Chinese
对于已解释的，第二个修道位是连接不退转之相的界限。首先，附带地说明修道位的特点和四种分类的辩论等。第三部分分为两部分：连接界限和解释意义。第一部分是：如果按照总纲来理解，因为安住于见道位之相的下方，所以是不退转的体性，因此要解释它。第二部分分为两部分：附带说明和主要意义。第一部分分为三部分：修道位的特点、特点的基础修道位，以及它的分类。第一部分分为三点，第一点是：如果问是否要解释不退转的相，回答是：已经说了修道位的特点。这不合理，如果解释相本身，就与总纲相符。如果说按照总纲是这样，但暂时解释特点的原因是，法称的论典《释量论》中说：“特点和特点的基础，关系和世间规律，抓住并总结这些，这样才能理解，否则不能。例如像持杖者一样”，如果不理解作为特点的法杖，就不会产生执持具有特点的持杖者的心，因此，对具有特点者的确定依赖于对特点的确定。第二点是：第一句表明甚深是修道位的特点，第二句表明甚深是其自性，第三句和第四句表明甚深的原因，即在行持六度时，安住于何处并圆满四念住，以及从四念住到遍智之间，请善加开示这些甚深甚深之处。以及“甚深”这个词是空性的同义词等等。以及“色的如是性，其中也没有色，即使与色分离也没有如是性，色的如是性就是这样。”等等。其中说到从四念住到遍智之间圆满，表明修道位所有证悟圆满的因，而“处”则表明它是常态，而两次提到“甚深”则表明反复串习禅修。见道是甚深和广大两者，而修道位主要是作为对治所知障的甚深自性。
English
Regarding what has been explained, the second, the path of meditation, connects the boundary of the sign of non-retrogression. First, incidentally, the characteristics of the path of meditation and the four debates on classification, etc. The third part has two parts: connecting the boundary and explaining the meaning. The first part is: If we follow the summary, since it abides below the sign of the path of seeing, it is the nature of non-retrogression, so it will be explained. The second part has two parts: incidental and the main meaning. The first part has three parts: the characteristics of the path of meditation, the basis of the characteristic, the path of meditation, and its classification. The first part has three points, the first point is: If asked whether to explain the sign of non-retrogression itself, the answer is: the characteristics of the path of meditation have been stated. This is not reasonable, if explaining the sign itself, it agrees with the summary. If it is said that it is like this according to the summary, but the reason for temporarily explaining the characteristics is that in Dharmakirti's treatise, the Pramāṇavārttika, it says: "The characteristic and the basis of the characteristic, the relationship and the worldly system, grasp and summarize these, and then you can understand, otherwise not. For example, like a stick-holder," without grasping the stick as a characteristic, the mind that grasps the stick-holder with the characteristic will not arise, therefore, the certainty of the one with the characteristic depends on the certainty of the characteristic. The second point is: the first line shows that profoundness is the characteristic of the path of meditation, the second shows that profoundness is its own nature, and the third and fourth show the reason for profoundness, that is, when practicing the six perfections, where to abide and perfect the four mindfulnesses, and from the four mindfulnesses to omniscience, please explain well these profound and profound places. And the word "profound" is a synonym for emptiness, etc. And "the suchness of form, in which there is no form, even if separated from form there is no suchness, the suchness of form is like that." etc. Among them, it is said that from the four mindfulnesses to omniscience is perfected, which shows the cause of perfecting all the realizations of the path of meditation, and "place" shows that it is normal, and the two mentions of "profound" show that meditation is repeatedly practiced. The path of seeing is both profound and vast, while the path of meditation is mainly the profound nature as an antidote to the obscuration of knowledge.
