Tibetan
་མི་འཐད་དེ། ཤེས་མཚན་རྟགས་སུ་བྱས་ནས་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་པ་དང་ཡོད་པ་གང་དུ་སྒྲུབ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་སའི་ཤེས་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ལ། སློབ་ལམ་ན་རྣམ་མཁྱེན་མེད་པས་མཁྱེན་གསུམ་ཆོས་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་འདོད་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའམ་དེ་སྔོན་དུ་སོང་བར་སྒྲུབ། དང་པོ་ལྟར་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་པོ་ལ་ཆོས་ཅན། དེ་ནམ་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ན་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པར་གྲུབ་པས་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་སྐྱེས་པར་དཔགས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེས་ན་འདིའི་ འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཤེས་ཁྱད་བྱེད་པ་གསུམ་པོ་ཤེས་བྱེད་དང་མཚན་ཉིད་ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱ་རྒྱུར་བསྟན་པས་བྱས་སོ། །ལུགས་གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཤེས་མཚན་ལ་མཁྱེན་གསུམ་དུ་འདིར་གསུངས་པ་ནི། སྔར་རྣམ་པའི་སྐབས་ཀྱི་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ཡུལ་ཅན་དུ་མཁྱེན་གསུམ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དེ་མ་ཡིན་གྱི་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཞེ་བརྒྱད་ཤེས་པ་ལ་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་མིང་མཚུངས་ཀྱང་མཁྱེན་ལུགས་མི་འདྲ་བས་དེ་ཁོ་ན་འཆད་པ་མི་འཐད་ཅིང༌། ཁྱད་མཚན་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞི་ཤེས་མ་གསུངས་པས་མཁྱེན་གསུམ་དུ་བྱེད་པ་ནོར་རོ། །བྱེད་མཚན་ཡང་སྤྱིར་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུའི་ཆ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་གྱི་ཁྱད་མཚན་ཐོབ་པའི་རྗེས་ལ་འགྱུར་བར་མ་ངེས་སོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ཡང་རྨ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བར་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བགྲངས་པ་དང༌། འགྲེལ་པར་ཡང་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་བཅུ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་ཤེས་པ་ཉིད་མཚོན་བྱེད་དུ་གསུངས་ཀྱི་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པ་ཟུར་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་བས་སོ། །མདོ་ལས་ཡུམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་སྐྱེད་པར་གསུངས་པ། བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་པ་འདིར་བསྡུས་ལ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཞེས་སྦྱར་ནས་ཤེས་པ་མཚོན་བྱེད་དུ་གསུངས་ཀྱི་དེ་སྐྱེད་པ་ཁོ་ན་ལ་མ་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ཤེས་ པའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་ཡང་སྦྱོར་བའི་སྟེང་གི་ནུས་པ་ལ་འདོད་ན་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་མཚོན་པར་སོང་ལ་དེ་ལྟ་ན་མཚན་ཉིད་དང་པོ་གསུམ་ལ་བྱེད་མཚན་དང
Chinese
不合理。如果以知相作为标志来成立瑜伽的自性，那么无论在何处成立，都不能确定是否遍及佛地的知相。在学道位上没有遍智，因此三智不成立为法。如果认为是对三智的瑜伽，也不合理。如果那样，也要成立是瑜伽自性之自性，或者先于瑜伽。如果像第一种情况那样，就与承认以体性了知瑜伽生起相违。如果像第二种情况那样，以瑜伽修行者为法，当它何时成立时，瑜伽就已成立生起，因此对它推测瑜伽生起没有意义。因此，此处的 错乱之根源在于，将知差别、作者三者显示为能知和最后的体性所知。第二种观点也不合理。此处所说的知相为三智，并非指先前在相品中，以四谛无常等十六行相为对境所显示的普遍三智，而是指了知如来出现等四十八境所说的三智。因此，两者虽然名称相同，但了知的方式不同，因此只解释其中一种是不合理的。而且，差别相中没有说阿阇黎的根本智，因此认为是三智是错误的。作者相也只是普遍三种瑜伽果的部分，不一定在获得差别相之后才转变。第三种观点也并非没有瑕疵。根本上在三种体性的差别中，列举了知体性，而且在解释中也说，以十六种了知的行相如实了知，因此只是说了知本身是所诠释的，而没有丝毫提及产生它的能力是所诠释的。经中说，佛母生起了如来的十力，论典中将如来出现等在此处进行了概括，而且也与了知如来出现相结合，说了知是所诠释的，而没有只说生起。此外，如果 要将了知的体性归于瑜伽之上的能力，那么瑜伽的自性就成了以自性诠释自性，如果那样，对于前三种体性来说，作者相和
English
It is unreasonable. If the nature of yoga is established by taking the sign of knowledge as a mark, then wherever it is established, it is not certain whether it pervades the sign of knowledge of the Buddha-land. Since there is no omniscience on the path of learning, the three wisdoms are not established as a dharma. If you think it is the yoga of the three wisdoms, it is also unreasonable. If so, it must also be established as the nature of the nature of yoga, or prior to yoga. If it is like the first case, it contradicts the admission that the arising of yoga is known by its nature. If it is like the second case, the practitioner of yoga is the