། དོན་སྨྲའི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པར་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ལམ་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་གཉིས་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དབུ་མའི་ལུགས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྲིད་ཞིའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་ཡང་རྨི་ལམ་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མཐུན་པའི་གསད་བྱ་སོགས་ཀྱིས་དོན་ཏེ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དང་སོགས་པས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ། སྣང་བ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མོས་པ་དམན་པས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་མ་ཉམས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་སྟེ། དེའི་ངོར་སྲོག་གཅོད་དང་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་འཇོག་གོ། ཞེས་བྱ་བའི་ལན་དེ་དང་སོགས་པས་ཀླན་ཀ་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་ལན་དེ་དངོས་སྨྲ་ལས་ཕྱོགས་གཞན་དབུ་མའི་མདོ་སྡེ་ཡུམ་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ བྱའོ། །ཁ་ཅིག་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་དང་ཁ་ཅིག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་འཇོག་པའི་ལན་དེ་དང་དེ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདིའི་ཕྱོགས་གཞན་ནི་ཚིག་གསལ་ལས། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སྤྱི་ལ་བཤད་ཀྱང་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལ་བྱ་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པར་ཟད་ཅེས་པའི་འགྲེལ་པ་ཡིན་ལ། བཤད་པའི་ལན་དེ་ཡང་ཡུམ་ཉིད་ནས་འགྲེལ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་དྲངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྲིད་དུ་མངོན་ཞེན་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལས་འབྲས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་བདེན་པས་མི་དགེ་བ་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་དོན་ནི་མི་ཤེས་པར། །ཐོས་པར་ཙམ་ལ་འཇུག་བྱེད་ཅིང༌། གང་དག་བསོད་ནམས་མི་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་ཐ་ཤལ་དེ་དག་བརླག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་དོན་མི་འཐད་པའི་ལན་ལས།
Chinese
就像生起不如理作意，即使没有实际接触，也被认为是恶业一样，即使实际上没有业，也会因为执着于相续而被认为是恶业。等等，第一个是指放逸的不如理作意的想法，第二个是指认为是善业，这是为了说明因为存在应断除的杀生，所以成就了断除杀生的善业之路。有些人认为，为了阻止杀生之念的持续，而安立对治法，为了阻止悭吝的持续，而安立不予取的对治法，但这样与密意并不相违背。第二种是：在实事论者的观点中，虽然胜义中没有善恶业，但在世俗中承认这二者，同样，在中观的观点中，虽然胜义中轮回涅槃的诸法没有自性，如同梦境一般，但与梦境一样，与自性空性相合的所杀等，指的是境的实物，以及等等所指的布施等的对境显现。由于随显现而显现执着的力量，对法无我的道理信解薄弱，对于没有完全消除对实物显现执着的颠倒束缚的补特伽罗们来说，在他们的面前安立杀生和布施等的善恶业。这个回答以及等等所指的其余三个诤论的回答，是从实事论者之外的中观经部母经中宣说的，应当理解这一点。有些人解释说，在胜义中认为和在世俗中遍及没有成立，有些人解释说是安立善和不善的回答。这里的其他方面，在《明句论》中说：虽然是对中观论典总的解释，但主要是针对母经，就像所说的那样。所说的回答也是大释论们从母经中引用的。这样，只要有显现执着，那么如其所说，业果就是真实的，所以不要说断除不善，行持善法，一切法自性空，哪里会有善恶的取舍呢？如《六十正理论》中所说： 不知空性义， 唯闻而趣入， 彼不作福者， 劣慧人所坏。 就像这样。第二，对于意义不合理的回答中：
English
Just as the arising of inappropriate attention, even without actual contact, is considered non-virtuous, similarly, even if there is no actual action, it is considered so due to attachment to the continuum. The first of "etc." refers to the thought of careless inappropriate attention, and the second refers to considering it virtuous, which is to explain that because there is killing to be abandoned, the path of virtuous action of abandoning killing is accomplished. Some people think that in order to prevent the continuation of the desire to kill, an antidote is established, and in order to prevent the continuation of miserliness, the antidote of not taking what is not given is established, but this is not contradictory to the intention. The second is: In the view of the proponents of reality, although there is no path of virtuous or non-virtuous action in the ultimate sense, they accept these two in the conventional sense. Similarly, in the view of Madhyamaka, although the phenomena of samsara and nirvana are without inherent existence in the ultimate sense, like dreams, the objects to be killed, etc., which are in accordance with emptiness of inherent existence, like dreams, refer to the objects of the environment, and the appearance of objects of generosity, etc., indicated by "etc." Due to