Chinese
关于不退转的见道二者和顶位的见道三者的重复，按照次第，与声闻独觉的区别在于，进入和学习不退转的征相，以及从见道所断的分别的对治方面进行阐述，因此说不重复是不合理的。因为只要舍弃是否为特殊道的重复就可以了。如果不接受这个观点，那么之前将舍弃重复作为过失来引用的做法也应该放弃。同样，顶位的见道不舍弃欲界和无色界的分别，以及九地以下不舍弃上界的分别的观点，是与圣者相违背的，仅仅是错误的理解。三种加行道的道路，对于是否为有相者相同而进行区分，这个错误的根源在于，圣者对于一切相圆满以及它和三智进行了舍弃重复，而对于顶位没有这样做，以及在八个阶段全部圆满的界限处，没有详细地进行舍弃重复，因此犯了错误。这样看来，班智达所著的驳斥似乎并不完全适用，而藏地的智者们所提出的问题非常难以回答，对于六现观的道路，即使不做是否为有相者的区分，但所说的三智是听闻思惟的对境，以及所说的三种加行是从修行的角度，并且最初的道路也是为了依次象征所要获得的、所要生起的和所要断除的三智，以及后面的道路是 为了获得权位，以及以获得的方式，以及再次熟悉的三种差别。因此，只要舍弃共同和各自的重复就可以了，因此在这个方面，跟随圣者的做法是合理的。第二是生起特殊加行的相续的修道次第的第二，生起的所依的补特伽罗，即不退转的补特伽罗和征相的界限结合并解释意义的章节展开，首先是总的阐述，第二分为二，结合界限和解释意义。第一是，在决定的部分之下，从不退转开始阐述体相或征相，因为从之前所说的决定的部分中产生不退转的僧众的征相。经的关联是，为了回答菩萨大士所提出的关于不退转的相、征相、体相的问题而宣说的。
English
Regarding the repetition of the two paths of seeing of non-retrogression and the three paths of seeing of the peak, according to the order, the difference from the Hearers and Solitary Realizers lies in entering and learning the signs of non-retrogression, and in terms of the antidotes to the conceptualizations to be abandoned by the path of seeing, therefore saying that there is no repetition is unreasonable. Because it is enough to abandon the repetition of whether or not it is a special path. If you do not accept this view, then the previous practice of citing the abandonment of repetition as a fault should also be abandoned. Similarly, the view that the path of seeing of the peak does not abandon the conceptualizations of the desire realm and the formless realm, and that the conceptualizations of the upper realms are not abandoned below the ninth ground, is contrary to the noble ones and is merely a wrong understanding. The three paths of joining, distinguishing whether or not they are characterized in the same way, the root of this error lies in the fact that the noble ones abandoned the repetition of all aspects of perfection and it and the three wisdoms, but did not do so for the peak, and that the abandonment of repetition was not detailed at the boundary where all eight stages were completed, and therefore made a mistake. Thus, the refutation written by the Pandit does not seem to apply entirely, and the questions raised by the Tibetan scholars are very difficult to answer, and for the paths of the six Abhisamayas, even if the distinction of whether or not they are characterized is not made, the three wisdoms that are said are the objects of hearing and thinking, and the three joining that are said are from the perspective of practice, and the first paths are also to symbolize the three wisdoms to be obtained, to be generated, and to be abandoned in order, and the later paths are For the sake of obtaining power, and in the manner of obtaining, and the three differences of becoming familiar again. Therefore, it is enough to abandon the common and individual repetitions, so in this respect, following the example of the noble ones is reasonable. The second is the second of the stages of meditation in which the special joining continuum is born, the person who is the basis of the arising, that is, the chapter on combining the boundaries of the non-retrogressive person and the signs and explaining the meaning is expanded, first the general explanation, the second is divided into two, combining the boundaries and explaining the meaning. The first is, under the determined part, from non-retrogression onwards, the characteristics or signs are explained, because the signs of the non-retrogressive Sangha arise from the determined part mentioned earlier. The connection of the Sutra is that it was spoken in response to the questions raised by the Bodhisattva Mahasattva about the aspects, signs, and characteristics of non-retrogression.
