Tibetan
པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ཟབ་པ་ཉིད་དང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་དང་ཚད་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལས་དང་པོ་པས་ནི་ཚེགས་ཆེན་པོས་འཐོབ་པོ། །དེ་ལས་གཞན་པས་ནི་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐོབ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཞིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་དང་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་དང༌། གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི། འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པས་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ནར་ལོ་བསྐོར་གྱི་སྦྱོར་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་ཡིན་པས། སྦྱོར་བའི་གོ་རིམ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །མངོན་རྟོགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ནི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐྱེ་རིམ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་དང་པོ་ལྔ་དྲུག་པའི་གོང་དུ་སྐྱེས་པར་མི་ བཟུང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དྲུག་པ་ལས་དང་པོ་པའི་སྦྱོར་བར་མི་རུང་བས་སོ། །དེས་ན་སྔ་མ་ལྔས་སྤྱིར་སྦྱོར་བ་སྐྱེད་ཚུལ་བསྟན་ཏེ་སྐྱེད་པ་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་མ་ཞེན་པ་དགོས་པས་དང་པོ་གཉིས་དང་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་གསུམ་འབྱུང་བར་དེ་ནས་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པ་གཞོན་ནུ་དཔལ་དང༌། ཆོས་བཤེས་དང༌། ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་གསུམ་དང་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་སྔ་མ་རྣམས་སྟེ་བཞིའི་འདོད་པ་འགོག་པ། ས་མཚམས་ལ་ཡང་ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱིས་དེ་ལ་དང་པོ་ལྔ་ནི། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། བཅོ་ལྔ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ནས་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་བསྡུས་སོ། །ཞེས་དང༌། ཚིག་གསལ་ལས། འདིར་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་ཉི་ཤུ་ཞེས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་ཆར་གྱིས་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྦྱོར་ལམ་ལ་བཞག་པ་གཉིས་མི་འཐད་པ་རྟོགས་སླ་ལ། ཤེར་འབྱུང་གིས་དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གཅིག་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དགུ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་གསུམ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ལམ་ལྔ་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བ་ཉི་ཤུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མཐོང་ལམ་དུ་དྲུག་པ་དང་སྒོམ་ལམ་དུ་ཟག་མེད་གསར་པ་དང་རྒྱུན་མཐར་ས་མཚམས་བཞག་པ་ཆེར་ནོར་རོ། །སྔ་མ་རྣམས་རང་བཞིན་ལྔ་གནས་སྐབས་བཅུ་བཞི་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉི་ཤུ་པར་འཇོག་པ་ཡང་བརྟགས་ན་མི་འཐད་དེ། སྦྱོར་བ་དང་པོ་ལྔའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ན་དྲུག་པར་འགའ་ཏེ། དེ་ནི་ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་སྦྱོར་བར་གསུངས་པ་དང་ཡུམ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བས་སོ། །རང་བཞིན་དང་གནས་ སྐབས་སུ་ཞེན་པ་འགོག་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་ན་དང་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་དང་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་གྱིས་ཡིན་ན་དེ་འོག་གསུམ་རང་བཞིན་དུ་བཞག་དགོས་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་བཞི་པ་སྟེ་སྦྱོར་བའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་པའི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང་དང་པོ་སྦྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞིའི་སྐོར། བཞི་པ་ལ་བཞི། ཐོབ་བྱ་ཡོན་ཏན། དོར་བྱ་སྐྱོན། ཤེས་བྱ་མཚན་ཉིད། རྒྱུད་ལ་བསྟེན་བྱ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བའི་འོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་གི་ཕན་ཡོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་གསུངས་ཏེ། ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་སྟེ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ན་དེའི་རྒྱུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་སོ། །མདོའི་འབྲེལ་ནི། སྦྱོར་བ་ཐ་མའི་ཚེ་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་ལ་བདུད་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱ་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་ལ་དེ་གང་གི་མཐུ་ཡིན་པ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་གང་ན། བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་དང་སོགས་པས་ངེས་པར་འཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བར་རོ། །དེ་ལ་བཅུ་གསུམ་གྱི་མིང་རྩ་བར་མ་བྱུང་ཡང་འཕགས་པས་མདོའི་དོན་བླངས་ནས་མིང་འདོགས་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲེལ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྲང་ངོ༌། །འདི་དག་ལམ་གང་ན་ཡོད་པ་ལ་ཀུ་མཱ་ར་ཤྲཱི་ནི། བཞི་སྦྱོར་ལམ་དེ་ནས་བཅུ་ས་བཅུ་ལ་འཇོག་པར་འདོད་པ་ནི་བཅུ་བཞིའི་གྲངས་སྒྲིག་པ་ཙམ་ཤེས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་སྣང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་ཚིག་གསལ་ལས། ཡོན་ཏན་འདི་དག་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལྡན་མོད་ཀྱི་ལེགས་པར་འབྱོར་བ་ནི་དྲོད་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་པ་ལྟར་ཁས་བླང་ང་ོ། །ཁ་ཅིག་སྐྱོན་རྣམས་སྦྱོར་བ་ མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་བསམས་ནས་ཡོན་ཏན་འདི་དག་སྦྱོར་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ་ཉི་སྣང་ལས། སྦྱོར་བའི་ཕན་ཡོན་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཡང་ཕན་ཡོད་དུ་བཞེད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་ཅན
Chinese
即是，对于色等之甚深性、难测性及无量性将会证悟。之后，以不如实的修习之故，最初学者则需极大的努力方能获得。而其他的人则能轻易获得授记及不退转地，并且变得必然出离且不分离，接近现证菩提，并且迅速现证菩提。之后，成办他利，并且变得不增不减。之后，对于法与非法等总相，以及色等不可思议之差别，由于舍弃一切分别念之故，无分别则是，以布施珍宝果实而成为极度清净之究竟，这是因为仅仅先前以年度的修习而完全调伏心续之故。修习的次第是由现观而善加区分的。如是说。由现观区分的是现观的生起次第。然而，最初的五六者不应被认为是先生起的。否则，第六者则不应成为最初学者的修习。因此，先前的五者总体上显示了生起修习的方式，生起时需要不执着于境与有境，因此最初二者与了知境的方式三者生起，之后由三者显示。印度智者青年祥，法友，慧生智三者与西藏先前的智者们，即是遮止四者的观点。在界限上，鸠摩罗什说，其中的最初五者，由资粮道所摄，十五者由加行道至十地所摄。如是说。释论中说，此处修习二十者被简略地显示，要知道这是因为与决择分相似的四者全部共同修习之故。如是说。安立于加行道的二者不合理，是容易理解的。慧生说，如果那样，则加行道有五种相，见道有一种，修道有小之又小等的次第有九种，特相道有三种，无间道有两种，如是了知的次第，五道所摄的修
English
That is, the profundity, unfathomability, and immeasurability of form, etc., will be realized. Then, due to engaging in unreal practice, the initial learner will obtain it with great effort. Others will easily obtain prediction and the stage of non-retrogression, and will become inevitably liberated and inseparable, approaching the realization of enlightenment, and will quickly realize enlightenment. Then, they will accomplish the benefit of others, and will become neither increasing nor decreasing. Then, regarding the general characteristics of dharma and non-dharma, etc., and the inconceivable distinctions of form, etc., non-conceptualization is because of abandoning all discriminations. It becomes the ultimate of supreme purity by giving the fruit of precious jewels, because only previously the mind stream was completely subdued by the practice of the year. The order of practice is well distinguished by direct perception. Thus it is said. What is distinguished by direct perception is the order of arising of direct perception. However, the first five or six should not be considered to arise first. Otherwise, the sixth would not be suitable for the practice of the initial learner. Therefore, the previous five generally show the way to generate practice, and when generating, it is necessary not to be attached to the object and the subject. Therefore, the first two and the way of understanding the object arise as three, and then the three show it. The Indian scholars Youthful Fortune, Dharma Friend, and Wisdom Born Intelligence, and the previous Tibetan scholars, that is, refuting the views of the four. On the boundary, Kumarashri said that the first five of them are included in the path of accumulation, and the fifteen are included from the path of preparation to the tenth bhumi. Thus it is said. The commentary says, here also the twenty practices are briefly shown, and it should be known that this is because all four similar to the decisive part should be practiced together. Thus it is said. It is easy to understand that the two established on the path of preparation are unreasonable. Wisdom Born said that if that is the case, then the path of preparation has five aspects, the path of seeing has one, the path of meditation has nine kinds of small and small orders, the path of special characteristics has three kinds, and the path of no interruption has two kinds. Thus, the order of realization, the practice included in the five paths