Tibetan
པ་སྟེ་འདི་ཆེས་གོམས་པས་ས་བརྒྱད་པའི་ཚེ་ཞི་བ་ལས་སློང་བར་མཛད་དོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། ཟབ་ པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཟབ་མོ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཟབ་པ་དེ་དག་གང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སོགས་པས་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་ཆགས་བྲལ་འགོག་པ་ཞི་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའོ། །ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྟོང་ཉིད་སོགས་བཅུ་གཅིག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟབ་མོ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྟགས་གྲུབ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་སོགས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་གཟུགས་མེད་ལ་སྟོང་ཉིད་སོགས་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་རིགས་ཏེ། མེད་པ་དང་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྒྲོ་འདོགས་དང་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལས་བཟློག་བ་སྐུར་འདེབས་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་བསྡུ་བའོ། །གཟུགས་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔར་གྱི་དེ་ལྟར་སྒོམ་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་སྒོམ་ལམ་རང་གི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་ཐོས་པའི་དོན་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་བཞིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། བསམ་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཞི་གནས་དགུས་ཡང་ཡང་འཇལ་བ་དང༌། དོན་དགུ་པོ་དེ་འབྱེད་པ་དང་རབ་ཏུ་རྣམ་ པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པའི་ལྷག་མཐོང་བཞིས་ཡང་ཡང་ངེས་པར་རྟོག་པ་ནིའོ། །སྒོམ་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་གང་ན་ངེས་ནས་ལའི་བར་ཏེ་དེ་དག་དང་དེ་དག་གི་རྟེན་སྟོང་ཉིད་སོགས་སོ། །འོ་ན་སྒོམ་ལམ་དེའི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྒོམ་ལམ་དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སྔ་མ་རྣམས་ཕྱི་མས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པས་མི་འགལ་ཞེས་འོག་གི་དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་པ་འདིར་བླངས་ནས་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒོམ་པའི་ལམ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་པ་ནིའོ། །དག་གམ་ཞེས་པ་གདམ་ང་ཅན་ཡིན་པས་ཡང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དེའི་དུས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཞན
Chinese
因此，有人解释说，由于对此非常熟悉，所以在第八地时，他才开始从寂静中醒来。第三部分有三个方面：甚深 是关于修道之道的特殊性的展示。大乘修道之路是甚深的，因为它具有直接证悟空性等的甚深之处。甚深的自性是：甚深之处在于空性等，通过无相、无愿、无有显现、无作、无生、无灭、无染、无障、寂静、真如和真实之边。甚深的原因是：空性等十一种都是甚深的，因为它们从执着和诽谤的边解脱。论证成立：对于空性等，在胜义谛中也是无色的，而且空性等也并非与色不同，因为在胜义谛中不存在的事物，在名言中是色的自性。这本身就是理由：因为对于不存在和不是的事物，与此相反的是执着，而对于存在和是的事物，与此相反的是诽谤。另外，两者是相互包含的。色只是一个象征。第二部分有三个方面：第一，像之前那样，在展示了修道之道的特殊性之后，阐述了特殊性的基础，即修道之道本身的自性。第二是修道之路。在其中，通过四种推理来反复思考听闻的意义，通过九种止观来反复衡量思考的意义，并且通过四种观和彻底的分别、完全的理解和完全的分析来反复确定这九种意义。修道之道的所缘是，从确定到之间的所有事物，以及它们的所依，即空性等。那么，修道之道的对境是什么呢？修道之道是连续的，因此，前面的事物被后面的事物作为对境，这并不矛盾，因此，从下面的“它是连续的”这句话中提取出来进行解释。第三是修道之路是连续的。在其中，通过听闻产生的智慧来反复思考，同样地，也适用于其他两种情况。或者，由于“清净”一词具有选择性，因此，通过从三摩地的结合中产生的那个时刻的智慧来反复思考，同样地，也适用于其他
English
Therefore, it is explained that because he is very familiar with this, he begins to awaken from quiescence at the time of the eighth ground. The third part has three aspects: profound is the presentation of the particularity of the path of meditation. The Mahayana path of meditation is profound, because it possesses the very profoundness of directly realizing emptiness and so forth. The nature of profoundness is: where profoundness lies, it is emptiness and so forth, through the signless, the wishless, the non-manifest, the non-doing, the unborn, the unceasing, the detachment, the unobstructed, the peaceful, the suchness, and the ultimate reality. The reason for profoundness is: whichever of the eleven emptinesses and so forth is profound, because it is liberated from the extremes of clinging and denigration. The proof is established: for emptiness and so forth, even in the ultimate truth, there is no form, and emptiness and so forth are also not different from form, because what does not exist in the ultimate truth is the nature of form in conventional terms. This itself is the reason: because for what does not exist and is not, the opposite of that is clinging, and for what exists and is, the opposite of that is denigration. Also, the two are mutually inclusive. Form is just a symbol. The second part has three aspects: first, as before, after showing the distinguishing characteristics of the path of meditation, the basis of the distinction, the nature of the path of meditation itself, is explained. The second is the path of meditation. In which, the meaning of what is heard is repeatedly contemplated through the four reasonings, the meaning of what is thought is repeatedly measured through the nine stages of tranquil abiding, and these nine meanings are repeatedly ascertained through the four insights of separation, thorough differentiation, complete understanding, and complete analysis. The object of meditation is all the things from certainty to , and their basis, emptiness and so on. So, what is the object of that path of meditation? The path of meditation is continuous, therefore, the former things are taken as objects by the latter things, which is not contradictory, so it is extracted from the following "it is continuous" and explained here. The third is that the path of meditation is continuous. In which, one repeatedly contemplates with the wisdom arising from hearing, and similarly, it is also applied to the other two. Or, since the word "pure" is optional, one repeatedly contemplates with the wisdom of that moment arising from the union of samadhi, and similarly, it also applies to the other