Tibetan
།གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། སྤྱི་དང་ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གང་ཟག་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས། རྟགས་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་མཚོན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། རྣམ་པ་དེ་དག་དང་རྟགས་དེ་དག་དང་མཚན་མ་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆེན་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྤྱིར་བྱང་སེམས་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང༌། རྗེ་བཙུན་གྱིས་དེ་ཡི་དགོངས་པ་སྦྱོར་ལམ་པ་ནས་སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིན་ལ་བཟུང་ངོ༌། །ཚོགས་ལམ་པ་མི་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། རང་གི་རྒྱུད་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཙོ་བོར་མཛད་པ་ཞིག་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྗོད་མོད་ཀྱི། །རང་གི་རྟོགས་པ་དང་འཚམ་པར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འདི་ལ་མེད་པས་ན་དེའི་ ཕྱིར་དང༌། རང་ལ་དངོས་པོ་དེས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་རྟགས་གཟུང་སླ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་གཞིར་མ་གྱུར་པས་ན་འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །ཞེས་གང་དུ་ཡང་མ་གསུངས་ཏེ། ཞེས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཡོད་ཀྱང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་གཟུང་སླ་བ་མེད་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ཏུ་མ་བཞག་སྟེ། མདོར་ན་ངེས་ཀྱང་རྟགས་མེད་པས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་ནི་ལེགས་ཏེ་ཐར་ཆའི་མདོར་ཉན་རང་གི་སར་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་རྫོགས་བྱང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པ་དང་གསེར་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་དེ་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལམ་གསུམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་དམ་མི་འབྱེད་ཅེ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱན་སྣང་དུ་ལ་ལ་རིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཀྱང་དབང་པོ་རྣོ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་བའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཉི་སྣང་ལས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་བཀོལ་བ་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ལམ་ཁོ་ནས་ས་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་ས་ཐོབ་པ་ལ་དབང་རྣོན་དགོས་པར་གསུངས་པ་དང༌།ཟླ་འོད་དུ་ཡང་འདིར་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ས་ནས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ན་རྟག་པར་མངོན་པར་ སྦྱོར་བར་དགའ་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོ
Chinese
第二部分有两点：总义和支分义。第一部分有四点：不退转的补特伽罗，不退转的意义，不退转的相，从相上如何显示不退转。第一点是：经中说：“具有这些相、这些标志、这些特征的大菩萨，应知为不退转。”虽然一般只说了菩萨，但尊者认为这是指从加行道到修道位的菩萨。不讲资粮道的原因是，《词句明释》中说：“如果主要以确定自相续的理由来说，那么与解脱分相应的善根也可以说是不退转的。但是，因为此人不具备与自己的证悟相符，使他人信服的功德，所以，并且自己也没有容易把握的，能确定辨别事物的标志，因此没有成为安立名言的基础，所以没有在任何地方说这是不退转。”意思是说，虽然在自己的相续上有不退转，但是因为没有容易把握的，与此相应的名言，所以没有安立为不退转。总之，是虽然确定，但是没有标志。这是很好的，因为在《解脱分经》中说，声闻缘觉没有在自己的位置上退失，而是圆满成佛，并且金刚般的发心也是从那时开始的。那么，安住在三道上的人，会区分根器的差别吗？有些人认为，在《现观庄严论》中，有些人是不确定种姓的，但是因为根器敏锐，所以在与确定辨别相应的状态中，方法的差别是不可思议的，所以一定是安住在不退转中。并且，第八地是一切都确定安住在不退转中的，所以没有过失。并且，《日光疏》中也说，运用不退转，是因为只有根器敏锐的人才能获得那个地。所以说获得不退转的地需要根器敏锐。并且，《月光疏》中也说，这里根器极利的菩萨，从资粮道开始，就因为确定般若波罗蜜多和大悲心，所以在圆满二资粮时，总是喜欢现前
English
The second part has two points: the general meaning and the meaning of the branches. The first part has four points: the irreversible individual, the meaning of irreversibility, the sign of irreversibility, and how to show irreversibility from the sign. The first point is: The sutra says, "The great Bodhisattva who possesses these aspects, these signs, and these characteristics should be known as irreversible." Although generally only the Bodhisattva is mentioned, the venerable one believes that this refers to the Bodhisattva from the path of joining to the path of cultivation. The reason for not explaining the path of accumulation is that, as the "Clear Words" says, "If the main reason for determining one's own continuum is mentioned, then the root of virtue corresponding to the part of liberation can also be said to be irreversible. However, because this person does not have the qualities that match his own realization and make others believe, therefore, and he himself does not have easily grasped signs that can definitely distinguish things, therefore, it has not become the basis for establishing terminology, so it is not said anywhere that this is irreversible." It means that although there is irreversibility in one's own continuum, it is not established as irreversibility because there is no easily grasped terminology corresponding to it. In short, it is certain, but there is no sign. This is very good, because in the Sutra of the Part of Liberation, it is said that the Shravakas and Pratyekabuddhas did not regress from their positions, but fully attained Buddhahood, and the vajra-like bodhicitta also started from that time. So, do those who abide in the three paths distinguish the differences in faculties? Some people think that in the Ornament of Realization, some people are of uncertain lineage, but because of their sharp faculties, in the state corresponding to definite discernment, the differences in methods are inconceivable, so they must be abiding in irreversibility. And, the eighth bhumi is where everything is definitely abiding in irreversibility, so there is no fault. And, the Sunlight Commentary also says that the use of irreversibility is because only those with sharp faculties can attain that bhumi. Therefore, it is said that attaining the bhumi of irreversibility requires sharp faculties. And, the Moonlight Commentary also says that here, the Bodhisattva with extremely sharp faculties, from the path of accumulation, because of the certainty of the Prajnaparamita and great compassion, always likes to manifest when perfecting the two accumulations.