Tibetan
་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་བ་ནིའོ། །ཡུལ་གང་ལ་སེམས་སོགས་བྱེད་ཅེ་ན། ངེས་ལག་དང་སོགས་པས་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་མཐོང་བའི་དོན་ལ་སྟེ། མདོར་ན་དེ་གསུམ་དུ་སྔར་དམིགས་རྣམ་ཇི་ལྟར་མྱོང་བ་ཉིད་འདིར་ཡང་འདྲིས་པར་བྱེད་པའོ། །སྒོམ་ལམ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཡང་ཡུལ་དུ་རུང་པ་ནི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པས་སོ། །དེས་ན་ཡང་དང་ཡང་ཞེས་པ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྟན་ལ་སེམས་འཇལ་ངེས་རྟོག་གིས་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་བདག་གིས་འདི་ལྟར་གནས་པར་བྱའོ། །ཡུམ་ལས་ ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་གནས་པ་བཞིན་བདག་གིས་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཡུམ་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་བདག་གིས་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཡུམ་ལས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་བདག་གིས་འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པས་ཡུམ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ཟབ་མོ་ཟབ་མོ་འདི་དག་ལ་སེམས་པར་འགྱུར་འཇལ་བར་འགྱུར་ངེས་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་ཞེས་ཏེ་བྱའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་ཡུལ་གསུམ་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དབྱེ་བ་དངོས་དང༌། ཕྱེ་བ་ལ་རྩོད་སྤང་ངོ༌། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཁྱད་གཞི་དེ་ལ་གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ནི། སྒོམ་ལམ་དེ་ནི་དབྱེ་བཞིའོ། །རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་དབྱེ་ངོའོ། །རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་སུ་དབྱེ་བ་ཡིས་གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དགུར་ཡོད་པས་ཞེས་པ་ནི་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དེ་ལྟར་དགུར་དབྱེར་ཡོད་པ་ཡང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཉིས་སུ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱནྟིས་རྩ་བའི་ཡང་སྒྲས་སྤང་བྱ་དགུ་སྡུད་པར་བཤད་པས་རྒྱ་དཔེ་ལ་དེ་ཡོད་པར་སྣང་ངོ༌། ཉི་སྣང་གིས་སྤང་བྱ་ལ་ཡང་གཞུང་དེ་འདོན་པ་སྤོའོ། །འདིར་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་དགུའི་མདོ་སྦྱར་ནས་སྤང་བྱ་དགུ་པ་གཉེན་པོ་ཐ་མའི་ཤུགས་ལ་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ན། སྔར་བཤད་པའི་སྒོམ་ལམ་རྣམ་པ་དགུ་པོའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། རྟེན་འདོད་པ་དང་སོགས་པས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱིས་དགུ་དག་ཏུ་སྒོམ་སྤང་གི་གཉེན་པོར་ གྲངས་མེད་གཉིས་སུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྲིད་རྩེ་དང་འདོད་པ་མི་གསལ་བ་དང་གཡེང་བ་ཆེ་བས་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་རྣམས་སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་འདྲེན་པའི་ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྟེན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགུར་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ན། སྒོམ་སྤང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་དབྱེ་བ་ལས་སྤང་བྱ་དགུའི་གཉེན་པོར་གྲངས་བཞིན་དུ་སྒོམ་ལམ་དགུར་ཕྱེ་བའོ། །གྲངས་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་སྒོམ་ལམ་དགུ་དང་ས་དགུ་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱོར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། ས་གཉིས་པ་དང་བཅུ་པ་ལ་རིམ་པ་ལྟར་འདོད་པ་དང་སྲིད་རྩེར་ངེས་པ་མེད་པས་སོ། །ཤེར་སྒྲོན་དུ་ས་དགུ་སྤང་བྱའི་རྟེན་དུ་འཆད་ཀྱང་རྒྱན་སྣང་དང་འདི་གཉིས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་སྒོ་ནས་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་བྱེད་ན། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཡང་ན་དེ་དག་དོན་དམ་པ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་དབྱེ་བ་མི་རུང་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཏེ་དེ་ཡིན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སྤང་གཉེན་གྱི་བྱེད་པ་ཡོད་པས་དེའི་ངོར་འབྱེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སྤང་བྱ་དགུའི་གཉེན་པོར་གྲངས་བཞིན་དུ་ཕྱེ་ཚུལ་ནི། སྒོམ་སྤང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་སྒོམ་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམས་ ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལྟར་ནའོ། །འདི་ལ་གཉིས་ལས། སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་ལ་རྩོད་སྤང་ནི། གཉེན་པོ་ཆུང་རིམ་ནས་སྐྱེས་པས་སྤང་བྱ་ཆེ་རིམ་ནས་འགོག་པ་མི་འཐད་དེ། སྤང་བྱ་ཆུང་ངུ་ལ་གཉེན་པོ་ཆེན་པོ་མི་དགོས་ལ་ཆེན་པོ་ལ་ཆུང་ངུ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་རྡེའུ་ནི་འཛུབ་མོ་རེས་ཀྱང་འདོར་ནུས་ལ་རི་ལ་ནི་དེ་ལྟ་མིན་པ་བཞིན་ཞེ་ན། སྤང་དཀའ་སླ་ལ་ཆེ་ཆུང་དུ་འཇོག་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང་འདིར་ནི་དྲི་མ་ཕྲ་རགས་ལ་ཆུང་བ་དང་ཆེ་བར་འཇོག་ལ་དེ་ལ་ནི་རིམ་པ་དེ་མི་འཐད་པ་མེད་དེ། ཁྲུས་མཁན་གྱིས་གོས་ཀྱི་དྲི་མ་རགས་པ་སྔོན་ལ་བསལ་ནས་ཕྲ་བ་རྗེས་སུ་བསལ་བ་དང༌། མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོའི་རགས་པ་ནི་སྣང་བ་ཆུང་དུ་སྒྲོན་འོད་ཀྱིས་ཀྱང་སེལ་ལ། མུན་པ་ཆུང་དུ་ཕྲ་བ་འགའ་ཞིག་ནི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཉི་འོད་ལྟ་བུས་སེལ་དགོས་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དཔེས་རྩོད་པ་དེ་སྤངས་སོ། །དེ་ཡང་དཀར་ཕྱོགས་སྟོབས་དང་ལྡན་ན་ནག་ཕྱོགས་ཉམས་ཆུང་བས་ཡིན་ནོ། །སྤང་བྱའི་ངོ་བོ་ལ་རྩོད་སྤང་ནི། སྒོམ་སྤང་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱང་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་འབྱེད་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་མིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མ
Chinese
也适用于两者。在哪个地方进行思考等呢？通过“确定手”等，以见道和修道三者确定见到的意义。总之，在这三者中，以前如何体验所缘境的相状，在这里也要熟悉。修道，作为修道的所缘境是可行的，因为有前后刹那。因此，“也”和“又”表示持续不断，以思维、衡量、确定、分别来显示修道的体性。正如大乘经中所说的那样，我应当如此安住。正如经中如何亲近安住那样，我应当如此学习。正如经中所说的那样，我应当如此学习。正如经中所说的那样，我应当如此成办，这样想着，就会对与经相应的这些深奥之处进行思考、衡量、确定分别，因为“做”这三个字显示了三个所缘境。第三部分分为二：真实的分类和破斥争论。第一部分分为三，第一是：这个差别之基有多少种数量的相状呢？第二是：修道分为四种。认为有九种相状，这是分类的体性。根本的分类小、中、大等，各自又分为小之小等，因为这样分类，所以有九种不同的数量相状，这是分类的理由。这样分为九种，也是因为在两个无数劫中持续不断。寂天菩萨说，根本的“也”字包含了九种应断除的，因此在印度范本中似乎有这个。日光论师认为，对于应断除的，也引用那个论典是好的。这里将应断除的和九种对治的经文结合起来，认为应断除的第九种是对治最后的势力。第三是：应当知道这是修道。在哪里呢？在前面所说的九种修道中。理由是：以欲界为基础，以及直到有顶，这九种都是作为修所断的对治，在两个无数劫中持续不断地产生。那么，有顶和欲界不明显，而且散乱很大，所以不能作为大乘修道的所依吗？菩萨们以将缺点也转化为优点的巨大方便之力的加持而依止，因此
English
It also applies to both. In what place does one engage in thinking, etc.? Through "definite hand" and so on, the meaning of definitely seeing with the three paths of seeing and meditation. In short, in these three, one should familiarize oneself here with how one has previously experienced the aspects of the object of focus. The path of meditation, as an object of the path of meditation, is feasible because there are prior and subsequent moments. Therefore, "also" and "again" indicate continuousness, and the nature of the path of meditation is shown by thought, measurement, determination, and discrimination. Just as it is said in the Great Vehicle Sutra, I should abide in this way. Just as it is said in the Sutra how to closely abide, I should learn in this way. Just as it is said in the Sutra, I should learn in this way. Just as it is said in the Sutra, I should accomplish in this way, thinking thus, one will think, measure, and definitely discriminate these profound places that are in accordance with the Sutra, because the three words "do" indicate the three objects of focus. The third part has two: the actual division and the refutation of arguments. The first part has three, the first is: how many kinds of numerical aspects does that basis of distinction have? The second is: the path of meditation is divided into four. It is considered to have nine aspects, this is the nature of the division. The fundamental divisions, small, medium, large, etc., each further divided into small of small, etc., because of this division, there are nine different numerical aspects, this is the reason for the division. This division into nine is also because it is continuous in two countless eons. Shantideva said that the fundamental word "also" includes the nine things to be abandoned, therefore it seems that this is in the Indian manuscript. Nyi Nang Loter considers it good to also quote that treatise for what should be abandoned. Here, the scriptures of what should be abandoned and the nine antidotes are combined, and it is considered that the ninth thing to be abandoned is the power of the last antidote. The third is: one should know that this is the path of meditation. Where? In the nine aspects of the path of meditation mentioned earlier. The reason is: based on the desire realm, and up to the peak of existence, these nine are all antidotes to what is to be abandoned by meditation, continuously arising in two countless eons. So, are the peak of existence and the desire realm not clear, and is the distraction great, so they cannot be the basis of the Mahayana path of meditation? Bodhisattvas rely on the power of great skillful means that transforms even faults into virtues, therefore
