Tibetan
ན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དོན་མི་འཐད་པ། དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་ལན། དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་རྩོད་པ་དང༌། ལན་མཚུངས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐལ་བ་དགོད་པ་དང༌། ཉེས་སྤོང་གི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྩོད་པ་དེ་ལ་མགོ་མཚུངས་ཀྱི་ཐལ་བ་འཕང་སྟེ། ཉེས་མཚུངས་ཀྱི་ལན་གྱིས་རྩོད་ཟླ་ཆོམས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་ ན་དོན་སྨྲ་ཁྱེད་ལ་ཡང་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་མེད་པར་ཐལ་ཏེ། གསད་བྱའི་སྲོག་དབང་དེ་གསོད་པ་པོས་མཚོན་བསྣུན་པ་སོགས་ཀྱི་འཇིག་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇིགས་པ་དང༌། གསད་བྱ་དེ་དེ་ལྟར་འཆི་བ་རང་གི་ལས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་རིམ་པ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཏེ། སྲོག་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། རང་གི་འདོད་པ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་བསྟན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལས་ཕར་འདར་མེད་པས་མཐའ་སྟེ། མཛོད་ལས། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། །ལས་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་སྣོད་བཅུད་མཐའ་དག་ཐུན་མོང་ཡིན་མིན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱང་ནི་འཇིག་རྒྱུ་མེད་པས་གསོད་པ་པོ་ལ་སྡིག་མེད་པར་མ་ཟད་འཆི་བ་རང་གི་ལས་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་པས་ཀྱང་དེ་མེད་དགོས་ཞེས་པའོ། །ཚུལ་དེ་ནི་ཚིག་གསལ་ལས། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་ལས་ཀྱིས་རང་ཤི་ན་དེ་ལ་གསོད་པ་པོ་ལ་སྡིག་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དྲི་བ་འདི་ཁྱེད་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཟླའི་ཤུགས་ཀྱིས་དྲིས་པ་ན་ཁྱེད་ལ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་དང་མཚུངས་པར་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དུལ་བའི་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཉེས་པ་མཚུངས་པ་ཁོ་ནས་ཕ་རོལ་པོ་ཆོམས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་ཉེས་པ་གཞན་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཁ་ཅིག་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པར་གནོད་ པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡོད་དེ། ཚ་བས་ཚིག་པ་ལ་སླར་ཚ་པ་ལ་གདུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ངེས་པར་ཡོད་ཅིང་དོན་ཕྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱད་པར་ཟད་པས་ན། གང་ཟག་གཞན་དུ་བགྲང་བ་སུས་ཀྱང་སུ་ཡང་བསད་པ་ཡང་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀླན་ཀ་ཁྱེད་ལ་ཡང་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྦྱར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་དུ་རྒྱུ་མཚན
Chinese
然也。初有三：一、义不应理；二、譬不成之答辩；三、以彼成立之义。初有二：一、诤论；二、显示答辩相同。初有二：一、立过；二、除罪之答辩。初者，于彼诤论抛掷等同之过，以罪相同之答辩令诤敌折服故。如何 若对义语汝亦应无杀生之不善，以所杀之命根不待杀者以刀杖刺击等之坏因，乃自性坏灭，且所杀者如是而死乃自业所生故。依次承认宗因，以命非刹那性，且以教理成立自宗，彼无退转故为边际。如《俱舍论》云：“世间诸杂业所生，业谓思及思所作，思即意业，能生身语业。”谓器情一切由共同与不共同之业所生故。又，以无坏因故，不但杀者无罪，且显示死乃自业所生，故亦应无罪也。彼理者，如《明句论》云：“世间诸杂业所生。”故云若自业自死，于彼杀者如何有罪耶？此问吾等以同伴之力问汝，则汝亦与吾等相同受损，故导师寂天云：唯以相同之罪方能折服他者，故不应说彼之他罪也。此亦法性之理，谓某些法于有情似有现前等之损害，然亦应以诸法之法性而承认之，如热触烧灼，复以热触而受苦等。所谓“胜义谛”者，谓汝之胜义谛定然存在，纵已作意于了义，然亦唯受用自业之果故，谁亦未杀任何人等之责难亦当加于汝也。如是所说也。此理之外，余因
English
Indeed. Firstly, there are three points: 1. The meaning is not reasonable; 2. The response that the example is not established; 3. The meaning established by that. Firstly, there are two points: 1. Argument; 2. Showing that the responses are the same. Firstly, there are two points: 1. Establishing a fault; 2. The response of removing the blame. The first is: Throwing the fault of equality at that argument, because the opponent is subdued by the response of equal fault. How If you, who speak of meaning, should also have no non-virtue of killing, because the life force of what is to be killed does not depend on the destructive cause of the killer stabbing with a knife or stick, etc., but is destroyed by its own nature, and the death of what is to be