Tibetan
ཚན་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གིས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་རང་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པའི་མཚོན་བྱའམ་མཚན་གཞི་བཞིན་དུ་མཚོན་པས་དེ་ལྟར་ནའོ། །ཁ་ཅིག་སྦྱོར་བ་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་ཅིང་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་ཡང་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རུང་བས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་མཚོན་ཞེས་འཆད་ཀྱང་སྔ་མ་འགྲིག་གོ། མཚོན་ཚུལ་གཉིས་པ་ནི། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟེ་མ་ནོར་བར་རོ། །བཅུ་དྲུག་ཇི་ལྟར་ན། ངོ་བོ་ཉིད་བཞི་ནས་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ནའོ། །དེ་དག་གང་ན་འདི་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་དབེན་པ་བཞི་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་མངོན་གྱུར་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཏེ། བྱང་ཆེན་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་བསལ་བས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཆགས་སོགས་དེའི་རྟགས་ཏེ་འབྲས་བུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་རྟགས་ཀྱིས་ཏེ། བྱང་ཆེན་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །ཆགས་སོགས་དེའི་མཚན་མ་སྟེ་རྒྱུ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཙང་བ་དེར་འཛིན་པ་དང་སོགས་པས་ཕུང་སོགས་ལ་བདེན་པར་འཛིན་ པས་སྟོང་པ་ནི་མཚན་མ་སྟེ། བྱང་ཆེན་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཚན་མས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང་སོགས་པས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གཉིས་དང་དེ་མེད་པ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་ལ་ཞེན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་མཐུན་གཉེན་པོས་ཏེ། བྱང་ཆེན་གང་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་མོས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་མེད་པས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དབེན་པ་ཞེས་བཞི་ག་ལ་སྦྱར་ལ་སྔ་མ་གསུམ་ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཐ་མ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱིས་དབེན་པའོ། །གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་ལྔའོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བགོས་པ་མེད་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་གོ་བགོས་པ་ནི་དཀའ་བ་སྟེ། བྱང་ཆེན་གང་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་གོ་ཆ་འདི་འཚལ་ཀྱང་དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པ་མི་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་སོ། །ཐེག་པ་གཞན་ཉན་རང་དུ་མི་ལྟུང་བའི་མཚན་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་དུ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་གོ་ཆ་འཚལ་བའི་བྱང་ཆེན་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་འམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བའི་གནས་དང་སྐབས་མ་མཆིས་ཏེ། ཞེས་ སོ། ཡུན་རིང་པོ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མཆོག་ཆེན་པོ་གསུམ་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆེན་གྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བ་དང་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བགོས་སོ། །ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་སྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་དང་སྒོམ་གྱི་ཆོས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་གང་སྒོམ་པར་བགྱི་བའམ་སྒོམ་པ་གང་ལགས་པའམ་གང་གིས་སྒོམ་པར་བགྱི་བའི་ཆོས་གང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་ཏེ། ཞེས་སོ། །ཡུམ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐའ་དག་བཀག་པ་ནི་མངོན་ཞེན་བཀག་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་འགའ་ཞིག་གིས་གང་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆེན་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་རོ། །གསུམ་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་བདུན་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གཞི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་རྣམ་མཁྱེན་ལ་གཞོལ་བའི་བསམ་པས་ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །འཇིག་རྟེན་མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་པའི་འཛིན་པ་སྟེ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཡོངས་གཅོད་དུ་ཞེན་པ་དང་སོགས་པས་འདི་ནི་གཟུང་བྱ་ མིན་ཞེས་རྣམ་བཅད་དུ་ཞེན་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཞེན་ནས་གཟུང་མི་གཟུང་གི་མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན་པའམ་རྟོགས་པ་ནི་མི་མཐུན་པ་སྟེ། ཆོས་འདི་ནི་གཟུགས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་མི་གཟུང་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་འདི་ནི་གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་ཏེ་གཟུགས་ལ་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་སོ། །ཤེས་བྱ་གཟུང་བ་དང་ཤེས་པ་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པས་རྟེན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་གཞི་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་འདི་ནི་གཞི་མ་མཆིས་པ་ད
Chinese
总而言之，十六自性以三智之结合的自性，虽无异于自身之体性，然以如是具有彼之所表或基底般表示，故如是。有些认为，无异于结合之体性，且仅结合亦不能成为体性，故如是具有体性般表示，然前者妥当。第二种表示方式是，如实，即无谬误。十六如何？如自性四至七之间存在者，故如是。彼等何在？于此三者中，第一，一切智性之结合的自性，则有四种空性。即，贪欲等烦恼之自性显现故，以空性故，乃烦恼。彼等大菩萨乃因贪欲彻底断除而转为空性之自性。如是说。贪等彼之相，即果，身语意三之恶趣以空性故，乃相。彼等大菩萨乃因贪欲之相而转为空性之自性。如是说。贪等彼之相，即因，事物之状态不如实作意，执持清净于彼，以及以等字包括执持蕴等为真实 故空性乃相。彼等大菩萨乃因贪欲之相而转为空性之自性。如是说。贪欲与无贪欲，以及以等字包括嗔恚愚痴二者及其无者，依次对不相顺之品与对治生起执着故，以空性故，乃不相顺对治。何者大菩萨对此甚深般若波罗蜜多生起信解，彼等乃因贪欲与无贪欲而转为空性之自性。如是说。空性之说，皆可与四者相连，前三者为空烦恼障，最后者为空所知障。第二，道智之结合的自性，则有五种。即，胜义中，为利益有情而披甲无有，然于世俗中，为使彼等一切从痛苦中解脱而披甲乃困难。何者大菩萨以使一切有情完全从痛苦中解脱之发心而披此甲胄，然于彼等有情与有情之假立不可得，彼等乃行难行。如是说。其他声闻缘觉之乘
English
