Tibetan
བཅས་པའི་ཚིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ལ་བསམ་པ་དག་པར་མཁྱེན་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་པ་དང་ཆོས་ཟབ་མོ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་ལྷག་པར་མོས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་བ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་ཚང་བར་རྙེད་པའི་སྔོན་གྱི་དགེ་རྩ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བའོ། །གྲངས་བཞིན་ནི་སྔ་ཕྱི་རྣམས་རེ་རེ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དང་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱོར་བའོ། །འོག་མ་འདི་དག་ལ་ཡོན་ཏན་དང་འབྱུང་ཞིང་ཞེས་དང་སྔ་མ་རྣམས་ལ་འཐོབ་པ་ཞེས་པ་སྦྱོར་བ་ནི་གཞུང་གི་གཅོད་མཚམས་མ་དག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་ཀྱི་གཉིས་པ་སྟེ་དོར་བྱ་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་གྱི་སྐོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་དེའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་གསུངས་ཏེ་སྤང་བྱ་བདུད་ལས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སྦྱོར་བ་རྣམས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་སྐྱོན་གང་དག་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་བསྟན་དགོས་པས་སོ། །ཡང་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད་ནས་སྒོམ་དགོས་པར་མ་ཟད་པའོ། །མདོ་འབྲེལ་ནི། ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་བར་གཅོད་ཇི་ལྟ་བུ་འབྱུང་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་ནི་བཅུ་ཚན་བཞི་དང་དྲུག་ཏུ་བཅས་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ལམ་གང་དུ་ལྡན་པའི་ཚུལ་ནི། ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱིས་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་ལ་བཅུ་ཕྲག་རེ་རེ་ཆོས་མཆོག་ནི་དྲུག་གོ་ཞེས་སྨྲ་པ་ནི་ངེས་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་ཚིག་གསལ་ལས། བར་ཆད་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་སྒོམ་པའི་ལམ་ཕལ་བའི་བར་དུ་ལྡན་པར་བཞག་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱོན་འདི་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་ལས་དང་པོ་པའི་ས་དང༌། སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་ནི་རིམ་གྱིས་ལམ་གོང་མ་གོང་མ་ལ་ལྡན་ལ་སྐྱོན་ནི་ལམ་འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟར་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་གཙོ་ཆེ་ལ། ཡ་མཐའ་ས་གཉིས་པ་ནས་བཤད་ཀྱང་ཕྲ་མོ་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་འབྱུང་སྲིད་པར་རྨི་ལམ་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་འདོར་བ་བདུན་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ཁོ་ན་ལ་བཞག་ གོ །འདི་དག་ཀྱང་ཁ་ཅིག་བདུད་ལས་མཚན་ཉིད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་དེ་དང་འདྲ་བས་དང་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་བདུད་ཀྱིས་
Chinese
所立之语，于如来等之前，承诺使众多有情安立于菩提，知其心清净而随喜，且欲显现深广之法，尤生信乐，及作有情义利之殊胜能力，并不舍弃圆满获得般若波罗蜜多之先前的善根六度之精进。如其数量，即先后诸法一一依次与具义及义理相结合。于此等下文，加上“功德与生起”等，于先前诸法，加上“获得”等，乃是文句之断句不正确。第二，是结合之前行法的第二，即宣说应舍弃之结合的过患之部分。第二有三，其中第一： 于彼功德之后，宣说了成为彼等结合之障碍的过患，即从应断除之魔业中，何者完全断除后，应修习结合之结合的障碍之过患为何者？为了必须指示其答案之故。又，不仅于功德生起欢喜而必须修习。经部关联是：于修习般若波罗蜜多时，生起何种障碍之提问的回答中宣说的。第二：结合之过患，即必定了知包括四十和六的十组。此等以何种方式存在于道中之理是：鸠摩罗什说于资粮道和加行道前三者各有十个，于正法位则是六个，此说于决定上岂有如是之理？因此，于《明句论》中说：所谓障碍之过患，是从最初业者之地至修习道之大多数之间存在，然而，此等过患大多安立于最初业者之地和加行道上，如是，功德是次第存在于上上道，而过患是了知存在于下下道，如是资粮道和加行道是主要的。虽然从极端的二地开始宣说，但如从梦境所示般，微细的也可能生起至七地之间。然而，舍弃大乘之七者，仅安立于最初业者。 此等中，有些是魔之自性者，有些是与之相似者，有些若如是行持则为魔所……
English
The established words, in front of the Tathagatas and others, promised to establish many sentient beings in Bodhi, knowing their minds to be pure and rejoicing, and especially desiring to manifest the profound and vast Dharma, and having special faith and the extraordinary ability to benefit sentient beings, and not abandoning the diligence of the six perfections, the previous roots of virtue for fully obtaining Prajnaparamita. As for the numbers, each of the former and latter phenomena is sequentially combined with meaning and reason. Adding "qualities and arising" to these subsequent ones, and adding "obtaining" to the previous ones, is an incorrect division of the text. Secondly, it is the second of the