Tibetan
་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། འགྲེལ་བས་བཤད་པའི་ཚུལ་སྟེ། འདི་ཡང་དཔེ་གཞན་ཀུན་ལས། གཉིས་པ་ནི་ཞེས་བཀོད་ཀྱང་ཞིབ་ཏུ་མ་དཔྱད་པ་སྟེ། གོང་འོག་བསྒྲིག་ན་གསུམ་པ་ཡིན་པར་གསལ། གསུམ་པ་ནི། རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ་བས་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་ཏེ་དེ་ལ་ནི་བཅུ་བཞི་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དང་པོ་གཉིས་པ་གསུམ་པ་བཞི་པ་བཅུ་གསུམ་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་རིགས་བྱིན་གྱིས་སྦྱར་བ་མི་འཐད་པར་བྱས་ནས་མིང་དོན་དང་སྔ་མ་རྣམས་གང་ཟག་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་སྦྱོར་བའི་འབྲས་ལྡོག་ཏུ་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་སྔ་མ་འབྲས་བུ་དང་ཕྱི་མ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞིར་སོ་སོར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཕྱི་མ་བཅུ་བཞི་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་ཞེས་གང་ཟག་གི་འབྲས་ལྡོག་ཏུ་བཤད་ཅིང་དང་པོ་གཉིས་ལྟ་བུ་མིང་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་བཞི་པ་ལྟ་བུ་མིང་དོན་གོ་བཟློག་པ་ཡང་སྣང་བ་དང༌། འགྲེལ་པར་སྔ་མ་བཅུ་བཞི་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཡོན་ཏན་སྦྱར་བས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དུ་བྱས་ན་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞིར་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ལ་འདོད་ན། སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་སོགས་སུ་ཡང་མ་ངེས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །དེས་ན་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་དུ་བགྲང་རྒྱུ་ནི་དང་པོ་བཅུ་བཞི་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བའི་ཕན་ཡོན་ལ་དེ་དག་ཏུ་དབྱེ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱོར་བ་སྒོམ་མཁན་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སོགས་འོག་མ་བཅུ་བཞི་པོ་དེ་དག་འབྱུང་བར་གསུངས་ ཏེ། དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་འབྱུང་ཞིང་འཐོབ་པས་ཞེས་པ་སྟེ། སྡོམ་པ་བསྲུང་མཁན་ལ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་འབྱུང་བས་དེ་གཉིས་སྡོམ་པའི་ཡང་ཕན་ཡོན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་འོག་མ་རྣམས་ཐོབ་པས་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་ཞིང་ལྡན་པར་བཤད་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་འདི་རིག་པར་བྱའོ། །བཅུ་བཞི་པོ་དེ་གང་ན། སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི་དང་པོ་སྟེ། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་འདྲི་བ་དང་སྟོན་པ་དང་འཆང་བ་དང་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། སྒོམ་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐུས་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱིས་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ཤིང་འཚོ་སྐྱོང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་སྙེད་ཀྱང་བྱང་ཆེན་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་འདྲི་བ་ནས་སྒོམ་པ་ལ་དགོངས་པ་མཛད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་ཤིང་མཁྱེན་པ་ནི་གཉིས་པ་དང༌། སྔ་མའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པ་ནི་གསུམ་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་སྦྱོར་བའི་ནུས་པ་ཆུང་འབྲིང་ ཆེ་གསུམ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་དཔེར་ན་དགྲའི་མཚོན་བཅག་པ་དང༌། གཉེན་ལ་གོ་བསྐོན་པ་དང༌། ལག་ཏུ་མཚོན་ཆ་གཏད་དེ་དཔའ་སྐྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ནི་བཞི་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་མི་འབྲལ་བའི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་སོགས་པས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་འཚང་རྒྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་རྗེས་སུ་ཡང་གཞན་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆེ་བ་ནི་ལྔ་པ་དང༌། བར་ཏ་ནི་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡུམ་དར་བར་དཔྱད་པའི་གནས་སུ་ཡུམ་འདྲི་བ་སོགས་ནི་དྲུག་པའོ། །འདིར་འགྲེལ་བས་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་པ་བཤད་པ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདས་ནས་ཤེར་ཕྱིན་གང་དུ་དར་བའི་ཡུལ་དང༌། ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ཞེས་པའི་དོན་ལ་ཞིབ་དཔྱད། འདིར་མདོ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདས་ནས་ཡུམ་འདི་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་དེ་ནས་ཡུལ་བར་ཏ་ནི་དང༌། དེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་དར་བར་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་མདོ་དག་ལས། ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གང་ཞེ་ན། ལྷོ་ཕྱོགས་ནི་ཨོད་དྲའི་ཡུལ་དང༌། སིང་གྷ་ལའི་གླིང་ལ་སོགས་པའོ། །བར་ཏ་ནི་ལྷོ་བྱང་གཉིས་ཀྱི་བར་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་དབུས་སོ། །བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི་བོད་ཡུལ་ཡན་ཆད་ཨུ་རྒྱན་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་མན་ཆད་དོ། །ལྷོ་བྱང་ནི་རྡོ་རྗེ་གདན་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་པར་འདོད་དོ། །གཞན་ནི་བར་ཏ་ནི་ནི་ཤར་ཕྱོགས་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་རྒྱ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཆད་དོ། །ཁ་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདས་ནས་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་ཡུམ་དར་བར་བྱས་པས་དང་པོར་དེར་དང༌། དེ་ནས་རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་དང་དེ་ནས་རྒྱ་དང་བོད་ལ་སོགས་པར་དར་བའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པ་ ལོ་ལྔ་སྟོང་གནས་པ་ལ་ཕྱེད་ཕྱེད་དུ་བྱས་པས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཕྲག་བཅུའོ། །དེ་རེ་རེ་ལ་ལེའུ་རེ་རེར་བྱས་པས་བཅུ་སྟེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ལུང་གི་ལེའུ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་
Chinese
也不是。第三，解释所说的方式是，这在所有其他范例中也被标注为“第二”，但没有详细审查，如果上下排列，则清楚地表明是第三。第三是，随之应学之结合的功德，即有十四种。对此，有些人认为第一、第二、第三、第四、第十三这两种没有区别，因此将因果关系归类为不合理，认为名称和意义以及前者是人，后者是结合的结果。有些人认为前者是果，后者是因，从而将因果的功德分为十四种，这两种都不合理。因为后者十四种被解释为对结合感到非常高兴的人的结果，而像前两种这样的不是名称和意义，像第四种这样的名称和意义颠倒的情况也存在。在解释中，如果在前十四种的末尾加上功德，那么如果也将下面的那些视为功德，那么功德就不一定是十四种了，如果这样认为，那么在二十种结合等等中也不一定，那就太过分了。因此，应该算作结合的功德的是前十四种，而将结合的利益分为这些的原因是，据说修习结合的人会受到加持等等，下面的十四种会产生。也就是说，这些会出现在对不颠倒的结合感到非常高兴的人身上并获得，就像守护戒律的人会获得增上生和决定胜的利益一样，这两者也会成为戒律的利益。这样，在《现观庄严论》中，也应该理解，通过获得下面的那些，上面的功德会产生并具备。那十四种是什么呢？第一个是名为摧毁障碍修习结合之魔力的功德。对于询问、宣说、受持、读诵、背诵这部甚深般若波罗蜜多经，以及如理作意和修习的人们，凭借诸佛世尊的力量，恶魔不能制造障碍。为什么呢？舍利子，在十方一切无量无数的世界中，有如来阿罗汉正等觉
English
Neither is it. Third, the way explained by the commentary is that, in all other examples, this is also marked as "second," but it has not been examined in detail. If arranged from top to bottom, it is clear that it is the third. The third is the merit of the combination to be learned subsequently, which is fourteen. Regarding this, some people think that the first, second, third, fourth, and thirteenth two are no different, so classifying cause and effect as unreasonable, considering the name and meaning and the former as people, and the latter as the result of combination. Some people consider the former as the fruit and the latter as the cause, thus dividing the merits of cause and effect into fourteen kinds, both of which are unreasonable. Because the latter fourteen are explained as the result of a person who is very happy with the combination, and like the first two, they are not name and meaning, and like the fourth, the reversal of name and meaning also exists. In the explanation, if merit is added to the end of the former fourteen, then if the following ones are also regarded as merit, then the merit may not necessarily be fourteen. If you think so, then it is not necessarily in twenty combinations, etc., which is too much. Therefore, the first fourteen should be counted as the merit of combination, and the reason for dividing the benefits of combination into these is that it is said that those who practice combination will be blessed, etc., and the following fourteen will arise. That is, these will appear and be obtained by those who are very happy with the non-inverted combination, just as those who keep the precepts will receive the benefits of higher rebirth and definite goodness, and these two will also become the benefits of the precepts. In this way, in the Ornament of Clear Realization, it should also be understood that by obtaining the following ones, the merits of the above ones will arise and be possessed. What are those fourteen? The first is the merit called destroying the power of the demons that hinder the practice of combination. For those who ask, explain, hold, read, recite this profound Prajnaparamita Sutra, and those who properly contemplate and practice, by the power of the Buddhas, the Bhagavat, the evil demons cannot create obstacles. Why? Shariputra, in all the immeasurable and countless realms of the ten directions, there are Tathagatas, Arhats, Samyaksambuddhas.
