Tibetan
་མཁས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱ་དགོས་པས་སོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆེན་གྱིས་ཇི་ལྟར་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་ཆོས་སོ་བདུན་ལ་འདྲིས་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱ་བ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཡུལ། ཡུལ་ཅན་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ། །སོ་སོའི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་སྡེ་ཚན་བདུན་ཏེ་བཅུ་དང༌། ལེ་མངས་སུ་མཐར་གནས་དགུ་དང་སྟོབས་དང་མ་འདྲེས་པ་སོགས་ཡུལ་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆེན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་མི་བྱེད་ཅིང་མངོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། ཞེས་སོ། །དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲིས་པར་བྱེད་ཀྱང་སྙིང་རྗེས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་རང་དོན་དུ་མི་བྱེད་པས་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་ཉམས་ལེན་སྔར་བཤད་པ་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་སྟེ། མཉམ་པར་མ་བཞག་སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་སྙིང་རྗེ་འཇུག །བར་སྐབས་དེར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ལས་ཡོངས་མི་ཉམས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་འདི་ལ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དེ་དག་སྒྲུབ་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་བཞག་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་ནི་མ་ངེས་སོ། །དེ་གང་ན། དགྲ་རྣམས་ལས་འདས་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་རེ་རེའི་མཐར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། །སོ་སོའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད། ཡུལ་དང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལྷའི་བུ་དང་སོགས་པས་འཆི་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཕུང་པོའི་བདུད་བཞི་དང་ས་གཉིས་ཀྱི་དགྲ་རྣམས་ལས་འདས་པའི་ཐབས་མཁས་ནི། །སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཡང་དག་པར་བརྒལ་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དེ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་ཡང༌། །སེམས་ཅན་ཁམས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་སྐྱེད་ཅིང༌། །བདུད་བཞི་དག་དང་ས་གཉིས་ལས་ཀྱང་རབ་འདས་ནས། །ཏིང་འཛིན་མཆོག་ལ་གནས་ཤིང་བྱང་ ཆུབ་རེག་མི་བྱེད། །ཅེས་སྐྱེས་བུ་སྒྱུ་རྩལ་མ་ལུས་པ་ལ་བྱང་བ་ཞིག་འབྲོག་དགོན་པར་ཆས་པ་ན་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདའ་བའི་དཔེས་གསུངས་སོ། །ཉི་སྣང་ལས་བྱང་སེམས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཟུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བར་ཆད་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ལ་གསུངས་སོ། །འདིར་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བ་བ
Chinese
因为智者必须按照所化众生的根器来行持佛的事业。经部的关联是：以行持般若的菩萨如何与三种解脱和三十七道品熟悉并安住其中为问题，所作的回答。第二部分有三点：结合的对境，有境结合的体性，各自的差别。第一点是：日光和八十丸是三种解脱，以及北方品类七科等十种，在磊莽中是九种边地和力量以及不混杂等等作为对境宣说的。第二点是：当菩萨以一切殊胜的方式，对空性进行分别观察时，不应生起“应当现证”的想法，也不应生起“是应当现证”的想法，而应生起“应当完全熟悉”的想法，这样分别观察。意思是说，虽然智慧使熟悉一切法，但慈悲不将这些法的果实作为自己的利益，因此不执着于两边，这种以前所说的不执两边的修持，就是具有对境的结合。不住于等持，而以慈悲心利益有情。在那期间，也不会完全失去佛法。第三点是：善巧方便的结合有十种。也就是说，这些对境是以不同的修持方法来安立的，但体性上并不一定是不同的。那是什么呢？从“超越诸敌”等等开始，在每一个的结尾都加上“善巧方便的结合”。第三部分有两点：从各自的角度广说，从对境和体性的角度总结意义。第一点是：天子等以死亡、烦恼、蕴、魔四种以及二地的敌人，超越这些敌人的善巧方便是：完全超越结合的障碍之法。同样，那时有智慧的菩萨也，对一切有情界生起大慈悲，并且也超越了四魔和二地，安住在殊胜的禅定中，不触及菩提。就像一个精通一切技艺的人，前往荒凉的寺庙时，以超越一切外道的比喻来说明。从日光中说，菩萨以自己所摄受的有情，使他们超越障碍。这里是善巧方便的结合。
English
Because wise individuals must act in accordance with the capacity of the beings to be tamed, just as the actions of the Buddha. The sutra connection is: How does the great bodhisattva who practices prajna become familiar with and abide in the three liberations and the thirty-seven dharmas? This is the answer to the question. The second part has three points: the object of union, the nature of the union with an object, and their respective differences. The first point is: Sunlight and eighty pills are the three liberations, as well as the seven categories of the northern direction, etc., ten kinds, and in Lemang, the nine borderlands and powers, and non-mixture, etc., are