Chinese
没有。如果分为九种，如何分呢？从修断分别念的对治的分类中，作为所断九种的对治，按数目分为九种修道。按数目，是指九种修道和九地按次第结合是不合理的，因为二地和十地不按次第认为，并且不一定在有顶。在《般若灯论》中，虽然说九地是所断的所依，但和《现观庄严论》的释论及这两者的意义不同。从什么门径作分别念的对治呢？从诸法是空性之自性的分别念的门径。或者，它们在胜义中是空性，因此不能分别，如果这样说，在胜义中是从空性之自性的门径，即使是那样，但在名言中存在断除和对治的作用，因此就此而分别。所断九种的对治按数目分类的方式是：修断分别念的根本分类大、中、小，各自以大、中、小的差别而有九种不同，因此，这些所断的对治修道小、中、大， 也各自以小、中、大的差别而有九种不同，就是那样。这有两点。关于断除和对治的次第的辩论是：对治从小次第产生，因此从大次第遮止所断是不合理的，因为小的所断不需要大的对治，而大的所断小的对治不能胜任。例如，小石子用手指就能扔掉，但山却不是那样。如果说，断除的难易安立为大小，那样说是可以的，但这里是把垢染的粗细安立为小和大，对于那样的安立，那个次第没有不合理之处，因为洗衣人先洗掉衣服上粗的污垢，然后洗掉细的污垢，以及极大的黑暗，小的光明灯也能消除粗的部分，而小的细微的黑暗，却需要大的光明如阳光才能消除，以量成立的例子就能消除那个辩论。那也是因为白法方面力量强大，黑法方面衰弱的缘故。关于所断的体性的辩论是：如果修断也有烦恼障，为什么只分为分别念的对治，而不分为烦恼障的对治呢？这是驳斥和观察不
English
It is not. How to divide it into nine? From the division of the antidotes to the conceptual thoughts to be abandoned in meditation, the nine paths of meditation are divided according to the number as the antidotes to the nine things to be abandoned. "According to the number" means that it is unreasonable to combine the nine paths of meditation and the nine grounds in order, because the second and tenth grounds are not considered in order, and it is not certain at the summit of existence. In the "Sherdrön," although the nine grounds are explained as the basis of what is to be abandoned, it is not the meaning of the commentary on the "Ornament for Clear Realization" and these two. From which gate does one make the antidote to conceptual thought? From the gate of conceptual thought of the characteristics of all phenomena being emptiness. Or, since they are emptiness in the ultimate sense, it is not permissible to divide them. If you say so, in the ultimate sense, it is from the gate of the characteristics of emptiness, even if it is so, but in conventional terms, there is the function of abandoning and counteracting, so it is divided in that respect. The way to divide the antidotes to the nine things to be abandoned according to the number is: the root divisions of the conceptual thoughts to be abandoned in meditation, large, medium, and small, each with nine different distinctions of large, medium, and small, so the antidotes to these things to be abandoned, the paths of meditation, small, medium, and large, are also each with nine different distinctions of small, medium, and large, that is how it is. There are two points to this. The debate about the order of abandonment and antidote is: since the antidote arises from the small order, it is unreasonable to prevent the abandonment from the large order, because the small abandonment does not need a large antidote, and the small antidote cannot be competent for the large abandonment. For example, a small stone can be thrown away with a finger, but a mountain is not like that. If you say that the difficulty of abandonment is established as large and small, it is okay to say that, but here it is to establish the thickness of the stain as small and large, and for that establishment, that order is not unreasonable, because the washerman first washes away the coarse dirt on the clothes, and then washes away the fine dirt, and the coarse part of the extremely large darkness can also be eliminated by a small light, but some small and subtle darkness needs a large light like sunlight to eliminate, and the example established by valid cognition can eliminate that debate. That is also because the white side is strong and the black side is weak. The debate about the nature of what is to be abandoned is: if there is also afflictive obscuration in what is to be abandoned in meditation, why is it only divided into the antidote to conceptual thought, and not into the antidote to afflictive obscuration? This is refuting and observing not