preliminary Dharma of combination, that is, the section on explaining the faults of combination that should be abandoned. The second has three parts, the first of which is: After those qualities, the faults that become obstacles to those combinations are explained, that is, among the demonic deeds that should be abandoned, which, when completely abandoned, are the faults that hinder the combination of the combinations that should be meditated upon? It is because the answer must be indicated. Also, not only should joy arise in qualities, but one must meditate. The Sutra connection is: It is spoken in the answer to the question of what kind of obstacles arise when meditating on the Prajnaparamita. Second: The faults of combination, that is, the ten groups including forty and six must be understood. The reason for how these exist on the path is: Kumarajiva said that there are ten each in the first three paths of accumulation and preparation, and six in the highest Dharma position. How could there be such a reason for certainty? Therefore, in the Clear Word Commentary, it says: The so-called fault of obstruction exists from the ground of the first practitioner to most of the paths of meditation. However, these faults are mostly established on the ground of the first practitioner and the path of preparation. Thus, qualities gradually exist on the higher and higher paths, and faults are known to exist on the lower and lower paths. Thus, the paths of accumulation and preparation are the main ones. Although it is explained starting from the extreme second ground, subtle ones may arise up to the seventh ground, as stated in the Dream Indication. However, the seven abandonments of the Great Vehicle are only established for the first practitioner. Among these, some are the nature of demons, some are similar to them, and some, if practiced in this way, are...
Tibetan
གླགས་རྙེད་པ་ལ་བསམས་ནས་བདུད་ལས་སུ་གསུངས་ཏེ། གནོད་འཇོམས་ཆུང་བར། དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་བདུད་ཉིད་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་འཆད་པ་དང་ཆོས་ཉན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱིས་ཡུམ་འདི་ལ་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་འཆད་པ་དང་ཆོས་ཉན་པའི་མིའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་སྐྱོན་ལས་བདུད་གླགས་ལྟ་ཞིང་བར་ཆད་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐབས་དང་སྦྱར་ཞིང་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། གསལ་བྱ་སྐྱོན། སེལ་བྱེད་གཉེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུམ་ཤེས་པར་རུང་བའི་ཤེས་པ་སུན་འབྱིན་པས་སྦྱོར་བའི་སྐྱོན་ཏེ། དེ་ལ་ནི་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཡོད་དོ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་འགལ་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉེར་གསུམ་དང་མཐུན་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཉེར་གསུམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ནའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་དང༌། ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པའི་བར་གཅོད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བ་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོང་དུ་སྦྱར་རོ། །ཚེགས་ཆེན་པོས་ཡུན་རིང་མོ་ནས་ཡུམ་ཤེས་པ་ འཐོབ་ཅིང་དེས་སྐྱོ་བ་དང༌། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་མ་བརྟགས་པར་ཡུམ་ཤེས་པའི་སྤོབས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་རློམ་པ་སྟེ། འདི་གཉིས་ནི་སྤོབས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྐྱོན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཀྱང་ས་གཅོད་ལྟར་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཀླལ་བ་ཧ་ཧ་ཞེས་པ་རྒོད་པ་ལུས་སམ་ལུས་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་ལ་ཀུ་རེ་བྱེད་པའི་སྟེགས་བཞིན་དུ་འདྲི་བ་སོགས་བྱེད་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཏེ་དེའི་རྣམ་གཡེང་དང༌། གཉེན་བཤེས་སོགས་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བདག་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ཕན་ཚུན་ཆགས་པ་ཡུམ་འདིའི་རོ་མི་མྱོང་ངོ་ཞེས་སྟན་ལས་ལངས་ནས་གུད་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཏེ་དེའི་གཡེང་བ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལུས་ཀྱི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེད་པའི་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་གསུམ་གྱིས་འཆད་པ་དང༌། རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་སེམས་ཀྱི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེད་པའི་སོགས་པས་འཛིན་པ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བར་རོ། །འདི་དག་གི་གནས་ངན་ལེན་དུ་བཞག་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། གཉིས་ལས། ཐེག་ཆེ
