Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། བཞེད་དོ། །གང་ནས་འདས་ད་ལྟ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་དགེ་རྩ་བསྐྲུན་ཞིང་སྦྱངས་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་བསོད་སྙོམས་ཕུལ་བས་དང་པོར་ཐར་པ་ཆར་མཐུན་གྱི་ས་བོན་ཐོབ་པ་དང༌། སྤྱིར་ཞེས་པ་སྦྱོར་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཡོད་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ལུས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་དང་སོགས་པས་ངག་གིས་དོན་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞུས་ཤིང་རྒྱུ་མཚན་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་སྒྲུབ་པ་སྟེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བཞི་ག་ཡང་ཐེག་ཆེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྣམས་ནིའོ། །གང་དུ་ན། རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ་བརྗོད་བྱ་ཅན་གྱི་ཡུམ་འདིའི་གཞུང་ཉན་པ་དང་འཛིན་པ་དང་དེའི་དོན་མི་བརྗེད་པ་དང་མཚན་ཉིད་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྣོད་བཞི་ཡིན་པར་རོ། །གང་གིས་ན། སངས་རྒྱས་དང་སོགས་པས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སོ། །འདིའི་ཡུམ་ལ་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་པ་ནི་རྟེན་འདི་དག་གིས་རྣམ་པ་སྒོམ་པ་དང་མདོའི་བརྗོད་བྱ་རྣམ་པར་འདུས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །འགྲེལ་པ་གཞན་ལས་དང་པོ་ཉིད་ལ་བཤེས་གཉེན་སྦྱོར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ་སྟེ་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུའི་སྐོར་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་རང་གི་ངོ་བོ་གསུངས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ལ་གནས་པ་དང་སྦྱོར་བ་ལགས་ཞེས་བརྒྱ་བྱིན་ གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བ་དེ་ནི་དབྱེ་གཞིའོ། །དབྱེ་ངོ་ནི། ས་མཚམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་ཉི་ཤུའོ། །དེ་དག་གང་ན། གཟུགས་དང་སོགས་པས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་ཞེན་ནས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། བྱང་ཚེ་གཟུགས་ལ་མི་གནས་པ་དེ་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་མི་གནས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་གསུངས་སོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་ལ་ཞེན་ནས་སྦྱོར་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་སྦྱོར་བ་ཡིན་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་གཟུགས་ལ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་དེ་ལྟར་རོ། །གཟུགས་སོགས་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཟབ་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཟབ་བོ། །ཞེས་སོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཏིང་དཔག་དཀའ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་ཀྱི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། གཟུགས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཡུམ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའོ། །ཞེས་སོ། །གཟུགས་སོགས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཚད་མེད་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཚད་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། གཟུགས་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཚད་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ལྔ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒྲ་སྦྱོར་བས་ནི་མིང་ལྔ་འཕང་བ་དང༌། དྲུག་པ་དང་བཅུ་གསུམ་པ་དང་བཅུ་བཞི་པ་ལ་ཕྱིར་གྱི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་མཚོན་པ་ཡིན་པས་དོན་བཅུ་གཉིས་ཤུགས་ལ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ མདོ་ལས་གཟུགས་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་ཟབ་གཏིང་དཔག་དཀའ་ཚད་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྤྱོད་ན་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པར་གསུངས་པའི་འཐད་པར་དེ་དག་གི་ཟབ་པ་སོགས་གསུམ་དེ་དག་མིན་པར་གསུངས་པ་ཚན་པ་གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་བ་དེ་གསུམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་གསུངས་པར་ཉི་སྣང་དང་ལེ་བརྒྱད་མར་རོ། །གཞན་ཡང་སྦྱོར་བ་དེ་གསུམ་ཟབ་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པར་ཉི་སྣང་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ནི། གཞི་ལམ་རྣམ་པའི་སྐྱེ་མེད་གསུམ་ལ་མི་སྐྲག་པ་སྐྱེ་དཀའ་སླའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་གསུམ་དང་སྦྱར་པ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་རིམ་པ་ལྟར་ཐ་མལ་པའི་བློ་ལས་ཟབ་པ་དང༌། ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་དེ་དག་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་པའོ། །ཤཱནྟི་པས་ཐ་མ་གསུམ་ལ་ཡང་སྒྲ་ཁོང་ནས་བཏོན་ཏེ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བཀག་ཅེས་པ་དང་སྦྱར་ནས་ཟབ་གཏིང་དཔག་དཀའ་ཚད་མེད་པ་གསུམ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་པ་གསུམ་ཡང་བྱས་ནས་སྦྱོར་བ་ཉེར་གསུམ་དུ་བྱེད་དེ། སྔར་ཆུང་འབྲིང་གསུམ་ལ་དྲངས་པའི་མདོའི་དོན་དུ་བཞེད་དོ། །འབད་པའི་ཚེགས་ཆེན་པོས་དུས་ཡུན་རིང་མོ་ནས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ཤིང་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྦྱོར་བ་ནི། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཐོས་ནས་དངང་བར་འགྱུར། ཀུན་དུ་སྐྲག་པར་འགྱུར། ཀུན་དུ་སྐྲག་པས་ཟིན་པར་འགྱུར་དུ་མཆི་བས་སོ། །ཞེས་སོ། །འ
Chinese
页码 101 至 200。 页码 101 至 200。 如是应允。从何处起，对过去和现在的诸佛积累善根并加以修习，向他们供养寺庙和斋饭，最初获得了解脱顺缘的种子。总的来说，这意味着向所有修行者表明这一点是存在的。以身体绕佛等方式，用语言如实赞颂，用意识进行闻思修的侍奉来使如来欢喜。向如来请问疑惑之处的本质，并彻底询问原因。在如来面前修持布施等十度，即具有修持和实践。这四者都是受到大乘善知识加持的。在何处呢？具有一百零三种相的，即具有所说内容的此经的法本，听闻、受持、不忘其义、如理作意其相，是为四种法器。由谁来做呢？由佛陀以及菩萨等来做。此处称此经为具有相，是指依靠这些所依来修习相，以及经中所说内容汇集于此。其他注释中说，首先要依止善知识。第三是生起殊胜修持于相续中的第三，宣说修持自身的体性，即宣说二十种修持的类别。第三部分有三个方面。第一方面是：如此宣说了修持的修行者之后，接着宣说修持自身的体性。经文的关联是：金刚手菩萨请问如来，大乘如何安住于经中以及如何修持，如来回答了这个问题。第二方面是：修持是分类的基础。分类的相是：具有界限的二十种修持。这些修持在哪里呢？由于执着于色等不混合的中间，而不安住，所以是不安住的修持。菩萨不安住于色，当不安住于色时，就对色进行瑜伽，如此在不混合的中间宣说。由于执着于色等而遮止修持，所以不修持本身就是修持。菩萨不对色进行修持，因为什么
English
Pages 101 to 200. Pages 101 to 200. It is agreed. From where, cultivating and practicing virtue towards the Buddhas of the past and present, offering them monasteries and alms, one first obtains the seed of liberation in accordance with circumstances. In general, this means showing that this exists for all practitioners. Pleasing the Tathagatas by circumambulating them with the body and praising them in accordance with the meaning with speech, and serving them with hearing, thinking, and meditating with the mind. Asking the Tathagatas about the nature of doubts and thoroughly inquiring about the reasons. Practicing the ten perfections, such as generosity, in the presence of the Tathagatas, that is, possessing practice and implementation. All four are those blessed by the Mahayana virtuous friend. Where is it? Possessing the characteristics of one hundred and three aspects, that is, listening to this scripture of the Mother, which has content to be expressed, retaining it, not forgetting its meaning, and properly attending to its characteristics, are the four vessels. By whom? By the Buddhas and Bodhisattvas, etc. Here, calling this Mother as possessing aspects means that contemplating aspects through these supports and the content of the sutra being assembled is intended. In other commentaries, one should rely on a virtuous friend from the very beginning. The third is the third of generating special practice in the continuum, explaining the nature of the practice itself, that is, explaining the category of twenty practices. The third part has three aspects. The first aspect is: Thus, after teaching the practitioner of practice, then the nature of the practice itself is taught. The connection of the sutra is: Vajrapani asked the Tathagata how the Great Vehicle abides in the Mother and how to practice, and the Tathagata answered this question. The second aspect is: Practice is the basis of classification. The aspect of classification is: Twenty practices with boundaries. Where are these practices? Since one clings to the space where form, etc., are not mixed, and does not abide, it is the practice of non-abiding. The Bodhisattva does not abide in form, and when he does not abide in form, he performs yoga on form, thus it is taught in the space where they are not mixed. Since clinging to form, etc., prevents practice, non-practice itself is practice. The Bodhisattva does not practice on form, because of what