killed in this way arises from its own karma. The reasons are accepted in order, because life is not momentary, and the self-view is established by scripture and reason, and there is no turning back from that, so it is the limit. As it says in the Treasury of Knowledge: "The various worlds are born from karma, karma is thought and what is done by it, thought is the karma of the mind, which produces the karma of body and speech." It says that all containers and contents are produced by common and uncommon karma. Also, because there is no destructive cause, not only is the killer without sin, but also because it is shown that death arises from one's own karma, there should also be no sin. That reason is, as it says in the Clear Words: "The various worlds are born from karma." Therefore, if one dies from one's own karma, how can the killer be guilty of sin? When we ask you this question with the strength of our companions, you will also be harmed in the same way as us, so the teacher Shantideva said: Only with the same fault can one subdue others, so one should not speak of other faults of that. This is also the reason of the nature of phenomena, that is, although some phenomena seem to have harm such as manifestation to sentient beings, one should also accept it with the nature of phenomena, such as burning with heat, and suffering from heat again, and so on. The so-called "ultimate truth" is that your ultimate truth certainly exists, and even if you have made an intention to the definitive meaning, you are only enjoying the result of your own karma, so the accusation that no one has killed anyone should also be added to you. As it is said. Apart from this reason, other reasons
Tibetan
་གཉིས་པོ་དེ་སྡེ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པར་དགེ་སྡིག་མེད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་རྟོགས་དཀར་བཤད་པ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་རྟོགས་དཀའ་ལྟར་དང་ཕྱི་མ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལེགས་པར་མ་བཤད་དེ། སྡེ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འཇིག་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་བདེན་གཉིས་གང་དུ་ཡང་ལས་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་བྱས་པ་དེ་དག་གི་གཞུང་གང་ན་ཡང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དོན་དམ་སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་རེ་རེ་བར་འདོད་ལ་རྒྱུན་དང་ཚོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པར་འདོད་པས་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལས་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་རྒྱུན་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་པ་འདོད་ཅིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ། །གཞན་ཡང་སྲོག་གི་སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱང་རྒྱུན་འཇིག་པ་གསོད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་ མི་འགལ་ལོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ཐལ་བས་མི་གནོད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དཔེ་དགོད་པ་དང༌། དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྡུལ་ཕྲན་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སྡེ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་གསོད་བྱེད་སུས་ཀྱང་གསད་བྱ་སུ་ཡང་བསད་པའི་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ལས་ལམ་ཡང་མེད། དེའི་ཕྱིར་མ་བསད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་སྤོང་བའི་ལས་ལམ་ཡང་མེད། ལེན་པ་པོ་སུས་ཀྱང་སུའི་ནོར་མ་བྱིན་པར་བླངས་པའི་ལས་ལམ་ཡང་མེད། དེའི་ཕྱིར་མ་བླངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་སྤོང་བའི་ལས་ལམ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་སོགས་པས་ལྷག་མ་ལུས་ངག་གི་ལྔ་གཟུང་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཡང་འོང་བར་སེམས་སོ། །དོན་དམ་དུ་ལས་མེད་པ་དེའི་ཕྱོགས་ཏེ་ལུགས་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་སོགས་པས་དེ་སྤོང་བའི་དགེ་སྡིག་གི་ལས་ལམ་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །འོ་ན་སྲོག་གཅོད་དེ་གང་ན། གང་གི་སྒོ་ནས། ཇི་དང་འདྲ་བ་འཇོག་ཅེ་ན། དང་པོ་ནི། སྲོག་གི་རྒྱུན་ཟླ་བ་བཅུ་ཙམ་བར་དུ་འཇུག་པ་དང་འགལ་བ་ཞག་བཅུ་ཙམ་དུ་འཚོ་བའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ལའོ། །འདིས་སྲོག་གི་སྐད་ཅིག་འཇིག་པར་མཚོན་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱང་རྒྱུན་འཇིག་པ་དེ་དག་གིས་བྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་གི་ནི་གསོད་པ་པོ་དང་སོགས་པས་འདི་ནི་གསད་བྱ་དང་ཚུལ་འདི་ལྟར་བསད་དོ་ཞེས་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དགེ་སློང་གིས་བུད་མེད་ལ་ཆགས་སེམས་ཀྱི་རེག་འདོད་ཀྱིས