spoken of as objects. The second point is: When a bodhisattva, in all excellent ways, individually observes emptiness, he should not think, "I should realize it," nor should he think, "It is to be realized," but he should think, "I should become completely familiar with it," and thus individually observe. The meaning is that although wisdom makes one familiar with all dharmas, compassion does not make the fruits of those dharmas for one's own benefit, so one does not abide in the two extremes. This previously explained practice of not clinging to the two extremes is the union that has an object. Not abiding in samadhi, but with compassion benefiting sentient beings. During that time, one will not completely lose the Buddha's teachings. The third point is: This skillful means of union has ten aspects. That is to say, these objects are established through different methods of practice, but their nature is not necessarily different. What are they? Starting from "transcending all enemies," etc., add "skillful means of union" at the end of each. The third part has two points: explaining in detail from each perspective, and summarizing the meaning from the perspective of object and nature. The first point is: The skillful means of transcending the enemies of death, afflictions, aggregates, the four maras, and the two grounds, by the son of the gods, etc., is: completely transcending the dharma that obstructs union. Likewise, at that time, the wise bodhisattva also generates great compassion for all sentient beings, and also transcends the four maras and the two grounds, abiding in excellent samadhi, and does not touch enlightenment. It is said that just like a person who is skilled in all arts, when going to a desolate monastery, he uses the analogy of transcending all external opponents. From Sunlight, it is said that the bodhisattva, with the sentient beings he has taken under his care, causes them to transcend obstacles. Here is the skillful means of union.
Tibetan
ཅུའི་དང་པོ་བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བའི་ཐབས་མཁས་ལས་འཕྲོས་ཏེ་བདུད་བཞིའི་སྐོར་ལ་མཐའ་དཔྱད་པ།འདིར་བདུད་བཞིའི་མཐའ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན། ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ། བཞིར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན། གང་ནས་འཇོག་པའི་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། ཉན་ས་ལས། དེ་ལ་ཕུང་པོའི་བདུད་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ནི་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །འཆི་བའི་བདུད་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དང་དེ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་དེ་དང་དེ་དག་ནས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྷའི་བུའི་བདུད་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཆི་བདག་གི་བདུད་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་དེ་ལ་བར་ཆད་བྱ་བ་དང་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པའི་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ་དག་ཉེ་བར་འོང་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ནི་ལྷའི་བུའི་བདུད་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བདུད་བཞིར་བཞག་ཅེ་ན། འཆི་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིར་བཞག་སྟེ། དེ་ཡང་གང་དུ། གང་གིས་འཆི་བ། འཆི་བའི་ངོ་བོ། །འཆི་བ་ལས་མི་འདའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེས་ཤིང་བྱུང་བ་དག་ཏུ་དང༌། ། ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཕྱི་མར་སྐྱེ་བ་ལེན་ཞིང་སྐྱེས་ནས་འཆི་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཚོ་བའི་དབང་པོ་འགག་པ་དང༌། འཆི་བ་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ལ་གཏན་འདའ་མི་ནུས་པའམ་དུས་རིང་པོས་འདའ་བར་བྱེད་དེ། །ཉན་ས་ལས། དེ་ལ་གང་དུ་འཆི་བ་དང༌། གང་གིས་འཆི་བ་དང༌། འཆི་བ་དེ་གང་ཡིན་པ་དང༌། བར་ཆད་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་གིས་འཆི་བ་ལས་ཡང་དག་པར་མི་འདའ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདུད་བཞི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ས་བརྒྱད་པ་ནས་དང༌། འཆི་བའི་བདུད་ལ་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་འཆི་བ་ས་དང་པོ་ནས་མེད་ཀྱང་ཡིད་ལུས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་པར་དུ་མི་ལྡོག་པས་འཆི་བའི་བདུད་དང༌། ཕུང་པོའི་བདུད་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར་དུ་དང༌། ལྷའི་བུའི་བདུད་ཀྱང་དེ་གསུམ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པས་དེ་གསུམ་ཇི་སྲིད་འཇུག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡོད་དོ། །རྒྱུད་བླར་ཡང༌། འཆི་མེད་ཞི་བའི་གནས་ཐོབ་ལ། །འཆི་བདུད་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་ཐུབ་པའི་ཆོས་སྐུ་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གི་བག་ལ་ཉལ་དང་བཅས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནར་བདུད་བཞི་བཅོམ
Chinese
第一，从战胜四魔的善巧方便出发，对四魔进行详细研究。在此，对四魔稍作研究，应从认识其本质、安立为四魔的理由、以及从何处安立的方式这三个方面来理解。首先，《声闻地》中说：“其中，蕴魔是指五取蕴。烦恼魔是指三界中存在的各种烦恼。死魔是指众生死去的时间，即众生在各自的类别中死亡。天子魔是指为了从蕴魔、烦恼魔和死主魔中彻底解脱，而精进于善法，但为了阻碍和扰乱这种精进，欲界中出生的、获得自在的天子们前来干扰，这就是天子魔。”如是说。第二，为何安立为四魔呢？这是以死亡为中心而安立的四魔。也就是在何处死亡，以何种方式死亡，死亡的本质是什么，以及什么使人无法从死亡中解脱。五蕴产生和存在的地方；烦恼导致来世的投生，投生后又面临死亡；众生的生命力停止；以及为了从死亡中解脱而努力，却无法彻底解脱或需要很长时间才能解脱。《声闻地》中说：“因此，以在何处死亡，以何种方式死亡，死亡是什么，以及什么障碍使人无法从死亡中彻底解脱这些方面为中心，而安立了四魔。”如是说。第三，烦恼魔从第八地开始消失；对于死魔，虽然由于业和烦恼的力量，初地开始就没有死亡，但意生身的死亡和转移在未获得佛果之前是无法避免的，因此存在死魔；蕴魔在未获得佛果之前一直存在；天子魔也因为阻碍这三者，所以只要这三者存在，它就一直存在。《宝性论》中也说：“获得不死寂静处，死魔无行故。”因此，佛陀的法身被认为是常恒的证明。这些的习气以及与它们相关的一切，只有在你获得菩提的同时才能被摧毁，那时才能战胜四魔。
English
First, based on the skillful means of overcoming the four maras, a detailed study of the four maras is conducted. Here, a brief study of the four maras should be understood from three aspects: recognizing their essence, the reasons for establishing them as four, and the manner in which they are established. First, the *Śrāvakabhūmi* states: "Among them, the skandha-māra refers to the five aggregates of clinging. The kleśa-māra refers to the various afflictions that exist in the three realms. The mṛtyu-māra refers to the time of death for beings, that is, when beings die in their respective categories. The devaputra-māra refers to the sons of the gods born in the desire realm who have obtained power, who come to obstruct and distract those who are diligently striving in virtuous practices in order to be completely liberated from the skandha-māra, kleśa-māra, and mṛtyu-māra. This is called the devaputra-māra." Thus it is said. Second, why are they established as four maras? These are the four maras established with death as the focus. That is, where death occurs, in what way death occurs, what the essence of death is, and what prevents one from being liberated from death. Where the five aggregates arise and exist; afflictions lead to rebirth in the next life, and after being born, one faces death; the life force of beings ceases; and striving to be liberated from death, one is unable to be completely liberated or it takes a long time to be liberated. The *Śrāvakabhūmi* states: "Therefore, focusing on where death occurs, in what way death occurs, what death is, and what obstacles prevent one from being completely liberated from death, the four maras are established." Thus it is said. Third, the kleśa-māra disappears from the eighth bhūmi onwards; for the mṛtyu-māra, although there is no death from the first bhūmi onwards due to the power of karma and afflictions, the death and transference of the mind-made body cannot be avoided until Buddhahood is attained, therefore the mṛtyu-māra exists; the skandha-māra exists until Buddhahood is attained; and the devaputra-māra also obstructs these three, so as long as these three exist, it continues to exist. The *Uttaratantra* also states: "Having attained the state of deathlessness and peace, because the death-māra has no movement." Therefore, the Dharmakāya of the Buddha is considered proof of permanence. The habitual tendencies of these, along with everything related to them, can only be destroyed at the same time as you attain Bodhi, and then you can overcome the four maras.