Chinese
如果不将色蕴用于结合，那么就将色蕴用于瑜伽，直到遍知之间都是如此。为了深刻地理解色蕴等的真如，这是基智的深刻结合。因为色的真如深刻，所以般若母也深刻。如是说。为了理解色蕴等这些事物的自性难以衡量，这是道智的难以衡量的结合。因为色难以衡量，所以般若母也难以衡量。如是说。为了理解色蕴等这些事物的自性是无量的，这是遍知的无量结合。因为色是无量的，所以般若母也是无量的。如是说。这样，最初的五个通过结合原因的词语，抛出了五个名称。第六个、第十三个和第十四个结合了“因为”的词语，这也象征着其余的，因此暗示地抛出了十二个意义。这里， 经中说，从色蕴到不混杂之间，如果不使用“深刻、难以衡量、无量”这些词语，就应该在般若母上使用。为了证明这一点，说这三者的深刻等不是那些，而是通过三个部分结合，这三个部分被说成小、中、大三种，如《日光》和《八十颂》中所说。此外，这三种结合被认为是深刻的、不共的，以及无上菩提的权力，如《日光》中所说。其中，小、中、大三种是指，对于基、道、果三种无生，不恐惧是由于产生难易的差别。与三种菩提结合是指，三种智慧依次比普通人的智慧深刻，与声闻缘觉不共，以及没有特别超胜的，因此对这些事物如此理解，菩提的意义就是理解。寂天菩萨将最后三个也从声音中取出，并与禁止对它们进行结合的说法结合，也做了禁止使用深刻、难以衡量、无量这三个词语的三种做法，从而做了二十三种结合。他认为这是先前引导小、中、大三种的经文的意义。由于努力的巨大辛劳，从长远的时间里证悟和获得菩提，因此它的结合是：听闻这个甚深般若母之后，会感到惊慌，会普遍恐惧，会被普遍的恐惧所控制。如是说。
English
If one does not apply form to union, then one applies form to yoga, thus it is up to omniscience. In order to deeply understand the suchness of form, etc., this is the profound union of the basis of knowledge. Because the suchness of form is profound, so is the Mother of Wisdom profound. Thus it is said. In order to understand that the nature of these forms, etc., is difficult to fathom, this is the unfathomable union of the path of knowledge. Because form is unfathomable, so is the Mother of Wisdom unfathomable. Thus it is said. In order to understand that the nature of these forms, etc., is immeasurable, this is the immeasurable union of omniscience. Because form is immeasurable, so is the Mother of Wisdom immeasurable. Thus it is said. In this way, the first five, by combining the words of reason, cast out five names. The sixth, thirteenth, and fourteenth, by combining the word "because", also symbolize the remaining ones, thus implicitly casting out twelve meanings. Here, The sutra says that from form to non-mixture, if one does not use the terms "profound, unfathomable, immeasurable", one should use them for the Mother. To justify this, it is said that the profundity, etc., of these three are not those, but are combined by three sections, and these three are said to be small, medium, and large, as in "Sunlight" and "Eighty Verses". Furthermore, these three unions are considered to be profound, uncommon, and under the power of unsurpassed enlightenment, as in "Sunlight". Among them, the small, medium, and large three refer to the fact that not fearing the three unborn states of basis, path, and result is due to the difference in the difficulty of arising. Combining with the three enlightenments means that the three knowledges are, in order, more profound than the minds of ordinary people, uncommon to hearers and self-realizers, and without particular excellence, so understanding these things in this way, the meaning of enlightenment is understanding. Shantipa also took the last three from the sound and combined them with the statement that prohibits combining them, and also made three prohibitions against using the three terms profound, unfathomable, and immeasurable, thus making twenty-three combinations. He considers this to be the meaning of the sutra that previously guided the small, medium, and large three. Because of the great effort and hardship, enlightenment is realized and attained from a long time, therefore its union is: after hearing this profound Mother of Wisdom, one will be alarmed, one will be universally frightened, one will be seized by universal fear. Thus it is said.