the power of attachment to what appears, faith in the meaning of the absence of self of phenomena is weak, so for those individuals who have not completely eliminated the reversed bondage of attachment to the appearance of objects, virtuous and non-virtuous actions of killing and generosity, etc., are established in their presence. This answer, and the answers to the remaining three objections indicated by "etc.," are spoken from the Sutra Mother of Madhyamaka, which is different from the proponents of reality, and this should be understood. Some explain that the assertion in the ultimate sense and the pervasiveness in the conventional sense are not established, and some explain that it is the answer to the establishment of virtue and non-virtue. Another aspect of this is stated in the Clear Words: Although it is a general explanation of the Madhyamaka treatises, it is mainly directed towards the Mother Sutra, just as it has been said. The explanation of the answer is also quoted by the great commentaries from the Mother herself. Thus, as long as there is manifest attachment, the results of actions are true as they are said, so one should not say that one should abandon non-virtue and practice virtue, and that since all phenomena are empty of inherent existence, where is the acceptance or rejection of virtue and non-virtue? As it is said in the Sixty Stanzas of Reasoning: Those who do not understand the meaning of emptiness, but only enter into hearing, those inferior beings who do not make merit are destroyed. Like this. Second, in the answer to the unreasonable meaning:
Tibetan
གཞན་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་གཉིས། ལུང་གཞན་དང་མདོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཤད་པས་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། དང་པོ་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་དཔེ་ལ་ནི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། ཉི་ཤུ་པ་ལས། རྨི་ལམ་སེམས་ནི་གཉིད་ཀྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་ཉམས་ཤིང་བསླད་པས་མི་གསལ་ཞིང་འཆོལ་བར་སྐྱེ་ལ། སད་པའི་ཚེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་དེས་ན་རྨི་ལམ་དང་སད་པ་གཉིས་ཀྱི་ལས་འབྲས་བུ་ཆེ་ཆུང་འདྲ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ལུང་གིས་ལས་ནུས་ཆུང་ཡོད་པར་བསྟན་པས་སོ། །འདིར་དགག་པའི་ཡུལ་དོན་སྨྲ་ལ་སེམས་ཙམ་པའི་ ལུང་དྲངས་པ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ་ཚད་མར་ཁས་མ་བླངས་པས་སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ། རྨི་ལམ་ན་ལས་གསོག་པར་བསྟན་པ་ན་ཉིན་པར་དང་དེ་གཉིས་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ན་ཉི་ཤུ་པར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ནུས་ཆུང་གསོག་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་ཀྱི་ལུང་དེ་ནས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲས་པ་ན་སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་དེ་མི་བཟོད་པས་དེ་ཡང་རྒོལ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པ་མཚོན་པར་བྱས་ནས་དེའི་ལུགས་ལ་དོན་ནི་མི་འཐད་པའང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་དཔེ་ལ་ནི་ལས་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ་སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའམ་སད་པའི་ཚེ་ལས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེར་མ་ཟད་རྨི་ལམ་ན་ཡང་དགེ་མི་དགེ་སྤྱད་པ་རྨིས་པ་ལ་ནི། སད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ངོ་མཚར་བས་ཀྱེ་མ་ལས་དེ་བྱས་སོ་ལེགས་པར་བྱས་སོ་སྟེ་བྱས་པ་དེ་ལེགས་སོ་ཞེས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་བྱེད་ན་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གསོས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་གྱི་ལས་ཡོངས་སུ་གསོས་པ་སྟེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བུས་གསོས་ན་གཉིད་རྗེས་ཀྱི་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡི་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ནི་རིགས་པ་འདིས་ཀྱང་དཔེ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའོ། །རྨི་ལམ་དུ་དགེ་སྡིག་སྤྱད་པར་སྣང་བས་བག་ཆགས་ནུས་ཆུང་བཞག་པ་ཉིད་ རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མཐུ་ཅན་དུ་བྱེད་པས་མ་འོངས་པ་འདས་པའི་རྒྱུར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱན་སྣང་དུ། དོན་སྨྲའི་འདོད་པ་དེ་དང་ཐ་མ་འདི་དོན་དུ་བཀོད་ན་དོན་སྨྲའི་ལུགས་ལ་ཡང་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པའི་འོག་ཏུ་དབུ་མ་པའི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་འཇོག་ཚུལ་སྔར་དོན་དུ་བཤད་པ་དེ་འཆད་ཅིང༌། རྨི་ལམ་སེམས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་གྱི་ཚེ་ལས་འབྲས་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱང་སད་པ་