Chinese
说是二十种结合。说在见道是第六，修道是新无漏，常时最终划定界限，是大错特错。之前那些五种自性，十四种状态，把那两者的因安立为二十种结合，如果考察也不合理。如果是最初五种结合的状态，那么第六种怎么会有呢？因为那被说是非真实的结合，并且会生起对佛母的恐惧。如果是以遮止对自性和状态的执着的方式，那么最初两种应安立为自性，如果是以了悟对境的方式，那么其后三种应安立为自性。第四是生起特殊结合的第四种，也就是宣说结合之前行之法的章节，详细阐述，最初是关于结合的十四种功德。第四有四种：应获得的功德，应舍弃的过失，应知的体性，应在相续中依止的解脱分。第一种有三种，第一是：在结合之后，宣说了成为那些结合利益的功德，也就是功德现见，如果先遣知识，那么就会非常习惯于其因的那些结合。经部的关联是：在最后结合之时，魔不能对修习结合者制造障碍，被问及那是何种威力时，作为回答而宣说的。第二是：十四种功德。那是什么呢？从摧毁魔力等，到必定获得的功德之间。其中虽然十三种的名称没有出现在根本中，但圣者从经部中提取意义后，命名，解释者们也随之效仿。这些存在于哪条道上呢？对于此，鸠摩罗什说：从第四结合道开始，到第十地安立，想要仅仅了解十四的数字排列，似乎没有疑惑。然而，在《明句论》中说：这些功德是从最初业者的地开始就具备的，但要良好地实现，则应与获得暖位之前相结合，这样承诺。有些人认为过失是不生起结合的因，从而认为这些功德是生起结合的因，这是不合理的，如《日光论》中所说：已经宣说了结合的利益，因此论师也认为是利益，因为那是其果。因此，能力和有能力者
English
It is said to be twenty combinations. To say that it is the sixth on the path of seeing, the new uncontaminated on the path of meditation, and that the boundary is set at the very end, is a big mistake. If we examine the previous ones, the five natures and the fourteen states, it is not reasonable to establish the cause of those two as twenty combinations. If it is the state of the first five combinations, then how can there be a sixth? Because that is said to be a non-real combination, and fear of the mother arises. If it is in the way of preventing attachment to nature and state, then the first two should be established as nature, and if it is in the way of realizing the object, then the following three should be established as nature. The fourth is the fourth that generates a special combination, that is, the chapter that explains the preliminary Dharma of the combination, elaborating, the first is about the fourteen qualities of the combination. The fourth has four: the qualities to be obtained, the faults to be abandoned, the characteristics to be known, and the parts of liberation to be relied upon in the continuum. The first has three, the first is: After the combination, the qualities that become the benefits of those combinations are explained, that is, the qualities are seen, if knowledge is sent first, then one will become very accustomed to the combinations that are its cause. The connection of the Sutra is: At the time of the last combination, the demons cannot create obstacles for the meditator of the combination, and when asked what power that is, it was declared as an answer. The second is: the fourteen qualities. What is that? From destroying the power of demons, etc., to the qualities that must be obtained. Although the names of thirteen of them do not appear in the root text, the noble ones extracted the meaning of the Sutra and named them, and the commentators also followed suit. On which path are these located? For this, Kumarashri said: Starting from the fourth combination path, wanting to establish the ten grounds, it seems that there is no doubt about knowing only the numerical arrangement of fourteen. However, in the Clear Words, it says: These qualities have been possessed from the ground of the first practitioner, but to achieve them well, they should be combined with what is obtained before warmth, thus promising. Some people think that faults are the cause of not generating combination, and therefore think that these qualities are the cause of generating combination, which is unreasonable, as it is said in the Sunlight: The benefits of combination have already been declared, so the teacher also thinks it is beneficial, because that is its result. Therefore, ability and the one with ability