Tibetan
་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་གི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་གི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང༌། ལམ་བདེན་གྱི་དང་པོ་བཞི་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཆར་ལ་བཞེད་པ་ལེགས་ཀྱང་དང་པོ་བཅུ་གཉིས་ཉན་ཐོས་ཉི་ཚེ་ལ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་དོ། དེས་ན་ཤེར་འབྱུང་གིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བྱ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་གནས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མཚུངས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པ་ལྟར་ལེགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་ཡང་དེའི་གཉེན་པོ་མཐོང་སྒོམ་གཟུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་དེ་ལ་རྔོག་ཆེན་པོ་ནི་ལམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་འདི་དག་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ཡིན་ནམ། དེས་རྟོགས་བྱ་དོན་རྣམ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ལམ་འདི་དག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་མ་བསྟན་པས་སྐབས་དང་འགལ་ཏེ། འདིར་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། འདིའི་ལམ་བདེན་ཉན་རང་དང་འབྲེལ་བའི་གཞི་ཤེས་སུ་འཆད་མི་རིགས་ཏེ། གཞི་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་དེར་འདུ་བས་མ་ཁྱབ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་བདེན་པ་དང་པོ་གསུམ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་འདི་ནོར་བ་ཡིན་པས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ནི། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་གཉིས་ཀྱིས་རང་རྒྱལ་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་གསུམ་གའི་རྒྱུད་ཀྱི་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པས་གང་ཟག་འདིའི་འོ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་མེད་ལ་སྤྱིའི་སྒྲ་ཡང་རིགས་པས་འཐད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྤྱིར་གཞི་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་དེར་འདུ་བས་མ་ཁྱབ་ཀྱང་ལམ་བདེན་གྱི་སྐབས་སུ་འདུ་དགོས་ཏེ། འདི་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་གཞི་ཤེས་འབའ་ཞིག་གི་སྐབས་ཡིན་པ་དང༌། ཉན་རང་གིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་ཉི་ཚེ་ལ་དམིགས་པས་ཐེག་ཆེན་ལས་དམིགས་པ་དམན་པར་དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱི་འདི་ངེས་པར་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཐེག་གྱི་ལམ་བདེན་ཉན་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་ཉིད་གསུངས་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་ཇི་ལྟར་སྦྱར། མཁྱེན་པ་གསུམ་རྟེན་སོ་སོར་ངེས་པས་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ཡོད་པར་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བཞི་དང༌། ལྔ་དང༌། དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལམ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སྟེ་ དེའི་ནང་ནས་ལམ་དང་པོ་ཟག་མེད་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ནི། མཚན་ཉིད་དམ་བདག་ཉིད་དག་ཡིན་ནོ། །གང་ན། མདོ་ལས་གསུངས་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས། འདུལ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པའི་བར་ཏེ་བཞི་ནིའོ། །གང་གིས་ན། ལམ་དང་སོགས་པས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་བར་གྱིའོ། །ལམ་སོགས་བཞི་ལ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་སོགས་བཞིས་སྟོན་པ་ཅི་ཞེ་ན། ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་རིམ་པ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་པ་པོའི་གང་ཟག་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་དམན་པའི་ས་དོར་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གནས་སྐབས་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་འཕོ་བ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནར་འཕོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཉོན་མོངས་བཏུལ་ནས་མྱང་འདས་སུ་འགྲོ་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་འདུལ་བ་མེད་པས་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལམ་གཉིས་པ་ཟག་བཅས་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ནི། གཉེན་པོ་གྱུར་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ན། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འོ། །གང་ན། ཕྱིའི་གཟུང་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ལྔའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ནི་མཚོན་པའི་སྒོམ་ལམ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལྔའོ། །ལྔ་གང་ན། གཟུང་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་བར་ཏེའོ། །ཇི་ལྟར་མཚོན་ན་རྨི་ལམ་སོགས་ལྔས་གཟུང་བ་ངོ་བོ་མེད་པ་སོགས་སུ་ མཚོན་ཞིང་དེས་ཀྱང་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་འཕེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱིའི་གཟུང་བ་རྨི་ལམ་ལྟར་ཡུལ་དུ་སྣང་ཡང་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། སྒྲ་བརྙན་ཏེ་བྲག་ཆ་ལྟར་བདེན་པའི་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མིག་ཡོར་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་ནམ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟར་རྣམ་པ་ཙམ་མ་འགགས་པ་དང༌། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལྟར་གཟོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས་སོ། །གཉེན་པོ་བྱེད་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་ཏེ་གཟུང་བ་རྨི་ལམ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་དེ་ལ་བདེན་འཛིན་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་ནུས་པའོ། །གསུམ་པ་ལམ་གསུམ་པ་ཟག་མེད་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་ནི། གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གང་ན་མཐོང་ལམ་ཟག་མེ
Chinese
的十六种相，说的是它们的见道和修道之路的特征。说独觉的十五种相，是它们的修道之路的特征。如是，前三个谛的十二种相，以及道谛的前四种相，声闻乘既有见道也有修道，这样认为很好，但前十二种相只与声闻乘联系是不合理的。因此，师子贤认为，声闻和独觉的烦恼障都是应该断除的。安住于苦等谛，与无常等特征的无有等十六种相是相同的，像这样说是很好的，所以独觉也应取其对治的见道和修道。对于阿阇黎的观点，绒钦波问道：这三种道的相是基智的识相吗？还是它所证悟的义相？如果是前者，那么这些道没有显示所要证悟的相，这与场合不符，因为这里是讲解基智的对境等的时候。如果是后者，那么这里的道谛不应该解释为与声闻和独觉相关的基智，因为基智的对境不包括它们，就像前三个谛一样。因此，这位阿阇黎是错误的，圣者的意图是：两种智障的对治，显示了独觉、菩萨、佛陀三者相续中的所有有漏和无漏的对治。因为圣者没有说“这个人的”这样的差别词，而且一般的词语也符合道理，所以这样解释。然而，一般来说，基智的对境不包括它们，但在道谛的情况下必须包括，因为这是三智中的基智的场合，而且声闻和独觉只缘自己相续的身受心法，因此在《中边分别论》的注释中说，他们的对境比大乘的对境要低劣。因此，圣者的意图也一定是阿阇黎的这种说法，否则，大乘的道谛就会被声闻和独觉现量证悟了。圣者只说了见道和修道，又怎么能与佛陀联系起来呢？三智各自的所依
English
The sixteen aspects of the are said to be the characteristics of their path of seeing and path of cultivation. The fifteen aspects of the Pratyekabuddhas are said to be the characteristics of their path of cultivation. Thus, the twelve aspects of the first three truths, and the first four of the path truth, it is good to consider that the Shravakas have both the path of seeing and the path of cultivation, but it is unreasonable to associate the first twelve aspects only with the Shravakas. Therefore, Sherjung says that the afflictive obscurations of the Shravakas and Pratyekabuddhas are the same in that they should be abandoned. Abiding in the truths such as suffering, the sixteen aspects such as impermanence and non-existence are the same, as it is good to say like this, so the Pratyekabuddhas should also take the antidote of the path of seeing and cultivation. Regarding the Acharya's view, Ngok Chenpo asked: Are these three aspects of the path the knowledge aspect of the base knowledge? Or is it the object aspect to be realized? If it is the former, then these paths do not show the aspect to be realized, which is contrary to the occasion, because this is the time to explain the object of the base knowledge and so on. If it is the latter, then the path truth here should not be explained as the base knowledge related to the Shravakas and Pratyekabuddhas, because the object of the base knowledge does not include them, just like the first three truths. Therefore, this Acharya is wrong, and the intention of the Holy One is: the antidote to the two cognitive obscurations shows all the contaminated and uncontaminated antidotes in the continuum of the three, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Buddhas. Because the Holy One did not say a differentiating word like "this person's", and the general word is also in accordance with reason, so it is explained like this. However, in general, the object of the