Tibetan
། ཞེས་སོ། །གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཁོ་ནར་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ཁོ་ནར་མཐོང་བར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཤེས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཀྱི་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཕུང་ལྔ་སོགས་ ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་འཁོར་དུ་བསྡུས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་དེ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཤེས་པ་དང༌། རྒྱུད་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་འཇིག་རྟེན་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་མཛད་པ་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གདུལ་བྱ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་མཐོང་བར་མཛད་པ་ཤེས་པའམ། ཡང་ན་ཐེག་དམན་འཕགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། ཡུམ་གྱིས་དང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡུམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་སྐྱེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཤེས་པ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ། ཡུམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བར་དུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་མཛད་པ་ཤེས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་དེ་ཡུམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཐར་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་འཇུག་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་མཛད་པ་ཤེས་པའོ། །གཞན་དག་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གསུམ་མོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིའི་མདོ་ལ་ཡུམ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མཛད་པ་དང༌། ཡུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་མཛད་དོ་ཞེས་ སོགས་ཤེས་པར་མཛད་པ་དང༌། ཡུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་སོགས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་འགྲེས་གཅིག་དང་འགྲེས་གསུམ་འབྱུང་ཞིང༌། ལེ་བརྒྱད་མར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བརྗོད་པར་མཛད་པ་དང་ཤེས་པར་མཛད་པ་དང་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་ལོགས་སུ་མ་བཅད་པར་གསུམ་དུ་འབྱུང་ལ། ཉི་སྣང་ལས་ཀྱང་ཕྱི་མ་གསུམ་མ་ཡིན་པ་སྔ་མ་ལ་མདོ་མ་སྦྱར་རོ། །བརྒྱད་སྟོང་པར། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇི
Chinese
如是说。了知对于色等之义，不唯见为彼，而于名言中示现唯见为彼，即于何时，缘色之识不生，彼时以无色之见故，而作是示现。如是说。了知五蕴等之世间，具有空性之相，以及于所化眷属宣说世间以自性为空性，了知对于已成熟之所化，了知世间为空性，了知对于解脱之所化，了知世间为空性而作现见。或者，是就小乘圣者而言，以般若母初时对如来，为了生起趣入般若母之一分，生起基础智之证悟种类，而思择宣说世间为空性，了知以菩萨而言，以般若母于中间对如来，为了成办遍智之趣入，生起道智之证悟，而思择了知世间为空性，了知以佛而言，以般若母于最后对如来，为了生起现见世间为空性之趣入，生起遍智之证悟，而思择世间为空性而作现见，是为了知。其他则说，为了生起闻思修三者之智慧，故有此三者。此经中，般若母作如是宣说，世间是空的。如是宣说，般若母令如来知晓，世间是空的。如是等令知晓，般若母令如来示现，世间是空的。如是等示现之释有第一释与第三释。于八千颂中，以空性之相而作宣说，以及作知晓，以及作示现之知晓，即世间空性未作分割，而有三种。从《日光疏》中，后三者并非前者，未将经文连结。于《八千颂》中：如是世间是空的。如是世间是宣说的。如是世间是知晓的。如是世间是
English
Thus it is said. To know that the meaning of form, etc., is not only seen as such, but is shown to be seen as such in name, that is, when the consciousness that focuses on form does not arise, it is shown because there is no seeing of form. Thus it is said. To know that the world of the five aggregates, etc., has the aspect of emptiness, and to know that the world is said to be empty of its own nature to the disciples gathered in the retinue, and to know that the world is known to be empty to the disciples whose minds have matured, and to know that the world is made to be directly seen as empty to the disciples who are liberated. Or, it is in terms of the Hinayana aryas, that Prajnaparamita initially speaks to the Tathagata, considering that entering into one aspect of Prajnaparamita gives rise to the realization of the basis of wisdom, and knowing that the world is said to be empty. In terms of the Bodhisattvas, Prajnaparamita in the middle speaks to the Tathagata, considering that entering into omniscience gives rise to the realization of the path of wisdom, and knowing that the world is known to be empty. In terms of the Buddhas, Prajnaparamita finally speaks to the Tathagata, considering that entering into the direct seeing of the world as empty gives rise to the realization of omniscience, and knowing that the world is made to be directly seen as empty. Others say that these three are for the sake of generating the wisdom of hearing, thinking, and meditating. In this sutra, Prajnaparamita declares, "The world is empty." Thus it is declared, and Prajnaparamita makes the Tathagata know, "The world is empty." Thus, etc., making known, and Prajnaparamita shows the Tathagata, "The world is empty." Thus, etc., there are the first and third commentaries on the showing. In the Eight Thousand Verses, it is said that the knowledge of declaring, knowing, and showing is in the aspect of emptiness, that is, the emptiness of the world is not divided, and there are three. From the Sunlight Commentary, the latter three are not the former, and the sutra is not connected. In the Eight Thousand Verses: Thus the world is empty. Thus the world is declared. Thus the world is known. Thus the world is
Tibetan