Chinese
考虑到寻找机会，所以说是魔业。损害小。其中，所谓的魔业，有些是魔本身制造障碍。有些是讲法和听法者的身语意行为的过失，成为修持此母的障碍。那些也因为与魔业相似，所以称为魔业。有些是讲法和听法的人的身语意行为的过失，魔寻找机会并制造障碍，所以也称为魔业。应结合具体情况来理解。如是说。第三部分分为两部分：要阐明的是过失，要消除的是对治。第一部分是：以驳斥能够了解母亲的知识，是结合的过失。那有四十六种。如何呢？对于尚未产生的结合，产生它的违缘近在咫尺有二十三种，顺缘不具足有二十三种，就是这样。第一部分分为两种：依赖自己和他人的。第一部分分为三种：完全了解意义，三门的行为，以及进入大乘的障碍。第一部分是：在修习结合的时候，要放在所有之前。费了很大的力气，经过很长时间才获得对母亲的了解，因此感到沮丧。以及，不考察先前和后来的界限，就产生对了解母亲的过分快速的自信，因此感到自负。虽然说这两种是受自信支配的过失，但像确定地盘一样好。第二种是：身体发生变化的喧哗，哈哈，指的是轻浮，身体或与身体相关联，像戏弄他人的舞台一样提问等的身体的不良状态，即其散乱。以及，对亲戚朋友等心生散乱，依赖自己和他人，对应该感到高兴的境产生相互执着，说没有品尝到此母的滋味，就从座位上站起来，走到一边，是心的不良状态，即其散乱。以及，以不合道理的身体三门产生的念诵等，即以那三门来讲解。以及，以不合道理的心三门产生的等字，从执持到作意之间。将这些置于不良状态，是因为它们是同一方面的。第三部分分为两种：大乘
English
Considering the opportunity to find a gap, it is said to be the work of demons. The harm is small. Among them, the so-called work of demons, some are obstacles created by the demons themselves. Some are the faults of body, speech, and mind of those who preach and listen to the Dharma, which become obstacles to practicing this Mother. Those are also called the work of demons because they are similar to the work of demons. Some are the faults of body, speech, and mind of people who preach and listen to the Dharma, and demons seek opportunities and create obstacles, so they are also called the work of demons. It should be understood in conjunction with the specific situation. So it is said. The third part is divided into two parts: what needs to be clarified is the fault, and what needs to be eliminated is the antidote. The first part is: by refuting the knowledge that can understand the Mother, it is the fault of union. There are forty-six of them. How is it? For the union that has not yet arisen, there are twenty-three obstacles close to producing it, and twenty-three conditions that are not complete, that's how it is. The first part is divided into two: relying on oneself and others. The first part is divided into three: fully understanding the meaning, the actions of the three doors, and the obstacles to entering the Mahayana. The first part is: when practicing union, it should be placed before everything. It takes a lot of effort and a long time to gain understanding of the Mother, so one feels frustrated. And, without examining the previous and later boundaries, one develops an overly rapid confidence in understanding the Mother, so one feels arrogant. Although it is said that these two are faults dominated by confidence, it is as good as determining the territory. The second is: the clamor of bodily transformation, haha, refers to frivolity, the body or related to the body, asking questions like a stage for teasing others, etc., is the bad state of the body, that is, its distraction. And, the mind is distracted by relatives and friends, etc., relying on oneself and others, mutual attachment arises to the object that should be rejoiced, saying that one has not tasted the flavor of this Mother, one stands up from the seat and walks aside, is the bad state of mind, that is, its distraction. And, chanting produced by the unreasonable three doors of the body, etc., that is, explaining with those three doors. And, the et cetera produced by the unreasonable three doors of the mind, from holding to attention. Placing these in a bad state is because they are on the same side. The third part is divided into two: Mahayana