Chinese
此外，譬喻不成立也有两种情况。通过其他教证和此经本身的意义来阐述譬喻不成立。第一种情况是：梦境的譬喻中，善恶之业并非不存在，因为第二十品中说：“梦境的心识，由于睡眠的迷惑因缘而衰弱和混浊，因此不清晰且混乱地产生。醒来时则与此相反，因此梦境和醒觉两者的业果大小并不相同。”这段教证表明了业力较小。在此，对于所破的意义宣说者，引用唯识宗的教证并不会成为损害，因为他们并未承认为量。有些人这样说，这是没有过失的。如果说在梦中积累业力，那么白天和梦境两者将变得没有差别，因此第二十品中阐述了如前所述的差别，通过表明存在这种差别的方式，将积累较小业力作为理由，并非仅仅是从该教证中那样阐述而已。或者，当宣说事物无自性时，唯识宗也无法忍受，因此这也是辩论的对象。即使如此，也应在阐明譬喻不成立的同时，认识到其宗义在意义上也是不合理的。第二种情况是：梦境的譬喻中，业并非不存在，而是通过唯识宗的观点来表明譬喻不成立，或者如同醒觉时存在业一样。不仅如此，在梦中，如果梦到行善或作恶，那么在醒来时会感到惊讶，并自言自语道：“哎呀，我做了那样的业，做得真好啊！所做之事真是太好了！”会这样随喜。如果这样做，通过显现执着的滋养，梦中的业就会完全得到滋养，也就是会增长，因为这个缘故。如何滋养呢？通过睡眠之后醒觉时的随喜之心来滋养。此外，也可以用这种理路来说明譬喻不成立。在梦中显现行善作恶，仅仅是留下微弱的习气，之后的念头会使其变得强大，因此不会导致未来成为过去的原因。在《庄严光明释》中，如果将意义宣说者的观点和这最后一个观点作为意义来安排，那么在阐述意义宣说者的宗义中譬喻不成立之后，将阐述之前作为意义阐述的中观宗安立善恶之业的方式。通过“梦境的心识”等，虽然认为梦境中有业果，但醒觉
English
Furthermore, there are also two cases where the example is not established. The example is shown to be not established by explaining the meaning of other scriptures and this very sutra. The first case is: In the example of dreams, it is not the case that there is no virtuous or non-virtuous karma, because the twentieth chapter says: 'The mind of a dream is weakened and corrupted by the delusive cause of sleep, so it arises unclearly and confusedly. When awake, it is the opposite of that, so the results of karma in dreams and waking are not the same in size.' This scripture shows that the power of karma is small. Here, quoting the scripture of the Mind-Only school to the object of refutation, the proponent of meaning, does not become a harm, because they have not accepted it as valid. Some say this is faultless. If it is said that karma is accumulated in dreams, then there will be no difference between day and night, so the twentieth chapter explains the difference as described above, and by showing that there is such a difference, the accumulation of small karma is stated as a reason, not just as it is explained in that scripture. Alternatively, when it is said that things have no inherent existence, the Mind-Only school cannot tolerate it, so that is also an object of debate. Even so, while illustrating that the example is not established, it should also be realized that its doctrine is unreasonable in meaning. The second case is: In the example of dreams, it is not the case that there is no karma, but the example is shown to be not established according to the Mind-Only school, or just as there is karma when awake. Moreover, in dreams, if one dreams of doing good or bad, then when awake, one is surprised and says to oneself, 'Alas, I did that karma, I did it well! What I did was very good!' and one rejoices afterwards. If one does so, the karma of the dream is completely nourished by the nourishment of manifest attachment, that is, it will increase, because of that reason. How is it nourished? It is nourished by the mind of rejoicing in the state of waking after sleep. Furthermore, it can also be said that the example is not established by this reasoning. The appearance of doing good or bad in a dream leaves a weak imprint, but the subsequent thought makes it powerful, so it will not lead to the future becoming the cause of the past. In the 'Ornament of Clear Realization', if the view of the proponent of meaning and this last view are arranged as the meaning, then after explaining that the example is not established in the doctrine of the proponent of meaning, the way in which the Middle Way school establishes virtuous and non-virtuous karma, which was previously explained as the meaning, will be explained. Through 'the mind of a dream' etc., although it is believed that there are karmic results in dreams, waking