ག་རྟེན་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཏེ། ཞེས་པ་བཞི་འདི་བཞི་ལ་རིམ་བཞིན་དུ་རྒྱན་སྣང་ལས་སྦྱར་རོ། །ཕུང་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་ཤེས་པ་ནི། ཡུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །ཕུང་ལྔའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ཤེས་པ་ནི། རྣམ་པར་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང་རང་བཞིན་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི། ཡུམ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་ཅན་ཕུང་ལྔ་ལ་བླང་དོར་རམ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་གྱི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི། ཡུམ་ཟབ་མོ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་འདིའི་འདུ་ཤེས་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ གྱི་འདུ་ཤེས་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ནས་བསྟན་པའི་ཡུལ་ནི་ཕལ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་པས་དེ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཅན་བཅུ་དྲུག་ནི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཤེས་མཚན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་མཚན་འདི་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་གཙོ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་ཀྱི་བྱང་སེམས་ལ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་གཉིས་པ་སྟེ་ཁྱད་མཚན་བཅུ་དྲུག་གི་སྐོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མཚམས་སྦྱར། དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་གྱི་དེ་ལྟར་བར་ཚིགས་དགུས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་རྣམས་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སྐྱེད་བྱེད་ཙམ་དུ་མཚོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་སྐྱེད་བྱེད་དོ་ཞེས་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་བརྗོད་ཟིན་ནས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དེའི་འོག་ཏུ་བར་ཚིགས་བཞིས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་འཆད་དེ། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་སྤྱིར་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་བྱེད་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་སྟེ་ཤེས་པར་བྱས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་སོ། །རྒྱན་སྣང་དུ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་རྣམ་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་ཞེས་པ་ཉིད་གསལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་གོང་དུ་ཤེས་མཚན་གསུམ་གྱི་དམན་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེ་བར་བརྗོད་ནས་འདིར་གཞི་ཤེས་ལས། གཞན་གཉིས
Chinese
怎么样如实显示呢？这四个（怎么样如实显示）要依次与《现观庄严论》的显义相结合。了知五蕴的真如，超越了行境，因此显示为不可思议，要知道，般若波罗蜜多是对如来显示世间不可思议。如是说。了知五蕴的法性，息灭一切戏论，要知道，这是显示为远离、甚深空和自性空。如是说。了知对境上有漏的五蕴的止息，要知道，般若波罗蜜多是对如来显示世间是空性。如是说。了知有境五蕴的取舍，或者止息对世间此岸和彼岸的执着，要知道，这部甚深般若波罗蜜多也是对如来显示世间，不会变成对世间此岸的执着和对世间彼岸的执着，就这样显示世间。如是说。此处所说的对境，大都是在佛的种姓中产生的，圆满自他利益的果位的体性，因此，了知它的有境十六种，就是遍知的智相。这样，这些智相也主要是针对佛，而不是说菩萨没有。第二是，从分类的角度广说第二，也就是宣说十六种差别相的方面。第二有二：连接上下文，解释意义。第一是：之前的“如是”等九个词，以了知的体性来连接，都是总体的自性，只是象征能生佛，而不是说仅仅是能生佛，没有做其他的区分，说完之后，在了知的体性之后，用四个词来解释差别的体性。以了知的体性的方式，总的来说是完全断定能生佛，也就是要知道被了知的连接的差别是什么样的。在《现观庄严论》中，总体的体性，以了知的形式完全断定，必须要知道差别，这一点很明显。有些人认为“总体的自性”是在上面没有区分三种智相的低劣和殊胜的差别的情况下说的，而这里是从根本智开始，其他的两种
English
How to show the true support? These four (how to show the true support) should be combined with the explicit meaning of the Ornament of Clear Realization in sequence. Knowing that the suchness of the five aggregates transcends the realm of practice, thus showing it as inconceivable, know that the Prajnaparamita shows the world as inconceivable to the Tathagata. Thus it is said. Knowing that the nature of the five aggregates is the pacification of all elaborations, know that this is shown as separation, profound emptiness, and self-nature emptiness. Thus it is said. Knowing the cessation of the five contaminated aggregates in the object, know that the Prajnaparamita shows the world as emptiness to the Tathagata. Thus it is said. Knowing the acceptance and rejection of the five aggregates in the subject, or the cessation of attachment to this shore and the other shore of the world, know that this profound Prajnaparamita also shows the world to the Tathagata, and it will not become attachment to this shore of the world or attachment to the other shore of the world, thus showing the world. Thus it is said. The object shown here is mostly the nature of the fruit of perfect self-interest and other-interest, which arises in the lineage of the Buddha. Therefore, the sixteen subjects that know it are the wisdom aspects of omniscience. In this way, these wisdom aspects are mainly aimed at the Buddha, not that the Bodhisattva does not have them. The second is the second explanation in detail from the perspective of classification, that is, the explanation of the sixteen aspects of difference. The second has two parts: connecting the context and explaining the meaning. The first is: the previous "as it is" and other nine words are connected by the nature of knowledge, all of which are the nature of the whole, only symbolizing the ability to generate the Buddha, not saying that it is only the ability to generate the Buddha, and no other distinction is made. After finishing speaking, after the nature of knowledge, four words are used to explain the nature of difference. In the way of the nature of knowledge, generally speaking, it is completely determined that it can generate the Buddha, that is, it is necessary to know what the difference between the connections that are known is like. In the Ornament of Clear Realization, the overall nature is completely determined in the form of knowledge, and it is necessary to know the difference, which is very obvious. Some people think that "the overall nature" is said in the above situation where the inferior and superior differences of the three wisdom aspects are not distinguished, and here it starts from the fundamental wisdom, the other two