base knowledge does not include them, but in the case of the path truth, it must be included, because this is the occasion of the base knowledge alone among the three knowledges, and the Shravakas and Pratyekabuddhas only focus on the body, feeling, mind, and phenomena of their own continuum, therefore, in the commentary on the Madhyantavibhaga, it is said that their object is inferior to that of the Mahayana. Therefore, the intention of the Holy One must also be this statement of the Acharya, otherwise, the path truth of the Mahayana would be directly realized by the Shravakas and Pratyekabuddhas. Since the Holy One only spoke of the path of seeing and cultivation, how can it be related to the Buddha? The basis of the three knowledges separately
Chinese
因此，对于佛和菩萨来说，认为有根本识的识相是不合理的。第二部分分为三、四、五、六。第一部分是关于存在三种道，即： 其中，展示第一条无漏道所具有的相是：是自性或本体。在何处？从经中所说的无作者之相，到无调伏之相之间的四种。以何者？以道等确定产生之间。如果以道等四者以无作者等四者来显示，那是什么呢？道等四者依次是，通过了悟没有作者的补特伽罗，从而成为执著于此的对治；通过了悟没有知者的补特伽罗，从而成为执著于此的对治；在名言中，舍弃低劣的地位，从采取殊胜状态的角度来说，虽然有转变，但并非仅仅是转变；在名言中，调伏烦恼而趋入寂灭，但并非仅仅是无调伏，因此，这些如是显示。第二，展示第二条有漏道所具有的相是：是成为对治。以何者？以所知障所执著之境而分别。在何处？以外境所取无自性等的体性或自性五相之名言来表示的，是修道后得的五种证悟。五种是什么？从所取如梦之相，到如幻之相之间。如何表示呢？以梦等五者表示所取无自性等，并且也以其各自的境来投射证悟的方式，即：如此，外境所取如梦般显现为境，但没有真实的自性；如声响，即如山谷回音般不是从真实的因所生；如眼翳，即如影像或二月般仅仅是相没有止息；如阳焰之水般，从最初就寂灭戏论；如幻化的马牛般，自性涅槃，即是清净。成为对治的方式是：一般而言，即使仅仅修习了悟所取如梦等中的任何一个，也能舍弃对它的所有实执。第三，第三条无漏道所具有的相是：是成为对治。在何处？在见道无漏
English
Therefore, it is unreasonable to consider that Buddhas and Bodhisattvas have the aspect of consciousness of the base consciousness. The second part is divided into three, four, five, and six. The first part is about the existence of three paths, namely: Among them, showing the aspect that the first uncontaminated path has is: They are characteristics or entities. Where? From the aspect of no agent spoken of in the sutras, to the four between the aspect of no taming. By what? By the path and so on, it is certain to produce between. If the four paths and so on are shown by the four such as no agent, what is it? The four paths and so on are, in order, by realizing that there is no person of the agent, it becomes the antidote to clinging to it; by realizing that there is no person of the knower, it becomes the antidote to clinging to it; in name, abandoning the inferior position, from the perspective of taking the superior state, although there is transformation, it is not just transformation; in name, taming afflictions and entering nirvana, but it is not just no taming, therefore, these are shown as such. Second, showing the aspect that the second contaminated path has is: They are those that have become antidotes. By what? By discriminating the object grasped by the obscuration of knowledge. Where? The five realizations of the post-attainment of the meditation path, which are represented by the terms of the nature or self-nature of external grasping, such as no self-nature, etc. What are the five? From the aspect of grasping like a dream, to the aspect like an illusion. How is it represented? The five such as dreams represent grasping such as no self-nature, and also project the realization of their respective objects, that is: Thus, the external grasping appears as an object like a dream, but has no real self-nature; like a sound, that is, like an echo in a valley, it is not born from a real cause; like eye disease, that is, like an image or a double moon, only the appearance has not ceased; like the water of a mirage, from the beginning, the elaboration is nearly pacified; like an illusory horse and cow, the self-nature is nirvana, that is, pure. The way to become an antidote is: In general, even if only one of the grasping such as dreams is realized and meditated on, it can abandon all clinging to it. Third, the aspect that the third uncontaminated path has is: It is to become an antidote. Where? In the uncontaminated path of seeing