In short, the sixteen self-natures, with the nature of the union of the three wisdoms, although there is no characteristic different from one's own essence, are represented as if they were the signified or the basis that possesses it, so it is. Some think that there is no characteristic other than the union, and the union alone cannot become a characteristic, so it is represented as if it has a characteristic, but the former is appropriate. The second way of representing is, as it is, that is, without error. How are the sixteen? As those that exist from the fourth to the seventh of self-nature, so it is. Where are they? Among these three, the first, the self-nature of the union of all-knowingness, has four emptinesses. That is, because the self-nature of desire and other afflictions manifests, because of emptiness, it is affliction. Those great Bodhisattvas turn into the self-nature of emptiness because desire is completely eliminated. So it is said. The sign of greed, etc., that is, the result, the three evil destinies of body, speech, and mind, because of emptiness, are signs. Those great Bodhisattvas turn into the self-nature of emptiness because of the sign of desire. So it is said. The sign of greed, etc., that is, the cause, the state of things is not truly intended, holding purity in it, and the emptiness of holding aggregates, etc., as true is a sign. Those great Bodhisattvas turn into the self-nature of emptiness because of the sign of desire. So it is said. Desire and non-desire, and the two of hatred and ignorance included by the word "etc.", and their absence, in turn, give rise to attachment to the opposing side and the antidote, so because of emptiness, they are opposing antidotes. Those great Bodhisattvas who give rise to faith and understanding in this profound Prajnaparamita turn into the self-nature of emptiness because of desire and non-desire. So it is said. The saying of emptiness can be connected to all four, the first three are empty of afflictive obscurations, and the last is empty of cognitive obscurations. Second, the self-nature of the union of the wisdom of the path has five. That is, in the ultimate sense, there is no armor for the benefit of sentient beings, but in the conventional sense, it is difficult to armor them all to liberate them from suffering. Those great Bodhisattvas who wear this armor with the intention of completely liberating all sentient beings from suffering, but the imputation of those sentient beings and sentient beings is not available to them, they will do difficult things. So it is said. The vehicle of other Hearers and Solitary Realizers
Chinese
以不堕落之相或自性，唯一安住于大乘是决定的。为了使一切众生完全脱离痛苦，如是披甲的大菩萨，没有堕落于声闻地或独觉地的处所和时机。如是说。长久从无数劫以来，为了成办三大殊胜而成办，是所为之事。大菩萨为了使一切众生完全脱离痛苦，以及以遍知本身为了智慧之义而披甲。如是说。对于所修、修行者之人以及修之法不执著而证悟是不执著。于此甚深般若波罗蜜多，什么应修，或什么是修，或以什么而修的法完全成立是不存在的。如是说。从般若波罗蜜多到遍知之间，遮止对事物显现的执著一切是遮止显现执著。有些大菩萨对于此甚深般若波罗蜜多不显现执著，那应完全视为不退转的大菩萨。如是说。自性到一切的结尾。第三、遍知之加行的自性有七种。也就是以一切智性和道智所摄，以作为对境的事物差别，地道之相以及如是性而缘是缘。大菩萨以趋向遍知的意乐应观察此甚深般若波罗蜜多。如是说。世间显现执著者的实执，即此是自性应执取，如是完全断除的执著，以及等等，此不是应执取，如是分别断除的执著，从色到遍知之间执著，从而开示或证悟远离能取所取的边，是不相符。此法不是为了执取色而开示，不是为了不执取而开示。如是说。对于色等等一切，无有智慧之法的障碍而了知是无有障碍。此法对于任何也不障碍，对于色也不障碍。如是说。以所知能取和能知所执不执著，从而证悟无有依处是无有基础。此法是没有基础的
English
It is definite that one who abides solely in the Great Vehicle with the characteristic or nature of not falling. The great bodhisattva who thus dons armor, intending to completely liberate all sentient beings from suffering, has no place or occasion to fall into the level of a Hearer or Solitary Realizer. Thus it is said. To strive for the sake of the three great perfections, which are to be accomplished from countless eons, is the purpose. The great bodhisattva dons armor to completely liberate all sentient beings from suffering, and omniscience itself for the sake of wisdom. Thus it is said. Realizing that the object of meditation, the person who meditates, and the dharma of meditation are not perceived is non-perception. In this profound Mother, there is nothing that should be meditated upon, or what is meditation, or what dharma is completely established by which one should meditate. Thus it is said. From the Mother to omniscience, preventing all attachment to phenomena is the prevention of manifest attachment. Some great bodhisattvas who do not manifest attachment to this profound Mother should be regarded as irreversible great bodhisattvas. Thus it is said. Nature to the end of all. Third, the nature of the application of omniscience has seven aspects. That is, it is encompassed by all-knowingness and the knowledge of the path, and focusing on the distinctions of objects made into objects, the aspects of the ground and path, and suchness is focus. The great bodhisattva should examine this profound Mother with a mind inclined towards omniscience. Thus it is said. The clinging of worldly manifest attachment, that this is the self to be grasped, is clinging to complete severance, and so on, this is not to be grasped, is clinging to complete severance, from form to omniscience, thereby showing or realizing the separation from the extremes of grasping and not grasping, is incompatible. This dharma is not taught for the sake of grasping form, nor is it taught for the sake of not grasping. Thus it is said. Knowing that there is no obstruction of the dharma of wisdom to all things such as form is unobstructed. This dharma is not obstructed by anything, and it is not obstructed by form. Thus it is said. Realizing that there is no basis because the knowable is grasped and the knower is not grasped is without foundation. This dharma is without foundation.