dharma. When it is established, yoga has been established and arisen, so it is meaningless to speculate on the arising of yoga. Therefore, here The root of the confusion is that the three knowledge differences and authors are shown as the knower and the last nature to be known. The second view is also unreasonable. The sign of knowledge mentioned here as the three wisdoms does not refer to the general three wisdoms previously shown in the chapter of aspects, with the sixteen aspects such as the four truths of impermanence as the object, but refers to the three wisdoms mentioned in knowing the forty-eight realms such as the appearance of the Tathagata. Therefore, although the names of the two are the same, the ways of knowing are different, so it is unreasonable to explain only one of them. Moreover, the root wisdom of the Acarya is not mentioned in the difference sign, so it is wrong to think it is the three wisdoms. The author's sign is also only a part of the fruit of the three general yogas, and it is not certain that it will change after obtaining the difference sign. The third view is not without flaws. Fundamentally, in the distinction of the three natures, the nature of knowledge is listed, and in the explanation, it is also said that the sixteen aspects of knowledge are known as they are, so it is only said that knowledge itself is the interpretation, and there is no mention of the ability to produce it as the interpretation. The sutra says that the Buddha-mother gave birth to the ten powers of the Tathagata, and the treatise summarizes the appearance of the Tathagata, etc. here, and also combines it with knowing the appearance of the Tathagata, saying that knowledge is the interpretation, and does not only say birth. In addition, if If the nature of knowledge is to be attributed to the power above yoga, then the nature of yoga becomes the interpretation of nature by nature, and if so, for the first three natures, the author's sign and
Tibetan
་ཐ་མ་ལ་ལས་མཚན་དུ་གསུངས་པ་མི་རིགས་ཏེ། སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚོན་བྱེད་ནི་ཐ་མ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐ་མའི་མཚོན་ཚུལ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་མཚོན་པརབྱེད་་ཅེས་དོན་གཞན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པ་ལྟར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་ནས་གསུངས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་མ་གསུམ་ཡང་དེ་ཡིན་པས་སོ། །འཁྲུལ་པ་འདི་དག་ཀྱང་འདིའི་མཚན་མཚོན་དེ་དག་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་མཚན་ཉིད་པར་བཟུང་བས་ནོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་མཚན་མཚན་གྱི་རྣམ་གཞག་གཉིས་པ་སྟེ་འཐད་པའི་ཕྱོགས་ངེས་བཟུང་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་མཚོན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་དོ། །མེའི་ཚ་བ་ལྟ་བུ་རང་ཉིད་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མཚོན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད། བདག་མེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཡང་ལོག་ས་ལ་ལྟོས་ནས་ལྡོག་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་ལྡོག་ཆ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད། གཙོ་བོར་དོན་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་གཅོད་པ་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད། དོན་ལ་མེད་ཀྱང་བློ་ངོར་དོགས་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དུ་བཀོད་པ་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལས་འདིར་གང་གཟུང་ཞེ་ན། ཚིག་གསལ་ལས། འདིར་ ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་གཟུང་ངོ་དེ་ཡང་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་དང་ཁྱད་པར་དང་བྱེད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་སྔ་རབས་པ་ལྟར་བྱེད་ན་བཀག་ཟིན་ལ། འོན་ཏེ་ཤེས་ཁྱད་བྱེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་ངོ་བོར་བྱས་ནས་དེ་དག་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་གནས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེད་པ་སོགས་སུ་འདོད་ནའང་མི་འཐད་དེ། མདོ་ལས་ཤེས་པ་རྣམས་སྦྱོར་བའི་འབྲས་བུར་གསུངས་པས་ཐད་སོ་ཐད་སོར་འགལ་བས་སོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལས་མཁྱེན་པ་གསུམ་གས་ཡུམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེད་པའི་ཆེ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་ན་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་ཆོག་པས་གཞན་གཉིས་དོན་མེད་དོ་སྙམ་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་མཚུངས་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་འདིའོ་ཞེས་ཁྱད་མཚན་གྱིས་སྟོན་ཞེས་འཆད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ཁྱད་མཚན་གྱིས་དམན་མཆོག་གི་ཁྱད་ཆེ་བ་ནི་ཉན་རང་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཡི
Chinese
说最后是名称是不合理的，因为结合的自性所表在最后也有；最后所表的表述方式，如具足体性般地表示，即没有其他意义却表示得好像有一样，如果特别针对这个来说也是不合理的，因为前面三个也是这样。这些错误也是因为把这些名称所表安立为体性而造成的错误。第二是名称所表的安立之二，即确定抓住合理的方面。第二有二，总的安立和特殊的表示方式。第一，体性有很多种。如火的热性，表示自己与他者不共的自性；如无我和无常，是周遍于这个法和非这个法二者的总的体性；对于一个事物，观待返回之处而具有多种反体的反体，是区分的体性；主要是不周遍于意义，截断周遍过多的异类体性；虽然意义上没有，但在心识中为了遣除疑惑而安立为体性的遣除邪分别的体性。从这些中应该取哪一个呢？《词句明释》中说：这里取的是自性体性，而且能表示的体性是知识、差别和作用等。其中，知识的体性是三世一切遍知，这三者虽然各不相同，但都表示“胜母是如来之母”等等。如果像古代人那样做，已经被遮止了。然而，如果认为知识、差别、作用等自性体性以自性来做，并且这些安住在三智的证悟自性中，所以是如来之母等等，也是不合理的。因为经部中说知识是结合的果，所以直接地相互矛盾。另外，如果从这里通过三智了知胜母生如来的伟大之处，那么仅凭基础智就足够了，其余两个就没有意义了，如果认为虽然在了知上相同，但这些的差别是这个，用差别相来表示，这种解释也是非常不合理的，因为用差别相来表示下劣和殊胜的差别很大，即声闻缘觉和
English
It is unreasonable to say that the last is a name, because the indicator of the nature of combination is also present in the last; the way the last is indicated, expressing it as if it possesses characteristics, that is, expressing it as if it has other meanings even though it does not, it is also unreasonable to specifically address this, because the first three are also like that. These errors are also caused by taking these name indicators as characteristics. The second is the second establishment of name and indicator, which is to determine and grasp the reasonable aspect. The second has two aspects: the general establishment and the special expression. First, there are many kinds of characteristics. For example, the heat of fire, which indicates its own nature that is not shared with others; such as selflessness and impermanence, which are the general characteristics that pervade both this dharma and non-this dharma; for one thing, the opposite aspect that has multiple opposites depending on the place of return is the characteristic of distinction; mainly, it is not pervasive in meaning, cutting off the excessive heterogeneous characteristics; although it is not in meaning, it is established as a characteristic to eliminate doubts in the mind, which is the characteristic of eliminating wrong discriminations. Which one should be taken from these? The "Clear Words" says: Here, the nature characteristic is taken, and the characteristic that can indicate is knowledge, difference, and action, etc. Among them, the characteristic of knowledge is the omniscience of the three times, although these three are different, they all indicate "The victorious mother is the mother of the Tathagata," and so on. If it is done like the ancients, it has already been prevented. However, if it is considered that knowledge, difference, action, etc., the nature characteristics are made by nature, and these reside in the realization nature of the three wisdoms, so it is the mother of the Tathagata, etc., it is also unreasonable. Because the sutras say that knowledge is the result of combination, so they directly contradict each other. In addition, if the greatness of the victorious mother giving birth to the Tathagata is known from here through the three wisdoms, then the basic wisdom is enough, and the other two are meaningless. If it is considered that although they are the same in knowing, the difference between these is this, and it is indicated by the difference aspect, this explanation is also very unreasonable, because the difference between inferior and superior is very large when expressed by the difference aspect, that is, the Shravakas and Pratyekabuddhas and the