Chinese
如是安住和饶益无量无数的诸佛薄伽梵，也都是从请问到修习甚深大母般若波罗蜜多，这乃是法性啊！如是说。为了使加行成为殊胜，诸佛的意念和了知是第二；为了前者的意义，诸佛的现证是第三。这三者是加行的能力小、中、大三种，譬如折断敌人的兵器，劝说亲友，以及手中交付兵器而生起勇敢一样。获得和接近圆满正等菩提是第四；不离诸佛的大义本身以及等等，转生善趣的利益大，成佛的果位大，以及涅槃之后也利益他众的异熟大是第五；在巴尔塔尼（Bartanī）等地方，在考证般若波罗蜜多兴盛之处请问般若波罗蜜多等等是第六。此处注释者从解说加行的六种功德引申开来，对如来逝世后般若波罗蜜多在何处兴盛的地方，以及“末五百”的意义进行详细考证。此处经中说，如来逝世后，此般若波罗蜜多在南方，然后是巴尔塔尼（Bartanī）地方，然后是在北方一带兴盛。还有经部中说，所谓的“末五百”是什么意思呢？南方是乌荼（Oḍḍa）地方和僧伽罗洲（Siṅgala）等等。巴尔塔尼（Bartanī）是南北之间印度的中部。北方一带是西藏以上，乌仗那（Uḍḍiyāna）和克什米尔（Kashmir）以下。南北是依止金刚座（菩提伽耶）而安立的。其他则说巴尔塔尼（Bartanī）是东方和北方，汉地等等。有些人认为，如来逝世后，圣者龙树从南方使般若波罗蜜多兴盛，所以最初在那里，然后是印度东方，然后是在汉藏等地兴盛。所谓的末五百，是指教法住世五千年，分为两半，所以有十个五百年。每一个五百年都分为一个章节，所以有十个章节。其中通达、修习和教证这三品，每一品又分为三品。
English
Thus, all the Buddhas, the Bhagavat, who abide and benefit immeasurable and countless beings, also contemplate from questioning to practicing the profound Great Mother Prajñāpāramitā, this is the Dharma-nature! Thus it is said. In order to make the application special, the Buddhas' intention and knowledge are the second; for the meaning of the former, the Buddhas' manifestation is the third. These three are the abilities of application, small, medium, and large, like breaking the enemy's weapon, persuading relatives and friends, and handing over weapons to generate courage. Obtaining and approaching perfect and complete enlightenment is the fourth; the great meaning itself of not being separated from the Buddhas, and so on, the great benefit of being born in happy realms, the great fruit of attaining Buddhahood, and the great ripening of benefiting others even after Nirvana are the fifth; in places such as Bartani, asking about Prajñāpāramitā etc. in places where it is examined that Prajñāpāramitā is flourishing is the sixth. Here, the commentator elaborates on the explanation of the six qualities of application, and examines in detail the place where Prajñāpāramitā flourished after the Tathagata's passing away, and the meaning of "the last five hundred". Here, the sutra says that after the Tathagata's passing away, this Prajñāpāramitā will flourish in the south, then in the Bartani region, and then in the northern region. Also, in the sutras, what is the meaning of the so-called "last five hundred"? The south is the Oḍḍa region and the Siṅgala continent, etc. Bartani is the middle of India between the north and south. The northern region is above Tibet, and below Uḍḍiyāna and Kashmir. The north and south are established in relation to the Vajra Throne (Bodh Gaya). Others say that Bartani is the east and north, the Han region, etc. Some people think that after the Tathagata's passing away, the noble Nāgārjuna made Prajñāpāramitā flourish from the south, so it was first there, then in eastern India, and then in the Han and Tibetan regions. The so-called last five hundred refers to the Dharma abiding for five thousand years, divided into two halves, so there are ten five hundreds. Each five hundred is divided into a chapter, so there are ten chapters. Among them, the three sections of understanding, practice, and scriptural authority, each section is divided into three sections.