Chinese
那二者以二部派的宗义来说，是说明在胜义中无有善恶的认识之法，以及将前一个作为难以认识的理由，后一个作为世俗中有业的理由来应用，这些都没有很好地说明。因为二部派不依赖于坏灭之因也会坏灭，以及以世间由业所生作为论证，无论在二谛中的哪一个，都做了有业和无业的说法，那些论典在任何地方都看不到。第二，如果我等认为胜义是刹那和微尘，而常和合集是世俗，因此杀生等成为业道的那些依赖于常的事物，我们认为是胜义中没有的，并且在世俗中是否周遍是不一定的。此外，生命的刹那坏灭不依赖于因，但常的坏灭依赖于杀者，这并不矛盾。那为什么你的过失不能损害呢？第二分二：举例说明，以及应用到意义上。第一，例如，外境的意义，说微尘在胜义中存在的二部派的宗义来说，胜义的每一个刹那都依赖于杀者杀了所杀之物，也没有杀生的业道。因此，没有被杀也不是不被杀，也没有舍弃它的业道。取者取了谁的未经给予的财物，也没有那个业道。因此，没有取也不是不取，也没有舍弃它的业道等等，其余的身语的五种都要掌握，而意的三种，我认为在每一个刹那也会有。在胜义中无业的那一方，也就是宗义中，也在世俗中安立杀生以及舍弃它的善恶业道。那么，杀生在哪里？通过什么方式？安立成什么样呢？第一，是生命的相续持续大约十个月，与产生维持大约十天的有实物相违背。这表明了生命的刹那坏灭等不依赖，但常的坏灭是由那些所作。第二，我的意思是，通过认为我是杀者等等，这是所杀之物，并且以这种方式杀害的。第三，比丘以贪欲之心想要触摸女人。
English
Those two, according to the tenets of the two schools, explain the method of understanding that there is no good or evil in the ultimate sense, and apply the former as a reason that is difficult to understand, and the latter as a reason that there is karma in the conventional sense. These are not well explained. Because the two schools perish without relying on the cause of destruction, and use the world born from karma as an argument, whether in either of the two truths, they have made statements about having karma and not having karma. Those treatises cannot be seen anywhere. Second, if we consider the ultimate to be moments and atoms, and the constant and aggregates to be conventional, therefore, those things that rely on the constant, such as killing, which become paths of action, we consider to be non-existent in the ultimate sense, and it is not certain whether they are pervasive in the conventional sense. Furthermore, the destruction of the moment of life does not depend on the cause, but the destruction of the constant depends on the killer, which is not contradictory. Then why can't your fault harm you? The second part has two: giving examples, and applying them to the meaning. First, for example, the meaning of external objects, according to the tenets of the two schools that say that atoms exist in the ultimate sense, each moment of the ultimate depends on the killer killing the killed, and there is no path of killing. Therefore, not being killed is also not not being killed, and there is no path of abandoning it. The taker takes whose ungiven property, and there is no path of that action either. Therefore, not taking is also not not taking, and there is no path of abandoning it, and so on. The remaining five of body and speech must be grasped, and the three of mind, I think, will also be present in every moment. On the side of having no karma in the ultimate sense, that is, in the tenets, also in the conventional sense, the paths of good and evil karma of killing and abandoning it are established. So, where is killing? Through what means? What kind of establishment is it? First, it is the life continuum that lasts for about ten months, which contradicts the production of a real object that lives for about ten days. This shows that the destruction of the moment of life and so on does not depend on it, but the destruction of the constant is done by those. Second, my meaning is, by thinking that I am the killer and so on, this is the killed, and killed in this way. Third, a monk wants to touch a woman with a desire of lust.